Χριστόδουλος: Ένας Μεγάλος Έλληνας

Θέμα: Χριστόδουλος: Ένας Μεγάλος Έλληνας
 
Συντάκτης: Θεόδωρος Γούλας, Αντιστράτηγος ε.α.
 
Ημερομηνία καταχώρησης: 27 Μαϊου 2008
 

Σύσσωμο το Ελληνικό Έθνος εκήδευσε την Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2008 τον Σεπτό Πρωθιεράρχη Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ.
Υποκύπτοντας στην ανωτέρα και αδυσώπητη δύναμη της μοίρας, αυτός που καμία ανθρωπίνη δύναμη δεν θα μπορούσε να τον λυγίσει και να τον εμποδίσει στα μεγάλα οράματα του , έφυγε τις πρωινές ώρες της Δευτέρας 28 Ιανουαρίου 2008, βυθίζοντας στην θλίψη το πανελλήνιο.
Μελετώντας κανείς την προσωπική πορεία και ιστορία της ζωής του Μακαριστού Χριστόδουλου, θα μπορούσε εύκολα να διαπιστώσει ότι η Θεία Πρόνοια αλλά και ο Καλός Θεός της Ελλάδος επέλεξε τον νεαρό Χρίστο Παρασκευαϊδη για να διαδραματίσει τον ρόλο του μεγάλου εκκλησιαστικού, αλλά και εθνικού ηγέτη, του ιστορικά περιούσιου αυτού Έθνους.
Από τα πρώτα βήματα της νεανικής του ζωής φάνηκε η αγάπη του για την εκκλησία και την ορθοδοξία. Απόφοιτος τριών πανεπιστημιακών σχολών και κάτοχος τεσσάρων ξένων γλωσσών ήταν πανέτοιμος για μία ιερατική πορεία πλουσιότατη σε προσφορά και διακονία.
Ιεροψάλτης στην Αγία Ζώνη Κυψέλης, Μοναχός σε Μονή των Μετεώρων, Ιερέας και Αρχιμανδρίτης στην Παναγία Παλαιού Φαλήρου, Επίσκοπος στην Μητρόπολη- Μαγνησίας και Αλμυρού και τέλος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, ο Μακαριστός Χριστόδουλος ανάλωσε τον βίο του στην υπηρεσία των ευσεβών Χριστιανών, της Ορθοδοξίας, και του Ελληνισμού
Η όλη πορεία του και ή ζωή του χαρακτηρίζεται από εργατικότητά προσφορά και αγάπη, χαρακτηριστικά τα οποία έγιναν παγκοίνως γνωστά μετά την ανάρρηση του στον επισκοπικό θρόνο του νομού Μαγνησίας. Εκεί ο Ιεράρχης άρχισε να γίνεται «ο Χριστόδουλός μας». Εκεί ο Δεσπότης ερχόταν σε επαφή με τα πλατειά στρώματα της κοινωνίας, αφουγκράζετο τα προβλήματα του απλού ανθρώπου και έτσι έφερε τον απλό και ίσως αδιάφορο άνθρωπο κοντά στην εκκλησία. Εκεί το κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο του Χριστόδουλου έλαβε πρωτοφανείς διαστάσεις.
Αλλά και μέσα στην εκκλησία το έργο του υπήρξε αξιόλογο. Λάτρης ο ίδιος της μόρφωσης και εν πλήρει γνώσει του ποιμαντικού ρόλου του κλήρου επέτυχε την ανύψωση του μορφωτικού επιπέδου του κλήρου σπουδάζοντας μεγάλο αριθμό Ιερέων με έξοδα της Επισκοπής.

Το συγγραφικό του έργο, οι ομιλίες του, τα άρθρα του εις τον τύπο, τον έκαναν γρήγορα γνωστόν ανά το πανελλήνιον. Έτσι η δικαίωση δεν άργησε να έλθει. Το 1998 μετά την εκδημία του Μακαριστού Σεραφείμ, εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος.
Από της αναρρήσεώς του στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο ο Χριστόδουλος επεδόθη σε μία εργώδη προσπάθεια αναδιοργανώσεως των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Έθεσε στόχους και προτεραιότητες, Δεν είναι του παρόντος η αποτίμηση των αποτελεσμάτων. Αξίζει όμως να επισημανθούν οι βασικές του προτεραιότητες.
Η Εκκλησία κοντά στον λαό
Με την διαρκή του παρουσία και τα κηρύγματα του στους Ιερούς Ναούς
απανταχού της Ελλάδος εδόνησε τις ψυχές των πιστών και διετράνωσε
την ανάγκη της πίστεως όχι μόνον ως ψυχοσωτηρίου βιώματος, αλλά και
ως συνεκτικής δύναμης του ελληνισμού μέσα στην θύελλα της
παγκοσμιοποίησης, απέναντι στην οποία , και δικαίως , είχε τις επιφυλάξεις του.
Άνοιγμα στους νέους
Η αγάπη του Χριστόδουλου για τους νέους ήταν ανεξάντλητη. Οι
συχνές επισκέψεις του στα Σχολεία της χώρας και οι ομιλίες του στους
μαθητές τον έκανε αξιαγάπητο στην μαθητική κοινότητα . Το μνημειώδες
«σας πάω όπως είστε, και με τα σκουλαρίκια...» και το «Χριστόδουλε
σε πάμε...» προσέφεραν ανεκτίμητο έργο στην χριστιανική διαπαιδαγώγηση της νέας γενεάς. Το συνεχές χαμόγελό του και τα ανεξάντλητα αστεία του έσπασαν την απρόσιτη «χαρμολύπη» του εκκλησιαστικού περιβάλλοντος που γνώριζαν ως τώρα . Ο Χριστόδουλος βρήκε τον καλύτερο τρόπο για να πλησιάσει κανείς τα παιδιά, και έδωσε μάθημα όχι μόνον στους κληρικούς , αλλά και στους γονείς της Ελλάδος για το πώς πρέπει να πλησιάζουν τα παιδιά τους.
Οι σχέσεις με το Βατικανό
Ο Χριστόδουλος εξετίμησε ότι οι σχέσεις μας με το Βατικανό, δεν πρέπει να επηρεάζονται από τα γενικότερα προβλήματα μεταξύ Ορθοδοξίας και Καθολικισμού. Το μέγεθος των προβλημάτων αυτών είναι πολύ ανωτέρου επιπέδου και σχετίζονται με τις θέσεις και απόψεις και των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών. Οι καλές μας όμως σχέσεις με το Βατικανό σε διμερές εκκλησιαστικό επίπεδο είναι απολύτως επωφελείς για μία σειρά άλλων διεθνών προβλημάτων που η χώρα μας έχει ανάγκη υποστηρίξεως από δυνάμεις που παντοειδώς δύνανται να μας βοηθήσουν. Τα ανοικτά εθνικά μας θέματα έχουν απέναντί τους μάλλον τον Μουσουλμανισμό παρά τον Καθολικισμό. Η επίσκεψη του Πάπα στον χώρο που εδίδαξε ο Απόστολος των Εθνών Παύλος και η δημόσια συγγνώμη του για τις ωμότητες των Σταυροφόρων στην Κωνσταντινούπολη το 1204, αποτελούν επιτεύγματα του Χριστόδουλου που θα μείνουν στην εκκλησιαστική αλλά ταυτόχρονα και στην εθνική μας Ιστορία.
Οι σχέσεις με το Πατριαρχείο
Δεν είναι εύκολη η αποτίμηση και η αξιολόγηση των γεγονότων τα οποία οδήγησαν εις την γνωστή διαμάχη της Εκκλησίας της Ελλάδος μετά του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αποτελεί ίσως έργο των ειδικών περί τα εκκλησιαστικά η λεπτομερής έρευνα, αξιολόγηση, και αντικειμενική εκτίμηση των εκατέρωθεν επιχειρημάτων. Ως μία γενική πληροφόρηση παρατίθενται οι εκατέρωθεν απόψεις των δύο μερών.
Η Εκκλησία της Ελλάδος θεωρεί ως μεγάλο μειονέκτημα την εκκλησιαστική διάσπαση του ποιμνίου της , σε ποίμνιο της Παλαιάς Ελ¬λάδος, ποίμνιο των Νέων Χωρών, ποίμνιο των Νήσων του Ανατολικού Αιγαίου, και ποίμνιο της Κρήτης, θεωρεί δε ότι χάριν της εκκλησιαστικής αλλά και της κρατικής ενότητος το σύνολον του Ορθοδόξου πληρώματος του Ελληνικού Κράτους να υπάγεται εκκλησιαστικώς εις την Αρχιεπισκοπήν της Ελλάδος.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, θεωρεί ότι οι ιστορικοί λόγοι οι οποίοι από το 1928 επέβαλαν την έως σήμερον υφισταμένη εκκλησιαστική τάξη, εξακολουθούν να υφίστανται και επί των ημερών μας, και ότι σήμερα που η οικουμενικότητα του Πατριαρχείου τίθεται εν αμφισβητήσει εκ περισσοτέρων κατευθύνσεων, η διατήρηση της υπαρχούσης καταστάσεως είναι εθνικώς αναγκαία.
Ευτυχώς οι εκατέρωθεν χειρισμοί του σοβαρού αυτού θέματος απεσόβησαν τα χειρότερα, και η συνετή στάση των δύο μεγάλων ανδρών επέφερε το χριστιανικώς αλλά και εθνικώς ποθητόν αποτέλεσμα.
Εκκλησιαστικές Σχολές
Η μεγάλη του επιθυμία για μορφωμένο κλήρο, τον οδήγησε σε μία συνεχή προσπάθεια για την ίδρυση Ιερατικών Σχολείων. Παρά τις αντιδράσεις από τους γνωστούς κύκλους του αντιχριστιανικού πνευματικού σκοταδισμού, ο Χριστόδουλος ευρήκε ευήκοον ούς , και στο εγγύς μέλλον το όνειρο του θα γίνει πραγματικότητα.
Λοιποί στόχοι
Είναι μακρύς ο κατάλογος των παντοειδών δραστηριοτήτων και στόχων που ο εκλιπών ποιμενάρχης οραματίζετο, όπως το Γραφείο Ευρωπαϊκών Θεμάτων της Εκκλησίας της Ελλάδος στις Βρυξέλες, Γραφείο Κοινωνικών Εφαρμογών της Εκκλησίας της Ελλάδος , το ίδρυμα Διακονίας, το Κέντρο Πρόληψης για τα Ναρκωτικά, το περιοδικό «Τόλμη», την Στέγη της κακοποιημένης Γυναίκας, την Στέγη Μητέρας, και δεκάδες Βρεφονηπιακούς Σταθμούς. Τέλος, την «Αλληλεγγύη» η οποία δραστηριοποιήθηκε σε αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας σε πληγείσες περιοχές ανά τον κόσμον.
Εθνικοί Στόχοι
Συγκινητικές ήταν οι παρεμβάσεις του αειμνήστου ποιμενάρχου επί σοβαρών εθνικών θεμάτων. Και παρά τις συχνές αντιδράσεις του πολιτικού κατεστημένου , και τις κατηγορίες εναντίον του περί παρεμβάσεως του σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, η αγάπη του προς την πατρίδα και η βαθεία συναίσθηση της εθνικής του ευθύνης, απηλλαγμένη παντός πολιτικού κόστους, τον οδηγούσε ακόμη και σε οδυνηρές ρήξεις χάριν του εθνικού συμφέροντος, το οποίο ενίοτε το ταύτιζε, και ορθώς, με το εκκλησιαστικό συμφέρον. Είναι νωπές οι μνήμες του ζητήματος της διαγραφής του θρησκεύματος από τις ταυτότητες, οι θέσεις του για τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας, για το ζήτημα των Σκοπίων, όπως και για την είσοδο της Τουρκίας στην Ενωμένη Ευρώπη.
Ο Χριστόδουλος , ο μεγάλος αυτός Έλλην, μπροστά στο εθνικό συμφέρον δεν εφοβείτο τις συγκρούσεις. Και πολλές φορές ήλθε σε ευθεία αντιπαράθεση με πρόσωπα και καταστάσεις τα οποία έκρινε ότι δεν εξυπηρετούν το καλώς εννοούμενο εθνικό συμφέρον. Δεν ξέφυγε από το διορατικό του μάτι, το ζήτημα της παγκοσμιοποίησης. Μία έννοια η οποία ενώ κατά βάσιν εξυπηρετεί οικονομικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων, εμπεριέχει τεράστιο κίνδυνο για τα μικρά και ανάδελφα; κράτη τα οποία θα κινδυνεύσουν να χάσουν την εθνική και πολιτισμική των ταυτότητα.
Ο Χριστόδουλος πιστεύοντας ότι η Θρησκεία και η γλώσσα είναι οι δυό πυλώνες της εθνικής μας υπάρξεως έδινε καθημερινά •τον αγώνα του για την εδραίωση του θρησκευτικού συναισθήματος αυτού του λαού, διερμηνεύοντας ορθώς την ρήση του Αποστόλου Παύλου: Τοιούτος έπρεπεν ημίν Αρχιερεύς» (Επιστολή Προς Εβραίους).