Η Άλωση του Συμβουλίου της Ευρώπης

Η Άλωση του Συμβουλίου της Ευρώπης
(Υπό Εμμ. Καναβάκη  Αντιστρατήγου ε α – Μέλους του Δ Σ του ΣΕΕΘΑ)

Την 26η Ιανουαρίου 2010 πραγματοποιήθηκε μια προκλητική αλλαγή στην ηγεσία του Συμβουλίου της Ευρώπης. Πρόεδρος του κορυφαίου αυτού Ευρωπαϊκού οργανισμού προάσπισης των αξιών και ελευθεριών, διορίσθηκε ο Τούρκος βουλευτής Μεβλούτ  Τσαβούσογλου. Συμβούλιο της Ευρώπης και Τουρκία είναι δύο μεγέθη διαμετρικά αντίθετα και δύο ευθείες ασύμβατες.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι ο παλαιότερος Ευρωπαϊκός οργανισμός, ιδρύθηκε το 1949, εδρεύει στο Στρασβούργο και έχει ως κύριο στόχο « την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και του κράτους δικαίου των χωρών μελών του». Μετά την πρόσφατη ένταξη του Μαυροβουνίου, στο Συμβούλιο συμμετέχουν 47 χώρες και περιλαμβάνει το σύνολο των χωρών της Ευρώπης, πλην της Λευκορωσίας. Οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Ιαπωνία, το Μεξικό και το Βατικανό συμμετέχουν ως παρατηρητές. Επίσης το Ισραήλ, ο Καναδάς και το Μεξικό συμμετέχουν και ως παρατηρητές στις εργασίες της κοινοβουλευτικής   συνέλευσης του Συμβουλίου.
Η κριτική και η αρνητική τοποθέτηση στην εκλογή-διορισμό του νέου προέδρου του Συμβουλίου της Ευρώπης, επικεντρώνεται σε δύο κεφαλαιώδους σημασίας θέματα. Το πρώτο είναι ότι μεθοδεύθηκε η διαδικασία εκλογής του προέδρου, ώστε να υπάρξει ένας μόνο υποψήφιος οπότε, σύμφωνα με το καταστατικό του Συμβουλίου, η εκλογή γίνεται αποδεκτή χωρίς ψηφοφορία. Το δεύτερο θέμα  δημιουργείται από το γεγονός, ότι ο πρόεδρος προέρχεται από χώρα η οποία κατέχει τα πρωτεία στις καταδίκες, για συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η αντίδραση της Ελληνικής και της Κυπριακής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας υπήρξε άμεση, με την κατάθεση έγγραφης διαμαρτυρίας στη Γραμματεία, σύμφωνα με την οποία χαρακτήρισαν τη διαδικασία εκλογής-διορισμού του νέου προέδρου απαράδεκτη, διότι αμαυρώνεται η δημοκρατική ευαισθησία του Συμβουλίου.
Η Ελληνική αλλά και η διεθνής κοινή γνώμη δεν έχει ενημερωθεί πλήρως και  δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμη το μέγεθος και τις συνέπειες, που δημιουργεί η ανεπανάληπτη αυτή ανατροπή. Όσα όμως δημοσιεύματα εμφανίσθηκαν είναι ιδιαίτερα αρνητικά και επικριτικά. Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής:«Πραξικόπημα για εκλογή Τούρκου προέδρου», «Εκλογή χωρίς διαφανείς δημοκρατικές διαδικασίες» και « Προσβολή των αρχών και αξιών του Συμβουλίου η εκλογή του προέδρου».
Η Τουρκία, σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, είχε οργανώσει και προετοιμάσει την εκλογή του Τσαβούσογλου έγκαιρα, μέσα από ένα μαραθώνιο επαφών και διαπραγματεύσεων με τις κυβερνήσεις συγκεκριμένων χωρών. Η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται και από το γεγονός, ότι την ημέρα της εκλογής του νέου προέδρου παρίστατο και ο αντιπρόεδρος της Τουρκικής κυβερνήσεως Εγκεμέν Μπαγίς. Η Τουρκία θεωρεί, ότι επέτυχε ένα μεγάλο στόχο της εξωτερικής της πολιτικής. Αποκαλυπτικές είναι οι δηλώσεις: Του προέδρου Γκιούλ «Σημαντικό επίτευγμα και πηγή υπερηφανείας», του πρωθυπουργού Ερντογάν «Σημαντική επιτυχία» και του Τσαβούσογλου «Νοιώθω δύο φορές Ευρωπαίος».
Ο Τσαβούσογλου είναι βουλευτής, ιδρυτικό μέλος του και κορυφαίο στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος και επί επτά χρόνια ήταν επικεφαλής της κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας της χώρας του στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Κατάγεται από την Αττάλεια, είναι προφανώς ισλαμιστής και διατηρεί στενές σχέσεις με τον Ερντογάν.
Η ομιλία του στη κοινοβουλευτική συνέλευση μετά τον διορισμό του στο προεδρικό αξίωμα, χαρακτηρίζεται από σοβαρούς αναλυτές, ανιστόρητη υποκριτική και προκλητική, λόγω της αναφοράς για παγκόσμια προσφορά της χώρας του, αλλά  και των απόψεων του περί σεβασμού της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου. Σε αυτά πρέπει να προστεθούν οι διαπιστώσεις του περί υπάρξεως στην Ευρώπη ρατσισμού, διακρίσεων και ισλαμοφοβίας.
Κρίνεται σκόπιμο για την τεκμηρίωση των προαναφερθέντων και την προσέγγιση της σκέψεως Τσαβούσογλου, να παρατεθούν τα ακόλουθα αποσπάσματα από την ομιλία του:
-«Προέρχομαι από μια χώρα, που επί δύο χιλιετίες αποτελεί τη γέφυρα μεταξύ των λαών της Ευρώπης δύο ηπείρων….».
-«Πρέπει να γκρεμίσομε τα τείχη στη σκέψη μας … και να οικοδομηθεί μια ανοικτή κοινωνία βασισμένη στο σεβασμό και τη διαφορετικότητα».
-«Πρέπει να εκριζώσομε το ρατσισμό, τη ξενοφοβία, την ισλαμοφοβία, τον αντισημιτισμό και όλες τις παρόμοιες φοβίες, που οδηγούν στις διακρίσεις και την αδιαλλαξία».
-«Πρέπει να αναγνωρισθεί στον καθένα να διαβιώνει με αξιοπρέπεια και ασφάλεια».
-«Η μετανάστευση είναι ευκαιρία και όχι απειλή».
-«Πρέπει συνεχισθεί ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας».
-«Θέλω τα 800 εκατομμύρια Ευρωπαίοι να αισθάνονται, ότι το Συμβούλιο της Ευρώπης θα ανταποκρίνεται θετικά για την προστασία των αρχών και των αξιών».
Αναμφισβήτητα προκαλούν και εξοργίζουν κάθε Ευρωπαίο πολίτη, οι διαπιστώσεις και οι επισημάνσεις Τσαβούσογλου, καθώς και το απαράδεκτο ιστορικό ψεύδος περί προσφοράς της Τουρκίας στους λαούς της Ευρώπης, επί δύο χιλιάδες χρόνια. Ουδέποτε η Τουρκία υπήρξε γέφυρα των λαών, διότι το ιστορικό της παρελθόν κυριαρχείται από επεκτατικούς πολέμους και γενοκτονίες, ενώ η συμβολή της στο πολιτισμό είναι ανύπαρκτη και καταστροφική.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι δύο ημέρες μετά την άνοδο του Τσαβούσογλου στην προεδρεία του Συμβουλίου της Ευρώπης, δημοσιοποιήθηκε ο ετήσιος απολογισμός του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατά το έτος 2009 εκδόθηκαν 2395 καταδικαστικές αποφάσεις, από τις οποίες οι 341 αφορούν την Τουρκία. Ενδεικτικά αναφέρεται, ότι 30 καταδίκες αφορούν βασανιστήρια, περισσότερες από 200 έχουν σχέση με πλημμελή λειτουργία της δικαιοσύνης και μια αναφέρεται σε λογοκρισία εφημερίδων και περιοδικών.
Αποτελεί προσβολή για την χριστιανική και δημοκρατική Ευρώπη, η ύπαρξη ενός Τούρκου ισλαμιστή στη ηγεσία ενός κορυφαίου θεσμού αρμόδιου για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Η χώρα του βαρύνεται με χιλιάδες καταδίκες, με γενοκτονίες, με την εισβολή και κατοχή Κυπριακού εδάφους και τις ομαδικές εκτελέσεις αιχμαλώτων-αμάχων στην Κύπρο, σύμφωνα και με πρόσφατη ομολογία του Τούρκου ηθοποιού Αττίλα Ολγκάτς.  Επίσης η Τουρκία χαρακτηρίζεται από τη διεθνή κοινότητα ως «χώρα πρωτεύουσα των φυλακών», διότι διαθέτει περισσότερες από 650 φυλακές και δεκάδες φυλακές τύπου F(λευκά κελιά). Τα τελευταία έξι χρόνια, Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, προφυλακίσθηκαν έξι εκατομμύρια άτομα.
Η εξέλιξη αυτή σε ένα κορυφαίο θεσμό της Ευρώπης, σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές, αποτελεί επιβράβευση μιας χώρας με δυσμενές παρελθόν, αλλά και παρόμοιο παρόν και μέλλον σχετικά με το σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το γεγονός αυτό οδηγεί σε περαιτέρω κλιμάκωση της επιθετικότητας της Τουρκίας και εκτιμάται, ότι θα προκαλέσει ενίσχυση θρησκευτικού φανατισμού των μουσουλμανικών κοινοτήτων της Ευρώπης.
Η άνοδος στο προεδρικό αξίωμα του Συμβουλίου της Ευρώπης του Τσαβούσογλου, σύμφωνα με στρατηγικούς αναλυτές, υπήρξε κύριος αντικειμενικός στόχος της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, διότι επιβεβαιώνει την ευρωπαϊκή της ταυτότητα, ενισχύει την παρουσία της στους μηχανισμούς και τα κέντρα λήψεως αποφάσεων της Ευρώπης και αναβαθμίζει το στρατηγικό της ρόλο. Παράλληλα ο Τσαβούσογλου χρησιμοποιεί τη θέση και το νέο ρόλο του, προκειμένου να προωθήσει και να υποστηρίξει τους στόχους της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, και να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα της εις βάρος της χώρας του. Ενδεικτικές είναι οι δηλώσεις του μια εβδομάδα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, για το θέμα της θεολογικής σχολής της Χάλκης «Η επαναλειτουργία της θα ισχυροποιήσει τη θέση της Τουρκίας, ως προς την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της Τουρκικής μειονότητας της Θράκης».
Κατόπιν των ανωτέρω τίθενται κάποια εύλογα ερωτήματα: «Η χώρα μας δεν ενδιαφέρεται για την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης;», «Η ενεργός παρουσία και η διεκδίκηση ανωτάτων θέσεων σε διεθνείς οργανισμούς (ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε.κλπ) δεν αποτελούν στόχους της εξωτερικής μας πολιτικής;».
Κατά την άποψη μου η Ελλάδα διαθέτει πολυάριθμους και ικανούς επιστήμονες διεθνούς κύρους και μεγάλου βεληνεκούς, οι οποίοι δικαιούνται να στελεχώσουν και να καταλάβουν ηγετικές θέσεις σε διεθνείς οργανισμούς. Η Ελλάδα είναι η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα, η οποία αντιμετωπίζει τις περισσότερες απειλές και εις βάρος των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Κατά συνέπεια απαιτείται να έχει ενεργό ρόλο σε διεθνείς οργανισμούς και τα κέντρα διαμορφώσεως της αρχιτεκτονικής του γεωπολιτικού συστήματος.
Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι κάθε ενίσχυση των δυνατοτήτων και του γεωπολιτικού ρόλου της Τουρκίας οδηγεί αναπόφευκτα σε κλιμάκωση των διεκδικήσεων και των πιέσεων εις βάρος της χώρας μας. Επίσης η Τουρκική επιθετικότητα πάντοτε εκδηλώνεται και εντείνεται, σε περιόδους κατά τις οποίες επικρατεί στη χώρα μας πολιτική κρίση ή εξασθενεί εθνική μας συνοχή.Υπό τις παρούσες κρίσιμες συνθήκες είναι επιτακτική η ανάγκη της διαφυλάξεως της εθνικής μας ενότητας και της συνεχούς  επαγρυπνήσεως, για την διαφύλαξη των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.