Η πτώση ενός Ικάρου. Οι απειλές πολέμου (Casus Belli)

Θέμα: Η πτώση ενός Ικάρου. Οι απειλές πολέμου (Casus Belli)
 
Συντάκτης: Παν. Διακουμάκος Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α., Επιτ. Α.Τ.Α. (Πολιτικός Επιστήμονας)
 
Ημερομηνία καταχώρησης: 31 Αυγούστου 2007
 

Οι πολιτικοί και το Αιγαίο

Η δολοφονία του ηρωικού και σεμνού Σμηναγού Κ. Ηλιάκη, στον ουρανό της Καρπάθου στις 23 Μαΐου 2006, κατά την πρόσκρουση τούρκικου F-16 στο μαχητικό του, είναι η συνέχεια της μακράς και επί δεκαετίες αιματηρής για την Πολεμική Αεροπορία καθημερινής «Μάχης του Αιγαίου». Ο φόνος του ΙΚΑΡΟΥ είναι το αποτέλεσμα δολοφονικής ενεργείας Τούρκου πιλότου, από ασύγγνωστη αμέλεια, αδεξιότητα και ανικανότητα του. Ηθικοί αυτουργοί στην δολοφονία είναι οι στρατοκράτες της Αγκύρας και η ακόρεστη αρπακτική επιθετικότητα τους, που θέλουν το Ελληνικό Αιγαίο κτήση τους. Δεν τολμούν όμως... αλλά καραδοκούν.
Για να υπηρετήσουν τα άνομα σχέδια τους, οι «Στρατηγοί» στέλνουν στους ουρανούς μας πιλότους, ανεκπαίδευτους, άσχετους και αδαείς περί την αεροπορική τέχνη, που αδυνατώντας να αναμετρηθούν με τους Έλληνες Ικάρους, τους δολοφονούν. Δολοφονούν, με την ασχετοσύνη τους, Ικάρους Έλληνες, που είναι οι καλύτεροι μεταξύ των πρώτων πολεμιστών αεροπόρων όλου του κόσμου. 1
Τη μάχη του Αιγαίου δεν θα την κερδίσουν ποτέ οι Τούρκοι, όσο και να προσπαθήσουν. Εάν ποτέ χρησιμοποιηθούν πυρά, στις αερομαχίες που προκαλούν οι αδαείς Ασιάτες τους Έλληνες Αετούς, οι στρατοκράτες θα θρηνήσουν πολλούς νεκρούς. Ας τολμήσουν. Οι Τούρκοι θα εισβάλλουν στους ελληνικούς ουρανούς, όσο η Πολιτική Ηγεσία της Χώρας μας τους το επιτρέπει, θα εισέρχονται σαν ληστές και θα φεύγουν καταδιωκόμενοι, ντροπιασμένοι και ταπεινωμένοι. Μετανιωμένοι γιατί τόλμησαν να βεβηλώσουν τους γαλάζιους ουρανούς του Αιγαίου, που τους φυλάνε μέρα και νύχτα Έλληνες Ίκαροι. Πολεμιστές, έτοιμοι να θυσιαστούν για τα ιερά και τα όσια της Φυλής, όπως και ο τελευταίος νεκρός Κ. ΗΛΙΑΚΗΣ.
Η πτώση του ΙΚΑΡΟΥ, αφύπνισε επιτέλους την επί 10ετίες απούσα και ασυγκίνητη στα διαδραματιζόμενα στο Αιγαίο, Πολιτική Ηγεσία της Χώρας. Τώρα μετά 32 χρόνια, αποφάσισε ότι οι στον υγρό τάφο τους νεκροί πολεμιστές, που έπεσαν στο Αιγαίο, έπρεπε να δικαιωθούν και να αναγνωρισθεί η υπέρτατη υπέρ των κοινών θυσία τους. Αποφάσισε σύσσωμη να τιμήσει μετά θάνατον τον τελευταίο νεκρό ΙΚΑΡΟ και με τη συμμετοχή της στο βαρύ πένθος να τιμήσει και όλους τους λησμονημένους νεκρούς της «Μάχης του Αιγαίου», που έπεσαν κατά την εκτέλεση του ιερού προς την Πατρίδα χρέους τους.
Είναι τώρα πρέπον, στην μνήμη των ηρωικών νεκρών, να λεχθούν αλήθειες ξεχασμένες, αλλά ζωντανές στη μνήμη του οργισμένου Ελληνικού Λαού, για τις δολοφονίες των παιδιών του.
Είναι τώρα ο καιρός να υπενθυμηθεί στους άτολμους «πολιτικούς», ότι έπρεπε από χρόνια πολλά να έχουν πάρει μέτρα για το Αιγαίο και να μην αφήσουν τα πράγματα να φθάσουν έως εδώ. Έπρεπε πριν πολλές 10ετίες να έχουν τολμήσει και να έχουν πάρει αποφάσεις και με μέτρα ειρηνικά και διαδικασίες σύμφωνες με τον διεθνή Νόμο, να έχουν υποχρεωθεί οι Τούρκοι να διακόψουν τις αυθαιρεσίες τους (παραβάσεις των κανόνων εναερίου κυκλοφορίας, παραβιάσεις του Εθνικού Χώρου μας, εχθρικές φωτογραφίσεις της αμυντικής διατάξεως μας, και άφρονες προκλήσεις για εναέριες μάχες).
Οι πολιτικοί όλων των κομμάτων και παρατάξεων έπρεπε να έχουν δραστηριοποιήσει όλους τους Διεθνείς Οργανισμούς. Να κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου για πιθανή σύρραξη, εάν οι Τούρκοι δεν υποταχθούν στα διεθνή νόμιμα και συνεχίζουν να προσβάλουν την κυριαρχία μας. Κάποιες κυβερνήσεις, προσπάθησαν να ανακόψουν τις επεκτατικές προκλήσεις στο Αιγαίο, αλλά σταμάτησαν μπροστά στην τουρκική αδιαλλαξία. Δεν τόλμησαν να προστατεύσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα μας, με κάθε τρόπο και με όλα τα μέσα που μας παρέχει ο Διεθνής Νόμος, ως Κυρίαρχης Χώρας. Οι πολιτικοί προτίμησαν τις προσβολές της κυριαρχίας μας να τις αφήσουν στους νέους ΙΚΑΡΟΥΣ να τις αντιμετωπίσουν, που πιστοί στον όρκο τους θυσιάζονται για τα απαράγραπτα δίκαια της Φυλής μας.
Υπενθυμίζεται στους Πολιτικούς Αρχηγούς αυτού του Τόπου, ότι σήμερα μετά την δολοφονία του Σμηναγού Κ. ΗΛΙΑΚΗ, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, στο Αιγαίο η πυριτιδαποθήκη είναι έτοιμη να εκραγεί. Πρέπει να αποφασισθούν μέτρα που θα πειθαναγκάσουν τους Τούρκους να συμμορφωθούν με το Διεθνή Νόμο. Πρέπει να αντιληφθούν οι πάντες ότι οι ΙΚΑΡΟΙ, οι ναύτες του Αιγαίου και οι ΑΚΡΙΤΕΣ των νησιών μας δεν θα ανεχθούν άλλο, οι βάρβαροι να τους δολοφονούν και αυτοί, με σταυρωμένα τα χέρια, αδιαμαρτύρητα να περιμένουν τις μεταθανάτιες τιμές και τελετές της προσποιητής θλίψεως. Δεν θα ανεχθούν άλλο τους εμπαιγμούς στις θυσίες τους. Είναι οργισμένοι και η οργή τους πολλαπλασιάζεται, βλέποντας τα χαμόγελα στους «πασάδες της Άγκυρας», ενώ αυτοί αφήνουν πίσω τους μαυροφορεμένες Μανάδες και Αδελφές και Χήρες με ορφανά. Στις προκλήσεις κατά της κυριαρχίας της Ελλάδος και στις προσβολές της τιμής του Ελληνικού Λαού, θα πάρουν μέτρα, ώστε άλλες μανάδες και άλλες αδελφές να μην μαυροφορέσουν.
Ελληνοτουρκικά: Θέσμια και Πραγματικότητες
Η
Σύμβαση του Δικαίου της θαλάσσης του MONTEGO BAY του 1982 ορίζει οτι: «Κάθε Κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίζει το εύρος των χωρικών υδάτων. Το πλάτος αυτών δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 12 ν.μ.». Η Ελλάδα επεκύρωσε την ανωτέρω Σύμβαση το 1995. Την κύρωση συνόδευσε με δήλωση ότι η Ελλάδα θα αποφασίσει πότε και πως θα ασκήσει αυτό το δικαίωμα της επεκτάσεως στα 12 ν.μ. Η χώρα μας δεν έχει κάνει χρήση αυτού του δικαιώματος της. Τα χωρικά μας ύδατα καθορίστηκαν στα 6 ν.μ. με νόμο του 1936 και έκτοτε παραμένουν. Όταν η Ελλάδα επεκύρωσε τη Σύμβαση του Δικαίου της θαλάσσης, η Τουρκική Εθνοσυνέλευση με ψήφισμα της εκχωρούσε στην Τουρκική κυβέρνηση την λήψη και στρατιωτικών μέτρων για την προάσπιση «ζωτικών συμφερόντων της Χώρας». Από το 1995 οι τουρκικές κυβερνήσεις θεωρούν την επέκταση των χωρικών υδάτων μας στα 12 ν. μ. ως «αιτία πολέμου» = Casus Belli.
Ο εναέριος χώρος μας με νόμο του 1931, έχει καθορισθεί στα 10 ν. μ. και υπέρ την θάλασσα, από τις ακτογραμμές της Χερσαίας και Νησιωτικής Ελλάδος. Η Τουρκία αναγνώριζε τα 10 ν.μ. μέχρι και το 1975. (Μάρτιος - Ρητή αναγνώριση των 10 ν.μ. σε αίτηση για άσκηση στο Αιγαίο2). Κατά το Διεθνές Δίκαιο, Χωρικά Ύδατα και ο υπέρ την θάλασσα Εθνικός Εναέριος Χώρος συμπίπτουν. Η Ελλάδα αποτελεί εξαίρεση, αλλά έχει το δικαίωμα κατά το Δίκαιο της θαλάσσης, να επεκτείνει τα Χωρικά της Ύδατα μέχρι και στα 12 ν.μ., οπότε αίρεται οποιοδήποτε πρόβλημα κατά το Διεθνές Δίκαιο.
Ακούστηκαν και ορισμένες φωνές, περί μειώσεως και του Εναερίου Χώρου στα 6 ν.μ. όπως τα Χωρικά Ύδατα, αντί της επεκτάσεως του στα 12 ν.μ. Τέτοιες απόψεις αποτελούν προσβολή της εθνικής μας κυριαρχίας, και ταυτίζονται με τις θέσεις των Τούρκων. Είναι φωνές εθνικής μειοδοσίας και απεμπόληση κυριαρχικών Δικαιωμάτων μας.
Στις τουρκικές απειλές περί CASUS BELLI, μένει μόνο μία απάντηση της Κυριάρχου Ελλάδος. Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. όπως ορίζει το Δίκαιο της θαλάσσης του 1982. Κατά την εφαρμογή του κυριαρχικού δικαιώματος μας, μπορούμε να λάβουμε υπόψη, με πνεύμα καλής γειτονίας, και τους όποιους ισχυρισμούς των Τούρκων, πάντοτε όμως στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου. Εάν οι Τούρκοι, οι οποίοι απειλούν, πιστεύουν ότι έχουν την διεθνή νομιμότητα και προπαντός την στρατιωτική ισχύ, να αποτολμήσουν πόλεμο, ας τολμήσουν. Αλλοίμονο εάν το Διεθνές Δίκαιο και η Κυριαρχία μας τελούν υπό την τουρκική επικυριαρχία.
Ιστορικά: Προβλήματα εις βάρος μας από τους Τούρκους
Ο
ι Τούρκοι έχουν επί αιώνες δημιουργήσει πολλά και ιδιαίτερα επικίνδυνα εις βάρος μας προβλήματα. Μετά την, με προδοσία, ήττα του Αυτοκράτορα Ρωμανού Διογένη το 1071 στο ΜΑΤΖΙΚΕΡΤ της Ανατολίας, από τον Σελτζούκο Σουλτάνο ΑΛΠΑΡΣΛΑΝ, τουρκικά νομαδικά φύλα εξαπλώθηκαν στην Μικρά Ασία και σε 400 χρόνια κατέλαβαν ολόκληρη την Βαλκανική και την ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ (1453). Οι Τούρκοι κινούνται πάντοτε προς Δυσμάς. Η κίνηση αυτή είναι η εθνική τους στρατηγική και ακολουθήθηκε πιστά από τους Σελτζουκίδες και Οσμανλήδες Σουλτάνους, τον ΚΕΜΑΛ και τους σημερινούς στρατοκράτες της Άγκυρας. Η πορεία αυτή ξεθεμελίωσε την Ελληνική Φυλή από την Μικρά Ασία και ακόμη δεν έχει τελειώσει. Συνεχίζεται επί εννιακόσια χρόνια (ΜΑΤΖΙΚΕΡΤ 1071 -ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 1453 - ΚΥΠΡΟΣ 1974) και θα συνεχισθεί η προς Δυσμάς πορεία με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμη και μέσω της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Κατωτέρω αναφέρονται τα προβλήματα και οι διεκδικήσεις των Τούρκων, των τελευταίων πενήντα ετών, όπως οι ίδιοι τα διαμόρφωσαν σε βάρος μας.
– Καταστροφή των περιουσιών των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως και η σταδιακή εκδίωξή τους, καθώς και των Ελλήνων της ΙΜΒΡΟΥ και της ΤΕΝΕΔΟΥ (1955).
– Έρευνες για πετρέλαιο σε ολόκληρο το Αιγαίο και την υφαλοκρηπίδα των νησιών μας (1973).
– Εισβολή και κατάληψη του 38% της ΚΥΠΡΟΥ (1974).
– Μη αναγνώριση του Εθνικού Εναερίου Χώρου των 10 ν.μ. Μη αναγνώριση του F.I.R. Αθηνών (περιοχή πληροφοριών πτήσεων Αθηνών, ορισμένη από τον Διεθνή Οργανισμό (I.C.A.O.). Μη αναγνώριση της περιοχής Ερεύνης και Διασώσεως στο Ανατολικό Αιγαίο, αναγνωρισμένη από τον Διεθνή Οργανισμό ΙΜΟ (1974 - 1975 - 1990).
– Διεκδίκηση κυριότητος στα ΙΜΙΑ και ακολούθως διεκδίκηση και άλλων 300 ελληνικών νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο, με την θεωρία - εφεύρημα των «γκρίζων ζωνών» (1996).
– Δημιουργία προβλημάτων με τους Μουσουλμάνους της Θράκης, που τους ονομάζουν Τούρκους, όπως ονομάζουν Τούρκους και τους γηγενείς Θράκες ΠΟΜΑΚΟΥΣ.
– Μη αναγνώριση της οικουμενικότητας του Πατριάρχη και του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως - Απαγόρευση λειτουργίας της θεολογικής Σχολής της Χάλκης.
– Προβολή VETO κατά της ΚΥΠΡΟΥ στους Διεθνείς Οργανισμούς και άρνηση αναγνωρίσεως της.
– Προβλήματα στις ζώνες αλιείας στις εκβολές του ΕΒΡΟΥ και στο Ανατολικό Αιγαίο κ.λ.π.
Ο Τουρκικός Λαός, Τουρανικής - Μογγολικής καταγωγής, ασιατικός νομάς, πολεμικός, απολίτιστος, αναγνωρίζει μόνο την δύναμη στην οποία και υποτάσσεται. Τα διεθνή νόμιμα, διεθνείς συνθήκες, διεθνείς οργανισμούς, δεν τα αντιλαμβάνεται, τα αγνοεί και τον αφήνουν εντελώς αδιάφορο. Ο Λαός αυτός διακατέχεται από σύνδρομα μειονεξίας, λόγω της ασιατικής καταγωγής του και επιθυμεί με πάθος να αναγνωρίζεται ως γηγενής Μικρασιατικός Λαός και ως συνέχεια των Χετταίων, Φρυγών κλπ. Στα εμπόδια προς τους σκοπούς και τους στόχους του, αντιδρά με πρωτογονισμό και ζωώδη βία. Όταν συναντήσει ισχυρή αντίσταση, τρομάζει, υποχωρεί, σταματάει τις απειλές, τις προκλήσεις και τους παλληκαρισμούς και επιζητεί συμβιβασμό, για να κερδίσει χρόνο και να επανέλθει. (Μετά την κατάρριψη το 1974 τουρκικού F-102A από ελληνικό F-5A, οι Τούρκοι «έκοψαν με το μαχαίρι» τις πτήσεις στο Αιγαίο και ξαναμπήκαν το 1975 μετά από αίτηση αδείας από την Αθήνα3). Είναι η φύση του Τουρκικού Λαού τέτοια που, αν αποδεχθούμε ακόμη και όλους τους παραλογισμούς των διεκδικήσεων που προβάλλει η γείτων, θα σπεύσουν αμέσως και θα εγείρουν και άλλους. Αυτό μας διδάσκει η ιστορία 900 χρόνων αναμετρήσεων με την ασιατική αυτή φυλή. Οι πολιτικοί μας, παρά τα διδάγματα της ιστορίας μας, πρέπει να συνεχίσουν να υποστηρίζουν την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε, μήπως γίνει κανένα θαύμα και οι Τούρκοι εξευρωπαϊσθούν. Οι πολιτικοί μας οφείλουν να είναι οι ίδιοι σε εγρήγορση και προ παντός να φροντίζουν να επαγρυπνούν οι Ένοπλες Δυνάμεις και ο Λαός. Στην προς την Ε.Ε. πορεία της Τουρκίας, πρέπει να απαιτήσουν μέτρα που θα κατοχυρώνουν την κυριαρχία της Ελλάδος και Κύπρου. Την Τουρκία την κυβερνάνε οι στρατιωτικοί και όχι αυτοί που επιλέγει ο Λαός. Η στρατοκρατία που έχουν επιβάλει οι Στρατηγοί με μέγιστη δυσκολία θα δεχθεί αλλαγές «Δυτικού Τύπου» στην διακυβέρνηση και δεν θα δεχθεί ποτέ την κατάργηση των προνομίων τους. Αυτό είναι το πρόβλημα της Τουρκίας και το μεγάλο ερωτηματικό στην πορεία της προς την Ευρώπη. Οι Στρατηγοί εάν πρόκειται πραγματικά να χάσουν αυτά που επί ογδόντα χρόνια απολαμβάνουν, είναι ικανοί να πράξουν τα πάντα. Ακόμη και ένα πόλεμο. Να στραφούν κατά της ΚΥΠΡΟΥ και του ΑΙΓΑΙΟΥ.
Το ενδεχόμενο ελληνοτουρκικής Συρράξεως

Οι Στρατηγοί επί χρόνια μας απειλούν με πόλεμο. Οι απειλές και η εξεύρεση αιτιών πολέμου, Casus Belli είναι εύκολη υπόθεση. Αλλά, μία πολεμική ενέργεια κατά της Ελλάδος, ή της Κύπρου, θέτει αυτόματα την Τουρκία εκτός της οποιασδήποτε ευρωπαϊκής πορείας, και έτσι οι Στρατηγοί μεν θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν την εξουσία που κατέχουν, αλλά η Τουρκία θα μείνει εκτός Ε.Ε.
Εδώ όμως υπάρχει ένα πρόβλημα, που έγκειται όχι στο να αρχίσουν έναν πόλεμο, αλλά στο πως να τον τελειώσουν νικηφόρα (έχουν νικηθεί από Μαυροβούνιους -Σέρβους - Βουλγάρους - Έλληνες - Ιταλούς - Άραβες - Ρώσους - Αιγυπτίους). Εάν νικηθούν, ο καταπιεσμένος Τουρκικός Λαός θα στήσει αγχόνες.
Οι Στρατηγοί γνωρίζουν ότι η έκβαση του οποιουδήποτε πολέμου είναι άδηλη και ουδείς είναι σε θέση να προβλέψει το αποτέλεσμα. Γνωρίζουν ότι στις αναμετρήσεις τους με τους Έλληνες τα όπλα τους δεν στέφθηκαν πάντοτε με δάφνες. Το 1821 η Ελληνική Επανάσταση αποτίναξε τον Οθωμανικό Ζυγό, δημιούργησε Ανεξάρτητο και Κυρίαρχο Ελληνικό Κράτος και άρχισαν οι τριγμοί στα θεμέλια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά ήλθε ο πόλεμος του 1897, όπου νικηθήκαμε κατά κράτος από τους Οθωμανούς και ντροπιασμένοι και έντρομοι ζητήσαμε τη σωτηρία στα ανακτοβούλια της Ευρώπης. Το 1912- 13 οι Τούρκοι νικήθηκαν στην Ήπειρο και τη Μακεδονία και κατά χιλιάδες παραδόθηκαν στον Ελληνικό Στρατό. Ο Ελληνικός Στόλος καταναυμάχησε τον ισχυρό Οθωμανικό Στόλο όταν εκείνος τόλμησε να βγει στο Αιγαίο. Ο Σουλτανικός Στόλος, τραυματισμένος και νικημένος, κλείστηκε στα «Στενά» (ΔΑΡΔΑΝΕΛΙΑ) υπό την προστασία των επάκτιων πυροβόλων. Από το 1919 έως το 1922 εκστρατεύσαμε στην Μικρά Ασία, συντρίψαμε τον Στρατό των Νεότουρκων και του ΚΕΜΑΛ και φτάσαμε μέχρι και έξω από την Άγκυρα, στον Ποταμό Σαγγάριο. Στην μάχη του Σαγγαρίου, τον Αύγουστο του 1921, κατατροπώθηκαν οι Τούρκοι. Διασπάστηκαν οι δύο από τις τρεις γραμμές οργανωμένης αμύνης του ΚΕΜΑΛ, αλλά η Στρατιά Μικράς Ασίας απεφάσισε να επιστρέψει στις βάσεις εξορμήσεώς της, γιατί εστερείτο πυρομαχικών και εφοδίων (Στην Άγκυρα, μετά τους Βυζαντινούς, μόνον άλλος ένας στρατός έχει φθάσει. Οι Μογγόλοι υπό τον Ταμερλάνο το 1402). Ο Ελληνικός Στρατός νικήθηκε έναν χρόνο μετά, τον Αύγουστο του 1922, όταν διχασμένος σε βασιλικούς και βενιζελικούς, κουρασμένος και πολεμώντας επί 10 χρόνια, πέταξε τα όπλα και έφυγε προς τη θάλασσα για να επιστρέψει στην κυρίως Ελλάδα. Μέσα στον γενικό τρόμο όμως, όπου όλοι έτρεχαν να σωθούν, υπήρχε και η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΕΡΑΡΧΙΑ. Νικηφόρα και μεγαλειώδης τίμησε τον Ελληνικό Στρατό, όταν αποκομμένη και μόνη της, πολεμώντας επί 7 ημέρες και για 600 χλμ νίκησε ασύγκριτα υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις και συντεταγμένη, διεκπεραιώθη στη Λέσβο4.
Το 1974 στην ΚΥΠΡΟ δεν πολεμήσαμε. Η «χούντα» πρόδωσε τους Κυπρίους, τους δίχασε σε Μακαριακούς και Χουντικούς - Ενωτικούς, προκάλεσε εμφύλια σύρραξη και οι Τούρκοι, με τις φροντίδες των Άγγλων και Αμερικανών5, τελικά κατόρθωσαν να πραγματοποιήσουν απόβαση στην Νήσο. Η Ελλάδα άφησε τη χιλιοπροδωμένη ΚΥΠΡΟ να αιμορραγεί και άρχισε γιορτές για τη Δημοκρατία…
Τα ιστορικά αυτά διδάγματα οι Στρατηγοί τα γνωρίζουν και είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και επιφυλακτικοί. Γνωρίζουν ότι οι Τουρκικές Δυνάμεις δεν είναι ικανές να νικήσουν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Δεν έχουν την ισχύ να καταφέρουν καίρια πλήγματα, που θα τους εξασφαλίσουν νίκη στον στρατηγικό χώρο, ώστε να εξαναγκαστούμε, ηττημένοι, να δεχθούμε τους όρους τους και συμβιβασμούς με παραχωρήσεις. Το Αιγαίο είναι αεροναυτικό επιχειρησιακό περιβάλλον και απαιτεί μεγάλες και ισχυρές αεροναυτικές δυνάμεις, που δεν διαθέτουν οι Τούρκοι. Ο ΕΒΡΟΣ, λόγω της στενότητος του μετώπου, δεν επιτρέπει την ανάπτυξη μεγάλων χερσαίων δυνάμεων και παρέχει πολλά πλεονεκτήματα στους αμυνόμενους (Έλληνες).
Στην Κύπρο οι Τούρκοι είναι ισχυροί. Υπερέχουν αριθμητικά, ποιοτικά και γεωγραφικά. Αλλά και στην Κύπρο μια αναμέτρηση δεν θα έχει βέβαιο αποτέλεσμα για τους Τούρκους, εάν η Ελλάδα συμμετάσχει ουσιαστικά στον αγώνα των Κυπρίων και τους συνδράμει με ισχυρές αεροναυτικές δυνάμεις. Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις πρέπει να αφήσουν κατά μέρος τα πολλά και μεγάλα λόγια για το «Ενιαίο κλπ.», γιατί οι Έλληνες δεν τα πιστεύουν και οι Κύπριοι κουράστηκαν να τα ακούνε και να μη βλέπουν τίποτε.
Κλείνοντας, όσον αφορά το ενδεχόμενο μιας ελληνοτουρκικής αναμετρήσεως, τονίζεται με «κόκκινη γραμμή»: Οι Τούρκοι θα νικηθούν και θα συντριβούν εάν (α) η οποιαδήποτε πολεμική περιπέτεια τους στο Αιγαίο, ή στην Κύπρο, αντιμετωπισθεί από Ελλάδα και Κύπρο από κοινού, (β) εάν η άμυνα Ελλάδος - Κύπρου καταστεί ουσιαστικά Ενιαία, σε στεριά, αέρα και θάλασσα, (γ) εάν συνεχισθούν οι πολεμικές προπαρασκευές Ελλάδος - Κύπρου και επαγρυπνούμε, (δ) εάν πολεμήσουμε για την Κύπρο από την Κύπρο (Βάσεις όχι στην Ελλάδα, αλλά στην Κύπρο). Οι Έλληνες και Ελληνοκύπριοι δεν θέλουμε τον πόλεμο. Αλλά εάν, παρά τις ειρηνικές προσπάθειες μας, μας επιβληθεί ένας πόλεμος, οι Λαοί της Ελλάδος και της Κύπρου μπορούν να τον κερδίσουν.
Οι εισβολές Τούρκων στο Αιγαίο και οι ρίζες του κακού

Μέχρι το τέλος του 1981 οι Τούρκοι αποτολμούσαν κάποιες εισόδους στο Αιγαίο, περιστασιακά και φοβισμένα και, αναχαιτιζόμενοι από τα μαχητικά μας, αμέσως αποχωρούσαν. Τον Δεκέμβριο του 1981, η τότε κυβέρνηση άλλαξε πολιτική στο Αιγαίο. Φοβούμενη ένα πιθανό αεροπορικό επεισόδιο, ζήτησε από το Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας να περιορίσει τις αντιδράσεις του κατά την είσοδο τουρκικών μαχητικών6. Από την άνοιξη του 1982 περιόρισε δραστικά τις αντιδράσεις της Π.Α. και οι Τούρκοι άρχισαν και πάλι να μπαίνουν στο Αιγαίο, στην αρχή άτολμα και αργότερα μαζικά, προκλητικά και πολλές φορές με οπλισμένα Αεροσκάφη. Έγιναν συζητήσεις στη ΒΟΥΛΗ και ο τότε Υφυπουργός Α. Δροσογιάννης δήλωσε ότι οι «Τούρκοι μπαίνουν πράγματι στο Αιγαίο, αλλά κάποτε θα έμπαιναν». Ο μακρύς τραχύς και με θυσίες νέων πιλότων μας αγώνας της Πολεμικής Αεροπορίας να εκδιώξει τους Τούρκους από το Αιγαίο μετά 39 χρόνων προσπάθειες (πρώτες αναχαιτίσεις Νοέμβριος 1967) δεν πέτυχε πλήρως τον σκοπό του. Πέτυχε μόνο, η περιοχή Πληροφοριών Πτήσεων Αθηνών (Athens F.I.R.) να παραμείνει υπό τον έλεγχο της Π.Α. και με τις δυναμικές αντιδράσεις μας να μη δημιουργηθεί εθιμικός κανόνας Διεθνούς Δικαίου, ελευθέρας και ανεξέλεγκτου αεροπλοΐας, από οποιονδήποτε στους ουρανούς του Αιγαίου.
Οι ρίζες του κακού που έχουν αποθρασύνει τους Τούρκους, ώστε να διεκδικούν δυναμικά συγκυριαρχία στο Αιγαίο, βρίσκονται σε μια σειρά παραγόντων που σωρευτικά έχουν επηρεάσει αρνητικά την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και με τις βαρύτατες παραλείψεις μας και την αμέλεια μας, έχουν οδηγήσει στην άτολμη και φοβισμένη πολιτική μας.
Πρώτος Παράγων είναι οι φοβίες των πολιτικών της Χώρας μας, που επί δεκαετίες και μεθοδικά καλλιεργούν και συντηρούν οι Τούρκοι, με τις απειλές πολέμου και τις αυθαίρετες πράξεις τους. Οι πολιτικοί μας διακατέχονται από φοβικό σύνδρομο ενός πιθανού πολέμου, που μεθοδεύεται από Τούρκους και Αγγλοσάξονες. Δεν θέλουν έναν πόλεμο. Γνωρίζουν τις συμφορές που θα προκαλέσει και προσπαθούν να τον απομακρύνουν. Δυστυχώς με υποχωρήσεις.
Δεύτερος Παράγων είναι οι συμβουλές Αμερικανών και Άγγλων, που σπεύδουν να μας πείσουν να μην αντιδρούμε στις τουρκικές προκλήσεις και απειλές, γιατί γνωρίζουν ότι οι Τούρκοι είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν σε δυναμικές αναμετρήσεις με τις Ένοπλες Δυνάμεις τους. Μας συνιστούν μετριοπάθεια και υποχωρήσεις, υποσχόμενοι ότι θα πράξουν το πρέπον ώστε να επανέλθουν τα πράγματα στην προτέρα κατάσταση. Ουδέν πράττουν όμως. Ξεχνούν αμέσως τις υποσχέσεις τους και κοιτάνε τα συμφέροντα τους. Θύματα της οργανωμένης Αγγλοσαξονικής συνομωσίας είναι οι πολιτικοί μας, που δυστυχώς επηρεάζονται. Οι Αγγλοσάξονες φροντίζουν μόνο, για την εξέλιξη της Τουρκίας σε τοπική Περιφερειακή Δύναμη υπό τον έλεγχο τους, ενώ αδιαφορούν για Ελλάδα και Κύπρο. (Το 1955 στις καταστροφές των περιουσιών των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως, μας συνεβούλευσαν να κάνουμε υπομονή. - Το 1964 στις απειλές για εισβολή στην Κύπρο, μας ζήτησαν να υπακούσουμε και να ικανοποιήσουμε τις απαιτήσεις των Τούρκων - Το 1967 μετά την κρίση που προκάλεσαν οι Τούρκοι στην Κύπρο, απαίτησαν την απομάκρυνση της εκεί ελληνικής Μεραρχίας και υπάκουσαν αμέσως «συνταγματάρχες». - Το 1974 στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο με έκτακτο απεσταλμένο τους, ζήτησαν να μην αντιδράσουμε. Συμμορφωθήκαμε και η Κύπρος χάθηκε - Το 1996 στα ΙΜΙΑ, στο «στημένο» επεισόδιο των Τούρκων, έσπευσαν να μεσολαβήσουν και μας υπέδειξαν να πάρουμε τη Σημαία μας και να φύγουμε από το Ελληνικό νησί. Υπακούσαμε και φύγαμε από τα ΙΜΙΑ, αφήνοντας τρεις νεκρούς Αξιωματικούς του Ναυτικού και ένα χαμένο στη θάλασσα ελικόπτερο κλπ.).
Τρίτος Παράγων είναι οι αρνητικές επιδράσεις, ευτυχώς ολίγων, Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (TV - Τύπος), που μεγαλοποιούν γεγονότα, αναφέρουν αβασάνιστα «πληροφορίες ειδικών» και παραπληροφορούν το κοινό και μαζί και τους φοβισμένους για πολιτικό κόστος πολιτικούς.
Τέταρτος Παράγων είναι οι επιλογές από τους πολιτικούς, της Ανωτάτης Στρατιωτικής Ηγεσίας των Ε.Δ. Η «χούντα» με τις επιλογές μη ικανών Ανωτάτων Στρατιωτικών, αλλά πειθήνιων οργάνων της, καταδυνάστευσε τον Ελληνικό Λαό επί επτά χρόνια και με αυτούς πρόδωσε και την Κύπρο. Μετά τη μεταπολίτευση και επί πολλών κυβερνήσεων, υπήρξαν άστοχες επιλογές πολλών μη ικανών, Στρατηγών -Ναυάρχων - Πτεράρχων, με κύριο προσόν την κομματική τους ταυτότητα και έτσι φτάσαμε στα ΙΜΙΑ. Δυστυχώς και σήμερα, εν έτει 2006, παρατηρούνται παραμερισμοί ικανοτάτων στελεχών των Ε.Δ. και αναρριχήσεις στρατιωτικών με κομματικά κριτήρια.
Τα μέτρα

Ολες οι μετά την μεταπολίτευση Κυβερνήσεις μας, όσον αφορά την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο, επαναπαύονται στις αναχαιτίσεις των εισβολέων από τα μαχητικά μας, που με μεγάλη αυταπάρνηση εκτελεί η Π.Α.. Οι πολιτικοί αδρανούν, σιωπούν και προσποιούνται ότι δεν ακούνε τις απειλές πολέμου εάν επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα (Casus Belli). Συνιστούν υπομονή στον υβριζόμενο Λαό και αόριστα υπαινίσσονται ότι κάποτε οι Τούρκοι θα εξευρωπαϊστούν και τότε θα σέβονται την κυριαρχία μας.
Ο Λαός μας, προβληματισμένος, διερωτάται γιατί να φερθούν πολιτισμένα στο μέλλον οι Τούρκοι, όταν, συμπεριφερόμενοι με βάρβαρο τρόπο, ουδείς Διεθνής Οργανισμός, ουδείς Ευρωπαίος ή Αμερικανός τους ενοχλεί, ενώ παράλληλα από την κτηνώδη βαρβαρότητα τους αποκομίζουν μόνο κέρδη.... Κύπρος 1974.
Επίσης διερωτάται ο Λαός, γιατί δεν λαμβάνονται και άλλα μέτρα, πέραν των αναχαιτίσεων, αποτελεσματικότερα για την προστασία της κυριαρχίας μας. Τόσο πολύ οι πολιτικοί μας φοβούνται τους Τούρκους και δεν τολμούν να τους αντιμετωπίσουμε; Οι Τούρκοι, έπειτα από τόσα χρόνια αδράνειας μας, πιστεύουν πράγματι ότι είναι ισχυροί και κυρίαρχοι στην περιοχή.
Ο Λαός μας όμως έχει άλλη γνώμη για τους Τούρκους και γνωρίζει τη δική του δύναμη. Πιστεύει ότι οι πολιτικοί μας πρέπει να αφυπνιστούν και να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί όσον αφορά τον πιθανό μελλοντικό εξευρωπαϊσμό των Τούρκων. Επειδή επί χρόνια δεν συμμορφώνονται, είναι ανάγκη να ληφθούν νέα μέτρα, λυσιτελή. Πρέπει, χωρίς να οδηγηθούμε σε πόλεμο, να χρησιμοποιήσουμε τα σύγχρονα προηγμένης τεχνολογίας οπλικά συστήματα που διαθέτουμε. Όπως τα υπερσύγχρονα πυραυλικά αντιεροπορικά μας και τις μεγάλες δυνατότητες μας στις εφαρμογές ηλεκτρονικών μέτρων. Όχι για να καταρρίψουμε τα τουρκικά Αεροσκάφη, που προσβάλλουν την κυριαρχία μας, αλλά για να γνωρίζουν στην Άγκυρα ότι όποτε θέλουμε μπορούμε να καταρρίψουμε όχι μόνο ένα, αλλά δεκάδες ταυτόχρονα.
Πρέπει επίσης στον αγώνα μας για κυριαρχία στο Αιγαίο, να αναπτύξουμε αεροναυτικές δυνάμεις προς Ανατολάς, για να εκμεταλλευθούμε τα τακτικά πλεονεκτήματα που μας παρέχουν τα νησιά μας, στην στρατηγικής σημασίας -αναπτύγματος 400 ν. μ. - Ανατολική Επικράτεια μας.
Τα προτεινόμενα μέτρα είναι:
Α) Αναχαιτίσεις με μαχητικά Αεροσκάφη. Πρέπει να συνεχισθούν όπως μέχρι σήμερα αλλά οι αναχαιτίσεις πρέπει να γίνονται πιο έγκαιρα7, αποτελεσματικότερα και οικονομικότερα. Αυτά μπορούν να επιτευχθούν:
1) Με προώθηση Σμηνών αεριωθούμενων στα πιο ανατολικά «πολιτικά» αεροδρόμια των νησιών μας.
2) Με τη χρησιμοποίηση περιπολιών αέρος σε επίκαιρα σημεία στα ανατολικά όριά μας. Οι δαπάνες βελτιώσεως της υποδομής των πολιτικών αεροδρομίων για την υποστήριξη μαχητικών είναι μικρές και οπωσδήποτε αμυντικά -εθνικά αναγκαίες. Η προώθηση μαχητικών προς Ανατολάς είναι δικαίωμά μας, για λόγους εθνικής ασφαλείας. Όπως κάναμε το 1974 με την εγκατάσταση Στρατιωτικών Μονάδων στα νησιά μας και τα σώσαμε. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και τώρα με τα μαχητικά μας.
Β) Ανάσχεση με προληπτική χρήση αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων
Η Ελλάδα διαθέτει ένα πλήρες, υπό ενιαίο έλεγχο, σύγχρονο αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα, με αντιαεροπορικούς πυραύλους, μεγάλου, μεσαίου, μικρού και λίαν μικρού βεληνεκούς. Το σύστημα αποκτήθηκε με δαπάνες πολλών δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ. Για να διατηρείται πάντοτε σύγχρονο και ετοιμοπόλεμο, δαπανώνται κάθε χρόνο πολλές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.
Το μοναδικό αυτό πυραυλικό αντιαεροπορικό σύστημα, που όμοιο του δεν υπάρχει στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας, δυστυχώς δεν το χρησιμοποιούμε για την προληπτική ανάσχεση εισβολέων, όταν παραβιάζεται ο Εθνικός Εναέριος Χώρος μας. Το σύγχρονο αντιαεροπορικό σύστημα μας έχει μεγάλες και μοναδικές δυνατότητες ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΧΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ της αντιαεροπορικής μας ισχύος, που θα προβληματίσει σοβαρά τους Τούρκους. Η ενεργοποίηση των πυραυλικών αντιαεροπορικών δυνάμεων, κατά τις παραβιάσεις του εθνικού χώρου μας θα λειτουργήσει προληπτικά, κατασταλτικά - αποτρεπτικά και θα καταδείξει την αποφασιστικότητα μας. Δυστυχώς όμως οι πολιτικοί μας είναι διστακτικοί. Δεν έχουμε τίποτε διδαχθεί από τα εγκληματικά σφάλματα του παρελθόντος. Το 1974 κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, η Ελλάδα διέθετε μια δύναμη ετοιμοπόλεμη (16 Αφών και πληρωμάτων αέρος) υπερσύγχρονων ΦΑΝΤΟΜ, χωρίς αντίστοιχο τους από την πλευρά της Τουρκίας. Δυστυχώς τα έκρυψαν στα καταφύγια για να τα διαφυλάξουν και δεν τα έστειλαν στην Κύπρο. Είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο; ότι εάν τα ΦΑΝΤΟΜ είχαν προσβάλει την τουρκική αποβατική δύναμη, οι Τούρκοι δεν θα έβγαιναν ποτέ στο Νησί. Το ίδιο έγινε και με τα ανακληθέντα από τη Ρόδο σπουδαία υποβρύχια μας, μοναδικά με τηλεκατευθυνόμενες τορπίλες. Σήμερα με την ΜΗ επιχειρησιακή εμπλοκή του σπουδαίου αντιαεροπορικού πυραυλικού μας συστήματος, για την προάσπιση της κυριαρχίας μας μόνο στον εθνικό μας χώρο, επαναλαμβάνεται η ίδια άτολμη και επικίνδυνη πολιτική. Οι πύραυλοι μας «σκουριάζουν» στα υπόστεγα και τα τουρκικά Αφη αλωνίζουν στο Αιγαίο και όχι μόνο. Είναι εθνική υποχρέωση η χρησιμοποίηση κάθε αμυντικού μέσου που διαθέτουμε. Οι εισβολείς πρέπει να εγκλωβίζονται από τα ηλεκτρονικά σκοπευτικά των πυραυλικών συστοιχιών των αντιαεροπορικών μας. Να αξιολογείται ο σκοπός, η μορφή, η έκταση, η ένταση και ο στόχος της αεροπορικής απειλής και να αποφασίζονται οι περαιτέρω τακτικές ενέργειες.
ΔΕΝ προτείνεται η κατάρριψη των εισβολέων, τουλάχιστον τώρα, στην κατάσταση που βρίσκονται τα «Ελληνοτουρκικά». Η απειλή όμως μιας πιθανής καταρρίψεως, χωρίς καμία δυνατότητα διαφυγής, θα είναι μια οδυνηρή εμπειρία για τους Τούρκους. Οι εγκλωβισμοί με πυραύλους κατά εισβολέων, στον εθνικό μας χώρο μπορούν να νομιμοποιηθούν επιπλέον και πέραν και του κυριαρχικού δικαιώματος μας και με την πραγματοποίηση αντιαεροπορικών εθνικών ασκήσεων πάνω από τα νησιά μας (μεγάλης διάρκειας, με αγγελίες στους ναυτιλομένους κλπ.).
Γ) Ηλεκτρονικά μέτρα παρεμβολών κατά των εισβολέων
Ως κυρίαρχη χώρα έχουμε νόμιμο δικαίωμα στον ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΧΩΡΟ, να παρεμβάλλουμε με ενεργά ηλεκτρονικά μέτρα κάθε εισβολέα, που προσβάλει την κυριαρχία μας. Οι παρεμβολές αυτές γίνονται μόνο στον εθνικό χώρο μας με ηλεκτρονικά μέτρα κατευθυνόμενης δέσμης, κατά τουρκικών Αφών, τα οποία σκόπιμα παραβιάζουν την Ελληνική Επικράτεια. Οι παρεμβολές γίνονται κατά των τηλεπικοινωνιών, ηλεκτρονικών, RADARS, συστημάτων ναυτιλίας, πλοηγήσεως κλπ. Οι εισβολείς θα αντιλαμβάνονται αμέσως ότι η παραβίαση του Ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου, είναι εχθρική ενέργεια κατά της Ελληνικής Κυριαρχίας που αντιμετωπίζεται με νόμιμα μέσα που δικαιούται να μετέρχεται η Ελλάδα και ότι οφείλουν να απομακρυνθούν.
Προκειμένου να εξαντληθεί κάθε όριο νομιμότητος σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, οι παρεμβολές θα γίνονται:
1) Στα πλαίσια Εθνικών Ασκήσεων μόνο στον Εθνικό μας χώρο και μόνο κατά των τουρκικών μαχητικών και ναυτικής συνεργασίας Αφών και ελικοπτέρων.
2) Θα εκδίδονται οι υπό ICAO (Διεθνής Οργανισμός Αεροπλοΐας) προβλεπόμενες αγγελίες προς ναυτιλομένους.
3) Ποτέ δεν γίνονται παρεμβολές κατά Αφών Πολιτικής Αεροπορίας.
Η εφαρμογή των προτεινόμενων μέτρων αποτελεί ευθύνη και δικαίωμα της Πολιτικής Ηγεσίας της Χώρας. Οι στρατιωτικοί οφείλουν να τους ενημερώσουν, για τις δυνατότητες μας.
Πως αναμένεται να αντιδράσουν οι Τούρκοι.
Ουδείς έχει το δικαίωμα αντιδράσεως στις σύμφωνες με το Διεθνές Δίκαιο νόμιμες ενέργειες κυρίαρχης χώρας, όπως η Ελλάδα. Οπωσδήποτε δεν έχουν κανένα δικαίωμα οι Τούρκοι, οι οποίοι παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο. Παρά ταύτα αναμένεται να εκτοξεύσουν απειλές και να εγείρουν σοβαρό θέμα, περί της κυριαρχίας μας μεταξύ των 6 και των 10 ν.μ. (θάλασσα 6 και αέρας 10). Οι Πολιτικοί Ταγοί αυτής της χώρας ας τολμήσουν και τη νόμιμη επέκταση των χωρικών μας υδάτων, κατά το Δίκαιο της θαλάσσης, οπότε και δεν θα υπάρχει καμία ασυνέπεια και ιδιορρυθμία στον εθνικό εναέριο χώρο μας, που θα μπορούν να επικαλεστούν οι Τούρκοι. Ως προς το Casus Belli, θα το σκεφτούν και θα το μετρήσουν πάρα πολύ. Άλλο το να απειλείς για πόλεμο και άλλο να τον πραγματοποιήσεις.
Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι στις σύμφωνες με το δίκαιο ενέργειες μας για την προάσπιση της Κυριαρχίας μας και της Εθνικής Ασφαλείας μας, οι Τούρκοι παρά την οργή τους και τις απειλές τους, προοδευτικά, προσεκτικά, υποχωρούν και περιορίζονται σε περιστασιακές προκλήσεις, αλλά με μεγάλη προσοχή και άκρα επιφυλακτικότητα. Αυτά παρατηρήθηκαν:
– Κατά τον εξοπλισμό των ανατολικών νησιών μας το 1974 (Πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής, Υπουργός Αμύνης Ευάγγ. Αβέρωφ).
– Κατά την κατάρριψη τουρκικού Αφους στο Αιγαίο και την καταστροφή ενός ακόμη στην περιοχή Σμύρνης, (λόγω υπερβολικού τρόμου του Τούρκου πιλότου), ουδέν ανέφεραν ποτέ. 1974.
– Κατά την κατά λάθος κατάρριψη τουρκικού F-16 από MIRAGE 2000 το 1997 στη θαλάσσια περιοχή της Ρόδου. Δεν ανέφεραν ποτέ τίποτε επισήμως και αποδέχθηκαν αμέσως την αμερικανική ανακοίνωση, ότι το F-16 κατέπεσε λόγω μηχανικής βλάβης (Τούρκος Πτέραρχος έπειτα από πολλά χρόνια είπε ότι το F-16 το έριξαν οι Έλληνες. Πέραν τούτου ουδέν).
– Στην κατασκευή του αεροδρομίου «Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ» στην Κύπρο και στις από το πολεμικό αυτό Α/Δ πτήσεις Ελληνικών μαχητικών. Παρά τις αρχικές απειλές και τριγμούς οδόντων, εσίγησαν.
Αντίθετα: Όταν προσβαλλόμεθα και σιωπούμε υποτασσόμενοι στη μοίρα μας και οδυρόμενοι προσπαθούμε να επουλώσουμε τις πληγές μας, ο Τούρκοι βάναυσα συνεχίζουν να προσβάλλουν τη θρησκεία μας, τη Σημαία μας, ακόμη και τους τάφους των προγόνων μας, σαρκάζοντας και καγχάζοντας. Όλα αυτά συνέβησαν :
– Στην Κωνσταντινούπολη το 1955
– Στην Κύπρο το 1974
– Στην κατάρριψη του MIRAGE F-1 του ηρωικού σμηναγού Σιαλμά στο Αιγαίο το 19928.
– Στα Ίμια το 1996
– Στις δολοφονίες των Κυπρίων γενναίων ανδρών, Ισαάκ και Σολωμού, στην Κύπρο τον Αύγουστο του 1996 (σχεδόν τους ξεχάσαμε).
– Στη δολοφονία του Σμηναγού Κ. Ηλιάκη το 2006. Απείλησαν και ήθελαν να τους αποζημιώσουμε για το αεροσκάφος τους.
Θα μπορούσαν να αναφερθούν χιλιάδες περιστατικά που έχουν συμβεί στις επί αιώνες επαφές μας με τους Τούρκους, τα οποία αποδεικνύουν αδιάψευστα ότι οι Τούρκοι αναγνωρίζουν και σέβονται μόνο τη δύναμη. Υποτάσσονται μόνο με τη βία. Συμμορφώνονται μόνο όταν υπάρχει ισχύς και αποφασιστικότητα καίριου πλήγματος. Αποθρασύνονται όταν υποχωρούμε.
Οι πολιτικοί μας ας μελετήσουν την ιστορία των 900 ετών των Ελληνοτουρκικών σχέσεων και ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους.
Επίλογος

Ας είναι αιώνια η μνήμη του ηρωικού Σμηναγού Κ. ΗΛΙΑΚΗ και των άλλων ΙΚΑΡΩΝ νεκρών, που έπεσαν στη «μάχη του Αιγαίου», πιστοί στον όρκο τους προστατεύοντας τους Ουρανούς της Πατρίδας μας. Οι απομένοντες, ας παραδειγματίζονται από το θάρρος και την ανδρεία τους και όλοι ας κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ στις δαφνοστεφανομένες ηρωικές μορφές τους.
Γίνεται έκκληση στους Πτέραρχους, Μέλη του Α.Α.Σ., να μελετήσουν και να προωθήσουν μαχητικά μας μπροστά. Στο Ανατολικό Αιγαίο. Ο σκοπός είναι αυτονόητος (αναχαιτίσεις έγκαιρες, αποτελεσματικότερες, οικονομικότερες). Εάν ο Σμηναγός Κ. Ηλιάκης είχε απογειωθεί από τη Σάμο, την Κω, ή τη Ρόδο η αναγνώριση θα ήταν ασφαλέστερη για αυτονόητους λόγους.
Γίνεται μια υπόμνηση στον Υπουργό Εθνικής Αμύνης: Γνωρίζετε ότι τα φωτογραφικά Αεροσκάφη, που αποδεδειγμένα λαμβάνουν φωτογραφίες ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΙ; Τι θα κάνετε με τα τουρκικά φωτογραφικά που φωτογραφίζουν τα νησιά μας και έχουν φθάσει μέχρι και τη Σούδα της Κρήτης;
Υποσημειώσεις:
1. Επιστολή Αμερικανού Πτέραρχου προς τον ΑΤΑ το 1981 μετά την άσκηση MIRAGES και PHANTOMS με αμερικανικά F-15. «Έχουμε αναμετρηθεί με πολλούς και τους καλύτερους μαχητές αεροπόρους του κόσμου. Οι Έλληνες μαχητές Αεροπόροι, είναι οι καλύτεροι. Εύγε τους.» (Σήμερα οι χειριστές των μαχητικών μας είναι καλύτεροι.... από τους προ 25ετίας συναδέλφους τους).
2. Αίτηση ασκήσεως της Τουρκικής Αεροπορίας για άνευ πυρών άσκηση στο Αιγαίο, τον Μάρτιον 1975. Αρχείο επί τουρκικών ασκήσεων.
3. Γ. Μήτσαινας «Τα ελληνικά φτερά στην Κύπρο» έκδοση 2004.
4. Όταν όλοι εγκατέλειπαν τη Μικρά Ασία, η Ανεξάρτητη Μεραρχία έμεινε μόνη της και υπεχώρησε με τάξη. Νίκησε τρεις τουρκικές Μεραρχίες και μεγάλο πλήθος άτακτων. Πολεμώντας επί 17 ημέρες και διανύοντας 600 χλμ. έφθασε εις περιοχήν Περγάμου πλήρως συγκροτημένη, θάβοντας στην πορεία της τους νεκρούς της, μεταφέροντας μαζί της όλους τους τραυματίες και 6.000 Έλληνες και Αρμενίους. Παρά τις συνεχείς επιθέσεις των Τούρκων, διεκπεραιωθεί κανονικά στη Λέσβο. Διοικητής, Συνταγματάρχης Θεοτόκης Δ.
5. Νέα Ιστορικά ντοκουμέντα αποδεικνύουν την έμμεση και άμμεση συμβολή Άγγλων και Αμερικανών στην εισβολή των Τούρκων στη Νήσο (Κύπρος υπό W. Mallinson - Παπαζήσης 2005).
6. Ο τότε υφυπουργός Α. Δροσογιάννης κάλεσε τον Α.Τ.Α. και του υπέδειξε να σταματήσει να είναι τόσο δραστήριος στο Αιγαίο. Έστειλε επίσης στον Α.Τ.Α. τον Α.Γ.Ε.Ε.Θ.Α. Στρατηγό Α. Γκράτσιο, προκειμένου να προβεί σε νέες υποδείξεις και περιορισμούς στη δράση των μαχητικών μας. Ο τότε Στρατηγός Γ. Βοριάς, ενημέρωσε τον Α.Τ.Α. ότι η κυβέρνηση ανησυχεί μήπως και καταρρίψει τουρκικά Αφη.
7. Οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι τους παρενοχλούμε στο Διεθνή εναέριο χώρο και δυστυχώς πολλές φορές έχουν δίκιο, όταν καθυστερημένα τους αναγνωρίζουμε - αναχαιτίζουμε.
8. Στη Στρατιωτική Επιτροπή του NATO, όπου η Ελλάδα έφερε την κατάρριψη του F-16, ο Τούρκος Στρατιωτικός Αντιπρόσωπος, προσπάθησε να αποφύγει τη συζήτηση. Αναγκάσθηκε όμως, «να καταπιεί τη γλώσσα του» με τα επιχειρήματα και την παρουσίαση του όλου θέματος του Αιγαίου, από την Ελληνική Αντιπροσωπεία.
Βιβλιογραφία:

1. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους (Κ. Παπαρρηγοπούλου)
2. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους (ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ)
3. Εκστρατεία στην Μικρά Ασία (Εκδόσεις ΓΕΣ)
4. Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι (Εκδόσεις ΓΕΣ)
5. Πρακτικά Στρατιωτικής Επιτροπής NATO (1992)
6. Στρατιωτική Ιστορία της Ελλάδος (Α.Τζηρίτα)
7. Η χαμένη νίκη του Ελληνισμού (Πόλεμος & Ιστορία, Αύγ. 2006)
8. Η κρίση στο Αιγαίο (Μ.Κυριακού)
9. Ελλάδα - Τουρκία (ΕΛΙΑΜΕΠ 1979 - 1985)
10. θαλάσσια Ισχύς και Ελληνικό κράτος (Αθήνα 1998)
11. Απόφαση Απόβαση (Αλί Μπιράντ - Τούρκος δημοσιογράφος)
12. Πολιτική Ιστορία Νεωτέρας Ελλάδος (Σπ. Μαρκεζίνη)
13. Συνεχής Διολίσθηση (Ιορδανίδης «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 4/6/06)
14. «ΤΟ ΒΗΜΑ»: Απόρρητο Σημείωμα κ. Παπούλια 11/6/06
15. Αθήνα - Άγκυρα εν αναμονή (« Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 4/6/06)
16. Γ. Δελαστίκ, Περιπέτεια η προσφυγή στη Χάγη (« Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 4/6/06)
17. Χ. Δίπλα, Η επίλυση Ελληνοτουρκικών διαφορών (« Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 4/6/06)
18. Διπλωματία των ερευνητικών σκαφών («Ισοτιμία» 21/05/06)
19. Ο ακήρυκτος πόλεμος στο Αιγαίο, Δ.Σχίζας («Τα Νέα του Σ.Α.Σ.». 06/06)
20. Σκοτεινός Ουρανός πάνω από το Αιγαίο «Η Καθημερινή» 28/05/06
21. Στ. Ευσταθιάδη, Η ορολογία της διαφοράς στο Αιγαίο («Το Βήμα 11/6/06»)
22. «Ηχώ των αιθέρων» (Ιούνιος 2006) Γ. Κασαβέτης
23. Οι Τούρκοι και εμείς (Β. Θεοδωρόπολος - Εκδόσεις Φυτράκης Α.Ε.)
24. Επάλξεις, Αύγουστος - Οκτώβριος 2006 άρθρο του W.Mallinson