Οι εξελίξεις στη Βαλκανική και οι προοπτικές του Σκοπιανού προβλήματο (Ημερίδα 12 Νοεμβρίου 2007)

Θέμα: Οι εξελίξεις στη Βαλκανική και οι προοπτικές του Σκοπιανού προβλήματο (Ημερίδα 12 Νοεμβρίου 2007)
 
Συντάκτης: Παντελής Σαββίδης, Δημοσιογράφος
 
Ημερομηνία καταχώρησης: 3 Μαρτίου 2008
 

Ο Ιανουάριος θα είναι ο μήνας κατά τον οποίο θα δρομολογηθούν συγκεκριμένες λύσεις ή θα έχουμε περισσότερο σαφή εικόνα σε χρόνιες εκκρεμότητες στα Βαλκάνια, όπως το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου ή η ανεύρεση κοινού τόπου, μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων για κοινώς αποδεκτή διεθνή ονομασία στο εκκρεμούν θέμα μεταξύ των δύο χωρών.
Περί τα μέσα του μήνα αναμένεται να διακηρυχθεί η ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο γεωπολιτικό παιχνίδι των Βαλκανίων και ως το τέλος Ιανουαρίου θα έχει γίνει σαφές κατά πόσο η προοπτική ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για τη λύση στο θέμα της ονομασίας
Η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου θα γίνει από τον νικητή των πρόσφατων εκλογών και παλιό ηγέτη του UCK Χασίμ Θάτσι, ο οποίος προς το παρόν αντιμετωπίζει ορισμένες δυσκολίες στο σχηματισμό κυβέρνησης, ελπίζεται, όμως, πως θα τις ξεπεράσει, ως τα μέσα Ιανουαρίου.
Το κείμενο με το οποίο θα διακηρύσσεται η ανεξαρτησία είναι ήδη έτοιμο, αποτελείται από τέσσερις σελίδες και σ αυτό γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στο θετικό για τις αλβανικές επιδιώξεις, ρόλο της διεθνούς κοινότητας.
Ο κ. Θάτσι έχει ήδη συμφωνήσει και θα συμμετάσχει στην κυβέρνηση το κόμμα του προέδρου Σειντίου, το κόμμα που ίδρυσε ο αποθανών ηγέτης των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου Ιμπραχίμ Ρουγκόβα, καθώς και μια τάση των Σέρβων της περιοχής. Με αυτά τα δεδομένα, ο κ. Θάτσι σχηματίζει κυβέρνηση αλλά για ευρύτερους λόγους θα περιλάβει στο κυβερνητικό σχήμα, υπο προϋποθέσεις, στελέχη και του κόμματος του κ. Ραμούς Χαραντινάι, ο οποίος βρίσκεται στη Χάγη κατηγορούμενος για εγκλήματα πολέμου.
Στον κ. Θάτσι, αλλά και στον πρόεδρο κ. Σειντίου, έγινε η αναγκαία σύσταση από την Ουάσιγκτον να αποφύγουν τη συμμετοχή στην κυβέρνηση ανθρώπων του κόμματος του επιχειρηματία κ. Πατσόλι για το λόγο ότι δραστηριοποιείται επιχειρηματικά με το Καζαχστάν και το τελευταίο που θα ήθελαν οι ΗΠΑ είναι να εμπλέξουν ακόμη περισσότερο στα πολιτικά και οικονομικά τεκταινόμενα της περιοχής χώρες σαν την προαναφερθείσα και κατ’επέκτασιν τη Ρωσία.
Η ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου όχι μόνο δεν λύνει το μεγάλο πρόβλημα αστάθειας στην περιοχή αλλά περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα με δύο έννοιες:
Η πρώτη είναι το διπλωματικό και πολιτικό μέλλον της περιοχής δεδομένων των αναμενόμενων αντιδράσεων Μόσχας και Βελιγραδίου και το δεύτερο αυτό που όλοι φοβούνται ότι τελικά θα συμβεί. Μια περιοχή όπου θα ανθεί η διεθνής παρανομία. Από το ξέπλυμα μαύρου χρήματος (αυτό γίνεται και αλλού και μάλιστα σε, υποτίθεται ευυπόληπτες χώρες) ως τη διακίνηση όπλων, ναρκωτικών, σωματεμπορίας κλπ. Μια τέτοια «μαύρη τρύπα» στα Βαλκάνια δύσκολα καλύπτεται ακόμη και σε μακροπρόθεσμη βάση δεδομένου ότι όλοι οι παράγοντες που συνιστούν τα δεδομένα της περιοχής όχι μόνο την επιθυμούν αλλά και έχουν υψηλές επιδόσεις στην άσκηση αυτών των δραστηριοτήτων.
Στην κρατική διαμόρφωση του Κοσσυφοπεδίου μετά την ανεξαρτησία, ο διεθνής παράγων δεν θα είχε πρόβλημα να αποδεχθεί μια αυτονομία των βόρειων περιοχών όπου ζουν αμιγώς Σέρβοι, με δική τους συνέλευση αλλά εντός των ορίων του Κοσόβου. Και αυτό όχι για να ικανοποιήσουν τους Αλβανούς αλλά διότι το οικονομικό διακύβευμα στη βόρεια περιοχή είναι μεγάλο και ο διεθνής παράγων δεν θα ήθελε να το απολέσει.
Ως θύλακες θα προστατευτούν και οι ιεροί χώροι των Σέρβων όπως είναι η Γκρατσάνιστα και το Ντέτσανι.
Δεδομένης της ρωσικής θέσης για το Κοσσυφοπέδιο οι ΗΠΑ θα αποφύγουν να φέρουν το θέμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και η όποια ανάγκη για επιχειρήσεις της ΝΑΤΟικής δύναμης θα καλυφθεί, αν χρειασθεί, από μια νέα ερμηνεία της απόφασης 1244.
Στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, έχουν προετοιμασθεί για παν ενδεχόμενο, τόσο πολιτικά όσο και στρατιωτικά, με την έννοια ότι υπάρχουν επιχειρησιακά σχέδια, τα οποία, όμως, πιστεύουν ότι δεν θα χρειασθεί να υλοποιηθούν.
Ωστόσο, παραμένει ερώτημα το τι θα κάνει η KFOR αν μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας, οι Σέρβοι αυτονομούσαν τη βόρεια περιοχή και υποστήριζαν ενόπλως αυτήν την αυτονομία.
Σε πολιτικό επίπεδο μια τέτοια εξέλιξη τη θεωρούν αδιανόητη στις Βρυξέλλες.
Αλλά είναι αδιανόητη και στρατιωτικά. Να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι οι ΗΠΑ έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν από τη βάση που εγκατέστησαν στο Κοσσυφοπέδιο κάθε κίνηση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Έτσι, μετά την ανεξαρτησία και του Κοσσυφοπεδίου πέραν της Αλβανίας ως χώρας, αλβανικό εθνικό στοιχείο διαβιεί μαζικά σε δύο άλλες περιοχές. Το Κοσσυφοπέδιο και την ΠΓΔΜ.
Το εθνικό ζήτημα των Αλβανών, η συνύπαρξή τους, δηλαδή, σε μια ενιαία γεωγραφική ενότητα, παραμένει ζωντανό και παρά τις προσωρινές δυσκολίες η προοπτική κρατικής ενοποίησής τους είναι στα πλέον πιθανά σενάρια.
Αλβανικοί πληθυσμοί σε μικρότερο ποσοστό από ό,τι στην ΠΓΔΜ και στο Κοσσυφοπέδιο ζουν και σε άλλες περιοχές των Βαλκανίων, όπως για παράδειγμα στη Νότιο Σερβία και καθώς η αλβανική πολιτική στα Βαλκάνια είναι γενικώς αναθεωρητική είναι προς το παρόν απρόβλεπτο πως θα συμπεριφερθούν.
Οι αλβανοί, ως βαλκανική εθνότητα απέδειξαν ότι, παρά τις διαφωνίες των τριών κέντρων τους, (Αλβανία, ΠΓΔΜ και Κοσσυφοπέδιο) έχουν την διάθεση, τη δυνατότητα και την ικανότητα να ξεπερνούν τα προβλήματά τους και να πετυχαίνουν μακροχρόνιους εθνικούς στόχους τους.
Η ελληνική πολιτική στο Κοσσυφοπέδιο είναι επιφυλακτική ως προς την ανεξαρτησία αλλά η Αθήνα δεν έχει πολλές επιλογές αν ΗΠΑ και Ευρώπη υποστηρίξουν, όπως υποστηρίζουν και ενθαρρύνουν αυτήν την επιλογή.
Το πολύ πολύ, εκείνο που επιδιώκει η ελληνική διπλωματία να πετύχει με την περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου είναι να περιλάβει στα όποια διεθνή κείμενα το καταφέρει ότι η περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου δεν μπορεί να αποτελέσει προηγούμενο.
Και για την Τουρκία οι εξελίξεις στο Κοσσυφοπέδιο αποτελούν πεδίο διπλωματικού προβληματισμού, παρότι η εικόνα που δίνει η Άγκυρα είναι υπέρ της ανεξαρτησίας.
Για την Τουρκική πολιτική η εξέλιξη με το Κοσσυφοπέδιο είναι θετική όσον αφορά την Κύπρο, επι παραδείγματι, αλλά της δημιουργεί, ως προηγούμενο, προβλήματα όσον αφορά τις Νοτιοανατολικές περιοχές της που κατοικούνται από Κούρδους.

ΣΚΟΠΙΑ
Περί τα μέσα Ιανουαρίου θα εξετασθεί στην έδρα της συμμαχίας και η έκθεση που θα αποφαίνεται κατά πόσο τα Σκόπια ικανοποιούν τις πολιτικές και στρατιωτικές προϋποθέσεις για την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ.
Τέλη Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου (NAC + 1, North Atlantic Council), με εκπρόσωπο των Σκοπίων. Η Συμμαχία θα εκπροσωπηθεί σε επίπεδο πρέσβη αλλά την ΠΓΔΜ κατά πάσα πιθανότητα θα εκπροσωπήσει πολιτικό πρόσωπο.
Στις 5 και 6 Μαρτίου θα συνέλθουν οι υπουργοί εξωτερικών της Συμμαχίας και στις 3 και 4 Απριλίου θα πραγματοποιηθεί στο Βουκουρέστι η συνάντηση Κορυφής.
Οι στρατιωτικές προϋποθέσεις είναι απλές και κατά πάσα πιθανότητα θα εκτιμηθεί ότι πληρούνται από τα Σκόπια. Εκεί, όμως, που θα αναπτυχθούν οι διπλωματικοί ελιγμοί είναι στα πολιτικά κριτήρια.
Η δημοκρατική ωριμότητα, το οργανωμένο έγκλημα, η ύπαρξη διαφθοράς, οι σχέσεις με τις γειτονικές χώρες, είναι μερικά από τα κριτήρια αυτά και ευκόλως γίνεται αντιληπτό ότι τα Σκόπια δεν τα ικανοποιούν.
Η ελληνική πλευρά για πρώτη, ίσως, φορά εμφανίζεται αποφασισμένη να εμμείνει στην αυστηρή τήρηση των προϋποθέσεων για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ αν δεν ικανοποιηθεί το κριτήριο της καλής γειτονίας στο οποίο περιλαμβάνει και το θέμα της εξεύρεσης κοινά αποδεκτής λύσης για την ονομασία της γειτονικής χώρας.
Στο ευνοϊκό, για την ελληνική πλευρά κλίμα, συμβάλλει και η θέση και άλλων χωρών ότι τα Σκόπια και τα Τίρανα δεν ικανοποιούν ακόμη τα πολιτικά κριτήρια, εν αντιθέσει με την Κροατία η οποία τα πληροί.
Ειρήσθω εν παρόδω πως τρεις είναι οι χώρες που εξετάζονται για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Η Αλβανία, η Κροατία και η ΠΓΔΜ.
Στα αρνητικά για την ελληνική πλευρά είναι η μεγάλη επιθυμία του προέδρου Μπούς να αφήσει την προεδρία με μια νέα διεύρυνση της συμμαχίας και η θετική φόρτιση που δημιουργεί στους αμερικανούς η συμμετοχή της Αλβανίας στον πόλεμο του Ιράκ με έξη στρατιώτες, όσο και αν φαίνεται περίεργο.
Σε επίπεδο πολιτικού ρεαλισμού, οι αμερικανικές πιέσεις για ένταξη και των τριών χωρών (ουσιαστικά για δύο, Αλβανία και ΠΓΔΜ διότι την Κροατία δεν την αμφισβητεί κανείς) έχουν να κάνουν με τις εξελίξεις στο Κοσσυφοπέδιο.
Αν η λύση της ανεξαρτησίας προχωρήσει ομαλά οι πιέσεις θα είναι αδύναμες, αν όχι θα είναι ισχυρότερες.
Πάντως διπλωματικές πηγές διαβεβαιώνουν ότι η ελληνική πλευρά δεν έχει περιθώρια να ολιγωρήσει στο θέμα αυτό όχι μόνο διότι είναι η τελευταία ίσως ευκαιρία για την εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής σύνθετης ονομασίας αλλά και διότι ενδεχόμενη υποχώρησή της θα εκληφθεί ως γενικότερη αδυναμία και θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου.
Ένας απρόβλεπτος, ευνοϊκός παράγων για την Ελλάδα είναι και το γεγονός ότι στο ΝΑΤΟ η κυβέρνηση των Σκοπίων δεν απολαύει υψηλής εκτίμησης όχι μόνο λόγω των υπερφίαλων δηλώσεων των διαφόρων νεαρών υπουργών της αλλά και λόγω της κακής εμφάνισης του πρωθυπουργού Νίκολα Γκριούεφσκι κατά την επίσκεψή του στην έδρα της Συμμαχίας.
-Γιατί δεν λύνεται τα προβλήματά σας με τους Αλβανούς, ρωτήθηκε ο κ. Γκρούεφσκι, για να απαντήσει πως αυτά σε μας συμβαίνουν. Βαλκάνια είμαστε, φέρεται να τους είπε.
-Σε μας, όμως, δεν συμβαίνουν φέρεται να ήταν η απάντηση υψηλού στελέχους της Συμμαχίας.
Από τις δεκαεπτά μεγαλύτερες ξένες επενδύσεις στην ΠΓΔΜ οι επτά είναι ελληνικές.
Οι ελληνικές επενδύσεις ανήλθαν την περίοδο 2000-2006 σε 262,4 εκατ δολάρια, που φέρνουν την Ελλάδα στη δεύτερη θέση μεταξύ των ξένων επενδυτών.
Μεγάλο μέρος των ελληνικών επενδυτικών κεφαλαίων έχει εισρεύσει στην ΠΓΔΜ μέσω εταιρειών ελληνικών συμφερόντων που έχουν την έδρα τους και σε άλλες χώρες.
Συνεπώς το μέγεθος των ελληνικών επενδύσεων ανέρχεται σε 950 εκατ ευρώ.
Απο αυτές:
Το 25% είναι στο πετρέλαιο
Το 17% στις τηλεπικοινωνίες
Το 28% στις τράπεζες
Το 10% στια τρόφιμα
Το 15% στη βιομηχανία
Το 5% στους λοιπούς τομείς.
Οι ελληνικές κατασκευαστικές κατέχουν το 50% των έργων υποδομής
Το Α’ τρίμηνο του 2007 ο όγκος του διμερούς εμπορίου παρουσίασε αύξηση και το εμπορικό ισοζύγιο διατηρήθηκε πλεονασματικό για την Ελλάδα (42, 3 εκ ευρώ).

ΑΛΒΑΝΙΑ
Όπως προαναφέρθηκε βασικοί στόχοι της Αλβανικής εξωτερικής πολιτικής είναι η ένταξη στο ΝΑΤΟ και η ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, στόχοι που ο ένας τουλάχιστον, η ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου ικανοποιείται και ο άλλος έχει μεγάλες πιθανότητες αλλά προς το παρόν εξαρτάται από την ανάλογη πορεία και των Σκοπίων.
Πέραν της πολιτικής σκοπιμότητας του διεθνούς παράγοντα που ωθεί την Αλβανία στις ευρωατλαντικές δομές, η χώρα έχει σοβαρότατες ελλείψεις στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως διαπίστωσε ο κ. Tomas Hammarberg επίτροπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Η αστυνομική βία, η διαφθορά στο δικαστικό σώμα αλλά και γενικότερα στην πολιτική και οικονομική ζωή, η βία στα σχολεία και στην οικογένεια, τα δικαιώματα των γυναικών και ζητήματα ιδιοκτησίας είναι μερικά από τα προβλήματα αυτά.
Προβλήματα που ανάγκασαν τον Επίτροπο Διεύρυνσης της Ε.Ε. να δηλώσει πριν από λίγο καιρό ότι καμιά από τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων δεν μπορεί να ελπίζει να πάρει το status του υποψήφιου μέλους πριν το 20012.
Απέναντι στην Ελλάδα η Αλβανία ακολουθεί μιαν επιφυλακτική πολιτική που δεν είναι άσχετη και με κακούς ελληνικούς χειρισμούς από το 1990.
Σε συνάντηση Αλβανών πρέσβεων στα Τίρανα, ο πρέσβης της Αλβανίας στην Αθήνα Βίλι Μιναρόλι πρότεινε στο ΥΠΕΞ της χώρας του να έχει ένα σχέδιο με το οποίο να προσδιορίζονται τα θέματα προτεραιότητας με την Ελλάδα καθώς και τρόποι για την αντιμετώπιση της «οικονομικής επιθετικότητας της Ελλάδας σε τομείς στρατηγικής σημασίας», όπως γράφηκε στον αλβανικό τύπο ότι είπε.
Το σχέδιο πρέπει να περιλαμβάνει τη στρατηγική των διαπραγματεύσεων τα οφέλη που μπορεί να αποσπάσει η αλβανική πλευρά από την ελληνική, το όριο των παραχωρήσεων καθώς και οδηγίες για το πότε μπορεί να ξεκινήσει η συζήτηση των θεμάτων θεμελιώδους σημασίας με την ελληνική πλευρά.
Από ελληνικής πλευράς, ο πρώην υπουργός Παιδείας Ευριπίδης Στυλιανίδης κατά την επίσκεψή του στα Τίρανα δήλωσε ότι τα παιδιά των Αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα θα έχουν τη δυνατότητα να μάθουν την αλβανική τα απογεύματα σε δημόσια σχολεία και από Αλβανούς δασκάλους που εργάζονται στην Ελλάδα, χάρη σε πιλοτικό πρόγραμμα του αλβανικού υπουργείου παιδείας.
Από την άλλη πλευρά, ο βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Αλβανίας Στέφαν Τσίπα ο οποίος εκλέγεται στους Άγιους Σαράντα είπε στη βουλή ότι οι Έλληνες μαθητές της μειονότητας δεν έχουν βιβλία στη μητρική τους γλώσσα και η κυβέρνηση σε αντίθεση με τις υποχρεώσεις και τις δεσμεύσεις της, δεν κάνει τίποτε για να τα εξασφαλίσει.
Δεν έχουν βιβλία για να μάθουν την ιστορία και τη γεωγραφία του έθνους τους, δεν έχουν βιβλία στην ελληνική για τα άλλα μαθήματα και υποχρεώνονται να διδάσκονται με σημειώσεις. Ο κ. Μπερίσα έδωσε υποσχέσεις αλλά δεν τις τήρησε.
Στο Γιαλό, στη Χειμάρα και στα Εξαμίλια μπουλντόζες κατεδάφισαν σπίτια και καταστήματα Ελλήνων κατοίκων, ενέργεια που αποβλέπει στην ιδιοποίηση των περιουσιών τους για την αξιοποίησή τους σε τουριστικά θέρετρα.
Η χρηματοδότηση γίνεται από τη Διεθνή Τράπεζα και Αλβανοί πολιτικοί της αντιπολίτευσης καταγγέλλουν ότι επικεφαλής του έργου είναι ο σύζυγος της κόρης του κ. Μπερίσα.
Ιταλία και Ελλάδα παραμένουν οι κύριοι εμπορικοί εταίροι της Αλβανίας.
Οι εξαγωγές αλβανικών προϊόντων στην Ελλάδα ανέρχονται στα 6,33 δις λεκ ενώ οι εισαγωγές στα 40 δις λεκ.

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Η Βουλγαρία πέτυχε το 2007 την ικανοποίηση δύο υψηλών στόχων της εξωτερικής πολιτικής της.
Τον Απρίλιο του 2004 έγινε μέλος του ΝΑΤΟ και τρία χρόνια αργότερα, το 2007, μέλος και της Ε.Ε.
Τα ελληνοβουλγαρικά θέματα επομένως αντιμετωπίζονται πλέον στο πλαίσιο της Ένωσης
Παρά τις αναμφισβήτητες προόδους που έχει κάνει η χώρα, έχει σημαντικούς προβληματικούς τομείς, όπως είναι η δικαιοσύνη και οι εσωτερικές υποθέσεις, η απορροφητικότητα των κοινοτικών κονδυλίων, η διοικητική ικανότητα της χώρας.
Η Βουλγαρία εξελίσσεται σε σημαντικό χώρο από τον οποίο διέρχονται αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου και στην κατεύθυνση αυτή υπάρχει συνεργασία και με την ελληνική πλευρά, για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, όπως είναι γνωστό.
Η πολιτική ηγεσία της Βουλγαρίας, κυρίως τα συντηρητικά κόμματα που διακυβέρνησαν τη χώρα, εξέφρασαν έναν έντονο αντιρωσισμό στον οποίο, όμως, φαίνεται να μην ακολουθεί η μεγάλη πλειονότητα του λαού.
Αποτελέσματα έρευνας των «διατλαντικών τάσεων», έδειξαν ότι οι βούλγαροι είναι μεταξύ των πλέον μη πολιτικοποιημένων πολιτών και ανέδειξαν πρώτη σε δημοφιλία την Ε.Ε. με 76 πόντους και δεύτερη τη Ρωσία με 65..
Ωστόσο, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ χαρακτηρίστηκαν από τη Βουλγαρία στρατηγικού χαρακτήρα και στο πλαίσιο της συμμετοχής στο ΝΑΤΟ η Βουλγαρία προβλέπεται να μειώσει ως το 2007 το στρατό της στους 38.000 και από το 2008 να καταργήσει την υποχρεωτική θητεία και να καθιερώσει τους έμμισθους οπλίτες.
Η Βουλγαρική πολεμική αεροπορία βρίσκεται σε πολύ άσχημη κατάσταση. Έχει μείνει χωρίς καταδιωκτικά, το κράτος δεν διαθέτει χρήματα για νέα αεροσκάφη και ο βουλγαρικός τύπος έγραψε πως η χώρα το πολύ σε πέντε χρόνια μπορεί να ζητήσει την περιφρούρηση του εναέριου χώρου από την Ελλάδα ή την Τουρκία έναντι ενοικίου.
Σημαντικό κεφάλαιο στην εξωτερική πολιτική της Βουλγαρίας αποτελεί η υπογραφή συμφωνίας με τις ΗΠΑ για την εγκατάσταση βάσεων στη χώρα τις οποίες οι Βούλγαροι αναλυτές τις συνέδεσαν με το ενδεχόμενο προετοιμασίας στρατιωτικής επίθεσης εναντίον του Ιράν καθώς και με την αμερικανική αντιπυραυλική άμυνα.
Η άλλη μεγάλη στρατηγικού χαρακτήρα επιλογή της Βουλγαρίας είναι η συμμετοχή της χώρας σε προγραμματιζόμενα οδικά, σιδηροδρομικά και ενεργειακά δίκτυα.
Εκτός του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, η Βουλγαρία συμμετέχει επίσης στους προγραμματιζόμενους αγωγούς NABUCCO με τον οποίο θα μεταφέρεται αέριο έως Ουγγαρία και Αυστρία μέσω Τουρκίας και Βουλγαρίας και αποτελεί μια από τις τέσσερις προτεραιότητες της Ε.Ε., στον αγωγό South Stream με τον οποίο θα μεταφέρεται φυσικό αέριο από Ρωσία δια του βυθού της Μαύρης θάλασσας έως Ελλάδα και Ιταλία καθώς και στο σχέδιο Μπουργκάς- Αυλώνα.
Η Βουλγαρία δεν εγκατέλειψε την ιδέα παραγωγής ενέργειας από πυρηνικό εργοστάσιο και ο νέος πυρηνικός σταθμός στο Μπέλενε, προκαλεί ήδη αντιδράσεις.
Αξιοσημείωτη είναι επίσης η υπογραφή κοινής δήλωσης μεταξύ Βουλγαρίας-Αλβανίας για τον πανευρωπαϊκό διάδρομο VIII η ολοκλήρωση του οποίου προβλέπεται να γίνει, αν γίνει, εντός 15 ετών καθώς και σιδηροδρομικού διαδρόμου από τις ίδιες περιοχές.
Παρά το φαινομενικά καλό κλίμα στις σχέσεις Βουλγαρίας-ΠΓΔΜ πρόσφατα υπήρξε επιδείνωσή τους λόγω των σκληρών δηλώσεων του Βούλγαρου ΥΠΕΞ ότι η στήριξη της Βουλγαρίας στην ευρωπαϊκή πορεία της ΠΓΔΜ δεν είναι δεδομένη εφόσον υπάρχουν αμφισβητήσεις και προσπάθεια οικειοποίησης της βουλγαρικής ιστορίας από πλευράς των υποστηρικτών του μακεδονισμού.
Η Βουλγαρία αναγνωρίζει την ύπαρξη μακεδονικού κράτους με το όνομα Μακεδονία όχι όμως την ύπαρξη μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας.
Η Ελλάδα είναι η τέταρτη κατά σειράν χώρα με ύψος επενδύσεων στη Βουλγαρία μετά Αυστρία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ολλανδία.
Οι ελληνικές εξαγωγές παρουσίασαν μιαν ελαφρά μείωση προς τη Βουλγαρία ενώ αυξήθηκε το ποσοστό των εισαγωγών.
Επίσης η Βουλγαρία υποχώρησε από την 3η στην 4η θέση ως πελάτης της Ελλάδας ενώ τα ελληνικά προϊόντα αυξάνουν μεν το μερίδιό τους στη βουλγαρική αγορά, υποχωρούν, όμως, σε σχέση με τα υπόλοιπα κοινοτικά.
Το γεγονός οφείλεται στον εξωτερικό αλλά και εσωτερικό ανταγωνισμό
Η βουλγαρική κυβέρνηση ανησυχεί με την πορεία του δείκτη τιμών καταναλωτή ο οποίος αυξήθηκε σε 12μηνη βάση κατά 8,4%
.Ο δείκτης τιμών είναι το μόνο κριτήριο που δεν πληροί μέχρι στιγμής η βουλγαρική οικονομία προκειμένου να εισέλθει στη ζώνη του Ευρώ.
Το ΑΕΠ της χώρας ανέρχεται περίπου στα 1407 Ευρώ κατά κεφαλήν, η μέση σύνταξη στα 92 Ευρώ
Και η ελάχιστη αμοιβή στα 220 λέβα, περίπου στα ίδια Ευρώ. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Βουλγαρία αυξάνονται οι τιμές των κατοικιών. Το τ.μ. ανέρχεται στα 1000 Ευρώ ενώ δεν αναμένεται μείωση στα επόμενα 3-4 χρόνια.

ΝΑΤΟ-Ε.Ε.
ΝΑΤΟ και «Ευρωπαϊκή Ένωση» δεν πρέπει να διάγουν την καλύτερη περίοδό τους ως οργανισμοί αν και οι μεταξύ τους σχέσεις δεν έχουν σκιές.
Στο ΝΑΤΟ η προσπάθεια αναδιοργάνωσης (transformation) συναντά πολλά προβλήματα, από τη νοοτροπία και το είδος του εξοπλισμού των νέων χωρών μέχρι την αποτελεσματικότητα των μετακινούμενων δυνάμεων της Συμμαχίας, Σε πολιτικό αλλά και στρατιωτικό επίπεδο, η Τουρκία «μπλοκάρει» την ανάπτυξη οποιασδήποτε σχέσεις ΝΑΤΟ-Ε.Ε. λόγω της συμμετοχής της Κύπρου στην Ένωση, ενώ σοβαρά είναι πλέον και τα προβλήματα με τη Ρωσία.
Στην Ε.Ε., τέλος, μπορεί να χαιρετίσθηκε η νέα Συνθήκη για τη λειτουργία της ένωσης, οι ηγέτες της, όμως, έδειξαν εμφανή αδυναμία να βρουν κοινό τόπο στο θέμα του Κοσσυφοπεδίου.
Αν η αδυναμία αυτή είναι μια από τις πολλές δυσκολίες της Ε.Ε. τότε το πρόβλημα είναι μικρό.
Αν, όμως, αποτελεί μια ακόμη ένδειξη ότι αναγεννώνται νέοι εθνικισμοί μετά την αποτυχία του υπερεθνικού μοντέλου, τότε το πρόβλημα είναι σοβαρότερο.