Άρθρα
Οι εξελίξεις στη Βαλκανική και οι προοπτικές του Σκοπιανού προβλήματος.(Ημερίδα 12ης Νοεμβρίου 2007)
Θέμα: Οι εξελίξεις στη Βαλκανική και οι προοπτικές του Σκοπιανού προβλήματος.(Ημερίδα 12ης Νοεμβρίου 2007)
Συντάκτης: Αθανάσιος Καραντζίκος, Αντγος ε.α. - Πτυχιούχος Νομικής ΑΠΘ, Επίτιμος Α Υ-ΓΕΣ
Ημερομηνία καταχώρησης: 26 Φεβρουαρίου 2008
Στους καιρούς μας μια επίμονη, μακροχρόνια και γιγαντιαία εκστρατεία αποπειράται και εν μέρει επιτυγχάνει, σε διεθνές επίπεδο, να αφαιρέσει τους πανάρχαιους Ελληνικούς όρους «Μακεδών» και «Μακεδονία», από την εθνική ταυτότητα του μακεδονικού Ελληνισμού και από την Ιστορική, εθνική και κρατική υπόσταση της Ελλάδος. Τελευταία αυτή η απόπειρα κορυφώνεται υπό το πρόσχημα νέων διευθετήσεων και ισορροπιών στην περιοχή.
Τα αίτια και η κατεύθυνση των γεγονότων πρέπει να αναζητηθούν στην στρατηγική σημασία, που είχε και έχει η γεωγραφική θέση της Μακεδονίας κατά την αναμέτρηση και την εκάστοτε ισορροπία των δυνάμεων ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή, σε Βορρά και σε Νότο, σε θάλασσα και σε στεριά. Υπάρχουν συμφέροντα που κατά περίπτωση εξισορροπούν ή συγκρούονται, συμβιβάζονται ή ανατρέπονται, επιβάλλονται ή συντρίβονται, μεταβάλλονται ή επανέρχονται. Μέσα σε αυτή τη δυναμική ένας ιστορικός παράγων παραμένει απαρασάλευτα αμετάθετος: Οι Έλληνες Μακεδόνες. Γι’ αυτό και από τα μέσα του 19ου αι. στόχος των δυνάμεων δεν υπήρξε μόνο ο χώρος της Μακεδονίας, αλλά οι ίδιοι οι Μακεδόνες, που πρέπει να εξαφανιστούν ώστε να επιβιώσουν άλλα συμφέροντα στη γενέθλια γη τους. Αυτό επιδιώχθηκε από το 1878 ως το 1949 και αυτό επιδιώκεται, με άλλα μέσα από το 1949 ως σήμερα.
Η Μακεδονία αποτελεί την οφρύ της μέσης Βαλκανικής ζώνης, που είναι η συντομωτέρα οδός από την Αδριατική προς τη Μαύρη θάλασσα και εκείθεν προς τα πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα της Κασπίας, της Υπερκαυκασίας και της Ασίας. Η Υπερδύναμη κατέστησε τα Βαλκάνια (Κόσοβο όπου μεγάλη αεροπορική βάση των ΗΠΑ - Σκόπια / Βάση στο Κρίβολακ, Βουλγαρία, και Ρουμανία με αεροναυτικές βάσεις) βάση εξορμήσεως προς Α, χωρίς την ανάγκη της αναξιόπιστης μετά τις επιχειρήσεις του Ιράκ (2003) Τουρκίας. Επιδιώκει την ανεξαρτησία του Κοσόβου, ιστορικής επαρχίας της Σερβίας, θέλει την Κροατία, Αλβανία και Σκόπια σύντομα στο NATO και με κάθε τρόπο επιδιώκει τον έλεγχο της περιοχής και τον αποκλεισμό και την απομόνωση της Ρωσίας από κάθε επιρροή στην περιοχή. Ο διαμελισμός της Βαλκανικής σε Κράτη - προτεκτοράτα εξυπηρετεί τα συμφέροντα της. Είναι γνωστό βεβαίως ότι πίσω από την αδιαλλαξία των Σκοπίων στο θέμα του ονόματος βρίσκονται οι ΗΠΑ. Εκείνο που ίσως δεν είναι ευρύτερα γνωστό είναι ότι η Δύση γενικότερα και οι ΗΠΑ ειδικότερα επιδιώκουν την αναχαίτιση του άλλου μεγάλου παίκτου στην περιοχή - της Ρωσίας - με νέες θεωρίες και μεθόδους Εθνογένεσης, Και ιδού πως: Η Ρωσία για διείσδυση στα Βαλκάνια και έξοδο στις θερμές θάλασσες της Μεσογείου χρησιμοποιούσε ως μέσα την Ορθοδοξία και τον Πανσλαβισμό. Λέω χρησιμοποιούσε γιατί πρόσφατα έχει προστεθεί και το όπλο της Ενέργειας - αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου για τη διακίνηση των τεραστίων αποθεμάτων της. Την ανάσχεση αυτήν η Δύση επιχειρεί με μέσα πρώτον το Οικουμενικό Πατριαρχείο, με την ενίσχυση του οποίου αποδυναμώνεται το Πατριαρχείο της Μόσχας και δεύτερον την Εθνογένεση, ή την αποσλαβοποίηση. Έτσι το παγκόσμιο σύστημα της Δύσεως «έπεισε» τους Βουλγάρους ότι είναι απόγονοι των Θρακών, τους Αλβανούς ότι είναι απόγονοι των Ιλλυριών και τους Σκοπιανούς ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων. Το αν αυτό αποτελεί ωμή παραβίαση των ιστορικών δεδομένων, ότι δεν μπορεί να τεκμηριωθεί ιστορικά, ότι είναι κλοπή και πλαστογράφηση της Ιστορίας, δεν τους ενδιαφέρει. Ειδικά για τους Σκοπιανούς, το τμήμα του πληθυσμού με σλαβική καταγωγή, τους Σλαβομακεδόνες, που βρέθηκαν στην περιοχή τον 6° μ.Χ. αι. ήτοι 1000 χρόνια μετά το Φίλιππο και τον Μ. Αλέξανδρο, που εντελώς ανυπόστατα διεκδικούν ως προγόνους τους δεν τους ενδιαφέρει. Και το εκπληκτικότερο. Μέχρι το 1991, που απέκτησαν ανεξαρτησία μετά τη διάλυση της Γ/Β, δεχόντουσαν ότι είναι Σλάβοι. Ο πρώτος μάλιστα πρόεδρος τους Κύρο Γκληγκόρωφ έχει δηλώσει ότι δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες Μακεδόνες. Η παλαιότερη γενιά της FYROM δηλ., που δημιούργησε και το πρόβλημα και τώρα ηλικιακά απέρχεται, είχε συνείδηση και αποδεχόταν τη σλαβική προέλευση της. Η γενιά που μεγαλώνει μετά το 1990, με όσα διδάχθηκε και με όσα γαλουχήθηκε, διεμόρφωσε την αντίληψη πως η προέλευση της είναι μόνο «μακεδόνικη». Γι’ αυτή τη γενιά είναι αδιανόητος ο ισχυρισμός ότι δεν είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων.
Αλλά θα επανέλθουμε αφού θυμίσουμε λίγα ακόμη για την πορεία των πραγμάτων στη Βαλκανική. Υπόψη λοιπόν τα κοσμογονικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν μεταξύ των ετών 1986 - 2007. Δηλαδή: το κομμουνιστικό σύστημα κατέρρευσε, η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε, οι ΗΠΑ αναδείχθησαν μοναδική Παγκόσμια Υπερδύναμη και άσκησαν ή εξακολουθούν να ασκούν αυτοκρατορική πολιτική κυνικής ισχύος. Η Γιουγκοσλαβία διαλύθηκε μέσα από αιματηρούς πολέμους μεταξύ των λαών της και το Κοσσυφοπέδιο αυτονομήθηκε ως δεύτερο ουσιαστικά κράτος των Αλβανών χάρις στην πολυαίμακτη «ανθρωπιστική» τάχα επέμβαση των Δυτικών υπό την Ουάσιγκτων και έχει μεταβληθεί σε προτεκτοράτο. Το ίδιο και η Βοσνία - Ερζεγοβίνη όπου το συστατικό τμήμα - η Σερβική Δημοκρατία - δεν έχει δικαίωμα να ενωθεί με τη Σερβία. Η περιοχή των Σκοπίων, μέχρι το 1943 γνωστή ως Βαρντάρσκα Μπανοβίνα και από το 1944 ως Σλαβική ή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας, ανακηρύχθηκε αναίμακτα το 1991 ανεξάρτητο Κράτος υπό την ψευδωνυμία «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και από το 1994, μετά τις έντονες αντιδράσεις σύσσωμου του Ελληνισμού, αναγνωρίσθηκε από τον ΟΗΕ με την προσωρινή ονομασία FYROM ή Π.Γ.Δ.Μ.
Έτσι η περιοχή των Βαλκανίων, γνωστή και ως η «πυριτιδαποθήκη» της Ευρώπης αλλά και η ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης - Μέσης Ανατολής αποτελεί μεγάλο πεδίο αποσταθεροποίησης. Η Ελλάδα είναι περικυκλωμένη από εστίες γεωπολιτικής έντασης στην τεράστια περιοχή από τα Βαλκάνια ως τη Μεσοποταμία.
Με την πάροδο των ετών η Ρωσία αναγεννάται και επιστρέφει δυναμικότατα στο παγκόσμιο προσκήνιο. Αυτό είναι πλέον φανερό στα Βαλκάνια και μάλιστα στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου. Το οποίο οι ΗΠΑ, συνεπικουρούμενες από την ΕΕ θέλουν να καταστήσουν ανεξάρτητο Κράτος, δηλ. προτεκτοράτο. Η μόνη που αντιδρά στο πλευρό της υπερήφανης στάσης της Σερβίας, επαρχία της οποίας αποτελεί το Κόσοβο είναι η Ρωσία. Το θέμα του Κοσσυφοπεδίου και η σχεδιαζόμενη ανεξαρτησία τείνει να το καταστήσει «πυριτιδαποθήκη της πυριτιδαποθήκης». Γιατί θα αποτελέσει αλλαγή συνόρων και αφορμή για αποσταθεροποίηση όχι μόνο στα Δυτικά Βαλκάνια αλλά σε όλα τα σημεία της Ευρώπης και του κόσμου, θα δημιουργήσει δεδικασμένο για πενήντα τουλάχιστον αμφισβητούμενης κυριαρχίας εδάφη του πλανήτη. Για παράδειγμα θα νομιμοποιηθεί η Ρωσία να αναγνωρίσει τη Νότια Οσετία και την Αμπχαζία, που τώρα ανήκουν στη Γεωργία, αλλά κατοικούνται από ρωσικής καταγωγής ρωσόφωνους κατοίκους και σε πολλά κράτη της ΕΕ θα δημιουργηθούν σοβαρά προβλήματα όπως π.χ. στην Κύπρο (με τους Τουρκοκύπριους), στην Ισπανία με τους Βάσκους, στη Βρετανία με τους Ιρλανδούς, τους Ουαλούς και τους Σκωτζέζους, στη Γαλλία με τους Κορσικανούς, στο Βέλγιο με τους Φλαμανδούς. Παρά ταύτα η Υπερδύναμη επιμένει και η Ρωσία ανθίσταται, με την ΕΕ να αναπτύσσει εν όψει των παραπάνω σκεπτικισμό. Και οι βετεράνοι του UCK προειδοποιούν για ένοπλο αγώνα σε περίπτωση μη ανεξαρτητοποιήσεως.
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα Σκόπια περιμένουν τις επιπτώσεις από το ωστικό κύμα της ανεξαρτητοποιήσεως ή, ακόμα χειρότερα, την ένοπλη δράση των Κοσοβάρων. Τα σύνορα Κοσόβου - Σκοπίων είναι απολύτως διαπερατά με την πληθυσμιακή συνέχεια στις δύο πλευρές να ενοποιεί εθνικά την περιοχή και τη γραμμή των συνόρων να αποτελεί έρμαιο στις διαθέσεις των Αλβανών και στη βούληση της διεθνούς κοινότητος, κυρίως των ΗΠΑ, να διατηρήσουν την ακεραιότητα αυτού του Κράτους. Αυτό δεν εμποδίζει τους Σκοπιανούς να συνεχίζουν απτόητοι την προπαγάνδα κατά της Ελλάδος. Οι Αλβανοί κάτοικοι των Σκοπίων εξάλλου, όποια λύση και αν δοθεί στο Κόσοβο, θα προτιμήσουν να ενωθούν με αυτό παρά να συνυπάρχουν με τους Σλάβους, τους αυτοαποκαλούμενους «Μακεδόνες».
Ιδού λοιπόν πώς ανοίγει ο ασκός του Αιόλου όταν αγνοείται και σχίζεται η Ιστορία χωρίς να λαμβάνεται υπόψη στην επιδίωξη των όποιων προσωρινών συμφερόντων των Μεγάλων.
Εξ ίσου όμως επικίνδυνα καθίστανται τα πράγματα για τη σταθερότητα στην περιοχή και στην περίπτωση των Σκοπίων.
Όπως προαναφέρθηκε, τα Σκόπια ως επαρχία της Γιουγκοσλαβίας μέχρι το 1943 ονομάζονταν Βαρντάρσκα Μπανοβίνα (επαρχία). Το 1944 και μέχρι το 1991 ονομάστηκαν Λαϊκή και αργότερα Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Το ψευδομακεδονικό Έθνος δημιούργησαν δόλια το 1944 ο Στάλιν και ο Τίτο με στόχο την απόσπαση της Μακεδονίας από την Ελλάδα και τον έλεγχο του Αιγαίου εν όψει του ψυχρού πολέμου που ακολούθησε. Τα γεγονότα κατεδίκασε το ΟΗΕ, το Συμβούλιο κορυφής της ΕΕ, οι αμερικανοί Stetinious, Τρούμαν και Μπούς / πατήρ αλλά και μεταξύ άλλων ο ίδιος ο Γληγκόρωφ, μα πάνω από όλα η ίδια η Ιστορία, τα βροντοφωνούντα μάρμαρα και τα μνημεία της Μακεδονίας.
Τελικά το Κράτος των Σκοπίων αναγνωρίστηκε από τον ΟΗΕ με την προσωρινή ονομασία FYROM και μετά το 1994 αποκατέστησε στενές πολιτικές και οικονομικές σχέσεις με την Ελλάδα, το μοναδικό πραγματικό στήριγμα του, αλλά, παρά της συμφωνίες, εξακολουθεί να ασκεί εχθρική αλυτρωτική προπαγάνδα σε βάρος της Ελληνικής Μακεδονίας και εμμένει επιτυχώς στην ψευδωνυμία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», «Μακεδόνες» και «Μακεδόνικο Έθνος». Έτσι τα Σκόπια επιχειρούν εθνογένεση βασισμένη σε ένα ψέμα. Πλαστογραφούν την Ιστορία και κυριολεκτικά κλέπτουν την ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά. Και αυτό το κάνουν εδώ και 63 χρόνια συνεχώς και με όλο και επιταχυνόμενη ένταση, με συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από αλαζονεία, ειρωνεία, που εγγίζει τα όρια του χλευασμού, και παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.
Αποτελεί χώρα με το μεγαλύτερο πρόβλημα συνοχής. Οι Αλβανοί κάτοικοι της υπερβαίνουν το 25% (πλέον των 700.000) στα 2.200.000 (απογραφή 1991), η σχέση αύξησης του πληθυσμού είναι 4 προς 1 έναντι των Σλαβομακεδόνων, και σε λίγα χρόνια θα αποτελέσουν πλειοψηφία. Στην ανομοιογένεια του πληθυσμού να προσθέσουμε τους Τουρκογενείς, τους περίπου 250.000 Έλληνες που για να επιβιώσουν αποκρύπτουν την εθνικότητα τους ή δέχονται να ονομάζονται Βλάχοι, τους Βουλγαρογενείς κ.λ.π.. Υπόψη ότι 280.000 Σκοπιανοί έχουν Βουλγαρική υπηκοότητα και Βουλγαρικά διαβατήρια, θυμηθείτε ότι το 2000 οι Αλβανοί των Σκοπίων, διεκδικώντας την εθνική τους ταυτότητα και ισοπολιτεία από την επικυριαρχία των ΣλαβοΜακεδόνων, πήραν τα όπλα και απείλησαν με διαμελισμό το νεότευκτο κράτος. Χάρις στην επέμβαση της Δύσεως και στην ανεκτίμητη βοήθεια της Ελλάδος, ο διαμελισμός ανεβλήθη και επεβλήθη η Συμφωνία της Αχρίδος: Ισοτιμία Αλβανών - Σλάβων, αυτονομία των αλβανικών περιοχών, ίδρυση αλβανικού Πανεπιστημίου και δεύτερη επίσημη γλώσσα του Κράτους η αλβανική. Ήδη οι Αλβανοί ελέγχουν απολύτως το ΒΔ τμήμα της χώρας, όπου υπάρχει συμπαγής Αλβανικός πληθυσμός, και ισχυρή Αλβανική κοινότητα μέσα στην πόλη των Σκοπίων. Όλες οι γειτονικές χώρες, πλην της Ελλάδος, (Σερβία, Αλβανία, Βουλγαρία) επιβουλεύονται συγκεκαλυμμένα την εδαφική τους ακεραιότητα και ενισχύουν την απειλή διάσπασης. Ως χώρα τα Σκόπια έχουν καταφέρει να έχουν σοβαρά ανοικτά μέτωπα χωρίς προοπτική επιλύσεως με τις τέσσερις γειτονικές της χώρες. Συγκεκριμένα προς Βορρά με τη Σερβία έχει πρόβλημα με τη σχισματική εκκλησία, την αυτοαποκαλούμενη «Μακεδόνικη Ορθόδοξη Εκκλησία». Στα ανατολικά η Βουλγαρία δεν αναγνωρίζει τους αυτοαποκαλούμενους «Μακεδόνες» ως έθνος, ούτε τη «Μακεδόνικη» γλώσσα και κατηγορεί την ΠΓΔΜ για κλοπή της ιστορίας της. Τελευταία τα Σκόπια προβάλλουν γλωσσολογικές και εθνολογικές αξιώσεις στο 20% του εδάφους της Βουλγαρίας (Μακεδονία του Πιρίν). Στα Δυτικά ο αλβανικός λαός με το δίκιο του δεν θεωρεί ότι το 25% του πληθυσμού της ΠΓΔΜ πρέπει να αποκαλούνται «Μακεδόνες», τους θεωρούν συμπατριώτες τους.
Στα νότια πέτυχαν να εκνευρίσουν την Ελλάδα και ιδιαίτερα εμάς τους Μακεδόνες με την επίδοση τους να σφετερίζονται την ταυτότητα και την ένδοξη ιστορία μας. Πώς είναι δυνατόν ο Μ. Αλέξανδρος να θεωρηθεί Σλάβος; Ο Μακεδόνας Στρατηλάτης, ο μέγιστος των εποχών, ο εκπολιτιστής των λαών μιλούσε την Ελληνική, χρησιμοποιούσε το Ελληνικό αλφάβητο, κουβαλούσε τον Όμηρο μαζί του και διέδωσε στα πέρατα του κόσμου την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό. Δεν μίλησε τη βουλγαρική διάλεκτο που είναι η γλώσσα των κατοίκων της ΠΓΔΜ, ούτε χρησιμοποίησε το Κυριλλικό αλφάβητο, το οποίο εφεύραν οι Έλληνες Κύριλλος και Μεθόδιος 1200 έτη μετά το θάνατο του. Και ασφαλώς δεν ήταν ο σφαγέας των λαών, όπως τον απεκάλεσε ο απίθανος μεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς, λαών οι οποίοι μέχρι σήμερα λατρεύουν τον μέγα Ισκαντέρ και νοιώθουν υπερήφανοι να τον θεωρούν προγονό τους. Ο καταστροφέας κατά τον αδαή μεσολαβητήν επειδή «δεν διέδωσε τη Δημοκρατία» στον κόσμο κατά πως την διαδίδουν οι ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και παντού αλλού που όμως έμαθε στους Ινδούς τη γραφή, στους Υρκανούς τη Γεωργία, στους Βακτρίους να μη σκοτώνουν τους γέροντες αλλά να τους τρέφουν, στους Σκύθες να θάβουν τους νεκρούς και να μην τους τρώνε, στους Πέρσες να αγαπούν τις μητέρες τους, όμως να μην τις παντρεύονται. Γιατί αν θυμάστε η Άτοσσα, η μάνα του Ξέρξη, ήταν ταυτόχρονα και η σύζυγος του.
Οι Σλάβοι λοιπόν δεν μπορούν να είναι εθνικά, γλωσσολογικά ή πολιτιστικά Μακεδόνες, απλά γιατί δεν υπήρχαν σε αυτή την περιοχή έως τον 6° αι. μ.Χ., όταν κατέβηκαν από τη Σιβηρία και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή.
Παρά ταύτα η Ελλάδα αποτελεί την μοναδική ειλικρινά φιλική δύναμη για τα Σκόπια και μακάρι αυτό να το αντιληφθούν. Η Ελλάδα ανέπτυξε καλές σχέσεις με τα Σκόπια και παρά την ανυπαρξία πολιτικής απόφασης και κάλυψης, είναι ο καλύτερος οικονομικός εταίρος. Οι επενδύσεις Ελλήνων στο Σκόπια υπερβαίνουν το 1 δις Ευρώ. Τράπεζες, πετρέλαια, κινητή τηλεφωνία είναι σε ελληνικά χέρια. Η Ελλάδα έρχεται μακράν πρώτη σε επενδύσεις στη χώρα. Εν τούτοι η οικονομική δραστηριότητα των ελληνικών επιχειρήσεων στα Σκόπια, παρόλη την υποστήριξη της αναιμικής οικονομίας τους, ουδέν απέδωσε στο θέμα του ονόματος.
Για την επίλυση του προβλήματος με το όνομα συνήφθη μεταξύ των δύο χωρών στον Σεπτέμβριο 1995 η ενδιάμεση λεγόμενη Συμφωνία. Η συμφωνία αυτή, καίτοι ετεροβαρής σε βάρος της Ελλάδος, δεν τηρήθηκε από τα Σκόπια. Αντίθετα την παραβιάζουν συστηματικά.
Η Ελλάδα έδειξε ασύγγνωστη ευπιστία, αναποφασιστικότητα, ενδοτικότητα, ανοχή και έχασε πολύτιμο χρόνο με την ατολμία της να αντιμετωπίσει δυναμικά το θέμα του ονόματος και την αδιαλλαξία των Σκοπίων. Τα οποία ενθαρρυμένα από την υποστήριξη των Αμερικανών, την αναγνώριση τους με το συνταγματικό λεγόμενο όνομα τους από 123 μέχρι τώρα χώρες και την έμμεση υποστήριξη τους από την ΕΕ που θεωρεί ότι το θέμα του ονόματος δεν τίθεται ως προϋπόθεση για την ένταξη τους, δεν διστάζουν να προκαλούν όχι μόνο τη χώρα μας αλλά και αυτόν τον ΟΗΕ. Η πρόσφατη πρωτοφανής πρόκληση των Σκοπίων στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών όπου ο μεν Σκοπιανός προεδρεύων Σερτζάν Κερίμ απεκάλεσε τα Σκόπια Δημοκρατία της Μακεδονίας, κατά παράβαση των αποφάσεων 817/93 και 845/93 του ΣΑ/ΟΗΕ που αναγνωρίζουν μόνο το προσωρινό όνομα FYROM, ο δε πρόεδρος της χώρας Μπράνκο Τσερβενκόφσκι εδήλωσε ότι το όνομα της χώρας είναι και θα είναι «Δημοκρατία της Μακεδονίας», δεν αφήνει πλέον κανένα περιθώριο συμβιβασμού. Η Ελλάδα οφείλει να καταγγείλει την ενδιάμεση συμφωνία και να δηλώσει ότι δεν δεσμεύεται από αυτή και ιδίως από το άρθρο 11 που επέβαλε να δεχθούμε τα Σκόπια ως FYROM στους διεθνείς οργανισμούς.
Το ζήτημα λοιπόν των Σκοπίων έχει φθάσει σε οριακό σημείο και εισέρχεται στην κρισιμότερη και αποφασιστικότερη φάση του καθώς τους αμέσως προσεχείς μήνες θα ληφθούν αποφάσεις για την ένταξη τους στο NATO. Οι Αμερικανοί πιέζουν να ευρεθεί λύση μέχρι τον προσεχή Απρίλιο. Είναι η στιγμή η Ελλάδα να επιδείξει σταθερότητα και αποφασιστικότητα στην υπεράσπιση των δικαίων της και να επιμείνει στην εξεύρεση λύσεως με όνομα που να μην περιέχει καν τη λέξη Μακεδονία ή παραγωγό της. Γιατί διακυβεύονται ύψιστα συμφέροντα της και γιατί τυχόν συμβιβασμός θα αποτελέσει απαρχή προβλημάτων όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την ευρύτερη περιοχή.
Η Ελλάδα βέβαια δεν κινδυνεύει στρατιωτικά από τα Σκόπια και είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς σε αυτό. Όμως τα Σκόπια ως προτεκτοράτο ίσως κληθούν να εφαρμόσουν την πολιτική του κηδεμόνα τους. Πόθεν λοιπόν η απειλή; Ας το ξεκαθαρίσουμε:
Οι απειλές προέρχονται από το όνομα «Μακεδονία» και τον αλυτρωτικό Ιμπεριαλισμό των Σκοπίων.
1. Ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου ως Πρωθυπουργός δήλωσε ότι «το όνομα είναι το όχημα του αλυτρωτισμού».
2. Τα Σκόπια από το 1944 μέχρι σήμερα ανελλιπώς διακηρύσσουν διεθνώς και διδάσκουν εσωτερικώς τις νέες γενιές τους ότι η κατά φαντασίαν «Ενιαία Μακεδονία» διαμελίστηκε μετά το 1912 σε τέσσερα τμήματα μεταξύ Σερβίας, Ελλάδος, Βουλγαρίας και Αλβανίας, οι οποίες εξαπέλυσαν - και οι τρεις τελευταίες συνεχίζουν ακόμη -συστηματική γενοκτονία του «μακεδόνικου λαού». Το 1943 ο «Μακεδόνικος λαός» απελευθέρωσε το πρώτο τμήμα από τους Σέρβους κατακτητές και το 1944 ίδρυσε στο πλαίσιο της Γ/Β την ομόσπονδη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», που το 1991 κηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος.
3. Εθνική αποστολή της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, σύμφωνα και με το πρώτο Σύνταγμά της, είναι η ολόπλευρη υποστήριξη των «υποδούλων Μακεδόνων» και η απελευθέρωση όλης της Μακεδονίας από την «ξένη κατοχή», της Ελλάδος, της Βουλγαρίας και δευτερευόντως της Αλβανίας.
4. Το Αμερικανικό Πεντάγωνο, από το 2000, ενστερνίζεται πλήρως τους ανωτέρω ισχυρισμούς των Σκοπίων. Έντυπο του προς τα αμερικανικά στρατεύματα στα Βαλκάνια ρητά αναφέρει ότι η Ελληνική Μακεδονία «τελεί υπό ξένη διοίκηση» όπως και η Βουλγαρική.
5. Το κράτος των Σκοπίων ουδέποτε ανεγνώρισε ως ελληνική, την Ελληνική Μακεδονία. Μέχρι και σήμερα την ονομάζει «Αιγαιακή Μακεδονία», δηλ. νότιο τμήμα της «Ενιαίας Μακεδονίας» που βρίσκεται ακόμη υπό «ελληνική κατοχή». Γι’ αυτό το κράτος των Σκοπίων αναγνωρίζει επίσημα τον ελληνικό εμφύλιο σαν «απελευθερωτικό αγώνα των Αιγαιακών Μακεδόνων», τους οποίους και έκτοτε συνταξιοδοτεί.
6. Επιστημονική μελέτη της Εταιρείας μακεδόνικων Σπουδων, που κυκλοφόρησε πρόσφατα, δημοσιεύει περισσότερα από τριακόσια διαδοχικά κρατικά τεκμήρια των Σκοπίων (νόμους, διατάγματα, κυβερνητικές δηλώσεις, χάρτες, σχολικά εγχειρίδια, πρακτικά Βουλής, αρχεία. Μνημεία κ.λ.π.), που αποτυπώνουν επί 63 έτη συνεχή τον αλυτρωτισμό κατά της Ελληνικής Μακεδονίας.
7. Είναι χαρακτηριστική καθ’ όλο το τελευταίο διάστημα, η επιμονή και η συχνότητα με την οποία ο Μακεδών Πρωθυπουργός της Ελλάδος καλεί τα Σκόπια να εγκαταλείψουν την εχθρική αλυτρωτική προπαγάνδα.
8. Μηνύματα ανάλογα με αυτά της Αθήνας για τα Σκόπια διεβίβασε ήδη στο NATO και την ΕΕ η Σόφια.
9. Όμηρος αυτού του αλυτρωτισμού κατέστησαν ήδη οι Έλληνες επενδυτές στα Σκόπια, που, επί παραδείγματι, επιτίθενται απροκάλυπτα στα ΕΛΠΕ, στον ΟΤΕ στη ΔΕΗ και αλλού.
10. Επαναλαμβάνομε ότι ουδείς ποτέ ισχυρίσθηκε ότι «ένα ανασφαλές κρατίδιο μπορεί να μας απειλήσει» από μόνο του. Αλλά είναι μόνο του; Υπάρχει Έλληνας που αγνοεί τί έπραξε και τι πράττει συστηματικά η Ουάσιγκτων υπέρ «της Δημοκρατίας της Μακεδονίας»;
11. Τα Βαλκάνια από το 1990 αποσυντίθενται σε προτεκτοράτα με επόμενο - μα όχι τελευταίο - το Κοσσυφοπέδιο.
12. Αποτελεί παραδοξότητα το γεγονός ότι τα Σκόπια επιθυμούν να εισέλθουν στο NATO και την ΕΕ ενώ δεν σέβονται τις καταστατικές αρχές και αξίες των οργανισμών αυτών και τηρούν εχθρική στάση σε βάρος της Ελλάδος, κράτους - μέλους των οργανισμών αυτών. Εδώ να προσθέσουμε και κάτι άλλο.
Τι κρίμα: Η Μακεδονία μας να έχει γλυτώσει από τα νύχια του Πανσλαβισμού του Στάλιν και του Τίτο και να διατρέχει τώρα κινδύνους με την ανοχή αν όχι την συγκατάνευση των Δυτικών Συμμάχων μας!
Τέλος, λοιπόν στις ψευδαισθήσεις και τις φρούδες ελπίδες, εάν θέλουμε να συνεχίσουμε να έχομε το δικαίωμα να ονομαζόμαστε Μακεδόνες. Εάν θέλουμε τούτη η γη του Μ. Αλεξάνδρου να συνεχίσει να λέγεται Μακεδονία και να ανήκει στην Ελλάδα. Είναι ανάγκη υπεράσπισης των προϋποθέσεων της ιστορικής συνέχειας του Ελληνικού ονόματος. Και καθώς πλησιάζει η ώρα της αλήθειας πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι αρνούμαστε την αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα «Μακεδονία», ή σύνθετο που να περιέχει παραγωγό του. Την κλοπή του ελληνικού ονόματος μόνο η δική μας υπογραφή θα την νομιμοποιήσει. Γι αυτό και εμείς (πολιτεία, εκκλησία, λαός) δεν πρέπει να βάλλαμε αυτή την υπογραφή. Όχι υποχωρήσεις, όχι συμβιβασμοί, όχι αστερίσκοι και υποσημειώσεις. Όχι είσοδος των Σκοπίων στους Ευρωατλαντικούς θεσμούς ακόμη και με το όνομα FYROM, γιατί και αυτό περιέχει το όνομα Μακεδονία. Μη λησμονούμε ότι στη διαδρομή της ιστορίας μας πάντα υπήρξαμε μόνοι. Και μόνο αν πιστέψουμε στη δύναμη μας θα νικήσουμε. Ακόμη και αν όλα τα κράτη της Υφηλίου τα αναγνωρίσουν ως Μακεδονία, εμείς δεν πρέπει να καμφθούμε. Απέναντι στους ανιστόρητους και χωρίς παιδεία Δυνατούς της Γης εμείς έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και πρέπει να το υπερασπισθούμε. Επί τέλους να παύσαμε να είμαστε επαίτες των δικαίων μας. Καιρός να γίνουμε απαιτητές στις διεκδικήσεις όσων μας ανήκουν. Να δώσουμε τη μάχη με όλα τα όπλα που διαθέτομε. Την ιστορική αλήθεια, τον Ελληνισμό της Διασποράς, τους Φιλέλληνες, την επιβίωση του κρατιδίου μόνο σε σχέση με την Ελλάδα. Να πείσομε την κοινή γνώμη των Σκοπίων, έστω και την δωδεκάτην, ότι μόνον από την Ελλάδα έχουν να εισπράξουν οφέλη και ότι η αδιαλλαξία τους μόνο κινδύνους και για τους ίδιους συνεπάγεται. Να πάψουμε να μιλάμε για «έντιμο και επώδυνο συμβιβασμό» και να πείσομε την διεθνή κοινότητα για την αποφασιστικότητα μας. Τον ΟΗΕ, το NATO, την ΕΕ, τις Κυβερνήσεις των Κρατών που αναγνώρισαν τα Σκόπια με το λεγόμενο συνταγματικό τους όνομα και κάθε άλλον εμπλεκόμενο. Να καταλάβουν ότι δεν «μπλοφάραμε» όταν λέμε ότι δεν θα συναινέσομε στην πορεία των Σκοπίων στους Ευρωατλαντικούς θεσμούς αν δεν λυθεί το όνομα. Ότι καμία Ελληνική Βουλή δεν θα επικυρώσει τέτοια απόφαση.
Τονίζουμε και πάλι ότι είναι ανάγκη όπως:
• Τα Σκόπια αποκαταστήσουν την ορθή και υπερήφανη σλαβική, αλβανική, βουλγαρική ή άλλη εθνική ταυτότητα στο λαό τους
• Κατανοήσουν ότι ιστορικά η Μακεδονία υπήρξε πάντοτε τμήμα του Ελληνικού Κόσμου.
• Το προηγούμενο όνομα τους «Βαρντάρσκα» αποτελεί το προσφορότερο και αντιπροσωπευτικότερο όνομα. Αν όμως προτιμούν ας πάνε στο παλαιότερο όνομα, αυτό της Δαρδανίας.
• Το όνομα «Μακεδονία» αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του Ελληνικού κόσμου, το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να απεμπολήσει.
• Οι ΗΠΑ μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν ένα πολύ θετικό και σημαντικό ρόλο στην αρμονική συνύπαρξη Ελλάδος και Σκοπίων. Αρκεί να παύσουν να νομίζουν ότι οι εξελίξεις στην περιοχή καθορίζονται μόνο από τα δικά τους γεωπολιτικά συμφέροντα. Και ότι η συζήτηση για το όνομα πρέπει να γίνεται με ιστορικούς και ιδεολογικούς όρους και όχι βάσει των κανόνων και των συμφερόντων της (δικής τους) παγκοσμιοποίησης.
• Οι Ευρωπαίοι πρέπει να καταλάβουν ότι διακυβεύεται η ασφάλεια στην περιοχή, η ασφάλεια της Ευρώπης. Στην ΝΑ Ευρώπη συγκεντρώνονται απειλητικά νέφη πολέμου. Πολέμου όπως εκείνος που ξεκίνησε από το Σεράγεβο με τη δολοφονία ενός Αρχιδούκα (Α’ΠΠ), που δεν θα προκαλέσει μόνο σε μας προβλήματα αλλά σε όλη την Ευρώπη.
Τυχόν Ελληνική συνθηκολόγηση ή αυτογελοιοποίηση θα καταστρέψει συνολικά τη διεθνή αξιοπιστία και το κύρος της Ελλάδος και των πολιτικών της, που θα γίνουν καταγέλαστοι ηττώμενοι, μετά δύο δεκαετίες, από μια μικρή και εύθραυστη χώρα.
Μη λησμονούμε ότι τα λόγια του Ίωνα Δραγούμη, προ 100 και πλέον ετών «Σώστε τη Μακεδονία και η Μακεδονία θα μας σώσει» εξακολουθούν να είναι και σήμερα επίκαιρα. Και ότι το αίμα του παλικαριού που χάθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1904, του Παύλου Μελά, πρέπει να τιμάται μαζί με το αίμα των χιλιάδων επωνύμων και ανωνύμων ηρώων του Μακεδονικού Αγώνος. Το λέω αυτό γιατί υπάρχει δυστυχώς ένας θίασος του εθνομηδενισμού, που ανέξοδα υβρίζει τους νεκρούς μας «ξεχνώντας» να τους μνημονεύσει. Όμως η χώρα, το Έθνος, αποτελείται από ζώντας και τεθνεώτας. Απ’ αυτούς, που κατά το θείο Παλαμά, «ήρθαν, πέρασαν, θαρθούνε, θα περάσουν....» από αγέννητους και νεκρούς. Η μη απόδοση τιμής στους νεκρούς αποτελεί ΥΒΡΙΝ, κατά την αρχαίαν έννοιαν της λέξεως. Και η ύβρις προς τους ανυπεράσπιστους νεκρούς τιμωρείται από αρχαιοτάτων χρόνων σε τούτα εδώ τα χώματα. Κάθε παραίτηση από το όνομα Μακεδονία συνιστά ύβρι προς τους νεκρούς μας ήρωες που την υπερασπίστηκαν. Στο Μακεδονικό αγώνα, στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α’ και Β’ Π Π, στους αγώνες του 46 - 49.
Και κάτι ακόμη για τη Μακεδονία μας που είναι «Του Σλάβου το’ όνειρο και του Ρωμιού η λαχτάρα» και που κατά τον Ιησουίτη Pere Francois Tavillon «... αυτό το επιφανές τμήμα της Ελλάδος, του οποίου το όνομα και μόνο θυμίζει τόσο υψηλές ιδέες...» όπως έγραφε το 1714. Η Μακεδονία είναι η Κεφαλή της Ελλάδος. Κάθε άλλο άκρο του ανθρωπίνου σώματος, αν κοπεί, ο άνθρωπος επιβιώνει, αν όμως κοπεί το κεφάλι, πεθαίνει. Και η Ελλάδα χωρίς τη Μακεδονία θα πεθάνει.