ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΜΕΛΕΤΗ «ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΙΣ  ΕΔ»

     ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2005

 ΣΥΝΘΕΣΗ 
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  ΜΕΛΕΤΩΝ – ΕΡΕΥΝΩΝ
ΤΟΥ  ΣΕΕΘΑ

Για τη Μελέτη

«Το Δημογραφικό Πρόβλημα της Χώρας και οι Επιπτώσεις του στις ΕΔ»

Συντονιστής Μελέτης:

Υποστράτηγος ε.α. Διάμεσης Βασίλειος

Μελετητές – Ερευνητές :

Υποστράτηγος ε.α. Διάμεσης Βασίλειος

- Εισαγωγή
- Ανάλυση του 2ου παράγοντος «Το Δημογραφικό πρόβλημα στις ΕΔ» (Στράτευση – Επάνδρωση)
- Γενικά Συμπεράσματα - Προτάσεις

Αντιστράτηγος ε.α. Βλάσσης Γεώργιος

- Ανάλυση του 3ου παράγοντος «Η οικογένεια στις ΕΔ» και του 4ου παράγοντος «Οικονομικός παράγοντας της οικογένειας στις ΕΔ»

Γεν. Δντής Υπ. Δικαιοσύνης ε.τ. Τσίγκας Νικόλαος
τ. Δντής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) . Δαβάκης Δικαίος

- Ανάλυση του 1ου παράγοντος «Εικόνα και Εξέλιξη του Πληθυσμού της Χώρας»

Γραμματέας:

Δαβάκης Δικαίος, τ.Δντής Υπηρ. Πολ. Αερ. (ΥΠΑ)

 

 

ΔΟΜΗ  ΤΗΣ  ΜΕΛΕΤΗΣ  -  ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΠΟΙΗΣΗ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 α. Γενικά
 β. Σκοπός

2. ΣΚΟΠΟΣ

 α. Οι διαπιστώσεις της εξελικτικής πορείας του δημογραφικού προβλήματος της χώρας σε σχέση με τη στράτευση και επάνδρωση των Ενόπλων Δυνάμεων με τελική επιδίωξη την ασφάλειά της έναντι των περιφερειακών και εσωτερικών κινδύνων (μετανάστες- μουσουλμανικό κλπ) όπως διαμορφώνονται εκάστοτε.

 β. Τα αναγκαία μέτρα που πρέπει άμεσα να ληφθούν για αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας.

3. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ

 α. Η υπάρχουσα εξ Ανατολών απειλή και αστάθεια στον ευρύτερο βαλκανικό χώρο θα εξακολουθούν να υπάρχουν.
 β. Η αβεβαιότης και αστάθεια στην ΕΕ, που επιδεινώθηκαν πρόσφατα και ιδία στον τομέα της ασφάλειας, φαίνεται ότι θα διαρκέσουν για πολύ χρόνο.
 γ. Η δομή της οικογένειας  θα αποτελεί βασικό παράγοντα που επηρρεάζει το δημογραφικό πρόβλημα.
 δ. Η μείωση του ενεργού πληθυσμού θα συνεχίσει να επηρεάζει την Εθνική Οικονομία.
 ε. Η συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς και η «παγκοσμιοποίηση» δεν θα εξασφαλίζουν την «αποτροπή» ως μέσον άμυνας της χώρας.

4. ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

 α. Εικόνα και Εξέλιξη του Πληθυσμού της Χώρας..
 β. Το Δημογραφικό πρόβλημα στις ΕΔ (Στράτευση – Επάνδρωση)
 γ. Η οικογένεια στις ΕΔ
 δ. Οικονομικός παράγοντας της οικογένειας στις ΕΔ

5. ΑΝΑΛΥΣΗ  ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ

 α. Γενικά
 β. Παρούσα Κατάσταση
 γ. Διαπιστώσεις
 δ. Συμπεράσματα – Προτάσεις

6. ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ  ΕΠΙΤΕΛΩΝ  ΕΘΝΙΚΗΣ  ΑΜΥΝΗΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΜΕΛΕΤΩΝ – ΕΡΕΥΝΩΝ
ΠΙΝΑΚΑΣ  ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Για την Μελέτη

«Το Δημογραφικό Πρόβλημα της Χώρας και οι Επιπτώσεις του στις Ένοπλες Δυνάμεις»

- ΕΙΣΑΓΩΓΗ       σελ.5

 

- ΣΚΟΠΟΣ       σελ.5

 

- ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ      σελ.3

 

- ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ      σελ.3

 

- ΑΝΑΛΥΣΗ  ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ    σελ. 6-86

- ΓΕΝΙΚΑ  ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ- ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ  σελ. 87-91

 

- ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ – ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ   σελ. 92-93

 

 
ΜΕΛΕΤΗ
«ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΕΔ»

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

  α. Γενικά

   Το πρόβλημα του θέματος είναι αρκετά γνωστό και απασχολεί τις διάφορες χώρες στον εγγύς ή ευρύτερο περίγυρο μας με την μια ή την άλλη μορφή.  Είναι πολύπλευρο, ακανθώδες και μακράς πνοής.  Στη χώρα μας παρά τα κάποια μέτρα που έχουν ήδη αρχίσει να λαμβάνονται, με βραδείς όμως ρυθμούς, γίνεται κάθε χρόνο και οξύτερο με άμεσες και μακροπρόθεσμες συνέπειες και στις Ένοπλες Δυνάμεις  της Πατρίδας μας.  Ορισμένοι μελετητές  το έχουν χαρακτηρίσει σαν μια «βραδυφλεγή βόμβα» στα θεμέλια της κοινωνίας μας.  Ο πληθυσμός, το έμψυχο δυναμικό της χώρας μας, βρίσκεται από αρκετών ήδη ετών σε επικινδύνως φθίνουσα πορεία.

  β. Σκοπός

   (1) Οι διαπιστώσεις της εξελικτικής πορείας του δημογραφικού προβλήματος της χώρας σε σχέση με την στράτευση και επάνδρωση των Ενόπλων Δυνάμεων, με τελική επιδίωξη την ασφάλειά της έναντι των απειλών και κινδύνων, περιφερειακών και εσωτερικών, όπως αυτοί διαμορφώνονται εκάστοτε.
   (2) Τα αναγκαία μέτρα που πρέπει άμεσα να ληφθούν για αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας.

  γ. Προϋποθέσεις

   (1) Η υπάρχουσα εξ Ανατολών απειλή και αστάθεια στον ευρύτερο χώρο της Βαλκανικής θα εξακολουθούν να υπάρχουν.
   (2) Η αβεβαιότης και αστάθεια στην ΕΕ που επιδεινώθηκαν πρόσφατα και ιδία στον τομέα της ασφάλειας (Ευρωστρατός – Ευρωσύνταγμα – Διεύρυνση – Μέση Ανατολή) φαίνεται και εκτιμάται ότι θα διαρκέσουν για πολύ χρόνο και με απρόβλεπτες συνέπειες.
   (3) Η δομή της οικογένειας θα αποτελεί βασικό παράγοντα που επηρεάζει το δημογραφικό πρόβλημα.
   (4) Η μείωση του ενεργού πληθυσμού θα συνεχίσει να επηρεάζει την Εθνική Οικονομία.
   (5) Η συμμετοχή μας σε διεθνείς οργανισμούς και η «παγκοσμιοποίηση», δεν θα εξασφαλίζουν την «αποτροπή» ως μέσον άμυνας και ασφάλειας της χώρας.

 

  δ. Παράγοντες

   (1) Εικόνα και εξέλιξη του πληθυσμού της Χώρας.
   (2) Το Δημογραφικό πρόβλημα στις ΕΔ (Στράτευση – Επάνδρωση).
   (3) Η οικογένεια στις ΕΔ.
   (4) Ο οικονομικός παράγοντας της οικογένειας στις ΕΔ.

 2. ΑΝΑΛΥΣΗ  ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ

  α. Εικόνα και εξέλιξη του πληθυσμού της Χώρας.
   Στην Ελλάδα, μετά τις σχεδόν συνεχείς πολεμικές περιπέτειες, τον ξεριζωμό και την εσωτερική μακροχρόνια αστάθεια, οι αρχές της δεκαετίας του 50 μας βρήκαν σε ένα στάδιο υπό ανάπτυξη χώρας.  Σχετικά όμως γρήγορα και ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες πλησιάσαμε ή μάλλον φθάσαμε σχεδόν σε όλους τους τομείς, τις ανεπτυγμένες χώρες.
 Η ταχεία αυτή πρόοδος όμως, μεταξύ άλλων είχε σαν αποτέλεσμα την πτώση της γεννητικότητας και τη δημιουργία δημογραφικού προβλήματος που μας κατατάσσει στις πρώτες θέσεις μεταξύ των λαών που φθίνουν δημογραφικώς.  Αυτό επισημαίνεται ιδιαιτέρως και τονίζεται από την Ακαδημία Αθηνών και το πόρισμα της διακομματικής επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων (1993). Η μεγάλη μείωση της γεννητικότητας άρχισε κυρίως από το 1981.  Η αύξηση του πληθυσμού την δεκαετία του 90 κατά 704.120, οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην εισροή ατόμων από το εξωτερικό και κυρίως από την Αλβανία.
 Τα αίτια της πτώσεως των γεννήσεων είναι πολλά, αλληλένδετα, με αλληλεπιδράσεις και κυρίως οφείλονται στην αλλαγή του κοινωνικού ιστού στη χώρα μας.  επισημαίνονται τα σπουδαιότερα :  Ανεργία, Αμβλώσεις – Εκτρώσεις, Διαζύγια, Οικονομικά, αλλαγές στη δομή της οικογένειας.
 
  β. Δημογραφικό πρόβλημα στις ΕΔ
   (Στράτευση – Επάνδρωση)

   Είναι γνωστό ότι η χώρα μας απειλείται σταθερά, μακρόπνοα και προκλητικά από τον εξ Ανατολών γείτονα.  Από την πράξη και σε όλα τα επίπεδα καταφαίνεται και αποδεικνύεται περίτρανα ότι τα επεκτατικά σχέδια και οι στρατηγικοί στόχοι του δεν έχουν αλλάξει.  Με δεδομένο λοιπόν ότι η γείτων χώρα μεταξύ και άλλων ως κατά πολύ πολυπληθέστερη διαθέτει πολύ, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, θα πρέπει για τη χώρα μας να λειτουργεί το δόγμα της  αποτροπής.  Και αυτό προϋποθέτει, αξιοπιστία, συνέπεια και συνέχεια εις βάθος χρόνου.
 Το έμψυχο δυναμικό, ο κυριότερος παράγων της αξίας των στρατευμάτων, θα προκύψει από την στράτευση των νέων μας, δηλαδή από τα παιδιά που γεννούν οι Ελληνίδες μητέρες.  Και ιδού το τεράστιο, διαρκώς επιδεινούμενο και δυσεπίλυτο δημογραφικό πρόβλημα.  Με άλλα λόγια δεν αποδίδουν οι κλάσεις.  Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι νέοι που γεννήθηκαν το 1978 (κλάση 1999) είναι 89.208 ενώ αυτοί που γεννήθηκαν το 2000 (κλάση 2021) είναι μόνο 50.719.  Δηλαδή μέσα σε 20 χρόνια παρατηρείται μείωση κατά 38.489.
 Αν στο παραπάνω προσθέσουμε και τη μείωση που θα προκύψει από τις αναβολές λόγω σπουδών και υγείας καθώς και τις ανυποταξίες, κυρίως του εξωτερικού, σχηματίζουμε μια πρώτη, αμυδρή εικόνα του προβλήματος.  Τα κενά προσπαθεί η Υπηρεσία να καλύψει από την πρόσληψη ΕΠΥ- ΕΠΟΠ και τελευταία  από την πρόσληψη των ΕΦΥΕΣ (Έφεδροι Υψηλής Ετοιμότητας).  Ήδη έχει ψηφισθεί ο σχετικός νόμος.
 Ποια είναι όμως τα αίτια της υπογεννητικότητας ;  Ας αναφέρουμε τα πιο σπουδαία :
- Μείωση της γαμηλιότητας
- Αύξηση διαζυγίων
- Ανεργία
- Επαγγελματική απασχόληση γυναίκας
- Αστυφιλία, αστικοποίηση
- Οικονομικά

 Από τα παραπάνω προκύπτουν Εθνικές και Γεωπολιτικές συνέπειες.  Οι όμορες μουσουλμανικές χώρες παρουσιάζουν πολύ υψηλά επίπεδα γεννητικότητας.  Συγκεκριμένα η Αλβανία έχει διπλάσιο αριθμό παιδιών ανά γυναίκα, ενώ η Τουρκία τριπλάσιο από τη χώρα μας.  Εκτιμάται ότι με αυτούς τους ρυθμούς, το 2020 ενώ η Ελλάδα θα αριθμεί περί τα 9.700.000, η γείτων Τουρκία  θα έχει 74.000.000 και το 2050 90.000.000.

  γ. Η οικογένεια στις Ένοπλες Δυνάμεις

   Η στρατιωτική οικογένεια, ως μέρος του κοινωνικού συνόλου ακολουθεί και αυτή τη ροή των εξελίξεων δημιουργίας οικογένειας από τα πρώτα στάδια της νυμφεύσεως μέχρι της ολοκλήρωσής της με την ενηλικίωση και την επαγγελματική αποκατάσταση των τέκνων της.
 Τα στελέχη των ΕΔ νυμφεύονται στην μέση ηλικία των 30-33 ετών και προσδοκούν μια σύζυγο που θα εργάζεται και θα τον ακολουθεί στις διάφορες μεταθέσεις του, αναλαμβάνοντας ένα σημαντικό μέρος από το βάρος της οικογένειας (παιδιά, οικονομικό κλπ).  Ως εκ τούτου αποτελεί βασικό κριτήριο η εργασιακή απασχόληση εκτός σπιτιού της συζύγου και κατά προτίμηση στον δημόσιο τομέα.
 Η εργασία της συζύγου που κατά το παρελθόν δεν ήταν μερικές φορές αναγκαία, σήμερα καθίσταται πλέον απαραίτητη γιατί συμβάλλει όχι μόνο στην οικοδόμηση της προσωπικότητας της γυναίκας, αλλά κυρίως στην οικονομική ισορροπία της στρατιωτικής οικογένειας, λόγω χαμηλών αποδοχών των στελεχών και αύξησης του κοινωνικού κόστους διαβίωσης (ενοίκια , αυτοκίνητα, φροντιστήρια, κλπ).
 Τις τελευταίες δεκαετίες, βάσει και του Νόμου «περί ισότητας» έχει καθιερωθεί ο θεσμός εισαγωγής γυναικών στο στρατό, σε μόνιμη ή ημιμόνιμη θέση.  Ποιες είναι όμως οι επιπτώσεις από την καθιέρωση του παραπάνω θεσμού για το δημογραφικό;
 Κατ’ αρχήν ήσαν ενθαρρυντικές, αφού ο δείκτης γεννητικότητας, αρχικά χαμηλός, έφθασε το 2004 στο 1,7 τέκνα ανά ένοπλο, ύπανδρο γυναίκα, όταν ο γενικός ΜΟ στη χώρα μας έχει πέσει στο 1,4.
 Οι διάφορες παροχές (οικονομικές, στεγαστικές, κ.α.) οι διευκολύνσεις και τα ευεργετικά μέτρα για την στρατευμένη μητέρα έχουν συμβάλει θετικά στην τεκνοποίηση.  Ο γάμος με Αξκούς – Αθνστές – Μον. Υπαξκούς των ΕΔ παρουσιάζει αρκετά και σημαντικά πλεονεκτήματα (συνυπηρέτηση, δύο μισθοί, δύο εφάπαξ, επιδόματα, δώρα, δύο συντάξεις, μόρια, βρεφονηπιακοί σταθμοί κλπ).

  δ. Ο οικονομικός παράγοντας στην οικογένεια των ΕΔ και οι επιδράσεις του στο δημογραφικό πρόβλημα.

   Σε μια καταναλωτική κοινωνία, όπως διαμορφώνεται, όλο και πιο πολύ, όπου τα πιο πολλά προβλήματα αντιμετωπίζονται σε οικονομικό επίπεδο, θα ήταν συνετό να εστιάσουμε την προσοχή μας στην οικογένεια, στα άτομα που την απαρτίζουν πληθυσμιακά και στον τρόπο ενίσχυσης τόσο της γαμηλιότητας (νυμφεύσεως) όσο και ιδιαίτερα της γεννητικότητας.
   (1) Στέγαση της στρατιωτικής οικογένειας
    Σήμερα η στέγαση εξασφαλίζεται εν μέρει με τα διατιθέμενα από την Υπηρεσία οικήματα με φθηνό ενοίκιο και χαμηλά κοινόχρηστα.
 Ο προγραμματισμός των μεταθέσεων για 5ετή στο Στρατό Ξηράς απέδωσε εν μέρει ορισμένα ευνοϊκά αποτελέσματα.  Πως όμως είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα προς το συμφέρον της στρατιωτικής οικογένειας με την έννοια του προγραμματισμού και της τεκνοποιίας ;
 Η ενοποίηση των Μονάδων κατά Φρουρά και μεγάλο Σχηματισμό εξυπηρετεί και την ενοποίηση των υπηρεσιακών οικοδομών και κατά κάποιο τρόπο είναι δυνατόν να πραγματοποιείται με βάση το μέγεθος της Μονάδος (Μεραρχία, ΑΔ, Ναύσταθμος).  Σε περίπτωση αδυναμίας ή μερικής ικανοποίησης των παραπάνω θα πρέπει η Υπηρεσία να επιδοτεί το ενοίκιο μόνο των διαμενόντων εκτός υπηρεσιακών οικημάτων.  Τα χορηγούμενα στεγαστικά δάνεια από ΑΟΟΑ να δίνονται κατ’ εξαίρεση και προτεραιότητα σε όσα από τα στελέχη των ΕΔ έχουν χαρακτηρισθεί πολύτεκνοι  (3 παιδιά και άνω).
   (2) Επαγγελματική απασχόληση της γυναίκας (στρατευσίμου ή συζύγου)
    Η άνοδος του πνευματικού και μορφωτικού επιπέδου της γυναίκας και η διεκδίκηση θέσεων εργασίας συνετέλεσε στην αύξηση της ηλικίας γάμου των γυναικών, την μείωση του αριθμού των τέκνων και το αυξημένο ύψος δαπάνης για την φροντίδα και αποκατάστασή τους.
 Έτσι λοιπόν για μια νεαρή κοπέλα, στερημένη οικονομικά, καταπονημένη πνευματικά λόγω σπουδών, με αγωνία για την εύρεση εργασίας, πως μπορεί να φανταστεί κανείς ότι σε πρώτη προτεραιότητα έρχεται ο γάμος της και πολύ περισσότερο η απόκτηση τέκνων;  Το όλο σκηνικό γίνεται πιο έντονο στον στρατιωτικό χώρο όπου οι πολλαπλές υποχρεώσεις δημιουργούν αναστολές νυμφεύσεως και τεκνοποίησης.  Θα προσπαθήσουμε να παραθέσουμε μερικές σκέψεις για την αντιμετώπιση του εφιαλτικού δημογραφικού προβλήματος στην στρατιωτική οικογένεια με την βεβαιότητα ότι θα τύχουν περαιτέρω επεξεργασίας.
 Να προσφέρεται κατά προτεραιότητα ή να πριμοδοτείται η απόκτηση θέσεως εργασίας, ειδικότερα στο στρατιωτικό περιβάλλον, στη σύζυγο στρατιωτικού ανάλογα με τα προσόντα και την ηλικία της.  Ηλικία των 25 ετών κρίνεται ικανοποιητική για εφαρμογή των μέτρων, ενώ η απόκτηση τέκνου σε ηλικία κάτω των 27 να συνοδεύεται από παροχές (δωρεάν τοκετός, στέγη, μετάθεση ή παραμονή) που επηρεάζουν θετικά το ζεύγος στην έγκαιρη τεκνοποίηση.
   (3) Μόνιμη κατοικία
    Στις πιο πολλές περιπτώσεις η αποστρατεία βρίσκει την οικογένεια του στρατιωτικού χωρίς μόνιμη ιδιόκτητη κατοικία.  Την δεκαετία του 50 με το εφάπαξ κάλυπτε σχεδόν όλη την αξία του ακινήτου, ενίοτε και μονοκατοικίας, ενώ σήμερα, αυτό είναι αδιανόητο.
 Ο ΑΟΟΑ τα πρώτα χρόνια από της ιδρύσεως του έδωσε κάπως ικανοποιητική λύση στο πρόβλημα. Η μετατροπή του όμως σε οικοπεδικό οργανισμό δεν ικανοποιεί την ανάγκη μόνιμης στέγης.  Απαιτείται τραπεζικό δάνειο, το οποίο λόγω του χρόνου αποπληρωμής (25 έτη) θα επιβαρύνει τα παιδιά του στρατιωτικού.
 
 3. ΓΕΝΙΚΑ  ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

  α. Το δημογραφικό επιδρά δυσμενώς στην επάνδρωση των ΕΔ λόγω μείωσης των γεννήσεων και γήρανσης του πληθυσμού στην περιφέρεια όπου βρίσκεται το μείζον του ΣΞ.
  β. Η σπονδυλική στήλη των ΕΔ πρέπει να αποτελείται από τους οπλίτες θητείας.
  γ. Οι ΕΔ θητείας επενεργούν παιδευτικά και ευεργετικά στους νέους μας,  αναπτύσσουν την σωματική ρώμη, την ψυχική αντοχή, εθνική συνείδηση, πνευματική ευεξία και άλλες αρετές και δεξιότητες που συμβάλλουν στην καλύτερη προσαρμογή και εργασία αλλά και στην καθολικότερη αντιμετώπιση των κινδύνων της πατρίδας.
  δ. Η καθολική στράτευση των ανδρών στο 18ο έτος με θητεία 12 μηνών φαίνεται ότι αποτελεί την πλέον συμφέρουσα, δυνατή και σκόπιμη λύση.
  ε. Προτείνεται :

   (1) Να εφαρμοσθεί πιλοτικά, ύστερα από σχετική ενημέρωση – διαφώτιση, η στράτευση των γυναικών σε τοπική βάση και σε συνδυασμό με την ΕΚΥ (Εθνική Κοινωνική Υπηρεσία).
   (2) Να είναι καθολική η στράτευση των ανδρών στο 18ο έτος, με θητεία 12 μηνών, συμπληρουμένων των βασικών – κρισίμων ειδικοτήτων με ΕΠΟΠ – ΕΠΥ.
   (3) Να γίνεται ενημέρωση – διαπαιδαγώγηση του λαού, κυρίως από τα κρατικά ΜΜΕ επί των κινδύνων που διατρέχει το Έθνος από την υπογεννητικότητα και την μείωση της ισχύος των ΕΔ.
   (4) Να συσταθεί Υφυπουργείο παρά τω Πρωθυπουργώ και Ειδικά Όργανα για την στήριξη της Πολύτεκνης Οικογένειας, την εκπόνηση δημογραφικού σχεδιασμού και την παρακολούθηση των σχετικών δεικτών.
   (5) Στήριξη και Ενίσχυση του ρόλου της Εκκλησίας.
   (6) Υποχρεωτική στράτευση γυναικών.
    Το θέμα χρήζει ιδιαίτερης – ειδικής μελέτης.  Από μια πρώτη προσέγγιση παρουσιάζει αρκετά και σημαντικά πλεονεκτήματα (κοινωνικά, εθνικά, οικονομικά κ.α.).  Έχει ήδη εφαρμοσθεί από μικρές χώρες που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα (απειλές, μικρός πληθυσμός, υπογεννητικότητα κλπ).
 Θα αξιολογηθούν προηγουμένως τα αποτελέσματα από την πιλοτική εφαρμογή του μέτρου  σε τοπική βάση.
 
ΜΕΛΕΤΗ
«Το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας και οι επιπτώσεις στις ΕΔ»

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 α. Γενικά

  Το πρόβλημα του θέματος είναι αρκετά γνωστό και έχει απασχολήσει κατά καιρούς πολλούς μελετητές και ερευνητές.  Γίνεται κάθε  χρόνο και οξύτερο παρά τα κάποια μέτρα που έχουν ληφθεί από την Πολιτεία.   Οι επιπτώσεις του γίνονται όλο και πιο αισθητές και κυρίως στις Ένοπλες Δυνάμεις.  Ο πληθυσμός, το έμψυχο δυναμικό της χώρας βρίσκεται, από αρκετών ήδη ετών, σε επικινδύνως φθίνουσα πορεία.

 β. Ιστορικό

  Από αρχαιοτάτων χρόνων στην αξία των στρατευμάτων υπεισήρχοντο τρεις κυρίως παράγοντες :

  (α) Το έμψυχο δυναμικό δηλ. ο αριθμός
  (β) Τα μέσα (τεχνολογία, εφευρέσεις, επιστήμη κλπ)
  (γ) Το ηθικό του στρατεύματος

 Είναι προφανές ότι ο αριθμός, οι χειριστές των μέσων, το έμψυχο δυναμικό έπαιζε και θα παίζει κεφαλαιώδη και πρωταρχικό ρόλο στην αμυντική προπαρασκευή των χωρών.
Βέβαια οι πολυάριθμοι και δυσκίνητοι στρατοί του παρελθόντος, σταδιακά και με την εξέλιξη των μέσων, έχουν μετατραπεί ευέλικτους και ταχυκινήτους σχηματισμούς που μπορούν να δράσουν αποτελεσματικά στον αέρα, στη θάλασσα και στη ξηρά.  Τα παραπάνω όμως είναι συνάρτηση των απειλών , των σχέσεων και της γεωστρατηγικής θέσεως κάθε χώρας στον πλανήτη, σε συνάρτηση κυρίως με τις όμορες χώρες.  Τα στοιχεία αυτά είναι αρκετά γνωστά όσον αφορά τη χώρα μας και το ευρύτερο γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό περιβάλλον της και δεν κρίνεται σκόπιμο να επεκταθούμε  περαιτέρω στην παρούσα μελέτη.  Απλώς θα αναφέρουμε ότι όποτε αναμετρηθήκαμε με τον από Ανατολάς αντίπαλο, αυτός διέθετε από μεγάλη έως συντριπτική αριθμητική υπεροχή.

2. ΣΚΟΠΟΣ

 α. Οι διαπιστώσεις της εξελικτικής πορείας του δημογραφικού προβλήματος της χώρας σε σχέση με την στράτευση και επάνδρωση των Ενόπλων Δυνάμεων με τελική επιδίωξη την ασφάλειά της έναντι των υπαρχόντων εσωτερικών και περιφερειακών κινδύνων (μετανάστες, μουσουλμανικό κλπ).
 β. Τα αναγκαία μέτρα που πρέπει άμεσα να ληφθούν για αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας.

 

Α Ν Α Λ Υ Σ Η   Π Α Ρ Α Γ Ο Ν Τ Ω Ν

ΕΙΚΟΝΑ  ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

1. ΓΕΝΙΚΑ

Ένα από τα σημαντικότερα φαινόμενα της Ιστορίας του ανθρώπου είναι η τρομακτική αύξηση του πληθυσμού της γης κατά τις τελευταίες γενιές.  Η αύξηση αυτή είναι αποτέλεσμα της προόδου του Πολιτισμού και της Επιστήμης ανά τον κόσμο.
 Το 1650 ο πληθυσμός της γης ήταν 500 εκατομμύρια.
 Το 1850 έγινε ένα δισεκατομμύριο (διπλασιάσθηκε σε 200 χρόνια)
 Το 1930 έγινε 2 δισεκατομμύρια (διπλασιάσθηκε σε 80 χρόνια)
 Το 1975 έγινε 4,5 δισεκατομμύρια (διπλασιάσθηκε σε 45 χρόνια)
 Το 2000 έγινε 6,5 – 7 δισεκατομμύρια.

 2. ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

  α. Στην Ελλάδα, οι αρχές του παρόντος αιώνος μας βρήκαν σε ένα στάδιο υπό ανάπτυξη χώρας.  Γρήγορα όμως και ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες πλησιάσαμε ή μάλλον φτάσαμε σχεδόν σε όλους τους τομείς τις ανεπτυγμένες χώρες.
 Η ταχεία αυτή πρόοδος είχε σαν αποτέλεσμα, την πτώση της γεννητικότητας και την δημιουργία δημογραφικού προβλήματος που μας κατατάσσει  στην πρώτη κατηγορία μεταξύ των λαών που φθίνουν δημογραφικώς.
Η πληθυσμιακή παρακμή της χώρας μας είναι γεγονός. Οι ηλικιωμένοι είναι περισσότεροι από τους νέους.  Τούτο επισημαίνεται από σοβαρούς Οργανισμούς της δημοκρατικής μας κοινωνίας, δηλαδή από την Ακαδημία Αθηνών  και την Βουλή των Ελλήνων .  Η Διακομματική Επιτροπή του 1993 στην οποία συμμετείχαν βουλευτές και των τεσσάρων κοινοβουλευτικών  κομμάτων της περιόδου εκείνης, δηλαδή, της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και του Συνασπισμού, κατέληξε σε πολύ ανησυχητικές επισημάνσεις για το μέλλον του ελληνικού έθνους.
Η μείωση της γεννητικότητας άρχισε κυρίως από το 1981.  Από 148.000 το 1980 έφτασε να κυμαίνεται από τις αρχές της δεκαετίας του 90 μεταξύ 100.000 και 140.000 το χρόνο.  Το 1996 οι θάνατοι ξεπερνούν τις γεννήσεις έπειτα με μια αναλαμπή το 1997 όπου οι γεννήσεις ήταν περισσότερες από τους θανάτους.  Από το 1998 έως το 2003, που υπάρχουν στοιχεία, οι θάνατοι ξεπέρασαν τις γεννήσεις.  Θα πρέπει να τονισθεί εδώ ότι τα στοιχεία δεν κάνουν διάκριση ανάμεσα σε Έλληνες και Αλλοδαπούς.  Από επεξεργασία του Καθηγητού και τ. Υπουργού Εμ. Δρεττάκη, με βάσει τα στοιχεία των απογραφών του πληθυσμού κατά υπηκοότητα και ομάδες ηλικιών των ετών 1991-2001, καθώς και τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος για τις γεννήσεις και τους θανάτους προέκυψε η εκτίμηση ότι όλη τη δεκαετία οι θάνατοι των Ελλήνων ξεπέρασαν τις γεννήσεις  κατά 43.718.  Αντιθέτως οι γεννήσεις των αλλοδαπών ξεπέρασαν τους θανάτους κατά 62.253, η μικρή δηλαδή αύξηση των γεννήσεων έναντι των θανάτων οφείλεται αποκλειστικά στους αλλοδαπούς. (Πίνακες 1,2,σελ 18-19)
Η σημαντική αύξηση πληθυσμού την 10ετία του 90 κατά 704.120 οφείλεται αποκλειστικά σχεδόν στην εισροή πληθυσμού από το εξωτερικό.  Η εισροή αυτή ανήλθε σε 685.584.  Από αυτούς οι 567.564 ήταν αλλοδαποί, εκ των οποίων το μεγαλύτερο ποσοστό από την Αλβανία και οι 118.021 παλινοστούντες Έλληνες.  Η Ελλάδα ευρίσκεται μεταξύ των πρώτων εκ των ανεπτυγμένων χωρών που παρουσιάζει πτώση της γεννητικότητας, όπως φαίνεται από τον παρακάτω πίνακα.

Εξέλιξη του πληθυσμού της Ελλάδος 1941-2001.
(1) Πληθυσμός
(2) Γεννήσεις
(3) Γεννητικότητα
(4) Δείκτης γονιμότητας
(5) Δείκτης γήρανσης
    
     Πίνακας 1
 1941 1951 1961 1971 1981 1991 2001
Πληθυσμός 7.132.801 7.632.801 8.388.553 8.768.640 9.739.586 9.895.801 10.964.020
Γεννήσεις  198.200 156.000 150.000 140.000 140.000 113.000 104.420
Γεννητικότης
Έναντι τοις χιλίοις 24,9 20,4 17,8 15,98 14,5 11,1 9.43
Δείκτης γονιμότητας 2,80 2,484 2,40 2,29 2,07 1,58 1,05
Δείκτης
Γήρανσης 10.0 23.4 30.6 44.8 53.7 71.0 85.0
* Βάσει των στοιχείων της ΕΣΥΕ ο πληθυσμός το 2003 ανήρχετο στα 11.028.532.

β. Τα αίτια της πτώσεως των γεννήσεων στη χώρα μας είναι πολλά.  Τα κυριότερα είναι τα παρακάτω αναφερόμενα. 

(1) Η εξωτερική μετανάστευση.  Ο αριθμός των  Ελλήνων που μετανάστευσαν στο Εξωτερικό από το 1951 ανέρχεται σε 1,5 εκατομμύριο ;  Ένα μέρος βέβαια έχει επιστρέψει χωρίς δυστυχώς να υπάρχουν στοιχεία πόσοι επέστρεψαν.

(2) Η εσωτερική μετανάστευση, δηλαδή η διακίνηση του πληθυσμού από την ύπαιθρο στις μεγάλες πόλεις και κυρίως στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη κλπ.  Η εσωτερική αυτή μετανάστευση είχε ως συνέπεια την ελάττωση των γεννήσεων στην Χώρα μας αφού στα χωριά οι νέοι κάνουν περισσότερα παιδιά διότι :
α)  Παντρεύονται σε μικρή ηλικία, πριν ακόμα εκπληρώσουν και την στρατιωτική τους θητεία και
β) Η ανατροφή των παιδιών στο χωριό δεν παρουσιάζει τις δυσκολίες όπως στις πόλεις.  Παρατηρείται ότι οι νέοι που εγκαθίστανται στις μεγάλες πόλεις σύντομα ακολουθούν τις συνήθειες των πόλεων, δηλαδή  παντρεύονται σε μεγαλύτερη ηλικία με αποτέλεσμα να  κάνουν λιγότερα παιδιά. (Πίνακες 3,4,5,6, σελ 20-23)

(3) Η συγκέντρωση των περισσοτέρων εργοστασίων, βιομηχανιών κλπ στις μεγάλες πόλεις αναγκάζει το νέο να μεταβαίνει στην πόλη, προκειμένου να βρει εργασία, ή να σπουδάσει.  Συνήθως ακολουθούν οι γονείς με αποτέλεσμα να ερημώνεται η ύπαιθρος.

(4) Η ευημερία.  Έχει παρατηρηθεί  ότι όσο περισσότερο ευημερεί ένας λαός τόσο λιγότερα παιδιά κάνει.

(5) Η αυξημένη θνησιμότης της βρεφικής ηλικίας και προπαντός της νεογνικής  ιδία στην ύπαιθρο.  Το γεγονός αυτό δυστυχώς μας κατατάσσει στην τελευταία σειρά μεταξύ των πολιτισμένων λαών.  Στις πολιτισμένες χώρες η θνησιμότης της βρεφικής ηλικίας ανέρχεται σε 10-16 τοις χιλίοις,    ενώ στη Κεντρική Ελλάδα ανέρχεται σε 26 τοις χιλίοις, και στην υπόλοιπη  60-65 τοις χιλίοις.  Η πτώση της γεννητικότητας και η αύξηση της θνησιμότητας της βρεφικής και νεογνικής ηλικίας μας κατατάσσουν δυστυχώς στην πρώτη κατηγορία μεταξύ των λαών που φθίνουν δημογραφικώς και σε πολύ μειονεκτική θέση έναντι των γειτόνων μας.

(6) Ανεργία.  Στην Ελλάδα έχουμε από τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας της ΕΕ.  Το ποσοστό ανεργίας  στην χώρα μας είναι της τάξεως του 10%, ενώ εκτινάσσεται πάνω από 15% σε συγκεκριμένες περιοχές και φθάνει το 25% έως και 30% για νέους κάτω των 25 ετών.

(7) Η γήρανση του πληθυσμού.   Η δημογραφική κρίση και γήρανση του Ελληνικού πληθυσμού είναι πια κοινό μυστικό.  Θα πρέπει να μας τρομάζει η πραγματικότητα.  Η Ελληνική φυλή σβήνει σιγά- σιγά.  Σε 2 με 3 γενεές δεν θα υπάρχουν πια Έλληνες στην Βαλκανική ή τουλάχιστον θα είμαστε μια μικρή μειονότητα στην ίδια μας τη χώρα.  Η δημογραφική γήρανση χαρακτηρίζεται από τη συνεχή αύξηση της αναλογίας των ηλικιωμένων ατόμων στο συνολικό πληθυσμό με ταυτόχρονη μείωση του ποσοστού των παιδιών και συρρίκνωση των παραγωγικών ηλικιών.  Στην Ελλάδα η αναλογία των ηλικιωμένων 65 ετών και άνω σχεδόν τριπλασιάστηκε από το 1941 ως το 2001 (από 6,3% σε 15%).  Ο αριθμός των αυξήθηκε από 450.000 σε 1.500.000 άτομα.
Εντυπωσιακή είναι η αύξηση της αναλογίας των ατόμων άνω των 60 ετών από 9% σε 19%.  Η γήρανση στην Ελλάδα καλπάζει.  Το 2001, οι 65 ετών και άνω φθάνουν το 1.650.000, ποσοστό 16% και δείκτης γήρανσης 83, ποσοστό ρεκόρ για την Ευρώπη.  Ενδεικτικά τονίζεται ότι, από 9 % το 1941 έφθασε 71% το 1986.
Η καθοδική πορεία της γεννητικότητας οφείλεται τόσο στη μεγάλη ελάττωση του αναπαραγωγικού πληθυσμού όσο και στην συνεχιζόμενη μείωση του αριθμού των πολυτέκνων οικογενειών.
Ο αριθμός των πολυτέκνων οικογενειών με 5 παιδιά και άνω έφθανε το 1940 στις 165.000, το 1950 στις 95.000, το 1970 στις 43.000, για να πέσει το 1979 στις 16.000.  Το 1979, με την αλλαγή της νομοθεσίας, αναγνωρίσθηκαν ως πολύτεκνοι και όσοι έχουν 4 παιδιά.  Έτσι άλλες 50.000 πολύτεκνες οικογένειες προστέθηκαν στις 16.000 πολυτέκνων με 5 παιδιά και άνω.
Το 1984 οι πολύτεκνοι με 4 παιδιά είναι 40.000 και μόνο 5.000 με 5 παιδιά.  Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, έχουμε μια κάθετη πτώση του αριθμού των πολυτέκνων από το 1940 μέχρι σήμερα.
Ο Ελληνικός αναπαραγωγικός πληθυσμός συνεχώς περιορίζεται και εμφανίζει σαφή γήρανση, που εκδηλώνεται με αύξηση της αναλογίας των γυναικών ηλικίας 35 – 49 ετών και μείωση της αναλογίας των γυναικών ηλικίας 15-34 ετών, που είναι η κυρίως αναπαραγωγική ηλικία.
Σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις της στατιστικής υπηρεσίας της ΕΕ (της Eurostat) για την εξέλιξη του πληθυσμού των κρατών μελών της ΕΕ και της ηλικιακής σύνθεσης που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 8-4-05 ο πληθυσμός της Ελλάδος σε χιλιάδες από 11.041 το 2001 θα φθάσει τις 11.394 το 2025, δηλαδή όλο αυτό το διάστημα ο πληθυσμός της χώρας θα αυξηθεί μόνο κατά 3,2 % δηλαδή κατά ποσοστό 0,16% το χρόνο.
Η ασήμαντη αυτή αύξηση θα οφείλεται στην προβλεπόμενη μικρή εισροή μεταναστών.  Στο διάστημα από 2004-2025 ο πληθυσμός της χώρας θα γηράσκει συνεχώς.  Έτσι, ενώ το 2004 οι νέοι ηλικίας 0-14 ετών ήταν 1.601.000, οι ηλικιωμένοι άνω των 65 ετών ήταν 1.965.000.
Το 2025 οι νέοι θα είναι 1.515.000 και οι ηλικιωμένοι 2.598.000.
Ενώ δηλαδή το 2001 οι ηλικιωμένοι ξεπερνούσαν τους νέους κατά 364.000, το 2025 θα τους ξεπερνούν κατά 1.082.000, δηλαδή τριπλάσιο εκείνου του 2004.

(8) Η μη αποκέντρωση των διαφόρων Ιδρυμάτων, εργοστασίων, βιομηχανιών, επιχειρήσεων κλπ ούτως ώστε ο νέος προκειμένου να σπουδάσει ή να εργασθεί να αναγκάζεται να μεταβαίνει στην πρωτεύουσα.

(9) Άμβλωση – Έκτρωση

Ο «πόλεμος» των αμβλώσεων στην Ελλάδα έχει πάρει κολοσσιαίες διαστάσεις από το 1986 όταν, βάσει του Ν. 1609/86 ΦΕΚ Α/86 νομιμοποιήθηκαν.  Ο μέσος όρος των εκτρώσεων κάθε χρόνο ανέρχεται σε 300.000 περίπου. Αυτό σημαίνει 22.000 εκτρώσεις κάθε μήνα ή μεταφραζόμενο σε ημερήσια βάση (με 22 εργάσιμες μέρες τον μήνα) 1000 εκτρώσεις την ημέρα.  Είναι ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά εκτρώσεων στον κόσμο και το μεγαλύτερο σε χώρες της Δύσης (ΗΠΑ, Δυτική Ευρώπη). Σε χώρες του τρίτου κόσμου υπάρχουν μεγαλύτερα ποσοστά οφειλόμενα  είτε στην έλλειψη πληροφόρησης σχετικά με τις μεθόδους αντισύλληψης – προφύλαξης είτε στην αδυναμία εφαρμογής της αντισύλληψης – προφύλαξης λόγω της μεγάλης φτώχειας.
Στην σημερινή Ελλάδα ούτε φτώχεια, ούτε άγνοια υπάρχει σε σχέση με την αντισύλληψη.  Αν λάβουμε υπόψη μας ότι έχουμε 100.000 γεννήσεις το χρόνο, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε 3 εκτρώσεις στις 4 εγκυμοσύνες.  Αυτή είναι η μεγαλύτερη αναλογία εκτρώσεων – εγκυμοσυνών παγκόσμια και η Ελλάδα έχει την θλιβερή πρωτιά.   Από τα 4 έμβρυα μόνο το ένα επιζεί. Τα άλλα τρία στερούνται του  δικαιώματος της ζωής.
Όλα τα Δόγματα της χριστιανικής θρησκείας (Ορθόδοξη, Καθολική, Διαμαρτυρόμενη) αλλά και ο Ιουδαϊσμός και ο Μουσουλμανισμός δέχονται ότι η άμβλωση – έκτρωση είναι φόνος ανθρώπινης ζωής.  Η βολική όμως άποψη των μη θρησκευόμενων ανθρώπων, η οποία έχει διαδοθεί ευρέως και με την οποία άποψη επιδιώκεται ο καθησυχασμός της συνείδησης, είναι ότι «το έμβρυο, αφού αποτελεί μέρος του σώματος της μητέρας, έχει δικαίωμα να το κάνει ό,τι θέλει, ακόμα και να το αποβάλλει από το σώμα της δηλαδή να κάνει έκτρωση».  Εν προκειμένω ομιλούμε για ωραιοποίηση της βαρβαρότητας, για δικαιολόγηση του σκληρού συμφέροντος και του εγωισμού του ανθρώπου.  Η έκτρωση δεν είναι αφαίρεση ενός τμήματος του σώματος της γυναίκας, αλλά η αφαίρεση ενός ανθρώπου που τρέφεται από την γυναίκα.  Είναι φόνος ενός αθώου παιδιού, ανυπεράσπιστου, που δεν μπορεί να αμυνθεί ή να αντιδράσει.  Η μηχανοκρατική αντίληψη των ιατρών – νομικών ότι το έμβρυο δεν θεωρείται άνθρωπος μέχρις ότου βγει από τη μήτρα θεωρείται αυθαίρετη.  Βέβαια η νομική επιστήμη δεν ταυτίζεται με τις απόψεις της θρησκείας.  Επιτρέπει υπό ορισμένες προϋποθέσεις την τεχνητή διακοπή της κύησης (Ν. 1609/86), στοιχειοθετεί όμως ποινικά αδικήματα συναφή με την τεχνητή διακοπή τιμωρούμενα με ποινή φυλάκισης ή και κάθειρξης.
Ο κυριότερος λόγος των εκτρώσεων δεν είναι μόνον η άγνοια αλλά και το συμφέρον.  Μας συμφέρει να απαλλαγούμε από τις ευθύνες της εγκυμοσύνης και του παιδιού για λόγους κοινωνικούς, προσωπικούς, οικογενειακούς, οικονομικούς κλπ.   Π.χ. «ο οικογενειακός και φιλικός περίγυρος δεν μπορεί να συγχωρήσει το παραστράτημα – εγκυμοσύνη της νεαρής κοπέλας»,  «ντρέπονται την κοινωνία», «δεν μπορούν να υποφέρουν την ντροπή».  Ο σημερινός άνθρωπος έχει μάθει να είναι ανεύθυνος, λατρεύει μόνο τα δικαιώματά του και μισεί τις υποχρεώσεις του.  Αποφεύγει τα δύσκολα και προβάλλει πάντα το Εγώ του.  Το μέγεθος της υποκρισίας του σημερινού ανθρώπου είναι :  να θυσιάζεται για τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα, για τα δικαιώματα των ζώων, αλλά δεν τον ενδιαφέρουν τα δικαιώματα των αθώων και ανυπεράσπιστων βρεφών, των εμβρύων.  Ζούμε σε μια ομιχλώδη κοινωνία που χρειάζεται αρχικά ιεράρχηση τουλάχιστον των δικαιωμάτων μας.

(10) Υπερπροστασία

Είναι το σύνολο των συμπεριφορών, στάσεων ζωής και κριτηρίων οι οποίες ευθύνονται για την υπέρμετρη παροχή αγαθών και υπηρεσιών από τους γονείς προς τα παιδιά. Οι υπηρεσίες αυτές δεν αντιστοιχούν στις πραγματικές τους ανάγκες αλλά τις υπερκαλύπτουν και μάλιστα με επιζήμιο τρόπο και για τις δύο πλευρές.  Σύμφωνα με την ανωτέρω νοοτροπία η «καλή μητέρα» προτιμά να έχει ένα παιδί.  Το ένα παιδί, λέγει, απορροφά όλη μου την ενεργητικότητα.  Άλλη λέγει «ένα παιδί για να μεγαλώσει σωστά».  Ο «καλός πατέρας» που δουλεύει σκληρά σε δύο δουλειές για να έχει το παιδί τα «πάντα».  Έχει υποστηριχθεί ότι το υπερπροστατευμένο παιδί έχει μειωμένη πρωτοβουλία, μειωμένη αυτοπεποίθηση και όταν βρεθεί στην ζωή δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες (π.χ. γάμο, παιδιά, εργασία κλπ)

(11) Οικονομικά

Εν προκειμένω διαχωρίζονται οι γονείς που θέλουν να γίνουν πολύτεκνοι καίτοι δεν έχουν επάρκεια αγαθών και γονείς, οι οποίοι, καίτοι διαθέτουν π.χ. ακριβά αυτοκίνητα και περισσότερα του ενός σπίτια, προβάλλουν, κατά την προσωπική τους λογική, «οικονομικούς λόγους» και μένουν στο ένα ή το πολύ στα δύο παιδιά.  Δυστυχώς στην δεύτερη περίπτωση υπάγονται οι περισσότεροι.

(12) Διαζύγια

Συνήθως τα διαζύγια εκδίδονται για κλονισμό (δυσλειτουργία) της έγγαμης σχέσης.  Φυσικό είναι ο  ή η σύζυγος να μην αποφασίζουν για τεκνοποίηση ή για επόμενη τεκνοποίηση φοβούμενοι την λύση του γάμου και κατ’ ακολουθίαν την δημιουργία προβλημάτων στα παιδιά που θα είναι «χωρισμένων γονέων» π.χ. διατροφή, εκπαίδευση παιδιών, ατέρμονες δίκες γύρω από τα περιουσιακά στοιχεία, επιμέλεια παιδιού, καθορισμός ημερών και ωρών που θα παίρνει το παιδί – μπαλάκι ο άλλος σύζυγος κλπ.  Εδώ πρέπει να τονισθεί ο ανταγωνισμός που δημιουργείται μεταξύ των χωρισμένων γονέων ως προς την παροχή υλικών αγαθών στο ή στα παιδιά και οι προσπάθειες  των ανταγωνιζομένων γονέων για το ποιος θα προσετηρισθεί περισσότερο το παιδί, τραυματίζοντας την προσωπικότητά του.

(13) Επαγγελματικοί Λόγοι

Έχει παρατηρηθεί ότι οι περισσότερο δραστήριες επαγγελματικά μητέρες κάνουν όλο και λιγότερα παιδιά ή και καθόλου.  Τους απορροφά το επάγγελμα με κίνητρα ή το κέρδος ή η καριέρα ή και τα δύο, ώστε να είναι αναγκασμένες να εργάζονται πολύ περισσότερο από τα συνηθισμένα ωράρια και να τοποθετούν το θέμα της τεκνοποίησης σε δεύτερη μοίρα, αφού ο κύριος στόχος των είναι η λανθασμένη ιεράρχηση πρόταξης της επιτυχίας και της καταξίωσης στον χώρο της εργασίας, χωρίς συνδυασμό με την μητρότητα.

(14) Πρακτικοί Λόγοι  (Έλλειψη βοήθειας από μετόπισθεν).

Πολλά ζευγάρια σταματούν ή αναβάλλουν την τεκνοποιία φοβούμενοι από το γεγονός ότι δεν έχουν βοήθεια από τους γονείς τους οι οποίοι είναι είτε προχωρημένης ηλικίας ή ασθενείς και ανήμποροι ή διαμένουν μακριά ώστε να αδυνατούν να βοηθήσουν.  Επίσης η έλλειψη πόρων για πρόσληψη οικιακής βοηθού όπως και η έλλειψη κατάλληλων παιδικών σταθμών οδηγούν στην αναβολή τεκνοποιίας.

 (15) Σωματική και Ψυχολογική Κόπωση των Γονέων

Στις ημέρες μας η σωματική κόπωση των γονέων προέρχεται από το ότι προκειμένου να αυξήσουν το  μηνιαίο εισόδημά των απασχολούνται σε περισσότερες της μιας εργασίες, καταπονούμενοι ημέρα και νύχτα.  Δεν υπάρχει χρόνος για ψυχαγωγία, ούτε για ξεκούραση με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν ψυχολογική κόπωση η οποία είναι ανασχετικός παράγων για την τεκνοποιία.

(16) Λόγοι Ηλικίας ή Βιολογικοί

Στις ημέρες μας είναι συνηθισμένη η φράση «τώρα μεγαλώσαμε δεν αντέχουμε για άλλο παιδί».  Οι ειδήμονες υποστηρίζουν ότι η προχωρημένη ηλικία μάλλον είναι το πρόσχημα και ότι άλλοι λόγοι κρύβονται π.χ. στειρότητα από ξαφνική ασθένεια κλπ.

(17) Αλλαγή Ηθικών και Κοινωνικών Αξιών
 
Η μεταβολή του τρόπου ζωής (modus vivere) στις «ανεπτυγμένες κοινωνίες» έχει σαν αποτέλεσμα την αλλαγή των ηθικών αξιών.  Η θυσία, η ομαδικότητα, το φιλότιμο, η θρησκευτική πίστη, η φιλοπατρία, η φιλοπονία, η υπομονή, η υποχωρητικότητα και άλλες αξίες που σηματοδοτούσαν την ελληνική παραδοσιακή κοινωνία, έχουν ατονήσει και έχουν αντικατασταθεί από την ατομικότητα και τον ευδαιμονισμό.  Οι δύο αυτές νοσηρές καταστάσεις που κυριαρχούν σήμερα σε σχέση με τον υποβιβασμό ή την εξαφάνιση των παραδοσιακών αξιών, είναι υπεύθυνες σε μεγάλο βαθμό για την υπογεννητικότητα στην χώρα μας.  Η φράση νεαρών ζευγαριών «δεν κάνουμε παιδιά γιατί δεν θέλουμε να στερηθούμε τίποτα ούτε να δυσκολευθούμε καθόλου», είναι συνήθης.  Επίσης, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση συζύγου που στον ελεύθερο χρόνο εξασκεί κάποια εργασία (χόμπι) ο οποίος είπε : «πάντως εγώ ακόμα και όταν κάνω παιδιά ό,τι χόμπι κάνω θα εξακολουθήσω να το κάνω στον ίδιο βαθμό ό,τι και να γίνει». Από αυτό προκύπτει ότι ο άνθρωπος αυτός εξ υπαρχής διαχωρίζει την θέση του έναντι της συζύγου του και του παιδιού του, ότι δηλαδή δεν θα ασχοληθεί με το παιδί.

3. ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

α. Το πρόβλημα της υπογεννητικότητας προσπαθούν να αντιμετωπίσουν με διάφορα κίνητρα ή μια μετά την άλλη Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις.  Η Γαλλία ανακοίνωσε δέσμη μέτρων που στόχο έχουν να πείσουν τα ζευγάρια να αποκτούν τουλάχιστον τρία παιδιά.  Συγκεκριμένα ανακοίνωσαν διευκολύνσεις οικονομικές και κίνητρα όπως η πρόβλεψη για καλύτερα αμειβόμενες γονικές άδειες και επιστροφή φόρου για τα έξοδα φύλαξής τους.
Ο γονέας θα μπορεί να πάρει άδεια άνευ αποδοχών διάρκειας ενός έτους κατά την διάρκεια του οποίου θα αμείβεται από το Κράτος με 976 ευρώ τον μήνα.  Παράλληλα η Γαλλική Κυβέρνηση θα διπλασιάσει  την επιστροφή φόρου για τα έξοδα φύλαξης των παιδιών κάτω των έξι ετών εκτός της οικογενειακής κατοικίας.  Σημειωτέον ότι τα μέτρα αυτά προέρχονται από μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει οξύ πρόβλημα υπογεννητικότητας.
Η Γαλλία διαθέτει το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό γεννήσεων στην ΕΕ μετά την Ιρλανδία 1,9 όταν ο μέσος κοινοτικός όρος έχει πέσει στο 1,5.
Η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιταλία βρίσκονται στην ουρά με 1,3 παιδιά ανά γυναίκα.

β. Νομοθεσία «περί πολυτέκνων»

Ν. 1910/44 (ΦΕΚ 229/3-10-1944 Τ.Α’) «περί προστασίας πολυτέκνων».  Κατοχυρώνεται νομοθετικά ο θεσμός των πολυτέκνων οικογενειών και είναι αυτές που έχουν πέντε (5) τουλάχιστον ζώντα τέκνα.  Ο αξιέπαινος έλληνας νομοθέτης κατά την γερμανική κατοχή και εν όψει του δευτέρου γύρου (1946-49 εμφύλιος πόλεμος), περίοδοι κατά τις οποίες ξεκληρίζονται οι ελληνικές οικογένειες πληρώνοντας με άφθονο αίμα νέων ανθρώπων τις πολιτικές επιδιώξεις των Μεγάλων Δυνάμεων, θεωρεί επιτακτική την ανάγκη να ασχοληθεί με το δημογραφικό πρόβλημα, ατενίζοντας το μέλλον της χώρας με διορατικότητα και φαντασία. 
Ο Ν. 1910/44, ο Ν 5781/83 και το ΒΔ 19-9/22-10-53 τροποποιούνται με τον Ν. 860/79 ο οποίος εισάγει τις καινοτομίες :
 Να θεωρούνται πολύτεκνοι οι έχοντες 4 παιδιά αντί τα 5 και το δικαίωμα μετεγγραφής των τέκνων των πολυτέκνων στα ΑΕΙ ή Ανώτερες Σχολές κοντά στον τόπο της μόνιμης κατοικίας των γονέων των.

γ. Εκκλησία

Η ιστορία μας πιστοποιεί ότι η Εκκλησία της Ελλάδος  πάντα πρωτοστατεί στα κρίσιμα εθνικά θέματα.  Στην προκειμένη περίπτωση έχει να παρουσιάσει την εφαρμογή ενός οικονομικού μέτρου που εφάρμοσε εδώ και πέντε χρόνια στο Γεωγραφικό Διαμέρισμα της Θράκης, το οποίο, ως γνωστόν, παρουσιάζει πληθυσμιακές ιδιαιτερότητες σε σχέση με τα άλλα Γ.Δ. της χώρας.  Ενισχύει οικονομικά όλα τα ζευγάρια, εξυπακούεται τα χριστιανικά, που έχουν δύο παιδιά και θέλουν να προχωρήσουν στο τρίτο παιδί.  Το μέτρο αυτό απέδωσε καρπούς έτσι ώστε εντός τριών ετών τριπλασιάστηκαν οι χριστιανικές οικογένειες της Θράκης οι οποίες προχώρησαν στην γέννηση τρίτου παιδιού.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

α. Η απαιδεία και η ολιγανθρωπία ανέκαθεν ήταν οι κύριες αιτίες παρακμής του Ελληνισμού π.χ. στην Θράκη μειώνεται ο χριστιανικός πληθυσμός και αυξάνεται ο μουσουλμανικός.

β. Η κάθοδος του δείκτη γεννητικότητας στο 1,3% θεωρείται μεγαλύτερη καταστροφή και από την Μικρασιατική.  Το 2011 αναμένεται 1 Έλληνας να αντιστοιχεί με 10 Τούρκους.  Η αγορά της Τουρκίας με τα άνω των 100 εκατομμυρίων φυσικό είναι να είναι πιο ελκιστική από την αγορά της Ελλάδας με τα 10 εκατομμύρια.

γ. Προκύπτει ότι η πολυτεκνία, παρά την γήρανση του πληθυσμού, δεν προβάλλεται ούτε από τα κρατικά ούτε από τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια, ούτε και από τα σχολικά εγχειρίδια.  Αντιθέτως γίνεται λόγος για μονογονεϊκές οικογένειες και για ελεύθερη συμβίωση από όπου λείπει ο πατρικός και μητρικός δεσμός.

δ. Ελλείπει η προβολή προτύπων. Αντ’ αυτών διαφημίζονται τα ψευδοϊδανικά που δημιούργησε ο υπερκαταναλωτισμός, ο πλουραλισμός και ο αμοραλισμός.  Η οικογένεια, καίτοι αποτελεί το κύτταρο για την βιολογική και κοινωνική αναπαραγωγή, εγκαταλείπεται και οδηγείται σε κρίση.

ε. Εξάγεται ότι από την σύγκριση των ανωτέρω η γαμηλιότητα μειώνεται αισθητά από την δεκαετία του 70 ενώ αυξάνει η διαζυγιότητα (από το 5% το 1960 στο 23,1% σήμερα).

στ. Η ανεργία, το πενιχρό εισόδημα, τα τροχαία ατυχήματα, η χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών και η χρήση βίας μέσα στο σπίτι  απομακρύνουν τους νέους από τη σκέψη για σύναψη γάμου και απόκτηση παιδιών.

ζ. Στην εθνική άμυνα οδηγηθήκαμε στην θεσμοθέτηση μισθωτών οπλιτών που αποτελούν ήδη το 50% των υπηρετούντων στο στράτευμα. Ο αριθμός των κληρωτών δεν επαρκεί πλέον για την κάλυψη των αναγκών.  Η στρατιωτική θητεία ως υπηρεσία στην πατρίδα δεν είναι πλέον αυτονόητη.  Από μερικούς αμφισβητείται και χλευάζεται.  Ο ρόλος του στρατού ως δεύτερο σχολείο, όπου καλλιεργείται το ομαδικό πνεύμα, η πειθαρχία, η τάξη και το πνεύμα θυσίας, δεν αναγνωρίζεται.
Από σπονδυλική στήλη του στρατεύματος που ήταν οι κληρωτοί, τώρα έγιναν μόνον μέρος του στρατεύματος.

  η. Η γήρανση του πληθυσμού συνεπάγεται τεράστια αύξηση των κοινωνικών δαπανών για τις συντάξεις και την υγεία.  Η σχέση εργαζόμενου και συνταξιούχου ήταν πριν από μερικές δεκαετίες 4 προς 1.  Σήμερα είναι μόλις 1,2 προς 1, στο ΤΑΠ.ΟΤΕ 0,82 προς 1.

θ. Η Ελλάδα σήμερα είναι μια γερασμένη χώρα αφού το 18% περίπου του πληθυσμού της αποτελείται από ηλικιωμένους, από άτομα δηλαδή ηλικίας άνω των 65 ετών και μόλις το 15,2% από παιδιά ηλικίας από 0 έως 14 ετών.
Τα ποσοστά αυτά είναι τα χειρότερα της ΕΕ.  Σύμφωνα με τα κριτήρια του ΟΗΕ μια χώρα χαρακτηρίζεται γηρασμένη όταν το ποσοστό των ηλικιωμένων υπερβαίνει το 7% του πληθυσμού.

Οι Τούρκοι και οι Αλβανοί με δείκτη γεννητικότητας υπερτριπλάσιο από το δικό μας θα επιτύχουν αυτό που έλεγε ο Τούρκος Πρόεδρος Τουργκούτ Οζάλ : «Δεν χρειάζεται να κάνουμε Πόλεμο με την Ελλάδα αφού οι πληθυσμιακές εξελίξεις των δύο λαών θα επιλύσουν το Κυπριακό και το Αιγαίο».  Το 1930 εμείς είχαμε πληθυσμό 6,2 εκατομμύρια και οι Τούρκοι 13,6 εκατομμύρια.  Μετά μία γεννεά  εμείς φθάνουμε μόλις 8,4 εκατ. και οι Τούρκοι εκτινάσσονται στους 31,1 εκατ.  Μετά μία ακόμη γενεά εμείς φθάνουμε μόλις 10,2 εκατ. αλλά οι Τούρκοι 62 εκατ.  Το 2030 ο πληθυσμός της Τουρκίας θα έχει φθάσει περίπου τα 120 εκατ. και της Ελλάδας θα έχει μειωθεί κάτω των 8 εκατ.  Ανάλογη εκρηκτική γεννητικότητα έχει και η Αλβανία των Τιράνων που από 1,2 εκατ. το 1945 είναι τώρα πάνω από 3,5 εκατομμύρια, ενώ και οι τρεις Αλβανίες (Τιράνων, Κοσσόβου και Τετόβου) είναι άνω των 6,5 εκατομμυρίων.

5. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 Προστασία της εγκύου για της ιδρύσεως συμβουλευτικών σταθμών ιδία εις την ύπαιθρο. 
 Ίδρυση Νεογνολογικών Κέντρων όχι μόνο στις μεγάλες πόλεις αλλά και στην περιφέρεια.
 Ίδρυση επαρκών βρεφοκομικών και νηπιαγωγικών σταθμών κατά συνοικίες.  Κρίνουμε σκόπιμο να προτείνουμε να γίνει μελέτη από ειδικούς μήπως θα ήτο προτιμότερο να χορηγείται άδεια δύο ετών στις εργαζόμενες μητέρες με σχετικώς μειωμένες αποδοχές ώστε η μητέρα να είναι πληρωνόμενη τροφός του παιδιού της.  Είναι κατά τη γνώμη μας η καλύτερη λύση.  Πρέπει όμως να μελετηθεί ο τρόπος εφαρμογής και οι οικονομικές επιπτώσεις.
Το πηγαίο ενδιαφέρον και την τρυφερότητα της μητέρας που το παιδί της λαχταρά δεν μπορεί να αντικαταστήσει το πληρωμένο χάδι της Baby sitter, ούτε η στοργή του απρόσωπου βρεφικού σταθμού.

 Μηνιαία οικονομική ενίσχυση πέραν των δύο παιδιών με αύξουσα κλίμακα.
 Περισσότερες φορολογικές διευκολύνσεις.
 Φορολογικές επιβαρύνσεις αγάμων αναλόγως της ηλικίας και ίδια των αναπαραγωγικών ηλικιών.

 Απόκτηση προτεραιότητας στους διορισμούς. 
Περαιτέρω αύξηση των μορίων του Ν. 2190/94 ώστε παιδί πολύτεκνης οικογένειας να δικαιούται να διορισθεί στον ευρύτερο δημόσιο τομέα σε μόνιμη θέση, ανάλογα με τα Τυπικά και Ουσιαστικά του προσόντα.  Εάν πολύτεκνη οικογένεια έχει 5 παιδιά το ευεργέτημα αυτό να επεκτείνεται σε 2 παιδιά.

 Προνόμια στην εργασία.
   
Για κάθε παιδί να παρέχεται κλιμακωτά στον πολύτεκνο γονέα πλασματικός χρόνος υπηρεσίας. Το παραπάνω μέτρο να έχει ευμενή επίπτωση στο βαθμό, τον μισθό και την σύνταξή του.  Επίσης δικαίωμα προσθέτων ημερών αδείας για κάθε ένα παιδί.

 Παροχή κινήτρων στις ιδιωτικές επιχειρήσεις για την πρόσληψη, πολύτεκνων γονέων και παιδιών πολυτέκνων οικογενειών με την καθιέρωση φοροαπαλλαγών.

 Εκπτώσεις :

(1) Από τα τιμολόγια των Οργανισμών Κοινής Ωφελείας (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ).

(2) Στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης π.χ. μείωση δημοτικών τελών, καθαριότητας, ηλεκτροφωτισμού και ακίνητης περιουσίας, σε δίδακτρα Δημοτικών Ωδείων, βρεφονηπιακών σταθμών, εργαστηρίων τέχνης κλπ.
 Εκπαίδευση 

Θέσπιση ευνοϊκοτέρων μέτρων για την εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΤΕΙ παιδιών πολυτέκνων. Εφ’ όσον διακρίνονται για την επίδοσή των στα μαθήματα να επιδοτούνται με μηνιαίο επίδομα.  Επίσης να δίδονται περαιτέρω κίνητρα για εκμάθηση μιας τουλάχιστον ξένης γλώσσας και να χορηγούνται περισσότερες υποτροφίες σε τέκνα πολυτέκνων εφ’ όσον έχουν έφεση μάθησης, σε πνευματικούς και καλλιτεχνικούς τομείς.

 Παροχή κινήτρων για απόκτηση πρώτης κατοικίας. 

Να δίδονται  στεγαστικά δάνεια με επιδοτούμενο από το Ελληνικό Δημόσιο επιτόκιο που θα κλιμακώνεται ανάλογα με τον αριθμό των τέκνων.  Να παρέχονται, κατά προτεραιότητα, κατοικίες από τον ΟΕΚ με κλήρωση ή οικόπεδα από εκτάσεις του δημοσίου.

 Ευεργετήματα στην Διακίνηση

Να έχουν μειωμένο εισιτήριο, γονείς και τέκνα πολυτέκνων σε ποσοστό μεγαλύτερο του ισχύοντος σε όλα τα μεταφορικά μέσα (πλοία, σιδηρόδρομοι, αεροπλάνα, αυτοκίνητα, τραμ, μετρό κλπ).

 Ελεύθερη είσοδο.

Σε αθλητικές εκδηλώσεις, μουσεία, πλαζ του ΕΟΤ, δημοτικά κολυμβητήρια, κρατικές Σκηνές κλπ.

 Ειδικά κίνητρα για εγκατάσταση πολυτέκνων σε παραμεθόριες περιοχές πχ κατοικία, αγροτικά δάνεια κλπ.

 Χορηγήσεις κατά προτεραιότητα άδειας άσκησης επαγγέλματος σε μέλη, πολυτέκνων οικογενειών π.χ. λαϊκές αγορές, μικροπωλητές, περίπτερα, ταξί κλπ και με έκπτωση κατά 50% επί της δαπάνης απόκτησης της αδείας αυτής.

 Να συσταθούν:

* ΥΦΥΠΟΥΡΓΕΙΟ παρά τω Πρωθυπουργώ και ΕΙΔΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ για την στήριξη της πολύτεκνης Οικογένειας, την εκπόνηση δημογραφικού σχεδιασμού και την παρακολούθηση των δημογραφικών δεικτών.
*  ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ και ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ στο οποίο να συμμετέχουν προσωπικότητες από τα πολιτικά κόμματα, την Εκκλησία και ειδικούς επιστήμονες και
* ΘΕΣΕΙΣ διδακτικού – ερευνητικού προσωπικού στα ΑΕΙ με αντικείμενο την Δημογραφία (αυξήσεις- μειώσεις πληθυσμού, γήρανση, ανομοιογενής πληθυσμός κλπ). 

 Για να αλλάξει η επικρατούσα αντίληψη και νοοτροπία δημιουργίας ολιγομελών οικογενειών με ένα ή το πολύ δύο παιδιά σκόπιμο θα είναι :

* Να παρεμβαίνει επισήμως διακριτικά και ευκαιριακά η Πολιτεία με προτροπές και παραινέσεις για την στήριξη των πολυμελών οικογενειών, ώστε να αλλάξει η αντίληψη που επικρατεί σε πολλά νέα ζευγάρια για την απόκτηση ενός ή το πολύ δύο παιδιών.

* Να τιμάται ιδιαίτερα με έμφαση και προβολή η πολύτεκνη μητέρα π.χ. απονομή σε αυτήν τιμητικών επαίνων σαν ηθική αναγνώριση και ως απόδοση της οφειλόμενης τιμής για τις θυσίες της και την αυταπάρνησή της.

* Να καλλιεργείται μια φιλοπολυτεκνική πολιτική (αντίληψη) διαμέσου των διαφημίσεων και τηλεοπτικών σειρών.

 Νομοθετικές ρυθμίσεις (για την καταπολέμηση της υπογεννητικότητας)

  * Φορολογικές:  Να έχουν σχέση με το φορολογητέο εισόδημα, τις γονικές παροχές, το φόρο κληρονομιάς, τον φόρο των ιδιοκτητών που εκμισθώνουν ακίνητα σε πολυτέκνους.

* Άλλες διευκολύνσεις: Να χορηγείται στις πολύτεκνες μητέρες δάνειο για την απόκτηση στέγης στο ύψος της αγοραζόμενης ή ανεγειρόμενης κατοικίας ως εξής : Με την απόκτηση του 3ου παιδιού να τους χαρίζεται το 1/3 των τόκων, με την απόκτηση του 4ου παιδιού να τους χαρίζονται οι τόκοι και με το 5ο παιδί να τους χαρίζεται και το υπόλοιπο κεφάλαιο του δανείου.

  

ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ  ΠΡΟΒΛΗΜΑ  ΣΤΙΣ  ΕΝΟΠΛΕΣ  ΔΥΝΑΜΕΙΣ
(Στράτευση – Επάνδρωση)

 α. Εισαγωγή

  Γενικά

  Είναι γνωστό ότι η χώρα μας απειλείται ξεκάθαρα από τον εξ Ανατολών γείτονα.  Κατά καιρούς εμφανίζονται δειλά και χωρίς να πείθουν κάποιες ευκαιριακές και καιροσκοπικές διαθέσεις στο όνομα της ανάγκης της φιλίας των λαών.  Από την πράξη όμως καταφαίνεται και αποδεικνύεται περίτρανα ότι τα σχέδια και οι στρατηγικοί στόχοι του εξ Ανατολών γείτονα δεν έχουν αλλάξει.  Είναι προφανής συνεπώς η ανάγκη να υπάρχουν στην Ελλάδα ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις.  Με δεδομένο ότι η γείτων χώρα, ως πολυπληθέστερη , διαθέτει πολύ ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, θα πρέπει για τη χώρα μας να λειτουργεί συνεχώς το δόγμα της αποτροπής.  Και αυτό προϋποθέτει αξιοπιστία, συνέπεια και συνέχεια.
Το παραπάνω προϋποθέτει κάποιες θυσίες οικονομικές και όχι μόνο, από μέρους ολοκλήρου του Ελληνικού λαού, για τη διατήρηση αρκούντως ισχυρών Ενόπλων Δυνάμεων με εκπαίδευση, ηθικό, εξοπλισμό και ετοιμότητα.
 Το έμψυχο υλικό λοιπόν, θα προκύψει από την στράτευση των νέων μας, δηλαδή από τα παιδιά που γεννούν οι Ελληνίδες μητέρες.  Και ιδού το τεράστιο, διαρκώς επιδεινούμενο και δυσεπίλυτο δημογραφικό πρόβλημα.
 Στο σημείο αυτό κρίνεται σκόπιμο να αναφέρουμε ρήσεις μεγάλων ανδρών σχετικών με το θέμα για να τονισθεί για μια ακόμη φορά η αξία της μητέρας και το θέμα της μητρότητας, από τα οποία εξαρτάται η ουσία του δημογραφικού προβλήματος.
 
 Γκαίτε :

 Μόνο λαοί με ικανές μάνες ευδοκιμούν.  Όταν σε ένα λαό καταπέσει η μητρότητα, σε τίποτα δεν ωφελεί όλη η άλλη παιδεία.
 Η κατάπτωση της μάνας είναι η δύση, η παρακμή ενός λαού.

 Ζαν – Ζακ Ρουσσώ :

 Δώστε μου καλές μητέρες και σε εκατό χρόνια θα αλλάξω την όψη της Οικουμένης.

 Πρόεδρος Στρατηγός Ντε Γκώλ:

 Η Γαλλία δεν έχει ανάγκη από πωλήτριες και εργάτριες, αλλά από μητέρες.  Όποια Γαλλίδα χάριν των παιδιών της πάψει να εργάζεται, θα παίρνει 20 ημερομίσθια το μήνα ανειδίκευτου εργάτη όσο ζει, εφόσον δεν ξαναεργαστεί. 

 β. Ιστορικό

  Στην Αθήνα και την αρχαία Σπάρτη οι νέοι, βάσει των ισχυόντων νόμων, είχαν υποχρέωση στράτευσης από του 18ου έτους της ηλικίας τους.  Η άσκηση πολιτικών δικαιωμάτων τους παραχωρείτο μετά τη συμπλήρωση διετούς στρατιωτικής θητείας.
 Στους Βυζαντινούς χρόνους εφαρμόστηκε αρχικά μισθοφορικό σύστημα στράτευσης.  Στη συνέχεια συμπληρώθηκε με υποχρεωτική θητεία λόγω των αδυναμιών που παρατηρήθηκαν.  Αλλά με την πάροδο του χρόνου εφαρμόστηκε και πάλι το μισθοφορικό σύστημα για τις ανάγκες του στρατού.  Αυτό θεωρείται από πολλούς και έγκριτους συγγραφείς – βυζαντινολόγους ως μία από τις βασικές αιτίες αποδυνάμωσης του αμυντικού συστήματος που οδήγησε στην τελική πτώση.
 Στην Επανάσταση του 1821 αρχικά είχαμε τους αρματωλούς και κλέφτες.  Στην πορεία όμως διαπιστώθηκε η ανάγκη οργάνωσης τακτικού στρατού.  Έτσι το 1825 καθιερώθηκε μερική υποχρεωτική στράτευση με κλήρο, εξ ου προήλθε και ο όρος «κληρωτός» που διασώζεται μέχρι σήμερα, έστω αδόκιμα.
 Στην νεώτερη Ελληνική ιστορία η στρατιωτική υπηρεσία για πρώτη φορά, έγινε υποχρεωτική για όλους τους Έλληνες μέχρι του 40ου έτους της ηλικίας τους δια νόμου  επί κυβερνήσεως Χαριλάου Τρικούπη.
 Τι ισχύει σήμερα ;
 Η άντληση του στρατεύσιμου προσωπικού που καλούνται να υπηρετήσουν τη θητεία τους στις ΕΔ υλοποιείται κατά τα προβλεπόμενα από νέους άνδρες μετά τη συμπλήρωση του 19ου έτους της ηλικίας τους.  Ο σχετικός νόμος προβλέπει ότι : «κάθε Έλληνας, που μπορεί να φέρει όπλα, είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων».
 Το ΓΕΕΘΑ καθορίζει τον αριθμό των κληρωτών και είναι αρμόδιο για την κατανομή ετησίως στους τρεις κλάδους των ΕΔ.  Τούτο εξαρτάται από την απόδοση των κλάσεων, δηλαδή από τον αριθμό των εγγεγραμμένων στα μητρώα της στρατολογίας ετησίως.

 γ. Παρούσα Κατάσταση

  (1) Στράτευση - Θητεία

   Η διάρκεια της θητείας δηλαδή της στρατιωτικής υποχρέωσης των κληρωτών, εξαρτάται κατά βάση από την οροφή, την επάνδρωση και επιχειρησιακή ετοιμότητα των ΕΔ, αλλά και από τον αριθμό των κατατασσομένων.
 Στο παρελθόν η θητεία διαρκούσε 26 μήνες.  Σήμερα όμως σταδιακά μειώθηκε στους 12 μήνες και για τους τρεις κλάδους των ΕΔ με τάση για περαιτέρω μείωση.
 Στις χώρες της Ευρώπης κυμαίνεται από 6 έως 24 μήνες, στην Τουρκία από 8 έως 18 και στην Κύπρο στους 26 μήνες με στράτευση στο 18ο έτος.

 

 

  (2) Επάνδρωση

   (α) Ελλείψεις σε προσωπικό.
    Η ύπαρξη σοβαρών ελλείψεων σε προσωπικό διαπιστώνεται κατά την εκπλήρωση και εφαρμογή της σχετικής επιταγής του Συντάγματος.  Είναι δυστυχώς μια σκληρή πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει και που βιώνεται καθημερινά στις διάφορες στρατιωτικές μονάδες.  Μια ματιά στον πίνακα απόδοσης των κλάσεων μέχρι το 2021 (πίνακας 1) αρκεί για να καταδείξει ότι αυτές βαίνουν διαρκώς μειούμενες και ότι το πρόβλημα της υπογεννητικότητας έχει λάβει τεράστιες και ίσως τραγικές διαστάσεις στον νευραλγικότερο ίσως χώρο της πατρίδας μας.
Πίνακας 1α : Απόδοσης – Κλάσεων 1999 – 2001

ΕΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΚΛΑΣΗ ΑΠΟΔΟΣΗ
1978 1999 89208
1979 2000 87463
1980 2001 86385
1981 2002 82209
1982 2003 78641
1983 2004 74127
1984 2005 70640
1985 2006 65366
1986 2007 63087
1987 2008 60026
1988 2009 59769
1989 2010 57578
1990 2011 56702
1991 2012 57490
1992 2013 57759
1993 2014 52546
1994 2015 53788
1995 2016 52409
1996 2017 51079
1997 2018 50833
1998 2019 53626
1999 2020 54406
2000 2021 50719

 
Πίνακας 1β

 Για παράδειγμα μπορούμε να αναφέρουμε ότι ο Μ.Ο απόδοσης των κλάσεων , ενώ ήταν στα 79.498 άτομα τη δεκαετία του 1990, έπεσε στα 68.853 τη δεκαετία του 2000-2009 και θα πέσει στα 54.064 τη δεκαετία του 2010-2018.
 Για την κατά το δυνατόν άμβλυνση του παραπάνω προβλήματος η Πολιτεία λαμβάνει μέτρα που αποσκοπούν στη συγκρότηση ΕΔ όχι μόνο ευέλικτων και αριθμητικά μικρότερων, αλλά συγχρόνων και διακλαδικών και με υψηλή αποτελεσματικότητα.  Συγχρόνως υιοθετεί μέτρα και κίνητρα για τη μείωση της υπογεννητικότητας και αύξηση και επιβίωση του πληθυσμού με έμφαση στην περιφέρεια.

   (β) Προβλήματα Επιστράτευσης

    Λόγω της γεωγραφικής θέσεως και των ιδιαιτεροτήτων της χώρας μας σε σχέση και με τα όμορα κράτη, οι Ελληνικές ΕΔ είναι υποχρεωμένες να συντηρούν σημαντικό αριθμό εφεδρείας η οποία προβλέπεται να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις αντιμετώπισης κρίσεων ή πολέμου σύμφωνα με την επιχειρησιακή σχεδίαση.  Συνεπώς είναι αναγκαίο κάθε σειρά κληρωτών να παράγει εφεδρεία.  Δηλαδή το στέλεχος που υπηρετεί να γνωρίζει τον ρόλο και τη θέση του μετά την υποχρεωτική στράτευσή του.
 Με δεδομένη όμως την ήδη εξαγγελθείσα περαιτέρω μείωση της θητείας κάτι τέτοιο (δηλαδή παραγωγή εφεδρείας) γίνεται όλο και πιο δύσκολο.  Γιατί ο κύκλος εκπαιδεύσεως των στρατευμένων οπλιτών δεν θα κάλυπτε την αναγκαιότητα συμμετοχής των εκπαιδευμένων σε όλες τις διαφοροποιημένες δραστηριότητες της θητείας, είτε λόγω καιρικών συνθηκών, είτε λόγω εδαφικών δεσμεύσεων.  Δεν θα υπήρχε δηλαδή επαρκής χρόνος βίωσης των ιδιαιτεροτήτων του Στρατεύματος, οπότε οι Μονάδες και Σχηματισμοί δεν θα έφθαναν σχεδόν ποτέ στην επιθυμητή επιχειρησιακή ετοιμότητα και απόδοσή των.  Και αυτό γιατί η φάση αυτή κορυφώνεται περί το τελευταίο τετράμηνο της δωδεκάμηνης εκπαίδευσης καθόσον το προηγούμενο οκτάμηνο αναλίσκεται στη βασική, ειδική και ομαδική εκπαίδευση.
 Μια πιθανή λύση που θα μπορούσε να εφαρμοστεί χωρίς να επιβαρύνει την υποχρεωτική 12μηνη θητεία, αλλά και χωρίς να εναντιώνεται με την πολιτική εξαγγελία για περαιτέρω μείωση της θητείας θα μπορούσε να είναι : έξι μήνες στρατευμένης υποχρεωτικής θητείας, έξι μήνες μισθωτής υποχρεωτικής θητείας και δέκα οκτώ μήνες μακράς θητείας για όσους το επιθυμούν, με δικαίωμα ανανέωσης.
 Η συγκέντρωση του πληθυσμού στα αστικά κέντρα και κυρίως στην ευρύτερη περιφέρεια της πρωτεύουσας αποτελεί ένα ακόμα μείζον πρόβλημα για τις ΕΔ.  Συγκεκριμένα η ερήμωση των παραμεθορίων περιοχών λόγω της εσωτερικής μετανάστευσης αλλά και της υπογεννητικότητας έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία ικανοποιητικής επάνδρωσης των Μονάδων των περιοχών αυτών σε περίπτωση επιστράτευσης για αντιμετώπιση κρίσεων η ενδεχόμενο πόλεμο από εφέδρους τοπικής εφεδρείας.  Δεδομένου δε ότι οι περισσότερες από τις Μονάδες αυτές αναλαμβάνουν το κύριο βάρος του αγώνα κατά τις πρώτες ώρες και ημέρες της αντιμετώπισης ενός εισβολέα, οι επιπτώσεις στην εθνική άμυνα μπορεί να αποβούν μοιραίες.
 Το πρόβλημα παρουσιάζεται πιο έντονο από χωροταξικής απόψεως, στις αραιοκατοικημένες περιοχές του Έβρου και των νήσων του ΒΑ Αιγαίου και Δωδεκανήσου, λόγω της ανάγκης υψηλής επιχειρησιακής ετοιμότητας σε συνδυασμό με την όλο και πιο πολύ αυξανόμενη αδυναμία εξασφάλισης τοπικών εφεδρειών.
 Στις ακριτικές αυτές περιοχές, με την έντονη δημογραφική γήρανση, οι αγρότες, ψαράδες και κτηνοτρόφοι, οργανωμένοι στρατιωτικά και ενισχυμένοι οικονομικά, θα μπορούσαν να συμβάλουν σημαντικά στην ασφάλεια των συνόρων ώστε να απαλλαγούν εν μέρει οι τοπικές στρατιωτικές μονάδες του αντιστοίχου έργου, επ’ ωφελεία της εκπαίδευσής τους και του επιχειρησιακού ρόλου τους.
 Φαίνεται ότι σ’ αυτή τη κατεύθυνση κινείται η εφαρμογή του μέτρου του εφέδρου υψηλής ετοιμότητας στις παραμεθόριες περιοχές, που εξηγγέλθει πρόσφατα από τον ΥΕΘΑ.   Η περίοδος που διανύουμε είναι εξαιρετικά ευαίσθητη.  Η ασφάλεια της χώρας μας αντιμετωπίζει πολλαπλούς κινδύνους και η απειλή του εξ Ανατολών γείτονα παραμένει αμετάβλητη διεκδικώντας απροκάλυπτα πλέον εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα.
 Το πολιτικό προσωπικό ΥΕΘΑ, όπου και αν βρίσκεται και υπηρετεί, αποτελεί επίσης σημαντικό δυναμικό των ΕΔ και απασχολείται σε υπηρεσίες που αφορούν κυρίως θέματα διοίκησης, εφοδιασμού, διαχείρισης, συντήρησης υλικού κλπ.
 Πρόσθετα σοβαρά προβλήματα ανακύπτουν και από την ανάγκη ταχείας και ασφαλούς μεταφοράς του έμψυχου δυναμικού από το εσωτερικό της χώρας προς τις παραμεθόριες περιοχές (Βόρεια σύνορα – Έβρος) και ιδιαίτερα προς τα ακριτικά νησιά του Αιγαίου υπό την απειλή της εχθρικής αεροπορίας.
Η χρήση των αεροστρωμνών (ZUMBR) αμβλύνει κάπως το πρόβλημα καθόσον έχουν τη δυνατότητα ταχείας και αρκετά ασφαλούς μεταφοράς των ενισχύσεων, λόγω ταχύτητας, χωρητικότητας και απόστασης που μπορούν να δράσουν και τη νύκτα.

  (3) Στρατολογικά στοιχεία

   (α) Απόδοση κλάσεων

    Η πρόσκληση και κατάταξη των κληρωτών πραγματοποιείται ανά τρίμηνο και στους τρεις κλάδους των ΕΔ.  Η απόδοση των κλάσεων μειώνεται συνεχώς και επικινδύνως, λόγω κυρίως της υπογεννητικότητας.  Τι είναι όμως απόδοση κλάσεων ;  Είναι ο αριθμός των εγγεγραμμένων κάθε χρόνο στα μητρώα της στρατολογίας.  Θα δούμε στη συνέχεια ποιες απομειώσεις σημειώνονται από τον ήδη μειωμένο αριθμό των εγγεγραμμένων.
 Για παράδειγμα αναφέρουμε ότι το 1954 η απόδοση της κλάσεως ήταν 94000 άνδρες, το 2000 περίπου 83000 και μετά το 2010 θα είναι κάτω των 55000 ανδρών.
 Σημαντικός αριθμός από τους υπόχρεους κατατάξεως (πλέον των 30000 ανδρών) παίρνει αναβολή (κυρίως λόγω σπουδών) άνω των 5 ετών, ένας άλλος αριθμός για λόγους υγείας και ένας πιο μικρός αριθμός προσφέρει άοπλη υπηρεσία (βοηθητικοί).
 Στη πράξη μόνο το 60% των υπόχρεων στράτευσης κατατάσσεται ετησίως στις ΕΔ.
 Για την πληρέστερη κατανόηση του προβλήματος παραθέτουμε το παρακάτω παράδειγμα :
 Το έτος 2001 είχαμε 56000 γεννήσεις αρρένων που θα κληθούν προς στράτευση το 2020.  Το έτος 2019 απ’ αυτούς θα εισαχθούν στα ΑΕΙ και ΤΕΙ μέχρι 33000.  Αυτοί στη συνέχεια θα λάβουν αναβολή λόγω σπουδών αφ’ ής εγγραφούν  στο αντίστοιχο ίδρυμα.  Συνεπώς το 2020 στην ηλικία των 19 ετών θα καταταγούν στο στρατό μόνο 23000 άνδρες, αριθμός που αντιστοιχεί στο 30% περίπου της στρατεύσιμης οροφής του στρατού ξηράς.  Όσοι λάβουν αναβολή θα παραμείνουν ανεκπαίδευτοι και συνεπώς επιστρατευτικά ανεκμετάλλευτοι για μια τουλάχιστον πενταετία.
 Ένας αριθμός από τους παραπάνω θα οδηγηθεί στην ανυποταξία, ενώ όσοι τελικά καταταγούν (εκ των εξ αναβολής) θα έχουν πρόβλημα προσαρμογής στο στράτευμα λόγω ηλικίας, διαμόρφωσης χαρακτήρα και μορφώσεως.  Επίσης, όπως είναι προφανές, ο χρόνος εκμετάλλευσης τους ως εφέδρων μειώνεται σημαντικά.
 Το υπόλοιπο θα συμπληρωθεί με την κατάταξη των εξ αναβολής από προηγούμενες κλάσεις και το πιο σημαντικό ποσοστό, που δεν θα είναι μικρότερο του 50% του συνόλου των οπλιτών, από επαγγελματίες οπλίτες.
 Προκύπτει λοιπόν σαφώς από τα παραπάνω ότι επιβάλλεται η συμπλήρωση του υπολοίπου με επαγγελματίες οπλίτες για τη διατήρηση της προβλεπόμενης οροφής και φυσικά με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

 

   (β) Αίτια υπογεννητικότητας
    Ένας από τους κύριους λόγους που προκάλεσε και δυστυχώς συνεχίζει  να προκαλεί το τεράστιο εθνικό πρόβλημα της υπογεννητικότητας είναι και η «ευημερία» ή άλλως το «ευ ζην» από την υλική του πλευρά.  Η ευημερία αυτή, μεταξύ άλλων, επιδιώχθηκε όχι τόσο με την αύξηση της παραγωγής και της παραγωγικότητας, όσο με την μείωση των μελών της οικογένειας που όπως ήταν επόμενο, κατέληξε στην υπογεννητικότητα.
 Η δραματική μείωση των γεννήσεων δεν είναι φαινόμενο ανεξάρτητο από το κοινωνικό – οικονομικό γίγνεσθαι, αλλά και από την κάθε μορφής ανθρώπινη δραστηριότητα.  Αντίθετα διαμορφώθηκε από ένα αριθμό παραγόντων όπως οικονομικούς, κοινωνικούς, ψυχολογικούς, πολιτισμικούς, δημογραφικούς κ.α. που μάλιστα αλληλοεπηρεάζονται και αλληλοεξαρτώνται.  Ας εξετάσουμε όμως τους κυριότερους απ΄αυτούς.

    1/ Μείωση της γαμηλιότητας
     Η γαμηλιότητα, δηλαδή η συχνότητα γάμων στο πληθυσμό, ήταν υψηλή κατά τη μεταπολεμική περίοδο.  Έχει όμως σημειωθεί αισθητή μείωση τα τελευταία χρόνια.  Για τη μέτρησή της χρησιμοποιείται ο Ακαθάριστος Συντελεστής Γαμηλιότητας (αριθμός γάμων ανά 1000 κατοίκους).  Τόσο στην Ελλάδα, όσο και στις άλλες χώρες της ΕΕ σημειώθηκε μείωση του συντελεστή κατά την περίοδο 1960-90 που ήταν ιδιαίτερα αισθητή μετά το 1980.
 Τελευταία έχει παρουσιαστεί το φαινόμενο της αναβολής των γάμων, γεγονός που επηρεάζει άμεσα την πορεία της γεννητικότητας στην Ελλάδα όπου οι πιο πολλές γεννήσεις λαμβάνουν χώρα μέσα στο γάμο.  Μεταξύ των παραγόντων που επηρεάζουν την γαμηλιότητα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε την αύξηση της μέσης ηλικίας γάμου, την αύξηση της ηλικίας των αγάμων, το οικονομικό, την ανεργία, τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας κ.α. (πίνακας 2)

 

Πίνακας 2

    2/ Αύξηση της διαζυγιότητας.

     Η διαζυγιότης και  ο αριθμός των διαζυγίων αυξήθηκε σημαντικά στις χώρες της Ευρώπης και στην Ελλάδα.  Όταν τα διαζύγια αφορούν τις ηλικίες κάτω του 50ου έτους, οπότε δεν έχει ολοκληρωθεί η αναπαραγωγική περίοδος έχουν δυσμενείς δημογραφικές και κοινωνικές συνέπειες διότι, εκτός των άλλων, δημιουργούνται προβλήματα κυρίως από τα ανήλικα παιδιά :  Οι ασχολούμεναι με το δημογραφικό θεωρούν την αύξηση της διαζυγιότητας  ως αιτία μείωσης της γαμηλιότητας και της γεννητικότητας. (πίνακας 3).

 
Πίνακας 3

    3/ Αμβλώσεις – Εκτρώσεις

     Ο αριθμός των γυναικών της χώρας, που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία είναι μικρότερος από τις 300.000 αμβλώσεις το χρόνο που αναφερόταν από αρκετούς επιστήμονες στη δεκαετία του 1980. (3 εκατ. αμβλώσεις τη δεκαετία).  Τι σημαίνει αυτό ;
Σημαίνει ότι σχεδόν όλες οι γυναίκες αυτών των ηλικιών κάνουν άμβλωση.  Σήμερα παρά την κάποια μείωσή τους, οι αμβλώσεις εξακολουθούν να παραμένουν το πιο διαδεδομένο μέσο αντισύλληψης στη χώρας μας.  Ο αριθμός τους παραμένει από τους πιο υψηλούς στην Ευρώπη.  Ακόμη και τα τελευταία χρόνια, που οι εκτρώσεις έχουν μειωθεί κατά 25% περίπου, δηλαδή υπολογίζονται σε 150.000 περίπου επεμβάσεις το χρόνο, ο αριθμός αυτός θεωρείται πολύ μεγάλος, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι γεννήσεις μόλις ξεπερνούν τις 100.000 το χρόνο.
 Δυστυχώς η χώρα μας έχει πολύ υψηλό αριθμό εκτρώσεων.  Είναι να τρομάζει κανείς ακούγοντας πόσα παιδιά το χρόνο σκοτώνονται με τις εκτρώσεις.  Τραγική γενοκτονία.  Αυτοκτονία της φυλής μας.  Άλλοτε κλαίγαμε για τα παιδιά μας που άρπαζαν οι Τούρκοι για να τα κάνουν γενίτσαρους ή να τα κλείσουν στα χαρέμια τους. Σήμερα τα σκοτώνουμε μόνοι μας και τα πετάμε στο δοχείο απορριμμάτων του κάθε ασυνείδητου γυναικολόγου.  (πίνακας 4).
 
Πίνακας 4

    4/ Ανεργία

     Το ποσοστό ανεργίας στη χώρα μας κατά το τέταρτο τρίμηνο του 2001 , σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της ΕΣΥΕ, ανήλθε στο 10,9% που είναι  από τα μεγαλύτερα των τελευταίων δεκαετιών για τη χώρα μας (προ έτους υπολογιζόταν στο 11,4%).  Βέβαια τα διαθέσιμα στοιχεία δεν αποδίδουν με ακρίβεια το πραγματικό μέγεθος της ανεργίας γιατί δεν καταγράφουν την απασχόληση στην παραοικονομία και δεν μπορούν να μετρήσουν την «συγκαλυμμένη ανεργία» στον αγροτικό τομέα.  Επίσης δεν υπολογίζονται άτομα, κυρίως του γυναικείου πληθυσμού, που έχουν αποθαρρυνθεί λόγω της αδυναμίας εξευρέσεως εργασίας και γι’ αυτό αποσύρονται από το εργατικό δυναμικό.
 Με την μορφή και την έκταση που έχει πάρει η ανεργία στη χώρα μας, εμφανίζονται πάρα πολλά σοβαρά κοινωνικά και ατομικά προβλήματα.  Έτσι οι νέοι και οι νέες μας οδηγούνται στο περιθώριο της κοινωνίας, δημιουργούν ψυχώσεις και κοινωνικά τραύματα που προκαλούν ανυπολόγιστες ψυχικές, ηθικές και κοινωνικές ζημιές.  Χιλιάδες άνδρες και γυναίκες ικανοί για εργασία καταδικάζονται σε αναγκαστική αργία.  Καθώς η ανεργία παρατείνεται μπαίνει σε λειτουργία μια διαδικασία φθοράς.  Υπάρχουν οικονομικές δυσχέρειες ενδεχομένως  και όχι καλή υγεία, απώλεια αυτοπεποίθησης και ψυχικής ευεξίας, οικογενειακά και στεγαστικά προβλήματα, κοινωνική απομόνωση κλπ.  Πως κάτω από αυτές τις συνθήκες τα υπεύθυνα ζευγάρια και γυναίκες θα αποφασίσουν να κάνουν παιδιά ;
 Για όλους τους παραπάνω λόγους παρατηρείται μείωση των γεννήσεων , κυρίως στις νεότερες ηλικίες.  Συνεπώς η ανεργία, η υποαπασχόληση ακόμα και η περιστασιακή απασχόληση των νέων ανδρών και γυναικών συμβάλλει σημαντικά στη μείωση των γεννήσεων.

    5/ Κόστος ανατροφής των παιδιών

     Η μικροοικονομική θεωρία υποστηρίζει ότι κάθε ζευγάρι αποφασίζει για το πόσα παιδιά θα αποκτήσει με βάση το εισόδημα που διαθέτει, τις σχετικές προτιμήσεις του για τα παιδιά και το κόστος των παιδιών σε σχέση με άλλα αγαθά και δραστηριότητες με στόχο να πετύχει το βέλτιστο συνδυασμό παιδιών και άλλων αγαθών.  Αύξηση του εισοδήματος δεν επηρεάζει μόνο τον αριθμό των παιδιών αλλά και την ποιότητα των παιδιών.
 Η ικανοποίηση που αποκομίζεται από το παιδί εξαρτάται και από την ποιότητά του.  Όσο πιο υψηλή είναι η ποιότητα, τόσο πιο μεγάλη είναι και η ικανοποίηση.  Η ποιότητα επηρεάζεται και από το χρηματικό ποσό που καταβάλουν οι γονείς για τα έξοδα των παιδιών.  Μια αύξηση του εισοδήματος οδηγεί σε αύξηση του αριθμού των παιδιών (ποσότητα) , αλλά και αύξηση στην ποιότητα, δηλαδή ένα ζευγάρι μπορεί να αποκτήσει πιο λίγα παιδιά, αλλά να δώσει πιο μεγάλη βαρύτητα στην ανατροφή τους και ιδιαίτερα στην εκπαίδευσή τους.  Αύξηση στο συγκριτικό κόστος των παιδιών θα πρέπει να προκαλέσει πτώση της γεννητικότητας.
 Η απόφαση για την απόκτηση συγκεκριμένου αριθμού παιδιών λαμβάνεται υπο τον περιορισμό του εισοδήματος που διαθέτει το ζευγάρι και του κόστους των παιδιών σε σύγκριση με τις τιμές άλλων αγαθών.  Η μόρφωση απαιτεί επένδυση χρήματος και χρόνου, αλλά αποδίδει μόνο όταν η διαδικασία έχει ολοκληρωθεί. Η απόκτηση και φροντίδα των παιδιών συνδέεται αναπόφευκτα με χρηματικό κόστος και χρόνο που αποτελούν βασικά στοιχεία για τις αποφάσεις που αφορούν τα παιδιά.  Ο αριθμός των παιδιών που αποκτούν τα ζευγάρια επηρεάζεται κατά βάση από το εισόδημα των γονέων, το κόστος των παιδιών, τις τιμές των άλλων αγαθών και τις προτιμήσεις των γονέων.
 Οι προτιμήσεις αυτές επηρεάζονται και μεταβάλλονται από διάφορους παράγοντες όπως ο τόπος κατοικίας, η εθνικότητα, το θρήσκευμα, αλλά και από την κοινωνικο- οικονομική κατάσταση των γονέων όταν οι ίδιοι ήταν σε εφηβική ηλικία.  Τα ζευγάρια που ανατράφηκαν από εύπορους γονείς, συχνά προτιμούν την απόκτηση αγαθών πολυτελείας αντί για παιδιά.  Ενώ για τα ζευγάρια που έχουν ανατραφεί από φτωχότερους γονείς συνήθως ισχύει το αντίθετο.
 Σύμφωνα με παλαιότερη έκθεση της ΕΟΚ η απόφαση για τη γέννηση ενός παιδιού και ακόμη περισσότερο δύο ή τριών, συνεπάγεται σημαντική μείωση του βιοτικού επιπέδου της οικογένειας για 20 τουλάχιστον χρόνια, παρά τις αντισταθμίσεις που αντιπροσωπεύουν οι οικογενειακές παροχές και οι φοροαπαλλαγές.
 Από μελέτη διεθνούς εμπειρογνώμονα προέκυψε ότι η αύξηση της αναλογίας των ζευγαριών με δύο μισθούς, συνέβαλε στη μείωση της γονιμότητας κάτω από το επίπεδο αναπλήρωσης των γενεών.  Η αύξηση του πραγματικού εισοδήματος των δύο συζύγων προκαλεί παράλληλη αύξηση του κόστους εκπαίδευσης των παιδιών τους, έτσι ώστε να είναι ικανή να απορροφήσει τους πρόσθετους πόρους.
 Από άλλη μελέτη προκύπτει ότι η αύξηση του εισοδήματος των νοικοκυριών επηρεάζει τις αξίες και τις προτιμήσεις σε τέτοιο βαθμό, ώστε να περιορίζει τον αριθμό των παιδιών.  Πολλοί γονείς προτιμούν να αγοράσουν ή να αλλάξουν αυτοκίνητο, να αγοράσουν εξοχικό σπίτι ή καινούργια έπιπλα παρά να αποκτήσουν ένα ακόμη παιδί.  Η κατανάλωσή τους ανταγωνίζεται την απόκτηση παιδιών.
 Τέλος πρέπει να επισημανθεί ότι, επειδή για το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας το διαθέσιμο εισόδημα είναι καθορισμένο και το κόστος ανατροφής των παιδιών υψηλό, υπάρχει αλληλεπίδραση ποσότητας και ποιότητας ως προς την απόφαση για την γεννητικότητα.

    6/ Η επαγγελματική απασχόληση της γυναίκας

     Ορισμένοι αποδίδουν τη μείωση της γονιμότητας κυρίως ή και μόνο στην επαγγελματική απασχόληση της γυναίκας.  Αυτό όμως δεν φαίνεται να είναι απόλυτα σωστό, δεδομένου ότι η μείωση των γεννήσεων δεν οφείλεται σε ένα μόνο παράγοντα αλλά σε πολλούς.  Η πανελλήνια έρευνα γονιμότητας εμφανίζει την απασχόληση της γυναίκας εκτός σπιτιού ως ένα από τους πιο στατιστικά σημαντικούς παράγοντες στη μείωση της γονιμότητας.  Εις δε τη διεθνή βιβλιογραφία η γονιμότητα και η επαγγελματική απασχόληση είναι αλληλένδετες και θεωρούνται ως λογικές αποφάσεις που επηρεάζονται από το οικονομικό κόστος και τα οφέλη.
 Στις μέρες μας η επαγγελματική απασχόληση των γυναικών αποτελεί πραγματικότητα και ανάγκη όχι μόνο για την οικογένεια, αφού ο ένας μισθός δεν επαρκεί για να αντιμετωπισθούν οι οικογενειακές δαπάνες, αλλά και για τις ίδιες τις γυναίκες για να δημιουργήσουν και σε άλλους τομείς εκτός σπιτιού αφού έχουν τα εφόδια και τις δυνατότητες.  Η γυναίκα έχει σήμερα πιο πολλές απαιτήσεις.  Θέλει να εργαστεί, να σταδιοδρομήσει, να έχει οικονομική άνεση και κάποιο βαθμό αυτονομίας και ανεξαρτησίας, ενώ παράλληλα επιθυμεί να αποκτήσει και παιδιά.  Δεν θέλει όμως να έχει πολλά παιδιά, τα οποία απαιτούν χρόνο και χρήμα που ως επι το πλείστον δεν διαθέτουν οι εργαζόμενοι γονείς.

    7/ Η φύλαξη των παιδιών και οι βρεφονηπιακοί σταθμοί.

     Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί αποτελούν σημαντικό μέτρο κοινωνικής προστασίας που έμμεσα συμβάλλει σημαντικά στην αύξηση της αναπαραγωγικότητας.  Στη χώρα μας υπάρχουν κρατικοί, δημοτικοί και ιδιωτικοί σταθμοί, όχι όμως αρκετοί και με κατάλληλη χωροταξική κατανομή ώστε να καλύπτουν τις υπάρχουσες ανάγκες.  Σε αρκετές περιπτώσεις η έλλειψη, ή ακαταλληλότητα των υπηρεσιών φύλαξης παιδιών είναι μία από τις αιτίες που κάνουν τα ζευγάρια να αποκτούν πιο λίγα παιδιά από όσα θα ήθελαν.  Όταν οι σταθμοί είναι αρκετοί, προσβάσιμοι και λειτουργούν ικανοποιητικά, αναμφισβήτητα παρέχουν μεγάλες υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο.  Το παιδί που έρχεται στον κόσμο δεν είναι μόνο παιδί ενός ζεύγους ή μιας μητέρας αλλά ένας (ή μία) υπεύθυνος πολίτης που θα προσφέρει οικονομικά, κοινωνικά και πληθυσμιακά στη μελλοντική ζωή της χώρας.

 

    8/ Το φορολογικό σύστημα

     Όπως ισχύει σήμερα στην Ελλάδα, δεν ευνοεί ιδιαίτερα την απόκτηση παιδιών και τη δημιουργία πολυμελών οικογενειών.  Οι ελαφρύνσεις και φορολογικές απαλλαγές κλιμακώνονται ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών μέχρι να συμπληρώσουν το 18ο έτος ή το 25ο έτος της ηλικίας τους, εφόσον σπουδάζουν.  Η σήμερον ισχύουσα μορφή του όλου φορολογικού συστήματος κρίνεται ως κοινωνικά άδικη.  Δεν είναι δίκαιον να συνεχιστεί η υπέρμετρη φορολόγηση των πολυμελών οικογενειών, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη ο αριθμός των μελών στον επιμερισμό του διαθέσιμου οικογενειακού εισοδήματος, όταν είναι γνωστές οι απαιτήσεις για την ανατροφή των παιδιών.
 Συμπερασματικά οι παροχές του κράτους θεωρούνται ανεπαρκείς ή και ασήμαντες από τα ζεύγη και τις γυναίκες και δεν συμβάλλουν, όσο τουλάχιστον θα έπρεπε, στην απόκτηση του επιθυμητού αριθμού παιδιών.  Κατά συνέπεια η άσκηση πλημμελούς πολιτικής επί του θέματος και η έλλειψη κοινωνικής υποδομής αποτελούν μια από τις βασικές αιτίες περιορισμού των γεννήσεων.

    9/ Μετανάστευση και παλινόστηση

     Σε αρκετές μελέτες αναφέρεται ότι η εξωτερική μετανάστευση ασκεί αρνητική επίδραση στη γονιμότητα διότι προκαλεί το χωρισμό των συζύγων και είναι επιλεκτική ως προς την ηλικία και το φύλο : π.χ. την περίοδο 1955-77 οι περισσότεροι (58,7%) από τους 1.236.290 μετανάστες ήταν άνδρες και 8 στους 10 ανήκαν στην ομάδα ηλικιών 15-44 ετών.
 Μελέτη απέδειξε ότι στην Ελλάδα υπήρξε αρνητική σχέση ανάμεσα στην μετανάστευση προς το εξωτερικό και τα επίπεδα γονιμότητας.  Δηλαδή καθώς η μετανάστευση αυξανόταν η γονιμότητα μίκραινε αφού απομακρύνονταν οι σύζυγοι ο ένας από τον άλλον και χάνονταν για τη χώρα άτομα αναπαραγωγικών ηλικιών.
 Από την άλλη μεριά, η παλινόστιση δεν συμβάλλει
 ουσιαστικά στην αύξηση της γονιμότητας, καθώς πιο πολλοί από 4 στους 10 (42%) είναι άνω των 40 ετών και επομένως άτομα που έχουν υπερβεί την κατ’ εξοχήν αναπαραγωγική ηλικία.  Σύμφωνα δε με σχετική μελέτη, οι παλινοστούντες, λόγω επαγγελματικών και στεγαστικών δυσχερειών αναβάλλουν το γάμο και την απόκτηση παιδιών και είναι εν μέρει επηρεασμένοι από τα δυτικά πρότυπα με αποτέλεσμα να αποκτούν ολιγομελείς οικογένειες.  Βέβαια, αυτό το περί δυτικών προτύπων δεν ισχύει για τους επαναπατριζομένους από χώρες του πρώην Ανατολικού Συνασπισμού.  Ακόμη όμως και γι’ αυτούς η ηλικία παλινόστησης για τους πιο πολλούς, αποτρέπει την αύξηση της γονιμότητας στη χώρα μας.

    10/ Η αστικοποίηση – αστυφιλία

     Στην Ελλάδα οι πολυμελείς οικογένειες ήταν κυρίως αγροτικές.  Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 και μετά, πολλοί νέοι αγρότες άρχισαν να μετακινούνται στις πόλεις ή να μεταναστεύουν στο εξωτερικό.  Επομένως η μείωση της γονιμότητας στις αγροτικές περιοχές οφείλεται στη μείωση του πληθυσμού αναπαραγωγικής ηλικίας.  Οι αγρότες που εγκαθίστανται στις πόλεις υιοθετούν το μικρό μέγεθος οικογένειας που ισχύει σ’ αυτές, αφού η γονιμότητα επηρεάζεται σημαντικά από τον τόπο και τις συνθήκες διαβίωσης.  Όσο μεγαλύτερη είναι η πόλη τόσο μικρότερη είναι η γονιμότητα.  Παλαιότερη έρευνα απέδειξε ότι η γονιμότητα στην περιφέρεια της πρωτεύουσας είναι μικρότερη από εκείνη των αστικών περιοχών.  Με την σειρά της η των αστικών περιοχών είναι πιο μικρή από τη γονιμότητα των ημιαστικών περιοχών.  Τέλος η γονιμότητα των ημιαστικών περιοχών είναι πιο μικρή από εκείνη των αγροτικών περιοχών.

    11/ Άνοδος μορφωτικού επιπέδου γυναικών

     Είτε εργάζονται, είτε όχι οι μορφωμένες γυναίκες αποκτούν λιγότερα παιδιά από εκείνες με πιο χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης.  Το κόστος της μη απασχόλησης είναι πολύ υψηλό για τις γυναίκες αυτές, που λόγω μορφωτικού επιπέδου έχουν αυξημένες πιθανότητες όχι μόνο καλοπληρωμένης αλλά και ενδιαφέρουσας απασχόλησης με καλές προοπτικές και ευχάριστες συνθήκες εργασίας.  Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι ακόμα και όταν έχουν διακόψει την εργασία τους, προκειμένου να φροντίσουν τα παιδιά τους, οι μορφωμένες γυναίκες έχουν αυξημένες πιθανότητες να επιστρέψουν στην αγορά εργασίας όταν τα παιδιά πάνε σχολείο.
 Επομένως η άνοδος του μορφωτικού επιπέδου των γυναικών, τουλάχιστον από ένα σημείο και μετά, σε συνδυασμό και με την κατά τεκμήριο αυξημένη πιθανότητα ευρέσεως εργασίας επιδρά μάλλον αρνητικά στην απόκτηση πιο πολλών παιδιών.
 Μελέτες και έρευνες που έγιναν για την χώρα μας έδειξαν την αρνητική σχέση γονιμότητας και επιπέδου μόρφωσης.  Η έρευνα του Πανεπιστημιακού Κέντρου Βιομετρικών και Δημογραφικών Ερευνών έδειξε ότι οι γυναίκες με υψηλότερη μόρφωση αποκτούν λιγότερα παιδιά σε σύγκριση με τις γυναίκες που έχουν πιο χαμηλή μόρφωση.  Άλλη επιστημονική μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η γονιμότητα «βαίνει μειουμένη αντιστρόφως προς το επίπεδο μορφώσεως».  Γυναίκες με πιο υψηλή μόρφωση εργάζονται για την ικανοποίηση που τους προσφέρει το επάγγελμα που ασκούν.  Επομένως οι προτιμήσεις τους μετατοπίζονται από το ρόλο της συζύγου και μητέρας προς το επάγγελμά τους, σε συνδυασμό βέβαια και με το οικονομικό πλεονέκτημα.
 Πέρα από τα όσα αναφέραμε παραπάνω μπορούμε να προσθέσουμε στα αίτια μείωσης της γονιμότητας και ορισμένους μη εύκολα μετρήσιμους αλλά σχετικά ορατούς παράγοντες όπως είναι η απομάκρυνση από τα παραδοσιακά ελληνικά πρότυπα, η χαλάρωση των οικογενειακών δεσμών, η διαρκώς ελαττούμενη επίδραση των αρχών της Χριστιανικής διδασκαλίας, παρά τις προσπάθειες ανοίγματος της Εκκλησίας προς τους νέους, ιδία τα τελευταία χρόνια, καθώς επίσης και η εισαγόμενη, μάλλον λανθασμένη, αντίληψη για τον οικογενειακό προγραμματισμό.
 
 

 

 (4) Κατάσταση ΕΔ από πλευράς προσωπικού

   (α) Αναγκαιότης ύπαρξης ΕΔ
   
    Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η χώρα μας είναι αναγκασμένη να διατηρεί ισχυρές και ετοιμοπόλεμες ΕΔ ώστε να υλοποιείται το δόγμα της αποτροπής.
 Ο εξ Ανατολών γείτων, ως πολυπληθέστερος, έχει ισχυρές ΕΔ και διαθέτει την πρωτοβουλία των κινήσεων.  Απειλεί δε με επιθετικές επιχειρήσεις τον Έβρο, τα νησιά και τη μαρτυρική Κύπρο.
 Οι πολεμικές συρράξεις, όπως έχουν εξελιχθεί στην εποχή μας, αλλά και οι σύγχρονες μορφές τους (ασύμμετρες απειλές), είναι αστραπιαίες, γενικές σε βάθος, ακήρυχτες και κατά κανόνα νικά εκείνος που κερδίζει την πρώτη μάχη.
 Επιβάλλεται συνεπώς η στρατιωτική ετοιμότητα, η εθνική συνοχή και η παλλαϊκή προετοιμασία για την πρώτη μάχη.
 Για τους παραπάνω κυρίως λόγους η χώρα μας είναι υποχρεωμένη να διατηρεί ισχυρές ΕΔ ετοιμοπόλεμες και ισοδύναμες, διατεταγμένες στην περιφέρεια όπου το δημογραφικό πρόβλημα παρουσιάζει την οξύτερη μορφή του.  Παράλληλα οφείλει να συντηρεί εφεδρεία η οποία θα χρησιμοποιηθεί σύμφωνα με τα σχέδια επιχειρήσεων σε περιπτώσεις αντιμετώπισης και χειρισμού κρίσεων ή και πολέμου.
 
   (β) Προσωπικό

    Οι επιπτώσεις του δημογραφικού προβλήματος στην οικονομία, την κοινωνία, τη γήρανση του πληθυσμού και την εθνική άμυνα, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη υπογεννητικότητα, επιδρούν δυσμενώς  στη διατήρηση ισχυρών ΕΔ.
 Τα σύγχρονα πολύπλοκα και δαπανηρά οπλικά συστήματα δημιουργούν αυξημένες ανάγκες σε εξειδικευμένο προσωπικό μακράς εκπαίδευσης με συνακόλουθες επιδράσεις στη θητεία, την οροφή, την εκπαίδευση, τη λειτουργία και το επίπεδο επιχειρησιακής ετοιμότητας.  Παρόλο που τα σημερινά οπλικά συστήματα παρέχουν μεγαλύτερη ισχύ, οι ανάγκες σε προσωπικό δεν μειώθηκαν αισθητά.
 Έτσι στο σχεδιασμό που σχετίζεται με το ανθρώπινο δυναμικό περιλαμβάνονται θέματα που αφορούν στην πρόβλεψη, προγραμματισμό και τη διαμόρφωση της οροφής τους .  Τα παραπάνω αποτελούν αντικείμενο ξεχωριστής επιτελικής μελέτης.  Εξετάζεται ειδικότερα το υφιστάμενο ανθρώπινο δυναμικό από ποσοτικής και ποιοτικής πλευράς καθώς και το απαιτούμενο για ανανέωση και κάλυψη αναγκών που προκύπτουν από μειώσεις.
 Το στρατιωτικό προσωπικό των ΕΔ αποτελείται από τρεις κατηγορίες: τους μονίμους, τους συμβασιούχους ορισμένου χρόνου (Επαγγελματίες Οπλίτες) και τους κληρωτούς στρατευμένους.  Οι ανάγκες σε μόνιμο προσωπικό καλύπτονται από τους Αξιωματικούς και Μονίμους Υπαξιωματικούς που αποφοιτούν κάθε χρόνο από τις παραγωγικές σχολές.  Στους παραπάνω προστίθενται οι έφεδροι Αξιωματικοί που ανακατατάσσονται και όσοι εκ των εθελοντών μονιμοποιούνται.
 Το μόνιμο Στρατιωτικό Προσωπικό περιλαμβάνει τις παρακάτω κατηγορίες:
 
  Μόνιμοι Αξιωματικοί
  Μόνιμοι Αξιωματικοί από ανακατάταξη ή εξ εφέδρων
  Αξιωματικοί ειδικών κατηγοριών
  Ανθυπασπιστές
  Μόνιμοι Υπαξιωματικοί
  Μαθητές Στρατιωτικών Σχολών
  Εθελοντές Επταετούς Υποχρέωσης που μεταπίπτουν μετά την επταετία σε Εθελοντές μακράς θητείας.

 Στις παραπάνω κατηγορίες περιλαμβάνονται και γυναίκες.  Από το 2005 μάλιστα δεν θα υπάρχουν ποσοστώσεις, για την εισαγωγή τους στις στρατιωτικές σχολές.  Πάντως ο δείκτης γεννητικότητας των γυναικών που υπηρετούν στο Στρατό, σύμφωνα με στοιχεία του ΓΕΣ/1ο ΕΓ και ΕΠΥΕΘΑ, είναι 1,7 τέκνα ανά γυναίκα κατά Μ.Ο.

   (γ) Οροφή
     
    Η οροφή δια την οργάνωση, σύνθεση και δομή των αναγκαίων ΕΔ προς εκπλήρωση των ανατιθεμένων αποστολών προκύπτει αφού ληφθεί υπόψη η μείωση του αριθμού των στρατευμένων (μείωση θητείας και υπογεννητικότητα) και η πρόσληψη των ΕΠΟΠ.  Το στρατιωτικό προσωπικό των ΕΔ, από το 2005 και μελλοντικά ανέρχεται σε 142.000.  Πέραν όμως αυτών για την εκτέλεση της αποστολής τους εν πολέμω απαιτείται σχεδόν διπλάσια εκπαιδευμένη δύναμη ως εφεδρεία.  Η αριθμητική κατανομή στους τρεις κλάδους, έχει όπως παρακάτω :

 - Στρατός Ξηράς (ΣΞ)  93.500
 - Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) 20.000
 - Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) 28.500

 Όσον αφορά τους στρατευμένους θητείας ο αριθμός τους, μέχρι το 2015 θα κυμαίνεται κατά μέσο όρο στις 52.000.  Οι μόνιμοι οπλίτες (Μόνιμοι Υπαξιωματικοί, ΕΜΘ, ΕΠΥ, ΕΠΟΠ) μετά το 2005, θα ανέρχονται στους 56.000 περίπου.  Κατά συνέπεια οι επαγγελματίες οπλίτες θα υπερβούν το 50% επί του συνόλου του στρατιωτικού δυναμικού των ΕΔ της χώρας με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

   (δ) Επαγγελματίες Οπλίτες

    Με το νόμο 2936/2001 όπως ισχύει μετά και την τροποποίηση του από το Ν 3036/2002, καθιερώθηκε ο θεσμός των Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠΟΠ).  Σκοπός του μέτρου αυτού ήταν η εξεύρεση ανθρώπινου δυναμικού για να καλυφθούν  κυρίως θέσεις τεχνικών και επιχειρησιακών ειδικοτήτων.  Αυτό κρίθηκε αναγκαίο λόγω :

 - του δημογραφικού προβλήματος της χώρας, το οποίο, μεταξύ άλλων, έχει σαν αποτέλεσμα τη συνεχή μείωση της απόδοσης των κλάσεων.

 - της συνεχούς εξελισσόμενης σύγχρονης τεχνολογίας, η οποία προϋποθέτει σωστό, γρήγορο και ακριβή χειρισμό των οπλικών συστημάτων από καλά εκπαιδευμένους και έμπειρους επαγγελματίες χειριστές ώστε να επιτυγχάνεται η προβλεπόμενη ουσιαστική αύξηση ισχύος στον μικρότερο δυνατό χρόνο.

 Η χαμηλή επάνδρωση των Μονάδων του Στρατού Ξηράς αποτελεί τον πιο βασικό παράγοντα επιβάρυνσης του προσωπικού.  Τώρα με την εισαγωγή του θεσμού των ΕΠΟΠ, οι Μονάδες στελεχώνονται σύμφωνα με τα υψηλά ποσοστά επάνδρωσης που προβλέπει η Αμυντική Στρατηγική Αναθεώρηση (ΑΣΑ).  Ετσι αποφεύγεται η υπερένταση και υπερκόπωση των Επαγγελματιών Οπλιτών και εξασφαλίζεται η εισροή νέων.  Η σωστή και αποτελεσματική επάνδρωση των Μονάδων με τους ΕΠΟΠ αποτελεί ένα από τους πιο βασικούς παράγοντες για την επιτυχία του θεσμού. (πίνακας 5)

ΕΤΗ ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΓΕΕΘΑ/ΣΛ ΣΥΝΟΛΟ
2002 1856 637 627 - 3120
2003 5722 1300 1000 200 8222
2004 5700 2236 2000 - 9936
2005 3722 - - - 3722
ΣΥΝΟΛΟ 17000 4173 3627 200 25000
     Πίνακας 5
   Κατανομή ΕΠΟΠ κατά έτος και κλάδο

 Η ενίσχυση του θεσμού των ΕΠΟΠ, επέτρεψε τη μείωση της θητείας των στρατευσίμων στους 12 μήνες.  Οι στρατευμένοι οπλίτες θητείας θα υπηρετούν σε ειδικότητες που δεν απαιτούν εξειδικευμένη και μακροχρόνια εκπαίδευση καθώς περιορίζονται αριθμητικά κατά 30% περίπου.  Το ποσοστό αυτό καλύφθηκε από τους ΕΠΟΠ ενισχύοντας έτσι τον επαγγελματισμό στις ΕΔ.  (πίνακας 6, σελ 40)

 

 

 

 

 
Πίνακας 6

 Παράλληλα με τις προσλήψεις των ΕΠΟΠ προωθούνται προγράμματα στέγασης και βελτίωσης συνθηκών διαβίωσης.  Επίσης μελετώνται και πρόκειται να υλοποιηθούν προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης, επαγγελματικού προσανατολισμού και διασύνδεσης με την αγορά εργασίας.  Με αυτόν τον τρόπο και σε κάποιο βαθμό θα μπορούν να εξασφαλισθούν κατάλληλες συνθήκες για την ομαλή επαγγελματική αποκατάστασή τους, σε περίπτωση που αποφασίσουν μετά τη λήξη της επταετούς σύμβασής τους, να επανέλθουν στον πολιτικό βίο.  Τέλος οι ΕΠΟΠ έχουν προτεραιότητα στο δικαίωμα μόνιμης επαγγελματικής απασχόλησης στις ΕΔ.
 Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η αύξηση του ποσοστού των ΕΠΟΠ στο 50% ή και περισσότερο που προβλέπεται να πραγματοποιηθεί προσεχώς, εκτιμάται ότι είναι επικίνδυνη αν δεν έχει μειωθεί και η απειλή εξ Ανατολών αντίστοιχα, κάτι που δεν έχει φανεί ακόμα στον ορίζοντα.  Με την προοπτική μείωσης, έστω και σταδιακά, της θητείας των στρατευσίμων στους 6 μήνες δεν θα υπάρχουν έφεδροι με πλήρη εκπαίδευση για την κάλυψη πολεμικών αποστολών.
 Συμπληρωματικά, η εισαγωγή του θεσμού των Εφέδρων Υψηλής Ετοιμότητας (ΕΦΥΕΣ)  προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα αφενός στην αξιόπιστη αποτροπή και αφετέρου στην ένοπλη σύρραξη.  Αν δε εφαρμοστεί η χρησιμοποίηση των ΕΦΥΕΣ σε συνδυασμό με την χρησιμοποίηση αποστράτων Αξιωματικών που κατοικούν στις πιθανές περιοχές των επιχειρήσεων τότε η αποτροπή θα είναι πιο αποτελεσματική και αξιόπιστη.  Ο Νόμος που διέπει τους ΕΦ.Υ.ΕΣ και καθορίζει όλες τις σχετικές λεπτομέρειες είναι ο υπ.αρ. 3366/5-7-2005, αρ. φύλλου 167.

 

 

   (ε) Απαλλαγές στράτευσης
 
    1/ Αναβολές λόγω σπουδών.

     Η ήδη μειωμένη απόδοση των κλάσεων, λόγω κυρίως της υπογεννητικότητας, μειώνεται ακόμα περισσότερο από τις διάφορες απαλλαγές ή αναβολές.   Μια τέτοια περίπτωση είναι οι αναβολές λόγω σπουδών.  Τι ισχύει; Οι επιτυχόντες στις  Πανελλήνιες γενικές εξετάσεις σε ΑΕΙ, ΤΕΙ, ΙΕΚ τυγχάνουν αναβολής λόγω σπουδών.
Εγγράφονται στο 1ο έτος της Σχολής τους, επωφελούνται ορισμένων πλεονεκτημάτων για τους σπουδαστές – φοιτητές και εξαντλούν συνήθως το χρονικό όριο της αναβολής λόγω «σπουδών».  Υπολογίζεται ότι 4 στους 10 είναι οι λεγόμενοι αιώνιοι φοιτητές (αναβολή άνω των 5 ετών).
 Η διάρκεια της αναβολής είναι μεγαλύτερη των πέντε ετών.  Ένα ποσοστό, λοιπόν, από τους υποχρέους κατατάξεως  λαμβάνει αναβολή λόγω σπουδών, ένα άλλο για λόγους υγείας και ένα πιο μικρό προσφέρει άοπλη υπηρεσία.
 Στην πράξη μόνο το 60% περίπου των υπόχρεων στράτευσης κατατάσσεται ετησίως στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων.  Όσοι λάβουν αναβολή θα παραμείνουν για μια τουλάχιστον πενταετία ανεκπαίδευτοι και συνεπώς επιστρατευτικά ανεκμετάλλευτοι.  Αρκετοί θα οδηγηθούν στην ανυποταξία.  Όσοι δε καταταγούν τελικά θα έχουν προβλήματα προσαρμογής στο στρατό και στην εκπαίδευση, ενώ συγχρόνως θα επηρεάζουν δυσμενώς τους κανονικούς κληρωτούς στρατευσίμους λόγω μορφώσεως και ολοκληρώσεως χαρακτήρος.  Έτσι, εκτός των άλλων, ο χρόνος εκμεταλλεύσεώς τους ως εφέδρων μετά τη στράτευση μειώνεται σημαντικά.
 Το υπόλοιπο θα συμπληρωθεί κατά ένα μέρος με την κατάταξη των εξ αναβολής από προηγούμενες κλάσεις με όλα τα σχετικά προβλήματα που προαναφέραμε.  Το δε σημαντικότερο ποσοστό, που δεν είναι χαμηλότερο του 50% του συνόλου των οπλιτών, θα συμπληρωθεί από ΕΠΟΠ- ΕΠΥ. Πίνακας 7, σελ 37.

    2/ Αναβολές λόγω υγείας.

     Είναι γνωστή η  Συνταγματική επιταγή για την στρατιωτική υποχρέωση των Ελλήνων : «Κάθε Έλληνας πολίτης που δύναται να φέρει όπλο, υποχρεούται όπως προσφέρει τις υπηρεσίες του στην πατρίδα και στις Ένοπλες Δυνάμεις, σύμφωνα με τις διατάξεις των κειμένων Νόμων».
 Σε όλους μας υπάρχει μια ευαισθησία σε θέματα υγείας και αρτιμέλειας ειδικά των νέων ανθρώπων.  Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια αύξηση των απαλλαγών και αναβολών για λόγους υγείας.  Που οφείλεται αυτό;  Οι συνθήκες διαβίωσης των περισσοτέρων νέων μας έχουν αλλάξει δραματικά.  Έχουμε συσσωρευθεί στα μεγάλα αστικά κέντρα με την πολυκοσμία, το άγχος, την ανεργία κ.α.  Όλα αυτά έχουν επιδράσει στον «ψυχισμό» του νέου Έλληνα.  Και κατά την παρουσίαση – κατάταξη εμφανίζονται και ευξημένα «ψυχικά προβλήματα».  Αν δε σε αυτά προσθέσουμε και τα τροχαία ατυχήματα, «τη μάστιγα της εποχής», θα έχουμε μια εικόνα της απομείωσης του αριθμού των υποχρέων κατάταξης λόγω υγείας.  Ορισμένοι, ενώ κατατάσσονται κανονικά, εμφανίζουν προβλήματα ψυχολογικά κατά τη διάρκεια της θητείας.  Ενώ άλλοι, λόγω τροχαίων κατά τη διάρκεια της θητείας τους, καθίστανται ανάπηροι (λόγοι επιγιγνόμενοι).  Πίνακας 7

3/ Ανυποταξίες εξωτερικού – εσωτερικού

     Το πρόβλημα είναι γνωστό και οξύτερο βέβαια με τις ανυποταξίες εξωτερικού. Ένας αριθμός φοιτητών μας σπουδάζει δια διαφόρους λόγους σε χώρες του εξωτερικού όπου και αφήνει πολύτιμο συνάλλαγμα.  Παράλληλα με το μεταπτυχιακό ή διδακτορικό τους δίπλωμα, αρκετοί βρίσκουν εργασία με κάποια αμοιβή.  Άλλοι συγχρόνως με τα παραπάνω, νυμφεύονται Ελληνίδες, του εξωτερικού ή και νεαρές της χώρας που σπουδάζουν.  Όταν λοιπόν έλθει η ώρα που λήγει η αναβολή τους θα πρέπει να επαναπατρισθούν και να υπηρετήσουν.   Και εδώ ακριβώς αρχίζει το πρόβλημα και για τις ΕΔ.  Κατά καιρούς η Πολιτεία δίνει το δικαίωμα εξαγοράς της θητείας για να προσελκύσει τους νέους μας να έλθουν και να προσφέρουν στην πατρίδα μας.  Εν πάση περιπτώσει είναι μια σημαντική αιμορραγία για τις ΕΔ και ένα πολύπλευρο, ακανθώδες και δυσεπίλυτο πρόβλημα.  Πίνακας 8, σελ. 44.

   (στ) Στοιχεία σωματικής ικανότητας (Κατηγορίες)

    Οι αρμόδιες υγειονομικές επιτροπές, ύστερα από ιατρικές εξετάσεις, κρίνουν την σωματική ικανότητα (κατηγορία) των προς κατάταξη υποχρέων.  Υπάρχουν οι γνωστές πέντε κατηγορίες από Ικανός 1 έως Ικανός 5 (Ι1-Ι5) κλιμακούμενες ανάλογα με την πάθηση, τον βαθμό ανικανότητας, τα όργανα αισθήσεων κλπ).  Παράλληλα υπάρχει και η εξέταση του ιατρού – ψυχολόγου.  Με την εξέλιξη της τεχνολογίας της επιστήμης και των οπλικών συστημάτων δημιουργούνται όλο και πιο πολλές θέσεις Η/Υ, Διαβιβάσεων, Πληροφορικής κ.α. δηλαδή θέσεις που θα μπορούσε να εργασθεί και ένας οπλίτης Ι5.  επομένως θα πρέπει οι Επιτροπές κρίσεως της Ικανότητας να είναι πολύ προσεκτικές για να αξιοποιούμε κατάλληλα το ανθρώπινο δυναμικό μας.

   (ζ) Μείωση θητείας
 
    Παλαιότερα και ανάλογα με τη διαμόρφωση και τη βαρύτητα των απειλών και του γεωπολιτικού περιβάλλοντος, η θητεία ήταν 26 και 24 μήνες.  Σταδιακά μειώθηκε και ισχύει σήμερα – στους 12 μήνες και για τους τρεις Κλάδους των ΕΔ, με τάση για παραπέρα μείωση, εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες.
 Για ορισμένες κατηγορίες υποχρέων στράτευσης ισχύει μειωμένη θητεία για λόγους οικογενειακούς, κοινωνικούς κ.α. που είτε προϋπάρχουν, είτε προκύπτουν κατά την διάρκεια της θητείας (λόγοι προϋπάρχοντες και λόγοι επιγιγνόμενοι κατά τον σχετικό Νόμο περί Στρατολογίας).  Πίνακας 9, σελ. 45.
   
(η) Στράτευση  αλλοδαπών
    Εδώ ανακύπτει ένα πολύπλευρο, δύσκολο και ακανθώδες θέμα.  Κατ’ αρχήν υπάρχουν διάφορες κατηγορίες και χώρες προέλευσης αλλοδαπών.  Είναι οι φιλήσυχοι οικονομικοί μετανάστες κυρίως 
Πίνακας 7: ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΩΝ ΝΟΜΙΜΑ ΕΚΤΟΣ ΕΔ ΤΗΝ 1-1-2005 ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Α/Α ΚΛΑΣΗ ΑΝΑΒΟΛΕΣ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗ

 
 ΑΝΑΒΟΛΕΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΑΝΑΒΟΛΕΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΝΑΒΟΛΕΣ. ΥΠΗΡ.ΑΔΕΛΦ. Μ.Κ.Ε. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
ΑΝΑΒΟΛΩΝ 

 
 ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ 
 
 
 
 

 
 
 ΜΑΘ.ΛΥΚΕΙΟΥ ΣΧΟΛΩΝ Β/ΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔ. & ΙΕΚ ΥΠΟΨ.Γ/ΒΑΘΜ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ
ΑΝΩΤΕΡΩΝ
ΣΧΟΛ. ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛ. 
 
 
 
 ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
ΑΠΑΛΛΑΓΩΝ
(α) (β) (Υ) (δ) (ε) (στ) (ζ) (Π) (θ) (ι) (ια) (ιβ) (ιγ)
1 1996 & παλαιότερες 809 0 0 0 394 1620 27 54230 6581 57539 3515
2 1997 1028 0 0 0 681 523 17 2486 381 3212 239
3 1998 1993 1 0 155 3290 384 17 2387 453 3081 219
4 1999 2834 1 0 728 6037 431 16 2320 372 3212 170
5 2000 3177 9 20 933 7968 756 30 2135 302 3137 146
6 2001 3512 143 20 1869 12405 680 24 2217 334 3060 157
7 2002 3653 3065 15 2038 14236 811 30 2311 239 2402 89
8 2003 2652 4050 1 2366 18958 1248 49 2308 194 1984 79
9 2004 2115 6826 44 1533 20895 1775 38 2223 204 1239 58
10 2005 2071 9848 3518 1666 21467 1841 37 1941 151 891 29
11 2006 1293 9841 4781 1407 18342 1652 61 1714 86 581 21
12 2007 319 2056 767 689 4887 110 1 874 13 322 3
ΣΥΝΟΛΟ 25456 35840 9166 13384 129560 11831 347 77146 9310 80660 4725

 

 
Πίνακας 8: ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΩΝ

Α/Α ΚΩΔ. Σ.Γ. Σ.Γ. ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΕΥΡΩΠΗ ΑΣΙΑ ΑΦΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΜΗ ΕΞ. ΧΩΡΕΣ ΣΥΝΟΛΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ ΕΣΩΤ. - ΕΞΩΤ.
1 100 Α' ΑΘΗΝΩΝ 760 583 19 12 115 11 0 740 1500
2 101 ΠΕΙΡΑΙΑ 909 57 1 2 54 17 363 494 1403
3 102 ΧΑΛΚΙΔΑΣ 280 35 0 1 27 18 125 206 486
4 103 ΛΑΜΙΑΣ 49 86 1 0 13 12 25 137 186
5 104 ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ 64 96 1 1 55 26 45 224 288
6 105 ΠΑΤΡΩΝ 106 159 0 15 102 71 30 377 483
7 106 ΠΥΡΓΟΥ 129 77 3 3 49 50 32 214 343
8 107 ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ 32 125 0 6 130 110 11 382 414
9 108 ΤΡΙΠΟΛΗΣ 23 28 0 12 66 30 9 145 168
10 109 ΣΠΑΡΤΗΣ 52 38 1 14 127 66 14 260 312
11 110 ΝΑΥΠΛΙΟΥ 7 34 0 0 44 10 6 94 101
12 111 ΕΡΜΟΥΠΟΛΗΣ 5 28 0 4 17 4 2 55 60
13 112 ΖΑΚΥΝΘΟΥ 1 12 0 0 19 9 0 40 41
14 113 ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ 2 17 0 11 37 15 10 90 92
15 114 ΧΙΟΥ 2 26 0 6 94 11 2 139 141
16 115 ΣΑΜΟΥ 2 37 2 10 35 20 2 106 108
17 116 ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ 42 42 0 21 44 82 57 246 288
18 117 ΧΑΝΙΩΝ 23 115 3 7 57 23 20 225 248
19 118 ΡΕΘΥΜΝΗΣ 34 9 0 0 0 2 0 11 45
20 119 ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ 103 151 3 2 43 10 21 230 333
21 120 ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ 6 41 2 2 23 6 0 74 80
22 121 ΛΑΡΙΣΑΣ 197 143 0 2 33 41 15 234 431
23 122 ΤΡΙΚΑΛΩΝ 139 68 1 1 12 20 46 148 287
24 123 ΚΟΖΑΝΗΣ 75 96 11 4 29 57 54 251 326
25 124 ΦΛΩΡΙΝΑΣ 4 65 0 0 57 49 17 188 192
26 125 ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ 172 70 0 1 22 22 36 151 323
27 126 ΠΡΕΒΕΖΑΣ 0 75 0 1 14 2 11 103 103
28 127 ΑΡΤΑΣ 12 39 0 0 4 4 5 52 64
29 128 ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ 2 44 1 1 7 4 11 68 70
30 129 ΚΕΡΚΥΡΑΣ 15 146 2 2 46 16 49 261 276
31 130 Α' ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ 1198 161 16 4 49 25 426 681 1879
32 131 ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ 17 58 1 0 9 21 16 105 122
33 132 ΚΙΛΚΙΣ 90 95 2 0 17 8 18 140 230
34 133 ΕΔΕΣΣΑΣ 24 159 0 0 19 22 26 226 250
35 134 ΣΕΡΡΩΝ 319 574 8 0 45 40 1 668 987
36 135 ΔΡΑΜΑΣ 9 154 1 1 11 7 0 174 183
37 136 ΚΑΒΑΛΑΣ 45 205 0 1 25 15 11 257 302
38 137 ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ 51 254 109 1 8 10 2 384 435
39 138 ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗΣ 34 257 9 1 18 15 62 362 396
40 139 ΡΟΔΟΥ 106 48 11 9 80 89 165 402 508
41 140 ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ 2 72 0 1 32 9 0 114 116
42 141 ΑΤΤΙΚΗΣ 3445 499 31 36 403 45 889 1903 5348
43 142 ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ 69 42 0 2 19 5 0 68 137
44 143 ΑΜΦΙΣΣΑΣ 5 16 0 1 19 5 0 41 46
45 144 ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ 0 11 1 2 22 1 1 38 38
46 145 ΚΟΡΙΝΘΟΥ 38 68 1 0 24 31 5 129 167
47 146 ΒΟΛΟΥ 41 106 1 4 38 6 1 156 197
48 147 ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ 52 80 0 3 25 20 0 128 180
49 148 ΒΕΡΟΙΑΣ 231 147 0 0 0 0 29 176 407
50 149 ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 4 62 27 0 54 28 84 255 259
51 150 ΛΕΥΚΑΔΑΣ 2 10 0 2 13 14 0 39 41
52 151 ΞΑΝΘΗΣ 94 234 71 0 12 8 11 336 430
53 152 ΓΡΕΒΕΝΩΝ 12 43 0 0 9 7 0 59 71
54 153 ΔΥΤ. ΑΤΤΙΚΗΣ 2921 2589 0 1 476 12 2 3080 6001
55 154 ΑΝΑΤ. ΑΤΤΙΚΗΣ 886 252 40 25 113 53 54 537 1423
56 155 Β' ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ 768 161 1 1 37 31 64 295 1063
57 156 Β' ΑΘΗΝΩΝ 1240 356 24 22 131 14 237 784 2024
  ΣΥΝΟΛΟ 14950 9255 405 258 3083 1359 3122 17482 32432

 

Πίνακας 9: ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΝΤΩΝ ΟΠΛΙΤΩΝ
ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2004

Α/Α ΔΙΑΤΑΞΗ
ΤΟΥ ΑΡΘ. 7
ΠΔ 292/03 ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΣΥΝΟΛΟ
ΑΝΑ
ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ
ΤΡΙΜΗΝΗ ΘΗΤΕΙΑ
1. 1-α (1) 0 μόνος ή ο μεγαλύτερος γιος γονέων που έχουν πεθάνει, εφόσον έχει ένα τουλάχιστον άγαμο και ανήλικο ή άγαμο και ανίκανο για κάθε εργασία αδελφό ή αδελφή. 15
2. 1-α (2) 0 χήρος πατέρας ενός τουλάχιστον ζώντος ανήλικου ή ανίκανου για κάθε εργασία άγαμου τέκνου. 0
3. 1-α (3) 0 πατέρας ενός τουλάχιστον ανήλικου ή ανίκανου για κάθε εργασία άγαμου τέκνου, εφόοον ο πατέρας αυτός έχει σύζυγο ανίκανη για κάθε εργασία. 2
4. 1-α (4) 0 πατέρας τριών ζώντων τέκνων. 28
ΕΞΑΜΗΝΗ ΘΗΤΕΙΑ ΣΥΝΟΛΟ ΤΡΙΜΗΝΗΣ 45
1. 1-β (1) Οι τρεις μεγαλύτεροι αδελφοί από έξι ή περισσότερα ζώντα αδέλφια, καθώς και ο μεγαλύτερος ή μόνος αδελφός από πέντε ζώντα αδέλφια. 848
2. 1-β (2) 0 πατέρας δύο ζώντων ανήλικων ή ανίκανων για κάθε εργασία άγαμων τέκνων. 101
3. 1-β (3) 0 μόνος ή ο μεγαλύτερος γιος ή αδελφός προσώπου που απεβίωσε κατά τη διάρκεια της   υπηρεσίας του στις Ένοπλες Δυνάμεις ή στα Σώματα και εξαιτίας αυτής, ή απεβίωσε ή τραυματίστηκε εξαιτίας τρομοκρατικής ενέργειας. 15
4. 1-β (4) Οι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού. 718
5. 1-β (5) Όποιος υπηρέτησε με στρατιωτική ιδιότητα σε τακτικές ένοπλες δυνάμεις άλλου κράτους για χρονικό διάστημα τουλάχιστον έξι (6) μηνών. 28
6. 1-β(6) Όσοι, μετά τη συμπλήρωση του τριακοστού πέμπτου έτους της ηλικίας τους, αποκτούν την Ελληνική Ιθαγένεια με πολιτογράφηση ή εγγράφονται στα μητρώα αρρένων ως αδήλωτοι, επειδή απέκτησαν την Ελληνική Ιθαγένεια λόγω γέννησής τους στο έδαφος της Ελληνικής Επικράτειας. 29
7. 1-β (7) Οι οπλίτες που προέρχονται από χώρα του τέως Ανατολικού Συνασπισμού ή την Τουρκία, εφόσον διέκοψαν τη μόνιμη διαμονή τους στη χώρα αυτή και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μετά την 1η Ιανουαρίου του έτους που άρχισαν να διανύουν το ενδέκατο έτος της ηλικίας τους. 3010
9 ΜΗΝΗ ΘΗΤΕΙΑ ΣΥΝΟΛΟ ΕΞΑΜΗΝΗΣ 4749
1. 1-γ (1) 0 μόνος ή μεγαλύτερος αδελφός από τρία ή περισσότερα ζώντα αδέλφια, καθώς και ο δεύτερος αδελφός από πέντε ζώντα αδέλφια. 8665
2. 1-γ (2) 0 τέταρτος και οι μικρότεροι από αυτόν αδελφοί από έξι ή περισσότερα ζώντα αδέλφια. 216
3. 1-γ (3) 0 πατέρας ενός ζώντος ανήλικου ή ανίκανου για κάθε εργασία άγαμου τέκνου. 256
4. 1-γ (4) Ο μόνος ή μεγαλύτερος γιός γονέα που είναι ανίκανος για κάθε εργασία ή έχει συμπληρώσει το εβδομηκοστό έτος της ηλικίας του ή διατελεί σε χηρεία. 1769
5. 1-γ (5) Ο μόνος ή μεγαλύτερος γιός θανόντος γονέα ή άγαμης μητέρας. 796
6. 1-γ (6) 0 μόνος ή μεγαλύτερος γιός γονέων που έχουν αποβιώσει. 43
7. 1-γ (7) Όποιος έχει σύζυγο ανίκανη για κάθε εργασία. 7
  ΣΥΝΟΛΟ ΕΝΝΕΑΜΗΝΗΣ 11752
  ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ 16546

 

 
από Αίγυπτο, Πακιστάν, Ινδία που ασχολούνται κατά βάση με τη γεωργία.  Είναι οι Πολωνοί που βρίσκονται σε πιο υψηλό επίπεδο και ασχολούνται κυρίως με οικοδομικές εργασίες.  Περισσότεροι όμως είναι οι εκ Βορείου Ηπείρου Έλληνες την καταγωγή, Αλβανικής υπηκοότητας και οι Αλβανοί. Οι τελευταίοι αυτοί (Αλβανοί) είχαν κατά καιρούς αναμιχθεί σε εγκληματικές ενέργειες και μερικοί είναι και σήμερα επικίνδυνοι.  Ευτυχώς τον τελευταίο καιρό παρατηρείται κάποια μείωση των εγκληματικών ενεργειών τους. 
Τέλος είναι οι Έλληνες εκ του Πόντου και της Ρωσίας (πρώην ΕΣΣΔ) επί το ορθότερον καλούμενοι «Ελληνοπόντιοι» εκ Ρωσίας. Σε αυτούς τους τελευταίους είχαν δοθεί ορισμένα κίνητρα για να επανδρώσουν πληθυσμιακά κρίσιμες περιοχές της χώρας όπως π.χ. Δυτική Θράκη.  Δυστυχώς οι πιο πολλοί από αυτούς δεν παρέμειναν εκεί.  Τους συναντάμε στις λαϊκές αγορές ως εμπόρους και μεταπράτες.
 Εάν δοθεί η Ελληνική ιθαγένεια σε ορισμένες κατηγορίες από τους παραπάνω (π.χ. Αλβανούς) τότε βάσει της ισχύουσας σχετικής νομοθεσίας αποκτούν πολιτικά δικαιώματα μεταξύ των οποίων και εκείνο του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι».  Οπότε μπορεί εύκολα να αντιληφθεί κανείς που μπορούμε να οδηγηθούμε.  Εξάλλου είναι γνωστές οι καταστάσεις που δημιουργήθηκαν σε ορισμένα Κέντρα Εκπαίδευσης και Μονάδες κατά την εφαρμογή του μέτρου στράτευσης αλλοδαπών Ελληνοπόντιων.

 (5) Αλλοίωση του πληθυσμιακού στοιχείου της χώρας μας

   Η μετανάστευση πληθυσμών από τις χώρες της ευρύτερης περιοχής μας, έχει λάβει στις ημέρες μας επικίνδυνες διαστάσεις και τείνει να καλύψει το κενό των γεννήσεων που ολοένα διευρύνεται.
 Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 οι νόμιμα διαβιούντες και εργαζόμενοι αλλοδαποί στην Ελλάδα ανέρχονται στις 797.091, ποσοστό δηλαδή 7,27%.  Από δειγματοληπτικά στοιχεία στο μαιευτήριο ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ των Αθηνών το 1998 γεννήθηκαν 1.452 Ελληνόπουλα και 2.611 παιδιά αλλοδαπών.  Στο Δήμο Αθηναίων δηλώθηκαν το 1998 9.700 γεννήσεις Ελλήνων και 4.300 γεννήσεις αλλοδαπών (ποσοστό 30,7%).  Στο 36ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών το 1999 εγγράφηκαν 255 μαθητές εκ των οποίων 148 αλλοδαποί.  Σήμερα δε υπάρχουν σχολεία που λειτουργούν αμιγώς με αλλοδαπούς μαθητές.

  (6) Εθνικές – Γεωπολιτικές συνέπειες

   Από τα παραπάνω καταφαίνεται ότι οι εθνικές επιπτώσεις θα είναι άμεσες.  Οι όμορες μουσουλμανικές χώρες παρουσιάζουν πολύ υψηλά επίπεδα γεννητικότητας.  Συγκεκριμένα η μεν Αλβανία έχει διπλάσιο αριθμό παιδιών ανά γυναίκα, η δε Τουρκία τριπλάσιο από τη χώρα μας.  Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε 100.000 περίπου γεννήσεις το χρόνο, ενώ στην Τουρκία περίπου 1.600.000 και όπως εκτιμάται το 2020, ενώ η Ελλάδα θα αριθμεί περί τα 9.700.000, η Τουρκία θα έχει 74.000.000 και το 2050  90.000.000.
 Ταυτόχρονα η αραίωση του πληθυσμού των ακριτικών περιοχών, ιδιαίτερα στα νησιά του Β.Α. Αιγαίου – Δωδεκανήσου και στη Δυτική Θράκη, θα επιτείνεται με άμεσο αποτέλεσμα την μείωση των φυσικών προφυλακών του Έθνους.  Για τα νησιά του ΒΑ Αιγαίου οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί και κρούουν για άλλη μια φορά τον κώδωνα του κινδύνου για την αρνητική τάση των εξελίξεων.  Έτσι ενώ στη Λέσβο το 1971 είχαμε 1.564 γεννήσεις, το 1999 έπεσαν στις 962, στη Χίο από 855 σε 449 και στη Σάμο από 548 σε 331 κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.  Ειδικότερα η Δυτική Θράκη είναι το μόνο γεωγραφικό διαμέρισμα της χώρας που στη τελευταία απογραφή (2001) παρουσίασε μείωση του πληθυσμού κατά 2% όταν η υπόλοιπη Ελλάδα κατά μέσον όρο παρουσίασε αύξηση 5,8%.  Η Θράκη ενώ το 1940 αποτελούσε το 5% του πληθυσμού της χώρας σήμερα αντιπροσωπεύει μόνο το 3,3%.  Αυτή η μείωση όμως δεν χαρακτηρίζει και το μουσουλμανικό στοιχείο, απόλυτα υπεργεννητικό, το οποίο από 98.839 άτομα το 1951, στην τελευταία απογραφή αυξήθηκε σε 112.668.  Είναι προφανές, λοιπόν ποιοι εγκαταλείπουν τη Θράκη μας. (Πίνακες 10,11,12,13, σελ 53,54,55,56).

 δ. Διαπιστώσεις – Μερικά Συμπεράσματα - Προτάσεις 

  Από τα στοιχεία που παρατέθηκαν καταδεικνύεται με σαφήνεια ότι μειώθηκαν όχι μόνο οι οικογένειες με τρία και περισσότερα παιδιά, αλλά ακόμη και αυτές με ένα ή δύο.
 Με αυτούς τους ρυθμούς η συνέχιση του ίδιου αριθμού γεννήσεων κατά τα επόμενα χρόνια και η μη λήψη των καταλλήλων μέτρων, θα επιφέρουν μείωση του συνολικού πληθυσμού της χώρας κατά 500 χιλιάδες το 2015 και κατά 2 εκατομμύρια το 2050, ενώ το ένα τρίτο του πληθυσμού θα είναι γέροντες και κυρίως γερόντισσες με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για τις ΕΔ.
 Η χώρα μας απειλείται επικίνδυνα με πολύ υψηλή μείωση γηγενούς πληθυσμού, γεγονός που θα έχει σοβαρότατες επιπτώσεις στο μέλλον της Ελλάδος και κατ’ επέκταση στις ΕΔ της.  Ο αριθμός των μαθητών με μετανάστες γονείς και κυρίως αυτών που γεννήθηκαν στην Αλβανία, αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς ενώ αυτός των μαθητών με γηγενείς γονείς μειώνεται συνεχώς.
 Στην περιοχή μας και σε ό,τι αφορά τις όμορες χώρες, χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής οι δείκτες γονιμότητας της Τουρκίας και Αλβανίας που διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα, καταδεικνύοντας έτσι την πληθυσμιακή έκρηξη που διανύουν.
 Το φαινόμενο της υπογεννητικότητας διαμορφώθηκε από διάφορους παράγοντες όπως κοινωνικούς, οικονομικούς, ψυχολογικούς, πολιτισμικούς κ.α.  Στους παραπάνω παράγοντες δεν θα πρέπει να παραλείψουμε την απομάκρυνση σταδιακά από τα παραδοσιακά ελληνικά πρότυπα με τη χαλάρωση των οικογενειακών δεσμών και τη διαρκώς ελαττούμενη επίδραση των αρχών της Χριστιανικής διδασκαλίας.  Παρατηρείται δηλαδή μια αλλαγή στον κοινωνικό ιστό της χώρας μας υπό την επίδραση κυρίως των δυτικών προτύπων.
 Οι συνέπειες από την μείωση των γεννήσεων στη χώρα μας είναι κυρίως οικονομικές, κοινωνικές, πολιτισμικές και εθνικές.  Ειδικότερα και σε ό,τι αφορά στο θέμα μας η έλλειψη ανθρωπίνου δυναμικού, που απαιτείται για την κάλυψη των αναγκών της Εθνικής μας Άμυνας, γίνεται όλο και πιο φανερή και πιεστική.

 

 ε. Προτάσεις

  Ο Αριστοτέλης στην Πολιτεία του έγραφε :

 «Βουλόμενος ο νομοθέτης ως πλείστους είναι τους Σπαρτιάτας, προάγεται τους πολίτας ότι  πλείστους ποιείσθαι παίδας, εστί γαρ αυτοίς νόμος τον μεν γεννήσαντα τρεις νέους άφρουρον είναι, τον δε τέττερας ατελή πάντων».

 Απόδοση :  «Επειδή ο νομοθέτης ήθελε να είναι όσο το δυνατόν περισσότεροι οι Σπαρτιάτες, πρότεινε στους πολίτες να γεννούν όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά, διότι υπάρχει σε αυτούς νόμος, αυτός μεν που έχει γεννήσει τρεις γιούς να μην υπηρετεί ως φρουρός, αυτός δε που έχει τέσσερις να μην πληρώνει κανένα φόρο».

 Μια αποτελεσματική δημογραφική πολιτική θα μπορούσε να αποδώσει με την υιοθέτηση και εφαρμογή στην πράξη μέτρων που θα αποβλέπουν στην οικονομική στήριξη της οικογένειας, στην προστασία της μητρότητας και του παιδιού, στη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, στη μείωση της ανεργίας, στον συμβιβασμό οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, στη στεγαστική συνδρομή, στη διεύρυνση των φορολογικών ελαφρύνσεων στην αναζωογόνηση της υπαίθρου και των ακριτικών περιοχών της χώρας και στην επιστημονική μελέτη και έρευνα εις βάθος του δημογραφικού προβλήματος.

 Πιο αναλυτικά και συγκεκριμένα προτείνονται τα παρακάτω μέτρα :

  Υποχρεωτική στράτευση ανδρών και γυναικών  με τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας τους και αφού θα έχουν λάβει μέρος στις Πανελλήνιες εξετάσεις για μια ή το πολύ δύο φορές.  Έτσι σταδιακά θα μειωθεί σημαντικά ο αριθμός των εξ αναβολής «λόγω σπουδών».  Θα ονομαστεί Εθνική – Κοινωνική Υπηρεσία (ΕΚΥ).
  * Διάρκεια θητείας 12μηνη αρχικά
  * Σταδιακή μείωση του αριθμού των ΕΠΟΠ
* Εφαρμογή του μέτρου των Εφέδρων Υψηλής Ετοιμότητας (ΕΦΥΕΣ).
 Επειδή οι απόψεις επί του θέματος διίστανται προτείνεται όπως συνταχθεί ειδική μελέτη και εφόσον τα προτεινόμενα μέτρα δεν αποδώσουν τα αναμενόμενα.

  Παροχή υπηρεσιών και προστασίας στην έγκυο γυναίκα και μητέρα.
  (1) Πλήρης υγειονομική κάλυψη της μητέρας και του βρέφους, προ και μετά τον τοκετό.
  (2) Κάλυψη δαπανών προγεννητικού ελέγχου και εκείνων τεχνητής γονιμοποίησης.
  (3) Συστηματικότερος έλεγχος των απολύσεων εργαζομένων γυναικών που περιμένουν παιδί.  Ο Νόμος απαγορεύει την απόλυση εγκύου.  Παραβιάζεται όμως από τους εργοδότες με διάφορα προσχήματα.
  (4) Δημιουργία κατάλληλης και αξιόπιστης υγειονομικής υποδομής για να εξασφαλιστεί :
   1/ Η περίθαλψη και προστασία της εγκύου γυναίκας και της μητέρας, της νοικοκυράς, της άνεργης, της φοιτήτριας κλπ
   2/ Η προληπτική υγειονομική περίθαλψη όπου θα έχει σαν αποτέλεσμα μεταξύ άλλων και την άνοδο της ποιότητας του πληθυσμού π.χ. αποφυγή απόκτησης παιδιών με μεσογειακή αναιμία κλπ.
  (5) Να υποστηριχθεί υλικά και ηθικά η άγαμη μητέρα που επιθυμεί να μεγαλώσει μόνη της το παιδί της και να απλοποιηθούν οι διαδικασίες υιοθεσίας.
  (6) Αύξηση αριθμού και βελτίωση συνθηκών λειτουργίας δημόσιων, δημοτικών και ιδιωτικών βρεφονηπιακών σταθμών.  Διεύρυνση ωραρίου ώστε αρκετοί σταθμοί να λειτουργούν 2 συνεχόμενα 8ωρα.  Ετσι θα εξυπηρετούνται και οι εργαζόμενες κατά τις απογευματινές ώρες μητέρες.
  (7) Ειδικές υπηρεσίες φύλαξης παιδιών τους θερινούς μήνες που οι γονείς εργάζονται στην γεωργία ή τον τουρισμό.  Εκπαίδευση και πληροφόρηση των γυναικών – μητέρων σε θέματα φροντίδας και ανατροφής των παιδιών.
  (8) Να χορηγείται μισθός και σύνταξη στις μητέρες που ασχολούνται αποκλειστικά και αποδεδειγμένα μόνο με «Οικιακά».

  Υπηρεσιακές – εργασιακές διευκολύνσεις γονέων

(1) Συνυπηρέτηση κατά το δυνατόν συζύγων.
(2) Άδειες – μειωμένο ωράριο – υπηρεσία συζύγου- μητέρας.
(3) Γονική άδεια (διακοπή υπηρεσίας- εργασίας) μετά πλήρων αποδοχών μέχρι δύο ετών που θα μπορούν να κάνουν χρήση όποτε θέλουν μέχρι την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης του παιδιού.

 Δημιουργία ευεργετικών συνθηκών για τα παιδιά

  Επιβάλλεται η δημιουργία ενός καλύτερου υλικού – ψυχολογικού και ηθικού πλαισίου δράσης για τα παιδιά μας: λιγότερη παρακολούθηση τηλεόρασης (επιλεγμένα παιδικά προγράμματα χωρίς διαφημίσεις) και ευρύτερη εφαρμογή παιδαγωγικών αρχών που θα συμβάλουν στη σωστή ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών (πιο κοντά στη φύση, οικογενειακές – εθνικές παραδόσεις, αθλητισμός κ.α.).

  Ενίσχυση του εισοδήματος των οικογενειών, ιδιαίτερα εκείνων με τρία ή περισσότερα παιδιά.

  (1) Στα επιδόματα θα πρέπει να υπαχθεί και το δεύτερο παιδί.  Τα επιδόματα θα χορηγούνται για τρία χρόνια για το δεύτερο παιδί και μέχρι τη συμπλήρωση του 18ου  έτους για το τρίτο και πέραν αυτού παιδιά.  Το ύψος των επιδομάτων θα ισούται με το 25% των καθαρών μηνιαίων αποδοχών του ανειδίκευτου εργάτη για το δεύτερο, με το 50% για το τρίτο και με το 70% για το τέταρτο και πέραν αυτού παιδιά.

  (2) Μέτρα ενίσχυσης μονογονεϊκής οικογένειας αντίστοιχα με εκείνα που παρέχονται για το τρίτο παιδί.

  (3) Χαμηλότοκα, μακροπρόθεσμα δάνεια για αγορά ή κατασκευή κατοικίας.

  (4) Διατήρηση και κατά το δυνατόν βελτίωση της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα.  Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, εκτός των άλλων και με τον έλεγχο των τιμών των ειδών πρώτης ανάγκης.  Επίσης με την καθήλωση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ και καθιέρωση εκπτώσεων για οικογένειες με τρία ή περισσότερα παιδιά ακόμα και σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
 
  Προστασία της μονογονεϊκής οικογένειας

  Η οικογένεια της οποίας ο αρχηγός είναι άτομο άγαμο, διαζευγμένο ή σε κατάσταση χηρείας χρήζει ξεχωριστής προστασίας και φροντίδας από την Πολιτεία.  Έχει υπολογιστεί ότι το 90% των μονογονεϊκών οικογενειών έχει αρχηγό γυναίκα.  Είναι ανάγκη λοιπόν, να ληφθούν ουσιαστικά και δραστικά μέτρα γι αυτές τις οικογένειες για υλική, ηθική και κοινωνική στήριξη.

   Βελτίωση στρατολογικών θεμάτων

  Κρίνεται ότι θα αποτελέσει βασικό κίνητρο κατά της υπογεννητικότητας η μείωση του χρόνου θητείας του ή της συζύγου (γονέων) – εφόσον υιοθετηθεί η υποχρεωτική στράτευση και για τις γυναίκες – του μέτρου δυνάμενου να επεκταθεί μέχρι και της οριστικής απαλλαγής από τρία παιδιά και άνω.  Να επεκταθούν οι χορηγούμενες άδειες στους στρατευμένους γονείς.  Να προβλέπεται δωρεάν μετάβαση – επιστροφή με όλα τα μέσα συγκοινωνίας ή διάθεση Α/Φ C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας.

  Στήριξη και Ενίσχυση του ρόλου της Εκκλησίας

  Η Εκκλησία και η θρησκεία μας, με την παντοειδή ισχυρή δύναμη που διαθέτουν μπορούν να προσφέρουν σημαντικά στο εθνικό πρόβλημα.  Ήδη, με πρωτοβουλία της, η Εκκλησία της Ελλάδος ενισχύει οικονομικά το τρίτο παιδί στις Χριστιανικές οικογένειες της Θράκης.  Τα αποτελέσματα έχουν ήδη αρχίσει να φαίνονται.  Θα μπορούσε λοιπόν υλικά και ηθικά – διαφωτιστικά, σε συνεργασία με την Πολιτεία, η Εκκλησία να στηρίξει την πολύτεκνη οικογένεια και σε άλλες περιοχές της χώρας.  Και οι ομιλίες στους ναούς από κατάλληλους ιεροκήρυκες για θέματα γάμου – οικογένειας- τέκνων θα συνέβαλαν σημαντικά και θα επηρέαζαν θετικά τους νέους – νέες μας.  Το σύνθημα πρέπει να είναι : «ένα παιδί ακόμα», θα πρέπει να φέρει στον κόσμο η Ελληνίδα. Ήδη ο Ρ/Σ Εκκλησία της Ελλάδος εκπέμπει άπαξ της εβδομάδος : «Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε».

  Συνδρομή λοιπών φορέων

(1) Το ιατρικό σώμα και ειδικότερα οι μαιευτήρες και οι παιδίατροι με τις συμβουλές τους προς τα ζεύγη μεταξύ των οποίων και «για ένα παιδί ακόμα».
  (2) Το σχολείο με στάση εκτιμήσεως προς τον θεσμό της οικογένειας και συμβουλές για τη στήριξή της.
  (3) Οι Ένοπλες Δυνάμεις με την ενημέρωση των υπηρετούντων ανδρών και γυναικών στη σημασία του θεσμού της οικογένειας και στα επιδόματα, διευκολύνσεις και πλεονεκτήματα που παρέχει η Πολιτεία και η Υπηρεσία στους έγγαμους και πολύτεκνους.
  (4) Τα ΜΜΕ θα μπορούσαν να παρουσιάζουν ευτυχισμένες οικογένειες και να παροτρύνουν κατάλληλα για το θεσμό του γάμου και την απόκτηση τέκνων.  Παράλληλα θα αναλύουν και θα τονίζουν τα πλεονεκτήματα, διευκολύνσεις και επιδόματα των πολυτέκνων.

 

 
Πίνακας 10:
Εξέλιξη του πληθυσμού, πυκνότητα και δημογραφικοί δείκτες στις Βαλκανικές χώρες, 1951-1999
 
Πηγή: Eurostat, Council of Europe

 
Πίνακας 11
Ποσοστιαία κατανομή του πληθυσμού των Βαλκανικών χωρών σε μεγάλες ηλικιακές κατηγορίες, 1951-1999
 
Πηγή: Eurostat, Council of Europe

 

 
Πίνακας 12
Εξέλιξη της προσδοκώμενης ζωής κατά τη γέννηση στις Βαλκανικές χώρες, 1980-1998
 
Πηγή: Eurostat, Council of Europe
 
Πίνακας 13
Συνθετικοί δείκτες γονιμότητας στις Βαλκανικές χώρες, 1980-1999

 
Πηγή: Eurostat, Council of Europe

 

 
4.  Η  ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ στις  ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

α. Γενικά

Η αστικοποίηση της Ελληνικής οικογένειας και ειδικότερα η εγκατάλειψη της υπαίθρου και η συγκέντρωση του πληθυσμού στα αστικά κέντρα συνετέλεσε εκτός των άλλων και στην μείωση της γεννητικότητας ,επηρεάζοντας καθοριστικά το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας μας.
Ειδικότερα την δεκαετία του 60 η αγροτική οικογένεια στο σύνολό της εγκαταλείπει σταδιακά την ύπαιθρο προκειμένου να  μετακομίσει στα αστικά κέντρα με σκοπό την άνοδο του οικονομικού της επιπέδου , την μόρφωση των παιδιών τους, την κοινωνικότητά τους κλπ.
Ο αστικός και ημιαστικός πληθυσμός έφθασε στο 66% και το 2001 στο 73% σε αντίθεση με τον αγροτικό πληθυσμό που μειώθηκε αντίστοιχα στο 44% και στο 27%.
Σήμερα ο αγροτικός πληθυσμός διαμένει στο 76% της έκτασης της Ελληνικής γης ,με μέση πυκνότητα 15 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Το ήμισυ του πληθυσμού της χώρας διαμένει στο λεκανοπέδιο της Αττικής και της Θεσ/νίκης, και το μεγαλύτερο σε πόλεις και κωμοπόλεις κατά  μήκος μεγάλων οδικών αξόνων.
Η Επαρχία ερημώνεται και οι αγρότες που εγκαθίστανται στις πόλεις ως βιομηχανικοί εργάτες υιοθετούν το μικρό μέγεθος της  οικογένειας ,ως μέσον επιβίωσης και προσαρμοστικότητας στα νέα δεδομένα ,δεδομένου ότι δεν χρειάζονται πολλά αγροτικά χέρια ,αλλά υψηλές γνώσεις στον νέο τρόπο ζωής.
Όσο μεγαλύτερη είναι η πόλη τόσο μικρότερη γίνεται η οικογένεια.
Στο γεγονός αυτό συνέτεινε  και ο μεγάλος αριθμός μεταναστών ιδιαίτερα προς τις χώρες της Δ. Ευρώπης ,όπου οικογένειες εγκατέλειψαν την πατρώα γη και πολλές φορές συζύγους και παιδιά ,προκειμένου να ανέλθουν οικονομικά με προοπτική την μετεγκατάσταση της οικογένειας στην νέα χώρα.
Όταν τα αστικά κέντρα κορέσθηκαν από εργατικά χέρια ,η αναζήτηση εργασίας ξεπέρασε τα σύνορα με αποτέλεσμα η μετανάστευση να πλήξει περισσότερο τον αγροτικό πληθυσμό του οποίου αφαίρεσε τα νεότερα και παραγωγικότερα μέλη.
Η αστικοποιημένη οικογένεια αναγκάζεται να προσαρμόζεται στο αστικό περιβάλλον της και να αποποιηθεί την μέχρι τώρα ζωή της υπαίθρου όπου η  κοινωνικότητα και οι αγροτικές ανάγκες απαιτούσαν τον πιο οικονομικό και ομοιόμορφο τρόπο ζωής .
Αποτέλεσμα αυτού ήταν η συνεχής γήρανση του πληθυσμού , η υπογεννητικότητα και η ερήμωση της υπαίθρου , με εγκαταλελειμμένα χωριά.
Η ανάγκη διαμονής της νέας οικογένειας σε μικρότερους χώρους (διαμερίσματα) όπου οι ανέσεις (μπάνιο, καλοριφέρ κλπ) ήσαν  καλύτερες , είχαν σαν αποτέλεσμα την μείωση των μελών της οικογένειας και για λόγους χωρητικότητας .
Η αύξηση των αναγκών ,αλλά και η προσπάθεια ταυτισμού της μετακινούμενης οικογένειας προς το αστικό σύνολο (ενδυμασία, αυτοκίνητο κλπ) αύξησαν τα οικονομικά της μεγέθη με επιπλέον έξοδα, που για να καλυφθούν, υποχρέωσαν σε εργασία και την σύζυγο, με αποτέλεσμα την μείωση των τέκνων.
Συμπερασματικά τα κυριότερα αίτια που συνέβαλαν στην αστυφιλία και μετανάστευση είναι :

- ανισόρροπη ανάπτυξη των αστικών περιοχών σε βάρος της υπαίθρου
- δύσκολες συνθήκες της αγροτικής ζωής με αβέβαιο κέρδος
- ανάγκες μόρφωσης των τέκνων και καλλίτερο βιοτικό επίπεδο
- ανεπαρκής υγειονομική και νοσοκομειακή περίθαλψη
- διαφήμιση και προβολή του τρόπου ζωής στα αστικά κέντρα

Η παρατηρηθείσα  παλιννόστηση στις δεκαετίες 1970 και 1980 συνέβαλε στην περιορισμένη αύξηση του πληθυσμού ,χωρίς συνέχεια , καθ’ όσον το πλείστον των επαναπατριζόμενων ήσαν άτομα μη παραγωγικής ηλικίας.
Πέραν αυτών πρέπει να επισημανθεί ότι το πλείστον των παλιννοστούντων δεν επέστρεψε στις αγροτικές περιοχές προέλευσης αλλά στις μεγαλουπόλεις.
Η επιχειρηθείσα την προηγούμενη δεκαετία ανανέωση του πληθυσμού της χώρας και κυρίως των περιοχών που παρουσιάζουν έντονη δημογραφική αλλοίωση, με Πόντιους ομογενείς , δεν επέφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα .Απέτυχε ,ελλείψει σωστού και έγκαιρου προγραμματισμού και των αναγκαίων εγκαταστάσεων και ευκολιών εργασίας στους χώρους προορισμού.
Αντίθετα η μετανάστευση πληθυσμών από τις γειτονικές χώρες, νόμιμα ή λαθραία, το έτος 1990, είχε λάβει επικίνδυνες διαστάσεις και έτεινε να καλύψει το κενό των γεννήσεων Ελληνοπαίδων.
Το δημογραφικό πρόβλημα, με τις διαρκώς αυξητικές τάσεις του, παίρνει διαστάσεις επικινδυνότητας με εμφανείς επιπτώσεις  στην

- γήρανση του πληθυσμού
- μείωση των πολυτέκνων
- στην εθνική ασφάλεια
- στην αύξηση  των αγάμων – διαζύγια
- στην μείωση του εργατικού δυναμικού-οικονομία
- πληθυσμιακή αλλοίωση
Σε σύγκριση με τις όμορες Βαλκανικές χώρες όπου, εκτός της Βουλγαρίας, έχουμε μια σταθερά αύξηση του πληθυσμού , η χώρα μας παρουσιάζει μία αρνητική εικόνα με αποτέλεσμα το1998 οι θάνατοι να υπερβούν τις γεννήσεις ,με μόνη εξαίρεση τις γεννήσεις αλλοδαπών.
Έχοντας υπόψη ότι οι πληθυσμιακές μεταγγίσεις ακολουθούν την αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων ,σε συνδυασμό με τις τάσεις διαμορφώσεως χαλαρών συνόρων, κρατών πολυπολιτισμικών κοινωνιών και την ύπαρξη κενών πληθυσμού στην ελληνική επαρχία ,αντιλαμβάνεται κανείς τον κίνδυνο που διατρέχει το αμιγές κράτος –έθνος της Ελλάδος.

 

β.  Συνθήκες της οικογένειας στο στρατιωτικό περιβάλλον 
(1) Δημιουργία της στρατιωτικής οικογένειας

Η Στρατιωτική οικογένεια , ως μέρος του κοινωνικού συνόλου, ακολουθεί και αυτή την ροή των εξελίξεων δημιουργίας οικογένειας από τα πρώτα στάδια ,της νυμφεύσεως μέχρι της ολοκλήρωσης της με την ενηλικίωση και την επαγγελματική αποκατάσταση των τέκνων της.
Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ,ακολουθώντας ηλικιακά τα μέλη της ευρύτερης Ελληνικής κοινωνίας, νυμφεύονται στην μέση ηλικία των τριάντα ετών και προσδοκούν μια σύζυγο που κατά βάση θα εργάζεται και θα τον ακολουθεί στις διάφορες μετακινήσεις του, αναλαμβάνοντας ένα σημαντικό μέρος από το βάρος της οικογένειας (οικονομικά , παιδιά κλπ).
Αποτελεί ως εκ τούτου βασική αρχή , η εργασιακή, εκτός οικίας, απασχόληση της συζύγου και κατ’ επέκταση και ουσιαστικά η παρακολούθηση των μετακινήσεων του συζύγου, τόσο από πλευράς  τρόπου ζωής ,όσο και από πλευράς δυνατότητας εργασιακών συνθηκών  πλησίον του στρατιωτικού συζύγου.
Ως εκ τούτου η εργασιακή απασχόληση της συζύγου στον ευρύτερο δημόσιο τομέα αποτελεί προτεραιότητα για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων , δεδομένου ότι εξασφαλίζονται οι παραπάνω προϋποθέσεις ,κυρίως λόγω της κείμενης νομοθεσίας ,του σταθερού ωραρίου και των σταθερών αποδοχών, με  προέκταση βέβαια την συνταξιοδότηση και τη λήψη εφάπαξ αποζημίωσης.
Η εργασιακή απασχόληση της συζύγου ,η οποία κατά το παρελθόν δεν ήταν αναγκαία ,σήμερα πλέον καθίσταται απαραίτητη γιατί όχι μόνο συμβάλλει στην οικοδόμηση της προσωπικότητας της γυναίκας ,αλλά κυρίως στην οικονομική ισορροπία της στρατιωτικής οικογένειας , λόγω χαμηλών αποδοχών των στελεχών και αύξησης του κοινωνικού κόστους διαβίωσης (ενοίκια ,αυτοκίνητο, φροντιστήρια κλπ). Πίνακας 1

ΠΙΝΑΚΑΣ 1
Νυμφεύσεις Αξιωματικών Ε.Δ. κατά Βαθμό, Έτος, Κατηγορία

ΓΕΣ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΑΝΩΤΕΡΟΙ 3 3 2 3 1 2
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ 30 23 26 25 20 14
ΥΠΞΚΟΙ 79 87 74 78 62 65
ΕΠΟΠ 3 8 23 17 34 16
ΣΥΝΟΛΟ 115 121 125 123 117 97

ΓΕΑ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΑΝΩΤΕΡΟΙ 2 - - 1 - 2
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ 23 25 23 29 10 12
ΥΠΞΚΟΙ 27 20 25 39 18 23
ΕΠΟΠ - - 8 23 21 9
ΣΥΝΟΛΟ 52 45 56 92 49 46

ΓΕΝ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΑΝΩΤΕΡΟΙ - - - - - -
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ - 1 - 2 1 1
ΥΠΞΚΟΙ 57 78 68 51 42 22
ΕΠΟΠ - - - 3 4 7
ΣΥΝΟΛΟ 57 79 68 56 47 30

ΚΟΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ
ΑΝΩΤΕΡΟΙ - - - - - -
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ - 4 4 3 2 6
ΣΥΝΟΛΟ 19

ΚΟΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ
ΑΝΩΤΕΡΟΙ - - - - - -
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ 2 3 1 4 3 2
ΥΠΞΚΟΙ - - - - - -
ΕΠΟΠ - - - 17 21 17
ΣΥΝΟΛΟ 2 3 1 21 24 19

Η απόκτηση τέκνου ή τέκνων, ως βασική αρχή της ισορροπίας στην οικογένεια, δεν αποτελεί προβληματισμό τουλάχιστον μέχρι τα δύο παιδιά. Αποτελεί όμως, όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία, απαγορευτικό παράγοντα για αύξηση των μελών της οικογένειας , λόγω συνεχών μετακινήσεων, οικονομικών προβλημάτων κ.α. ,ταυτιζόμενης της στρατιωτικής οικογένειας πλήρως στο θέμα του αριθμού των τέκνων με το κοινωνικό σύνολο της χώρας. 
Η οικονομική κατάσταση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων ,ηλικιακά, και σε σχέση με τις λοιπές κοινωνικές ομάδες ,παρουσιάζει θετικούς δείκτες, δεδομένου ότι το στέλεχος, εξερχόμενο των παραγωγικών σχολών σε σχετικά μικρή ηλικία (22 με 24 έτη), έχει την οικονομική ευχέρεια (μισθός, σταθερότητα εργασίας, επαγγελματικό μέλλον)  να δημιουργήσει οικογένεια, πλην όμως οι κοινωνικές απαιτήσεις (διασκέδαση, αυτοκίνητο, στήριξη πατρικής οικογένειας) σε συνδυασμό με τις μεταθέσεις, μετατοπίζουν τον προβληματισμό του για τα επόμενα ηλικιακά χρόνια.
Η εξέλιξη της νομοθεσίας, όσον αφορά την συνυπηρέτηση των συζύγων, των αδειών πατρότητας και μητρότητας, άδειών κυήσεως και διευκολύνσεων στην  τέλεση γάμου (άδειες, δάνεια κλπ) συνηγορούν και διευκολύνουν ακόμη περισσότερο την γαμηλιότητα (νύμφευση) των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η προτίμηση των μελλοντικών συζύγων στην επιλογή ενός στελέχους ως συζύγου και την δημιουργία οικογένειας, παρουσιάζει αντιφατικά στοιχεία, δεδομένου ότι η νεαρά σύζυγος είναι υποχρεωμένη να εγκαταλείψει το οικείο περιβάλλον (φίλους, οικογένεια πατρική, εργασία, μόνιμο διαμονή) και να επιλέξει την βεβαιωμένη ανδροπρέπεια του συζύγου της, την μόνιμο εργασία του, τις διευκολύνσεις και παροχές (στέγη, Λέσχες, ΚΑΑΥ  κλπ) , που δεν εξασφαλίζονται στα λοιπά επαγγέλματα.
Στην προκειμένη περίπτωση το ζητούμενο είναι η ηλικιακή μείωση του προς νύμφευση στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων ,ούτως ώστε να του δοθεί ο απαραίτητος ηλικιακά χρόνος για τεκνοποίηση μεγάλου αριθμού τέκνων (άνω των τριών) και η δυνατότητα αποκατάστασης αυτών (μόρφωση –εργασία) κατά την διάρκεια της ενεργού υπηρεσίας του.
Συναφές βέβαια είναι ότι και οι διευκολύνσεις που θα γίνουν προς την κατεύθυνση αυτή από την υπηρεσία πρέπει να είναι ελκυστικές προκειμένου ο προβληματισμός  για νύμφευση να είναι θετικός, και ειδικότερα :

- διευκολύνσεις μετακινήσεων –μεταθέσεων με μοριακούς συντελεστές, όπου η οικογενειακή κατάσταση θα είναι ένα από τα πρωτεύοντα και ουσιαστικά στοιχεία

- προτεραιότητα μετακινήσεων στο εξωτερικό και με βάση την οικογενειακή κατάσταση, εκτός των άλλων απαραιτήτων προσόντων

- προτεραιότητα στέγασης του στελέχους ,υποχρεωτικά τα δύο πρώτα χρόνια του γάμου του, με σκοπό την δημιουργία οικονομικής υποδομής και άνεσης ,την συσχέτιση και οικογενειακή προσαρμογή του σε περιβάλλον που υπερτερεί το στοιχείο της οικογένειας.

- Δανειοδοτήσεις για την αντιμετώπιση των εξόδων νυμφεύσεως και συγκροτήσεως της πρώτης κατοικίας (έπιπλα , ηλεκτρικά σκεύη κλπ), με ευνοϊκούς όρους , αν και αυτά θα πρέπει σταδιακά να αποτελούν μόνιμο πλέον εξοπλισμό των υπηρεσιακών οικημάτων.

Ο συντονισμός αλλά και μελλοντικός προγραμματισμός στα θέματα διευκολύνσεων των στελεχών ,θα πρέπει να γίνεται συγκεντρωτικά και ενιαία σε όλους τους Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων (Στρατό –Ναυτικό –Αεροπορία) ούτως ώστε να μην υπάρχουν διαφοροποιήσεις ,οι οποίες μεγεθυνόμενες θα επηρεάσουν αρνητικά την διάθεση των στελεχών και θα προκαλέσουν σχόλια και αντιδράσεις .

(2) Συνθήκες διαβίωσης στρατιωτικής οικογένειας

Μετά την δημιουργία της στρατιωτικής οικογένειας και την απόκτηση του πρώτου τέκνου θα εξετάσουμε με ποιο τρόπο διαβιώνει ,ως στοιχείο ενθαρρυντικό ή αποτρεπτικό της αύξησης των μελών της οικογένειας, δηλαδή της τεκνοποίησης.
Η στρατιωτική οικογένεια, μακράν του οικογενειακού της περιβάλλοντος, σημαντικό για τη νέα σύζυγο, αφού δημιουργήσει την πρώτη κατοικία της, θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα της απόκτησης ενός παιδιού, συνεξετάζοντας τις εργασιακές συνθήκες του συζύγου (μετάθεση, εκπαίδευση κτλ) και το οικονομικό κόστος που θα προσθέσει το νέο μέλος στην οικογένεια.
 Στην προκειμένη περίπτωση τα έξοδα, είναι αρκετά υψηλά για τα οικονομικά ενός μικρού σε βαθμό στελέχους, δεδομένου ότι η κάλυψη του τοκετού εκ μέρους του Δημοσίου αποτελεί κλασματικό μέρος του συνόλου των εξόδων και αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την άμεση απόκτηση τέκνου.  
 Η κατάσταση βελτιώνεται εάν δημιουργηθούν μαιευτικές κλινικές, με ότι συνεπάγεται αυτό, στα μεγάλα Στρατιωτικά Νοσοκομεία  (ΓΝΣ 401, 424), ή συμβληθεί η υπηρεσία με αντίστοιχες κλινικές στις μεγάλες πόλεις                    ( Αλεξ/πόλη, Ρόδος κτλ), διευκολύνοντας έτσι το μικρό σε βαθμό στέλεχος στο οποίο, εκ της απειρίας του, δημιουργείται αγχωτικό βάρος. Έτσι δεν θα ανησυχεί για την κατάσταση εγκυμοσύνης και τοκετού, δεδομένου ότι και οι διαδικασίες θα είναι γνωστές και η εμπιστοσύνη του προς την υπηρεσία μεγαλύτερη.
 Η εξυπηρέτηση της εργαζόμενης συζύγου, πρέπει  να τείνει στην κατεύθυνση της μικρότερης προσπάθειας με τη δημιουργία βρεφονηπιακών σταθμών.
 Ήδη δημιουργήθηκαν ένδεκα βρεφονηπιακοί σταθμοί και προγραμματίζονται άλλοι έξη, με μια δυναμική η οποία, αν και καθυστέρησε αρκετά χρόνια, αξίζει επαίνων.
Η εξωσχολική απασχόληση των παιδιών και η μαθητική προετοιμασία τους, μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προς εξέταση από τους κατά τόπους Μεγάλους Σχηματισμούς με χρησιμοποίηση του στρατευμένου προσωπικού και συγκεκριμένα :
 
-Δημιουργία γυμναστηρίων, χώρων αθλοπαιδιών εντός της ζώνης των υπηρεσιακών οικημάτων.

-Απογευματινά φροντιστηριακά τμήματα για μουσική (πιάνο, κιθάρα) και ξένες γλώσσες.

-Εκδηλώσεις αποκλειστικά για παιδιά και αναλόγως ηλικίας με σκοπό την πνευματική-κοινωνική μόρφωσή τους.

-Εκδρομές με υπηρεσιακά οχήματα για επιμόρφωση σε θέματα της περιοχής (ιστορικά, περιβάλλοντος κτλ).

Η εφηβική ηλικία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται έχοντας υπόψη μας  τρεις βασικούς παράγοντες:

-την ψυχοσωματική διαφοροποίηση του εφήβου

-την πνευματική προσπάθεια που καταβάλλει για την πανεπιστημιακή του προετοιμασία.

-Το διαρκώς εναλλασσόμενο περιβάλλον λόγω συνθηκών εργασίας (απουσία πατέρα λόγω ασκήσεων, μεταθέσεις, επικινδυνότητα επαγγέλματος).

Θα ήταν ενδιαφέρον εάν εστιάζαμε την προσοχή μας σε έναν έφηβο που ο πατέρας του είναι ιπτάμενος ή κυβερνήτης πλοίου, σαν ένα παράδειγμα που είναι σύνηθες στη στρατιωτική καθημερινότητα. Το πιθανό αεροπορικό ατύχημα πλανάται, αν και δεν συζητείται, σε μια αεροπορική οικογένεια, εντείνεται δε, όταν  συμβαίνει σε διπλανή οικογένεια και οπωσδήποτε προβληματίζει όλους η πιθανή μελλοντική της πορεία όταν χαθεί ο πατέρας. Η υπηρεσία στην προκειμένη περίπτωση, παρά τις μέχρι τώρα προσπάθειες παραμένει εν πολλοίς παγερά αδιάφορη, εναποθέτοντας την επίλυση προβλημάτων στην ευαισθησία της ιεραρχίας (πολιτική και στρατιωτική).
   Αντίθετα ο ναυτικός κυβερνήτης πλοίου απομακρυνόμενος από την οικογένεια του για μεγάλο χρονικό διάστημα ,αντιμετωπίζει τα προβλήματα της τηλεφωνικά, ενίοτε, χρησιμοποιώντας φακό που άλλοτε μεν τα μεγεθύνει και άλλοτε τα σμικρύνει, οπωσδήποτε όμως δίνοντας εντολές και κατευθύνσεις εκ του μακρόθεν, χάνοντας  μέρος ή μερικές φορές και ολόκληρη την ψυχική επαφή με τα μέλη της οικογένειάς του (σύζυγο, παιδιά].
   Και οι δύο λοιπόν κατηγορίες οικογενειών ευελπιστούν ότι θα κατορθώσουν να εμπεδώσουν την οικογενειακή ηρεμία όταν υπηρετήσουν σε επιτελικές θέσεις ,αποκαθιστώντας την ψυχική επαφή με τα μέλη της οικογένειάς τους και συμπαραστεκόμενοι ουσιαστικά  στους προβληματισμούς τους.
   Πλέον αυτών όμως επικρέμαται πάντοτε ως δαμόκλειος σπάθη ο οικονομικός παράγοντας, με τις αυξημένες απαιτήσεις ιδιαίτερα  στην προετοιμασία των τέκνων για το πανεπιστήμιο, αλλά και κατά τα χρόνια φοίτησης.
   Η οικονομική αντιμετώπιση θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο έρευνας , δεδομένου ότι πολλά ταμεία (ΟΤΕ, ΔΕΗ) με μακροπρόθεσμη εκτίμηση των ενδιαφερομένων, δίνουν χρηματικά ποσά τα οποία προέρχονται από κρατήσεις ή επιχορηγήσεις, στον υποψήφιο, για επαγγελματική αποκατάσταση, νέο.
   Η οικονομική αντιμετώπιση εκ μέρους του κοινωνικού γίγνεσθαι (τράπεζες) αντιμετωπίζεται με φοιτητικά δάνεια μικρού επιτοκίου μεγάλης περιόδου χάριτος και μακρού χρόνου αποπληρωμής.
  Ο οικονομικός λοιπόν εφιάλτης για τη μέση στρατιωτική οικογένεια θα αντιμετωπίζετε επαρκώς με έναν συνδυασμό των ήδη εφαρμοσμένων μεθόδων. Ο στρατιωτικός δεν θα είχε οικονομικούς προβληματισμούς και το κίνητρο για την αύξηση των μελών της οικογένειας του θα ήταν ενεργό.
Συναφής είναι βέβαια και η μέχρι πρότινος ισχύσασα ενισχυτική μοριοδότηση των τέκνων στρατιωτικών για την εισαγωγή τους σε στρατιωτικές σχολές, λόγω συνθηκών διαβιώσεως.  Της παραπάνω νομοθετικής ρύθμισης  καθίσταται απαραίτητη η επαναφορά της ισχύος της και εφαρμογή της.
Η κατά προτεραιότητα μεταγραφή των φοιτητών παιδιών στρατιωτικών, μαζί με την υποχρεωτική στέγασή τους στις φοιτητικές εστίες όταν ο τόπος φοίτησης είναι μακριά από την μόνιμη κατοικία της οικογένειας, αποτελούν όχι απλώς επιδιώξεις αλλά αναγκαιότητες για την δημιουργία προβληματισμού αύξησης  των μελών της στρατιωτικής οικογένειας.

  (3)  Αποστρατεία – Έξοδος από την υπηρεσία

    Το θέμα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και πρέπει να συνεξετασθεί με τον αριθμό των μελών της οικογένειας – παιδιών.
Εκ πρώτης όψης φαίνεται ότι δεν μπορεί να συνδυαστεί η έξοδος από την υπηρεσία με την τεκνοποίηση, δεδομένου ότι κατά τον χρόνο της αποστρατείας ο στρατιωτικός ηλικιακά, βιολογικά και κοινωνικά είναι εκτός χρόνου τεκνοποίησης.
Είναι όμως έτσι; ή το όλο θέμα έχει σχέση την αντιμετώπιση των υποχρεώσεων μιας πολυμελούς οικογένειας, οι οποίες θα επεκταθούν πολύ πέραν των ορίων της αποστρατείας, καθιστώντας τον στρατιωτικό υποχρεωμένο να αναζητήσει μια επιπλέον εργασία, πολλές φορές υποβαθμισμένη, για να αντιμετωπίσει τα εγγενή έξοδα του τρίτου ή τέταρτου παιδιού, παρατείνοντας τον χρόνο εργασίας του και αφαιρώντας το πλεονέκτημα της απόλαυσης μιας ήσυχης και ήρεμης ζωής.
Αρχικά ας εξετάσουμε το θέμα της μόνιμης κατοικίας, το οποίο λόγω της καθημερινότητας, των συνεχών μετακινήσεων και των οικονομικών δεν αποτελεί προβληματισμό ιδιαίτερα στις νεαρές ηλικίες των στρατιωτικών. Αργότερα αποτελεί όνειρο αβέβαιο και άπιαστο για τον στρατιωτικό, αν στηριχθεί στα οικονομικά υπηρεσιακά δεδομένα, εναποθέτοντας τις ελπίδες του για απόκτηση ιδιόκτητης  κατοικίας στην ύπαρξη πατρικής περιουσίας και των δύο συζύγων.
Η δυσκολία εξασφάλισης μονίμου στέγης και κατ’ επέκταση ο μελλοντικός προσανατολισμός της στρατιωτικής οικογένειας για το τελικό τόπο μονίμου διαμονής αποτελεί αποτρεπτικό στοιχείο της αύξησης των μελών της οικογένειας.
Αντίθετα η εξασφάλιση και μεθόδευση απόκτησης μονίμου κατοικίας στις παραγωγικές ηλικίες του στελέχους (μέχρι 34 – 40 ετών) θα διευκολύνει στην αποπληρωμή της μέχρι το χρόνο αποστρατείας του ,αποτελώντας ένα ακόμη θετικό κίνητρο για την αύξηση των μελών της οικογένειας του.
Επεκτείνοντας το θέμα  της μονίμου κατοικίας θα πρέπει να αναφερθούμε με βάση τα κοινωνικά δεδομένα (κάθε παιδί και δωμάτιο), ότι η έκταση (τετραγωνικά) της μονίμου κατοικίας ,ως συνθήκη άνετης διαβίωσης της οικογένειας, αποτελεί παράγοντα που επηρεάζει την τεκνοποίηση, λαμβάνοντας επί πλέον υπόψη ότι πολλές φορές η οικογένεια του στρατιωτικού υποχρεούται να συγκατοικεί με τους γονείς ενός των συζύγων, αν και τούτο δεν είναι σύνηθες.
Η επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών, με τα σημερινά δεδομένα, είναι αποτρεπτική για τεκνοποίηση πολλών παιδιών ,συνδυαζόμενη με την επιθυμία του κάθε γονιού για επιπλέον μόρφωση και εύρεση εργασίας που θα αποκαταστήσουν κοινωνικά και με υψηλές αποδοχές το παιδί του το δυνατόν ενωρίτερα.

γ.  Το στέλεχος  γυναίκα – σύζυγος –μητέρα στις Ένοπλες Δυνάμεις
 
(1) Γενικά

  Το θέμα ίσως παλαιότερα να μην απασχολούσε την υπηρεσία λόγω του μικρού αριθμού υπηρετουσών  γυναικών. Όμως σήμερα αποτελεί αναγκαιότητα λόγω του όλο και διαρκώς αυξανόμενου θήλεος προσωπικού στις ένοπλες δυνάμεις.  Χαρακτηριστικά αναφέρεται, ότι οι γυναίκες που υπηρετούν στις Ε.Δ. κατά κατηγορία, σύμφωνα με τελευταία στοιχεία του ΕΠΥΕΘΑ, είναι όπως παρακάτω : (πίνακας 2)
  

 

Πίνακας 2: Αριθμός Υπηρετουσών Γυναικών για το έτος 2005

ΓΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΑΝΩΤΕΡΟΙ 188
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ 1177
ΥΠΞΚΟΙ 2006
ΕΠΟΠ 308
ΣΥΝΟΛΟ 3679

ΓΕΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΑΝΩΤΕΡΟΙ 73
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ 1252
ΥΠΞΚΟΙ 746
ΕΠΟΠ 219
ΣΥΝΟΛΟ 2290

ΓΕΝ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΑΝΩΤΕΡΟΙ 54
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ 299
ΑΝΘΣΤΕΣ/ΥΠΞΚΟΙ 1631
ΕΠΟΠ 46
ΣΥΝΟΛΟ 2030

ΚΟΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ
ΑΝΩΤΕΡΟΙ 5 -
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ 58 57
ΕΠΟΠ - 208
ΣΥΝΟΛΟ 63 265

(2) Υποχρεωτική στράτευση γυναικών στις ΕΔ

(α) Η συνταγματική εξίσωση των γυναικών με τους άνδρες έχει σαν αποτέλεσμα την κάλυψη μεγάλου αριθμού θέσεων στις Δημόσιες υπηρεσίες, τις ΔΕΚΟ και πρόσφατα τις Ένοπλες δυνάμεις, όπου οι γυναίκες  εισάγονται χωρίς ποσοστώσεις σε όλες τις Στρατιωτικές και Σωμάτων Ασφαλείας σχολές, με την υπογεννητικότητα να θριαμβεύει.
  Η ανάγκη της συμμετοχής και του ετέρου ημίσεως και του πλέον δραστήριου και δημιουργικού πληθυσμού της χώρας στην Εθνική Άμυνα καθίσταται επιτακτική.
 Η γυναίκα σήμερα συναγωνίζεται, μάλλον ανταγωνίζεται, τους άρρενες στην κατάκτηση υλικής ζωής προσπαθώντας να καταλάβει όλες τις καλές, άνετες, προσοδοφόρες και προνομιούχες θέσεις στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Επιζητούν να κάνουν καριέρα και να καλοπεράσουν αφήνοντας το θέμα της τεκνοποίησης στο μακρινό μέλλον. Και όταν πλέον το μακρινό μέλλον γίνεται εγγύς, τότε βιολογικά αρχίζουν οι δυσκολίες, που μαζί με την αγωνία για τεκνοποίηση, καταλήγουν συχνά στην υποβοηθητική ιατρική
υποστήριξη (τεχνητή γονιμοποίηση), που απαιτεί, εκτός των άλλων, χρόνο και χρήμα.
 Στην δεκαετία του "50" η μέση ελληνική οικογένεια γεννούσε περισσότερα από τέσσερα παιδιά, δηλαδή με τα σημερινά δεδομένα πολλά παιδιά. Συνηθισμένη ήταν η φράση “Ένα του Θεού ( λόγω θνησιμότητας), ένα της πατρίδας (λόγω πολέμου), ένα του γονιού (υποστήριξη γηρατειών) ” και από εκεί και πέρα κάνεις παιδιά για να τα  αποδώσεις στην κοινωνία .
 Σήμερα, με τον κατακλυσμό των αλλόφυλων, αλλοδαπών και ελληνοποιημένων, τα ελληνόπουλα συρρικνώθηκαν και αντιμετωπίζουν τον εφιάλτη του αύριο που δεν είναι η βιωσιμότητα τους αλλά η επικράτηση τους μέσα στον ίδιο τους τον χώρο, την Ελλάδα. Τραγική και υπερμεγέθης ίσως πραγματικότητα που την επιβεβαιώνουν όμως τα στατιστικά στοιχεία.

(β) Υποχρεωτική στράτευση γυναικών        

Αν και το μέτρο έχει πολλές φορές απασχολήσει την ηγεσία (πολιτική και στρατιωτική) θα αντιμετωπισθεί για πρώτη φορά  σε εφαρμογή παρόλο ότι ιστορικά η γυναίκα συμμετείχε πάντοτε ενεργά στους πολέμους της χώρας (Α’ΠΠ, Β’ΠΠ), είτε ως στρατευμένη, είτε με εθελοντική προσφορά για την μεταφορά υλικών που απαιτούντο στην πρώτη γραμμή ή ως νοσηλεύτρια στα μετόπισθεν, γεγονός που την καθιστούσε ισότιμη με τους άνδρες σε προσφορά προς την πατρίδα.
 Το μέτρο, αν και όποτε εφαρμοσθεί, θα πρέπει αρχικά να γίνει με ενημέρωση και προετοιμασία της κοινής γνώμης ,διεξοδικά και λεπτομερώς για να τύχει αναλόγου υποδοχής. Επίσης η εφαρμογή του θα πρέπει να γίνει πιλοτικά και επί εθελοντικής βάσεως σε ένα μεγάλο Σχηματισμό ή εδαφικό διαμέρισμα (Ήπειρος- Πελοπόννησος κλπ).
 Είναι βέβαιο ότι το μέτρο θα αποσκοπεί στην συμπλήρωση των υπαρχόντων κενών στις προβλεπόμενες θέσεις, λόγω μειωμένης απόδοσης κλάσεων των ανδρών.  Οπωσδήποτε δεν θα συγκροτήσουν μάχιμο μονάδα ή θα ασκήσουν καθήκοντα μαχητού.
 Από την στράτευση των γυναικών θα πρέπει να εξαιρεθούν ορισμένες κατηγορίες, όχι μόνο με βάση τα σωματικά κριτήρια που ισχύουν για τους άνδρες, αλλά και με βάση άλλες ιδιαιτερότητες όπως π.χ. παντρεμένες γυναίκες, έγκυες, συνυπηρετούντες αδελφοί, μονογονικές οικογένειες κλπ , και θα πρέπει να καθορισθούν μονάδες ή υπηρεσίες που θα μπορούν να υπηρετούν αποκλειστικά ή μερικά όπως Στρατολογικά γραφεία ,Δικαστικό σώμα, Οικονομικό-Ελεγκτικό , Υγειονομικό, Ναυτικό, Αεροπορία ,ή υπηρεσίες κοινής ωφέλειας.
 Οι δυνατότητες διαμονής  θα πρέπει να έχουν εναλλαξιμότητα είτε με διανυκτέρευση σε στρατόπεδα ,στρατιωτικά  καταστήματα ή στο σπίτι τους ,το οποίο εκτιμάται και προσδοκάται να ευρίσκεται κοντά στον τόπο υπηρεσίας τους.
 Αναλυτικότερα μπορούμε να εξετάσουμε τις δύο κατηγορίες υπηρεσιών όπως παρακάτω
    

    1/ Στράτευση για κοινωνική θητεία
 
Κοινωνική θητεία λέγοντας εννοούμε προσφορά υποχρεωτικής εργασίας στο κοινωνικό σύνολο ,για εξυπηρέτηση κρατικών αναγκών ,είτε  λόγω   έλλειψης  προσωπικού, είτε  λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων.
Η στράτευση των γυναικών πρέπει να γίνεται με τους ίδιους όρους της στράτευσης των ανδρών αλλά σε τοπική βάση ,ούτως ώστε να δίνεται δυνατότητα της διανυκτέρευσης στα σπίτια τους και όχι σε ιδιαίτερους χώρους - στρατόπεδα, όπου πιθανώς τα έξοδα λειτουργίας τους θα υπερβαίνουν την προσφορά τους αποτιμημένη σε χρήμα.
 Ως προσφορά κοινωνικής θητείας ενδεικτικά αναφέρεται ότι μπορεί να επικεντρώνεται σε Νοσοκομεία ,μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και δημόσιες υπηρεσίες που αμέσως υποστηρίζουν πολεμικές επιχειρήσεις (ΟΤΕ, ΟΣΕ, Παλλαϊκή Άμυνα κλπ) στο Δημόσιο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση και σε ανάλογα καθήκοντα.
 Η εμφάνιση των γυναικών ,και τα λοιπά (αποδοχές, σίτιση, άδειες) θα ακολουθούν, σε αναλογία μέτρου ,τα ισχύοντα για τον άρρενα στρατεύσιμο.
 Αναλογικά η Διοίκηση και ο έλεγχος πιθανόν να ανατεθεί στις κατά τόπους στρατιωτικές αρχές (Φρουραρχεία) ή όπου δεν υπάρχουν σε αστυνομικές αρχές, σε συνδυασμό πάντοτε με την κοινωφελή υπηρεσία στην οποία απασχολούνται.
 Η εκπαίδευσή τους αποτελεί αντικείμενο της στρατιωτικής υπηρεσίας και το διάστημα του ενός μηνός κρίνεται επαρκές για βασική στρατιωτική εκπαίδευση και εκπαίδευση αντικειμένου - καθήκοντος. Η εκπαίδευση αυτή δεν απαιτεί στρατιωτικούς χώρους ,αλλά δημοσίας ή δημοτικής εκμεταλλεύσεως χώρους με προσωπικό και από την δημοσία διοίκηση ,σε ωράριο βασικής επιμόρφωσης.
  Βέβαια στην παραπάνω πρόταση γίνεται μία κατά βάση προσέγγιση.  Το όλο θέμα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης με λεπτομερή εξέταση όλων των παραγόντων που θα επηρεάζουν το πρόβλημα.  Η μελέτη αυτή συνεχώς θα συμπληρώνεται με βάση τα νέα στοιχεία –δεδομένα που θα προκύπτουν κατά την εφαρμογή του θεσμού.
 
2/ Στράτευση στις Ένοπλες Δυνάμεις
 
Η τοποθέτηση των γυναικών  στις στρατιωτικές μονάδες θα ακολουθεί τον τρόπο εκπαίδευσης των κληρωτών αρρένων οπλιτών ,αφού βέβαια οι γυναίκες θα δηλώνουν την προτίμηση τους και ειδική επιτροπή θα επιβεβαιώνει την ικανότητα τους να ανταποκριθούν στις ιδιαιτερότητες της στρατιωτικής θητείας με βάση και τα προσόντα που διαθέτουν.
 Καθορισμός των μονάδων ,υπηρεσιών και καταστημάτων ,καθώς και τα καθήκοντα – ειδικότητες, θα πρέπει να γίνουν αντικείμενο εξετάσεως με απόλυτη ακρίβεια ,αφ’ ενός για να μη ανατρέψουμε την μαχητικότητα –λειτουργικότητα μιας μονάδας και αφ’ ετέρου για να προσαρμόσουμε τις γυναικείες ιδιαιτερότητες με τις απαιτήσεις του στρατιώτη μαχητή,   π.χ. σε Μονάδες Μάχιμες μέχρι ποσοστού 10% και στις ειδικότητες του γραφέα , σιτιστού ,αποθηκάριου ,μάγειρα κλπ.  Σε υπηρεσίες Οικονομικού –Ελεγκτικού, Στρατολογικού, Δικαστικού , σε ποσοστό 70%.  Στα σώματα ΣΕΜ, ΣΥΠ, Υγειονομικού σε ποσοστό 40% . Στην Αεροπορία και το Ναυτικό η συμμετοχή των γυναικών αρχικά μπορεί να είναι το 30% των στρατευμένων κληρωτών αρρένων οπλιτών με ανοδικές τάσεις.  Το αποδεσμευόμενο αυτό ποσοστό των αρρένων θα αποδίδεται στον Στρατό Ξηράς.
 Ο αιτούμενος για υπηρεσία αριθμός των γυναικών δεν πρέπει να υπολογίζεται με βάση τον συνολικό γυναικείο πληθυσμό της χώρας ,αλλά σε συνδυασμό με τον Μεγάλο Σχηματισμό ,το εδαφικό διαμέρισμα στο οποίο ευρίσκεται αυτός και την απόδοση του γυναικείου προσωπικού στο ίδιο εδαφικό διαμέρισμα (π.χ. VIII Μεραρχία – εδαφικό διαμέρισμα Ηπείρου, Α΄ΣΣ –εδαφικό διαμέρισμα Δ. Μακεδονίας  κλπ) , οπότε και το  προς υπηρέτηση  γυναικείο προσωπικό θα καλείται αναλογικά από όλους τους νομούς του εδαφικού διαμερίσματος.
 Η πληθυσμιακή έκρηξη στην περιοχή της Αθήνας και Θεσσαλονίκης λόγω μετακίνησης πληθυσμού, πρέπει να εξετασθεί με προσοχή και να ληφθεί υπόψιν η δυνατότητα τροφοδότησης πλησιέστερου εδαφικού διαμερίσματος –νομού, ή  η  απόδοση σε άλλα εδαφικά διαμερίσματα κατόπιν υπευθύνων δηλώσεων του ενδιαφερομένου γυναικείου προσωπικού.
 Προϋπόθεση βέβαια της στράτευσης είναι η ύπαρξη δημοτολογίου θήλεος προσωπικού στις κατά τόπους Δημοτικές αρχές ,δεδομένου ότι σήμερα υπάρχει μόνο δημοτολόγιο αρρένων.  Αυτό όμως δεν παρουσιάζει σοβαρές δυσκολίες λόγω της δημιουργίας οικογενειακής μερίδας στους κατά τόπους Δήμους.

(3)  Ευνοϊκές ρυθμίσεις

   Η υποχρεωτική στράτευση των γυναικών θα τις κοινωνικοποιήσει περισσότερο, λόγω της συνύπαρξης και συνεργασίας σε ευρύτερο κύκλο συνανθρώπων – συμπολιτών.  Θα μάθουν να υπηρετούν το κοινωνικό σύνολο με σεβασμό, με σωστή κοινωνική συμπεριφορά, πειθαρχικότητα ,αυτοέλεγχο και αυτοπεριορισμό.
 Η ταύτιση της στρατευμένης γυναίκας με την κοινωνία θα την προσαρμόσει στην μετέπειτα οικογενειακή της ζωή με ευκολότερο τρόπο. Θα της δώσει αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στις ικανότητες της, αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα.
 Ο ευρύς κοινωνικός περίγυρος προδιαθέτει, εκτός των άλλων, σε ένα ευρύτερο κύκλο γνωριμιών για την επιλογή συζύγου και σε επέκταση στην δημιουργία οικογένειας.
 Αντίστοιχα η πολιτεία θα πρέπει να νομοθετήσει ειδικές προνομιακές επιδοτήσεις ,προκειμένου να προσληφθούν ή διορισθούν στον Δημόσιο τομέα οι γυναίκες που έχουν υπηρετήσει και ειδικότερα:
- Όλο το θήλυ μόνιμο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων  να προέρχεται  κατά  προτεραιότητα από τις γυναίκες που έχουν κάνει στρατιωτική θητεία η Εθνική Κοινωνική Υπηρεσία (ΕΚΥ).
- Οι συμμετέχουσες σε διαγωνισμούς μέσω του ΑΣΕΠ να πριμοδοτούνται με αριθμό μορίων και με τα σημερινά δεδομένα, να απαλλάσσονται της συνέντευξης, λαμβάνοντας τον ανώτερο βαθμό.
- Ο χρόνος υπηρεσίας να προσμετράται ως συντάξιμος στο διπλάσιο και να υπάγεται στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

(4) Επιπτώσεις για το δημογραφικό από την καθιέρωση του θεσμού της εισαγωγής γυναικών στο στρατό.
   (α) Η εισαγωγή γυναικών στις παραγωγικές σχολές των ΕΔ της χώρας άρχισε από το 1991 μέσω των Πανελληνίων Γενικών Εξετάσεων.  Από τότε ο αριθμός των εισαγομένων στις Σχολές των ΕΔ ηύξανε συνεχώς βάσει των ποσοστών.  Από δε του 2005 έχουν καταργηθεί και οι ποσοστώσεις.  Οπότε το μόνο μέσον περιορισμού των εισεχθησομένων γυναικών είναι οι ψυχοσωματικές δοκιμασίες (tests).  Εκπαιδεύονται στις αντίστοιχες σχολές όπως και οι άνδρες συνάδελφοί τους.  Κατανέμονται σε όλα τα Όπλα – Σώματα με τη διαδικασία που ισχύει στις Σχολές.  Αποφοιτούν ως Ανθλγοί ή Υπαξκοί και εξελίσσονται όπως και οι άνδρες.
 Για τις λοιπές κατηγορίες γυναικών από τον 1993 δεν έχουν προσληφθεί γυναίκες ως ΕΠΥ ή ΕΠΟΠ πλην 200 για το Στρατολογικό Σώμα.  Διαγωνισμός για 71 ΕΠΟΠ (άνδρες – γυναίκες) για θέσεις Διοικητικής Μέριμνας βρίσκεται σε εξέλιξη.

   (β) Προγενέστερα κατ’ επιταγήν του άρθρου 4 του Συντάγματος «Περί ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων» και για να καταπολεμηθεί η ανεργία και μειωθεί η θητεία άρχισε να ισχύει ο θεσμός των ΕΠΥ-ΕΠΟΠ-ΕΜΘ και για τις γυναίκες με ποσοστώσεις επί του συνόλου και για ορισμένες θέσεις αρχικά (Σώματα) από του έτους 1979.
 
   (γ) Οι πρώτες επιπτώσεις για το δημογραφικό ήσαν ενθαρρυντικές, αφού ο δείκτης γεννητικότητας, αρχικά χαμηλός, έφθασε το 2004 στο 1,7 τέκνα ανά ένστολο ύπανδρο γυναίκα κατά μέσο όρο, όταν ο γενικός ΜΟ στη χώρα μας έχει πέσει στο 1,5.
 Ενδεικτικά αναφέρεται ότι επί 2.200 ΕΜΘ γυναικών ΣΞ που παρακολουθεί  το 1ο ΕΓ το 85% είναι ύπανδρες και οι λοιπές άγαμες.  Από τις έγγαμες :
    - το 4% είναι άνευ τέκνων
    - το 29,5% έχει ένα (1) τέκνο
    - το 51% έχει δύο (2) τέκνα
    - το 14% έχει τρία (3) τέκνα
    - το 1,5% έχει από (4) τέκνα και άνω

   (δ) Οι διάφορες παροχές (οικονομικές, στεγαστικές κ.α.), οι διευκολύνσεις και τα ευεργετικά μέτρα για την στρατευμένη μητέρα έχουν συμβάλλει θετικά στην τεκνοποίηση.  Ο γάμος με Αξκούς – Ανθστές – Μον. Υπαξκούς των ΕΔ παρουσιάζει αρκετά και σημαντικά πλεονεκτήματα (συνυπηρέτηση, δύο μισθοί, δύο εφάπαξ, επιδόματα, δώρα, δύο συντάξεις, μόρια, βρεφονηπιακοί σταθμοί κλπ). Σχετικός είναι και ο πίνακας “Γεννήσεων τέκνων ανά έτος στις Ε.Δ.”. (πίνακας 3)

 

 

 

Πίνακας 3
(Γεννήσεις τέκνων ανά έτος - ΕΠΥΕΘΑ)

ΓΕΣ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΑΝΩΤΕΡΟΙ/ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ 24 23 56 42 61 54
ΑΝΘΣΤΕΣ - 2 6 2 9 23
ΥΠΞΚΟΙ 221 234 254 234 183 187
ΕΠΟΠ - - - 7 30 15
ΣΥΝΟΛΟ 245 259 316 285 283 279

ΓΕΑ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΣΥΝ. ΤΕΚΝΩΝ 103 95 101 76 96 72
% 5,81% 5,17% 5,16% 3,38% 4,26% 3,14%

ΓΕΝ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΣΥΝ. ΤΕΚΝΩΝ 76 80 90 82 88 65

ΚΟΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ
ΑΝΩΤΕΡΟΙ - - - - - -
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ 2 1 6 2 2 9
ΣΥΝΟΛΟ 22

ΚΟΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ
ΑΝΩΤΕΡΟΙ - - - - - -
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ 5 3 3 4 1 2
ΥΠΞΚΟΙ - - - - - -
ΕΠΟΠ - - - 2 6 10
ΣΥΝΟΛΟ 5 3 3 6 7 12

   (ε) Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι η εισαγωγή του θεσμού των γυναικών στο στρατό, παρά τα όποια μικροπροβλήματα τελικά απέδωσε και στο δημογραφικό.  Με την αύξηση δε των ευεργετικών μέτρων και κατάλληλη ενημέρωση – διαφώτιση εκτιμάται ότι θα αποδώσει ακόμη περισσότερο.  Ήδη πρόσφατα έγινε επίσημη εξαγγελία της Κυβέρνησης σύμφωνα με την οποία και η τρίτεκνη οικογένεια θεωρείται πολύτεκνη με όλα τα γνωστά και πρόσθετα πλεονεκτήματα.

ε.  Μερικά Συμπεράσματα – Προτάσεις 
   Με όσα παραπάνω εκτέθηκαν γίνεται κατανοητό ότι το κοινωνικό όφελος από την στράτευση των γυναικών θα είναι πολύ μεγάλο , με ελάχιστη επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου και του προϋπολογισμού.
 Με την συμμετοχή των γυναικών στην κοινή Εθνική προσπάθεια ,του ημίσεως και πλέον ενεργού πληθυσμού της χώρας , η εθνική απόδοση ,ως  Εθνικό προϊόν σε όλους τους τομείς διπλασιάζεται και το κυριότερο  η γυναίκα συνεισφέρει στο κοινωνικό σύνολο ως ενεργός πολίτης ,συμμετέχει ενεργά στην Εθνική Άμυνα , παράγει (γεννά, ανατρέφει) χρήσιμους αλληλέγγυους πολίτες .
 Ειδικότερα επιβάλλεται από τον σύγχρονο τρόπο ζωής ή αν θέλετε από το παράδειγμα μικρών χωρών οι οποίες αντιμετωπίζουν συναφή προβλήματα λόγω υπογεννητικότητας :
- Στράτευση της γυναίκας σε εκπλήρωση κοινωνικής θητείας
- Στράτευση της γυναίκας στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας
- Κωδικοποίηση [νομοθετική ]προσόντων που απορρέουν από τις παραπάνω υπηρεσίες

 Η στράτευση των γυναικών θα έχει ως αποτέλεσμα :

- Την αύξηση της επάνδρωσης των ενεργών Μονάδων
- Την μείωση της ανεργίας
- Την ανακούφιση του Κρατικού προϋπολογισμού
- Την ειδίκευση του γυναικείου πληθυσμού μέσα από τις Ένοπλες Δυνάμεις
- Την στελέχωση των Ενόπλων Δυνάμεων με  μόνιμα γυναικεία στελέχη που έχουν στρατιωτική εμπειρία
 
Το κυριότερο όμως θετικό ,ως Εθνικό όφελος της υποχρεωτικής θητείας των γυναικών, είναι η συμμετοχή  του ημίσεως ενεργού πληθυσμού της χώρας στη  Εθνική κοινωνική μας ζωή, νοιώθοντας έτσι το αίσθημα της συμμετοχής και αλληλεγγύης  της κοινωνικής συνοχής.
 Το λεγόμενο ως δήθεν πολιτικό κόστος με την στράτευση των γυναικών, θα είναι απολύτως πολιτικό κέρδος και κυρίως Εθνικό όφελος.
 Λαμβανομένου υπόψη του σοβαρού και συνεχώς επιδεινουμένου προβλήματος υπογεννητικότητας των Ελληνίδων, ο θεσμός των ΟΠΥ υπήρξε αναγκαίος.  Παρά τα όποια μειονεκτήματά του τελικά εκπληρώνει τον σκοπό για τον οποίο υιοθετήθηκε.
 Τέλος η υποχρεωτική στράτευση των νέων μας στα 18 θα δέσει την νεολαία μας με την πατρίδα.  Θα εθισθούν στην πειθαρχημένη ζωή και θα μάθουν αρχές και αξίες.

 

  

 

 

5. Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΩΝ ΕΔ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

α. Γενικά

   Κατά την εξέταση των δεικτών της γεννητικότητας στην Ελλάδα διακρίνουμε τη συνεχή πτώση της και αντίστοιχα τη μείωση της θνησιμότητας (γήρανση πληθυσμού) στις γεροντικές ηλικίες και αύξηση του ορίου ηλικίας, γεγονός που αύξησε δραματικά την αναλογία των ηλικιωμένων ατόμων σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της χώρας.  Αναλογία η οποία παρουσιάζει αυξητικά μεγέθη, αν ληφθούν υπόψη αφενός μεν, οι υψηλοί δείκτες ανεργίας και αφετέρου η αύξηση της μέσης ηλικίας κατά την οποία ένας ενεργός νέος εισέρχεται στον εργασιακό χώρο.
 Το 1951 η αναλογία των ηλικιωμένων ατόμων στη χώρα μας (άνω των 65 ετών) ήταν 6,5% και το 1984 ανήλθε στο 13.3%, ενώ το ποσοστό των υπερηλίκων (άνω των 75 ετών) από 2% ανήλθε στο 5.4%. 
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η μεταβολή της αναλογίας του παιδικού πληθυσμού (0-14 ετών) που, ενώ στις αστικές περιοχές παρέμεινε σχεδόν στα ίδια επίπεδα γύρω στο 23%, στις αγροτικές περιοχές παρουσίασε σημαντική μείωση πέφτοντας κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από 32.3% στο 22.5%.
Παρατηρούμε λοιπόν ότι η αύξηση των ηλικιωμένων και η μείωση του παιδικού πληθυσμού δημιουργούν, εκτός των άλλων, και δυσάρεστες οικονομικές επιπτώσεις, που απαιτούν έγκαιρη και μακρόπνοη αντιμετώπιση προς αποφυγή δυσάρεστων συνεπειών στον οικονομικό τομέα της χώρας.
Στον μεγαλύτερο ασφαλιστικό οργανισμό, το ΙΚΑ, η αναλογία συνταξιούχων – ασφαλισμένων είναι (1993) 1:2,5, με αυξητικές τάσεις, ενώ θα έπρεπε, με βάσει τα διεθνή δεδομένα, να είναι 1:4,5, για την ομαλή οικονομική πορεία του οργανισμού.
Στο δημόσιο η αναλογία αυτή είναι 1:1, αν και το παραδεκτό όριο σε Ευρωπαϊκό επίπεδο είναι 1:4,5.
Οι σχέσεις αυτές στα ασφαλιστικά ταμεία των Ενόπλων Δυνάμεων (ΜΤΣ, ΤΠΝ, ΤΑΑ), είναι δυνατόν να αξιολογηθούν στατιστικά δεδομένου ότι ο αριθμός των εξερχόμενων της υπηρεσίας (αποστρατευόμενων- συνταξιούχων) είναι προσδιορισταίος με βάση τις υπάρχουσες νομοθετημένες θέσεις, τους υπηρετούντας και τις σχετικές απομειώσεις κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής υπηρεσίας, δεδομένου ότι και ο αριθμός των εισερχόμενων αυξομειώνεται με βάση τις εκάστοτε υφιστάμενες ανάγκες.  Η σχέση αυτή είναι αυτή καθ’ αυτή προσδιορισταία εάν κάποιος, εκτός των άλλων, ήθελε να λάβει υπόψη του την σχέση εργαζομένων – συνταξιούχων.  Και σήμερα ανέρχεται στο 1,2:1 (ΜΤΣ).
Η διάρκεια της προσδοκώμενης ζωής, παράγοντας που επηρεάζει και ανατρέπει τις εκάστοτε υπάρχουσες αναλογίες συνταξιούχου – εργαζομένου, από 63,4 έτη το 1950 ανήλθε στο 72,5 το 1980 στους άνδρες και σε 77,6 για τις γυναίκες με αυξητικές τάσεις.  Η εξέλιξη αυτή κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση των ηλικιωμένων ατόμων και τη μείωση των παραγωγικώς νεότερων.
Ο δυσμενής αυτός συσχετισμός των ηλικιών επιφέρει όχι μόνο μεγάλες κοινωνικοπολιτικές συνέπειες, αλλά και εθνικές, σε χώρες όπως η Ελλάδα.
Οι δαπάνες π.χ. για περίθαλψη των ηλικιωμένων είναι 8 φορές μεγαλύτερες από τις μέσες δαπάνες όλων των παραγωγικών ηλικιών σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ και σε συνδυασμό με τη σύγχρονη ιατρική εξέλιξη.
Σε όλες αυτές τις δυσοίωνες προοπτικές έρχεται να προστεθεί μια ελπιδοφόρος παράμετρος η οποία όμως από μόνη της δεν είναι ικανή να αντιμετωπίσει και να ανατρέψει τα οικονομικά – ασφαλιστικά προβλήματα. Είναι η όλο και μεγαλύτερη είσοδος της γυναίκας στο χώρο της εργασίας σε σχέση με το παρελθόν.  Κατά συνέπεια σημειώνεται αύξηση των ασφαλιστικών εσόδων.
Οι αυξημένες κοινωνικές παροχές αγαθών και υπηρεσιών προς κοινωνικές ομάδες, που στο εγγύς παρελθόν δεν υπήρχαν από το κράτος (επιδόματα ανεργίας, συντάξεις αγροτών, ΚΑΠΗ, Γηροκομεία κλπ) αλλά και η συνεχής διεύρυνση της κοινωνικής αρωγής, έρχονται να επιβαρύνουν τον οικονομικό – εθνικό προϋπολογισμό και κατά βάση τον κυβερνητικό προϋπολογισμό για μια υγιή πορεία με γνώμονα την αναλογία εργαζομένου – συνταξιούχου στο απώτερο μέλλον, συνδυαζόμενων και των άλλων παραμέτρων (ρυθμός ανάπτυξης, εξωτερικό χρέος, κλπ).
Συμπερασματικά και με βάση τα στοιχεία των απογραφών του πληθυσμού κατά υπηκοότητα και ομάδες ηλικιών των ετών (1991-2001, καθώς και στοιχεία της εθνικής Στατιστικής υπηρεσίας της Ελλάδος, για τις γεννήσεις και τους θανάτους προκύπτει η εκτίμηση ότι όλα τα έτη της δεκαετίας του 1991-2001 οι θάνατοι των Ελλήνων ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ ΤΙΣ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ 43718 ΕΝΩ ΟΙ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ξεπέρασαν τους θανάτους των Ελλήνων κατά 62253.  Η μικρή δηλαδή υπεροχή των γεννήσεων έναντι των θανάτων την δεκαετία 1991-2001 κατά 18536 οφείλεται αποκλειστικά στους αλλοδαπούς.
Το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, ίσως το πλέον ακανθώδες και δυσεπίλυτο πρόβλημα που υπάρχει σήμερα, απειλεί μεσοπρόθεσμα σε κατάρρευση συμπαρασύροντας ταυτόχρονα και την προβληματική οικονομία της χώρας.
Οι οποιεσδήποτε παρεμβάσεις θα αποτελέσουν προσωρινούς ανασταλτικούς συντελεστές του προβλήματος με μόνη καθοριστική και οριστική λύση την επίλυση του δημογραφικού προβλήματος και επί το ρεαλιστικότερο την αύξηση της αναλογίας εργαζομένου προς συνταξιοδοτούμενο σε ποσοστά του 1 προς 3 ή 4,5 τουλάχιστον και με χρονικό περιθώριο υλοποίησης δέκα χρόνια από την ημέρα λήψης αποφασιστικών διαχρονικών μέτρων.
Σε μια απόλυτα καταναλωτική κοινωνία, όπου τα περισσότερα προβλήματα αντιμετωπίζονται σε οικονομικό επίπεδο, θα ήταν συνετό να εστιάσουμε την προσοχή μας στην οικογένεια, στα άτομα που την απαρτίζουν πληθυσμιακά και στον τρόπο ενίσχυσης τόσο ιδιαίτερα της γεννητικότητας, όσο και της γαμηλιότητας (νυμφεύσεως)

β. Στρατιωτική οικογένεια
 
(1) Στέγαση της στρατιωτικής οικογένειας

   Σήμερα η στέγαση εξασφαλίζεται με τα διατιθέμενα από την υπηρεσία οικήματα, με πολύ φθηνό ενοίκιο και χαμηλά κοινόχρηστα.  Επίσης από την ενοικίαση διαμερισμάτων από τον ενδιαφερόμενο στρατιωτικό στην πόλη ή κωμόπολη, όπου θα βρεθούν, με τις επικρατούσες οικονομικές συνθήκες της περιοχής, χωρίς καμία επιδότηση ενοικίου από την υπηρεσία, δημιουργώντας κατ’ αυτό τον τόπο δύο κατηγορίες στρατιωτικών με οικονομικές ανισότητες.
Η συχνότητα των μεταθέσεων (κάθε 2 με 3 χρόνια) και ιδιαίτερα σε χρονικές στιγμές ιδιαίτερης σημασίας για την οικογένεια του στρατιωτικού π.χ. στην μέση του σχολικού έτους, κλπ, αναστατώνει την ροή της οικογενειακής ζωής και την υποχρεώνει και την αναγκάζει, χωρίς δυνατότητες επιλογής, εντός μικρού χρονικού διαστήματος, να αλλάξει φυσικό περιβάλλον (νησιωτικό, ηπειρωτικό), κοινωνικό περιβάλλον (φίλους, συγγενείς), οικονομικό περιβάλλον, και να προσαρμοσθεί στα νέα δεδομένα της νέας φρουράς μετάθεσης.
Βέβαια στην προκειμένη περίπτωση θα ήταν πολυτέλεια να εξετάσουμε τον ψυχισμό των μελών της οικογένειας και ιδιαίτερα των παιδιών που καλούνται αμέσως να αλλάξουν φίλους, συνήθειες και περιβάλλον.
Λοιπόν η οικογένεια του στρατιωτικού παρουσιάζει την παρακάτω εικόνα ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί στην περίπτωση μεταθέσεως.
Ο σύζυγος στρατιωτικός μεταβαίνει μόνος του και προσπαθεί να προσαρμοσθεί στη νέα υπηρεσιακή του θέση, με υπερωριακή συνήθως εργασία.  Η σύζυγος και τα παιδιά του στην παλαιά φρουρά σε αναμονή πιθανώς εύρεσης κατοικίας από τον σύζυγο στην νέα φρουρά ή περιμένοντας να τελειώσει το σχολικό έτος ή κάποιο ιδιαίτερο σε ξένες γλώσσες κλπ, συσκευάζοντας συγχρόνως ή επιβλέποντας την συσκευασία της οικοσκευής.
Η κατάσταση στο Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία, αν και δεν αγγίζει τα όρια της τραγικότητας του Στρατού Ξηράς εν τούτοις παρουσιάζει προβλήματα, δεδομένου ότι με την κακώς εννοημένη έννοια της ετοιμότητας των στελεχών, τα οικήματα είναι στις πολεμικές βάσεις ως επί το πλείστον ή εγγύτατα αυτών, με αποτέλεσμα την ασφάλειά τους σε περίπτωση πολέμου και τη απομόνωσή τους στην ειρήνη, την συγκριτική αντιπαράθεση των οικογενειών στον τρόπο διαβίωσης και σε εξαιρετικές περιπτώσεις την ιεραρχική προέκταση των στελεχών στα μέλη των οικογενειών, (σύζυγος, παιδιά) κατά αντιστοιχία με το στρατιωτικό αξίωμα του στρατιωτικού και ειδικότερα σε δικαιώματα και απαιτήσεις.
Ο χρόνος παραμονής σε κάθε φρουρά (2 με 3 χρόνια) αποτελεί τον λιγότερο δυνατό χρόνο προσαρμογής στον περίγυρο (κοινωνία, γνωριμίες, φίλους) τόσο της συζύγου όσο και των παιδιών (σχολείο, φροντιστήρια, αθλητισμός) που καλούνται όμως και αυτά τα συνεισφέρουν στο τίμημα της στρατιωτικής οικογένειας, να διακόψουν κάθε νήμα ζωής από την προηγούμενη φρουρά, με την ελπίδα να το επανασυνδέσουν στην νέα φρουρά μετάθεσης του στρατιωτικού.
Βέβαια στην προκειμένη περίπτωση δεν λαμβάνονται υπόψη και δεν εξετάζονται τα προβλήματα υγείας μικρά ή μεγάλα όπου εκεί η κατάσταση διαμορφώνεται σε πλέον δυσκολότερους ρυθμούς, όχι μόνο κοινωνικής προσαρμογής (π.χ. αναπηρίες κλπ) αλλά και δυνατότητες θεραπευτικής αρωγής.
Ο προγραμματισμός των μεταθέσεων για μια πενταετία στο Στρατό Ξηράς, παρά την πραγματικά γενναία προσπάθεια των υπευθύνων χειριστών με δίκαια και αντικειμενικά κριτήρια, τελικά δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, λόγω παρεμβάσεων των μετατιθέμενων προς στρατιωτικές ή πολιτικές αρχές για ακύρωση ή μετατροπή αυτής προς το συμφέρον του ενδιαφερομένου ανεξαρτήτως αποτελέσματος. (πίνακας 1)

ΠΙΝΑΚΑΣ  1
(Αριθμός μεταθέσεων γυναικών κατ’ έτος, βαθμό και κατηγορία - ΕΠΥΕΘΑ) 

ΓΕΣ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΑΝΩΤΕΡΟΙ 71 71 79 58 62 37
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ 512 460 518 467 615 425
ΥΠΞΚΟΙ 857 826 840 855 1081 687
ΕΠΟΠ - - 486 10 480 78
ΣΥΝΟΛΟ 1440 1357 1923 1390 2238 1227

ΓΕΑ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΑΝΩΤΕΡΟΙ 8 7 11 8 11 8
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ 140 111 132 164 241 143
ΥΠΞΚΟΙ 20 30 21 48 59 45
ΕΠΟΠ - - - 2 7 6
ΣΥΝΟΛΟ 168 148 164 222 318 202

ΓΕΝ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΑΝΩΤΕΡΟΙ 2 2 4 2 2 1
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ 3 5 7 8 6 3
ΥΠΞΚΟΙ - 17 19 24 47 49
ΕΠΟΠ - - 2 3 6 3
ΣΥΝΟΛΟ 5 24 32 37 61 56

ΚΟΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ
ΑΝΩΤΕΡΟΙ - - - - - -
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ - 3 1 5 4 4
ΣΥΝΟΛΟ 17

ΚΟΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ 2000 2001 2002 2003 2004 2005
ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ
ΑΝΩΤΕΡΟΙ - - - - - -
ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΑΞΚΟΙ/ΑΝΘΣΤΕΣ 6 8 4 9 8 7
ΥΠΞΚΟΙ -- - - - - -
ΕΠΟΠ - - - - - 18
ΣΥΝΟΛΟ 6 8 4 9 8 25

Πως είναι όμως δυνατόν να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα προς το συμφέρον της στρατιωτικής οικογένειας με την έννοια του προγραμματισμού και της τεκνοποιίας ;
Βέβαια με την χρηματοδότηση οικιστικών έργων ή την ενοικίαση πολυκατοικιών, ως απλή λύση, με μόνο μειονέκτημα την πιθανή μετακίνηση της μονάδας σε άλλη περιοχή λόγω στρατιωτικών αναγκών και συνεπώς την μη αξιοποίηση του έργου.  Στην προκειμένη περίπτωση η πώληση και ενοικίαση του ακινήτου μέσω ΜΤΣ θα μπορούσε να αμβλύνει το πρόβλημα και να επιφέρει έσοδα προς όφελος ενός νέου προγράμματος στέγασης.
Η ενοποίηση των μονάδων κατά φρουρά και μεγάλο σχηματισμό, εξυπηρετεί και την ενοποίηση των υπηρεσιακών οικοδομών και κατά κάποιο τρόπο είναι δυνατόν να πραγματοποιείται με βάση το μέγεθος της Μονάδας (Μεραρχία, Α/Δ, Ναύσταθμος), π.χ. ο Β. Έβρος ενώ τώρα έχει διάσπαρτα υπηρεσιακά διαμερίσματα, στην προκειμένη περίπτωση θα εξυπηρετούσε μια υπηρεσιακή οικοδομική δραστηριότητα γύρω από τα μεγάλα αστικά κέντρα (Διδυμότειχο, Ορεστιάδα) όπου υπάρχουν σχετικές διευκολύνσεις (Νοσοκομεία, φροντιστήρια κλπ), με συνεπεία ο μεν στρατιωτικός θα υποχρεούτο σε σχετική επιβάρυνση λόγω αποστάσεως της οικίας του από τη μονάδα του, ενώ η οικογένεια του θα εξυπηρετείτο καλύτερα σε ένα αστικό περιβάλλον.
Ο συνδυασμός βέβαια των δύο ανωτέρω, απόσταση μονάδας – μεγάλης πόλης, πιθανόν να αποδώσει στην δημιουργία ενιαίων οικιστικών χώρων και σε ενιαίες κοινωφελείς εγκαταστάσεις (αθλητικές, αναψυχής, πολιτιστικές, πρατήρια κλπ) οι οποίες θα είναι κοινές για μεγάλο αριθμό οικογενειών και το όλο κόστος κατασκευής οικονομικότερο.
Ένα κακό παράδειγμα αποτελούν τα νησιά του Α. Αιγαίου όπου οι υπηρεσιακοί οικισμοί (ΣΟΑ) ανεγείρονται συνήθως πλησίον των διάσπαρτων στρατοπέδων και όχι πλησίον της πρωτεύουσας ή μεγάλης πόλης, με αποτέλεσμα την ταλαιπωρία στρατιωτικών οικογενειών με συνεχή κίνηση προς την πρωτεύουσα της νήσου, την αύξηση του οικογενειακού κόστους, την επικινδυνότητα των τροχαίων ατυχημάτων κ.α.
Τα έξοδα ενοικίου των στρατιωτικών, για πρώτη φορά δόθηκαν το 1981.  Τότε κάλυπταν το ενοίκιο και τα κοινόχρηστα μιας μέσης οικογένειας.  Σταδιακά όμως αφαιρέθηκαν με την απορρόφηση τους στον βασικό μισθό ή άλλα επιδόματα.  Είναι λοιπόν απαραίτητο όλοι οι αξιωματικοί εν ενεργεία που μένουν σε ενοικιασμένα διαμερίσματα να υπαχθούν στον σχετικό Νομο που αφορά την επιδότηση των ενοικίων και κατ’ επέκταση την φοροαπαλλαγή των δικαιούμενων, σε όλο το ποσό δεδομένου ότι η κοινωνική ομάδα των στρατιωτικών είναι η μόνη ομάδα που υποχρεούται λόγω αναγκών της υπηρεσίας και συνεπώς της πατρίδας, να  μετακομίζει σε πολύ μικρά χρονικά διαστήματα και να ανευρίσκει οικήματα τα οποία λόγω γης ιδιόμορφης κατάστασης εκμεταλλεύονται οι ιδιοκτήτες.
Σε περίπτωση αδυναμίας των παραπάνω θα πρέπει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να επιδοτεί το ενοίκιο μόνο των διαμενόντων εκτός υπηρεσιακών οικημάτων ή στην καλύτερη περίπτωση και αναλόγως του υπηρετούντος προσωπικού και της διαθεσιμότητας ιδιωτικών οικημάτων, να ενοικιάζονται κατά φρουρά από την υπηρεσία οικοδομήματα και τα οποία να διατίθενται ανάλογα.
Είναι προφανές ότι η τυποποίηση των υπηρεσιακών διαμερισμάτων με βάση τα 80 τμ στο ελάχιστο, δεν εξυπηρετούν την πολύτεκνο στρατιωτική οικογένεια ή εν πάση περιπτώσει δημιουργούν ανασταλτικό παράγοντα για τρίτο παιδί και πολύ περισσότερο για το τέταρτο.
Τα ήδη υπάρχοντα στρατιωτικά οικήματα τα οποία ευρίσκονται σε εγκαταλελειμμένες περιοχές και δεν χρησιμοποιούνται θα πρέπει, αφού επισκευασθούν και αξιοποιηθούν, να δοθούν προς ενοικίαση με μίσθωμα ανάλογο του υπάρχοντος στην περιοχή σε ιδιώτες ή να πωληθούν με ανάληψη της διαχείρισης τους από τα ασφαλιστικά ταμεία των κλάδων.
Τα ήδη υπάρχοντα στρατιωτικά οικήματα τα οποία είναι λειτουργικά και κατοικούνται θα πρέπει σταδιακά να εξοπλίζονται με τον απαραίτητο οικιακό εξοπλισμό (κρεβάτια, σαλόνια, ηλεκτρικά είδη κλπ) ούτως ώστε η μετακόμιση του στρατιωτικού να απαιτεί την δυνατόν μικρότερη μεταφορά οικοσκευής και συνεπώς λιγότερο κόστος και λιγότερη ταλαιπωρία ή επί το ιδανικότερο ο στρατιωτικός με το φύλλο πορείας να παραλαμβάνει και το κλειδί του επιπλωμένου διαμερίσματος στην νέα φρουρά.
Τα χορηγούμενα στεγαστικά δάνεια από ΑΟΟΑ να δίνονται κατ’ εξαίρεση και προτεραιότητα σε όσα από τα στελέχη των ΕΔ έχουν χαρακτηρισθεί ως πολύτεκνοι (3 παιδιά και άνω).

  (2) Επαγγελματική απασχόληση της γυναίκας (στρατεύσιμου ή συζύγου)

   Η  πνευματική άνοδος της γυναίκας (ανωτέρα και ανωτάτη πανεπιστημιακή μόρφωση) και ταυτόχρονα η διεκδίκηση επί ίσοις όροις με τον άρρενα πληθυσμό θέσεων εργασίας συνετέλεσε στην αύξηση της ηλικίας νυμφεύσεως των γυναικών στα 20 με 30 έτη κατά μέσο όρο με αποτέλεσμα την καθυστέρηση της απόκτησης τέκνων, την μείωση του αριθμού των τέκνων το αυξημένο ύψος των δαπανών για την φροντίδα και στην συνέχεια την αποκατάστασή τους, πνευματική ή επαγγελματική – οικονομική.
Έτσι λοιπόν για μια νεαρά κοπέλα στερημένη οικονομικά (φοιτητικά χρόνια), καταπονημένη πνευματικά λόγω σπουδών, με αγωνία για την εύρεση εργασίας και την επαγγελματική της αποκατάσταση, πως μπορεί να φανταστεί κάποιος ότι σε πρώτη προτεραιότητα έρχεται ο γάμος της και πολύ περισσότερο η απόκτηση τέκνων, που εκτός της οικονομικής επιβάρυνσης θα της αφαιρέσει και ελεύθερο χρόνο που τόσο τον έχει ανάγκη;  Η αναζήτηση συζύγου κατ’ αρχή από το οικείο πνευματικό (σπουδαστικό) ή τον επαγγελματικό της χώρο θα αρχίσει να την απασχολεί με γνώμονα σχεδόν πάντοτε εκτός των άλλων και το οικονομικό επίπεδο του υποψηφίου συζύγου.
Το όλο σκηνικό γίνεται ακόμη περισσότερο έντονο στον στρατιωτικό χώρο όπου οι πολλαπλές υποχρεώσεις του στρατεύσιμου ή της συζύγου γυναίκας δημιουργούν αναστολές όχι μόνο νυμφεύσεως αλλά και τεκνοποιήσεως.  Η μεγάλη ηλικία νυμφεύσεως και των στρατιωτικών σε σχέση με άλλες κοινωνικές ομάδες (Μουσουλμάνοι, αθίγγανοι, μετανάστες) έχει σαν αποτέλεσμα τον μικρό αριθμό τέκνων και κατά συνέπεια την υποβοήθηση του δείκτη υπογεννητικότητας.
Χαρακτηριστικό είναι ότι ο γάμος ενός ατόμου 23 ετών (Μουσουλμάνου) και ενός στρατιωτικού άνω των 33 ετών και η άμεση απόκτηση τέκνου και από τους δύο συγχρόνως, δημιουργεί σε αύξουσα γεωμετρική πρόοδο στα παιδιά τους την δυνατότητα, όταν νυμφευθούν στις ίδιες ηλικίες περίπου, να υπερκεράσουν η μία την άλλη κοινωνική ομάδα κατά μία γενιά.
Όμως υπάρχει λύση στο πρόβλημα για την αντιμετώπιση του εφιαλτικού δημογραφικού προβλήματος στην στρατιωτική οικογένεια;
Ασφαλώς και ναι αρκεί να ληφθούν γενναίες αποφάσεις οι οποίες να εφαρμοσθούν με συνέπεια.  Μερικές σκέψεις θα προσπαθήσουμε να παραθέσουμε με την βεβαιότητα ότι θα τύχουν περαιτέρω επεξεργασίας.
Αρχικά ο χρόνος νυμφεύσεως δυνατόν να μειωθεί εάν προσφερθεί κατά προτεραιότητα ή εάν πριμοδοτηθεί η απόκτηση θέσης εργασίας ειδικότερα εντός του στρατιωτικού περιβάλλοντος στην σύζυγο στρατιωτικού, ανάλογα με τα προσόντα και το ηλικιακό έτος της.
Ηλικία των 25 ετών κρίνεται προφανώς ικανοποιητική για την εφαρμογή των προτεινόμενων μέτρων, ενώ η απόκτηση τέκνου σε ηλικία κάτω των 27 ετών θα πρέπει να συνοδεύεται από παροχές (δωρεάν τοκετός, στέγη, μετάθεση ή παραμονή) τα οποία επηρεάζουν θετικά το ζευγάρι στην έγκαιρη από πλευράς ηλικίας τεκνοποίηση.
Στην συνέχεια τα μέτρα δυνατόν να αυξηθούν ανάλογα με τον αριθμό των τέκνων, ούτως ώστε στις πολύτεκνες στρατιωτικές οικογένειες να προσφέρονται όσα η πολιτεία ένεκα της κείμενης νομοθεσίας προσφέρει αλλά και επί πλέον όσα το στρατιωτικό περιβάλλον θα έχει υιοθετήσει.

(3) Βρεφονηπιακοί σταθμοί – προσχολική ηλικία- εκπαίδευση

   Αφού εξετάσαμε και αντιμετωπίσαμε την μείωση της ηλικιας νυμφεύσεως, την κατοικία κατά την διάρκεια της υπηρεσίας επ’ ωφελεία της τεκνοποιίας ως βασικό κίνητρο, θα εξετάσουμε με ποιο τρόπο θα διευκολυνθεί η στρατιωτική οικογένεια από τα πρώτα στάδια της ζωής των παιδιών μέχρι ολοκλήρωσης των πανεπιστημιακών σπουδών τους, με σκοπό την διευκόλυνσή τους χάρη της εργασίας αμφοτέρων των μελών και τελικά την οικογενειακή οικονομία ως μέσον αύξησης των μελών της.
Κατά βάση και μετά βεβαιότητας το σύνολο των στρατιωτικών υπηρετεί μακριά από την πατρική ή συγγενική οικογένεια αμφοτέρων των συζύγων, με αποτέλεσμα η οποιαδήποτε γνωστή και συνήθης βοήθεια προς την νέα μητέρα για την ανάπτυξη των παιδιών της να περιορίζεται μόνο σε τηλεφωνικές επαφές και οδηγίες.
Το στρατιωτικό ζευγάρι, χωρίς οικογενειακό σύμβουλο αναγκάζεται να αντιμετωπίσει μια ανατροπή των συνηθειών του από το πρώτο παιδί.  Η αλλαγή αυτή γίνεται καθοριστική, θετικά ή αρνητικά όταν η σύζυγος εργάζεται και ιδιαίτερα για την μετέπειτα ζωή τους.  Οπωσδήποτε επηρεάζει όμως την απόκτηση άλλου παιδιού ή παιδιών.
Η μικρή βελτίωση σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και προγραμματισμός νέων για τους στρατιωτικούς, αλλά και η επίδειξη ενδιαφέροντος από την υπηρεσία για την εξασφάλιση θέσεων ή προτεραιότητας των στρατιωτικών στους δημόσιους σταθμούς, θα διευκολύνουν τις εργαζόμενες μητέρες, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν πολλά παιδιά στην οικογένεια.  Για τις μη ακόμα μητέρες θα αποτελέσει σοβαρό κίνητρο να τεκνοποιήσουν.
Είναι γνωστό ότι με την είσοδο των μεταναστών υπάρχει δυνατότητα τουλάχιστον στις πόλεις, εξεύρεσης οικιακού προσωπικού για την φροντίδα των παιδιών σε νηπιακή ηλικία, όταν φυσικά η μητέρα εργάζεται.
Η δαπάνη όμως αυτή, αρκετά σοβαρή για την στρατιωτική οικογένεια με τις πενιχρές αποδοχές του στρατιωτικού, ιδιαίτερα στους μικρούς βαθμούς, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από την  υπηρεσία ή τουλάχιστον να αφαιρείται ως δαπάνη από την εφορία με ειδική ρύθμιση.
Στην προσχολική και στην ηλικία της στοιχειώδους εκπαίδευσης, η στρατιωτική οικογένεια λόγω συχνών μεταθέσεων, υποχρεούται να αντιμετωπίσει ένα νέο περιβάλλον όλως εξ αρχής, άγνωστοι στο πουθενά, γεγονός το οποίο οξύνεται σε περίπτωση δεύτερης ή τρίτης εγκυμοσύνης.
Πιθανή αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού θα ήταν η μη μετακίνηση της οικογένειας όσο διαρκεί η κύηση και πιθανώς ένα χρόνο επί πλέον, αναλόγως των συνθηκών.
Στην μέση εκπαίδευση, τα προβλήματα θα έπρεπε να ισορροπούν κατά κάποιο τρόπο. Όμως μια περισσότερο προσεκτική εστίαση στην στρατιωτική οικογένεια θα μας δείξει ακριβώς το αντίθετο.
Η δύσκολη εφηβική ηλικία αποστερεί από το παιδί το αναγκαίο φιλικό περιβάλλον για ομαλή ψυχολογική προσαρμογή σε περίπτωση μεταθέσεων, αλλά πολύ περισσότερο δυσλειτουργεί στην περίπτωση που τα παιδιά προετοιμάζονται για την είσοδο τους στα πανεπιστήμια.
Έτσι λοιπόν, αφού το παιδί του στρατιωτικού αλλάξει τουλάχιστον 4 έως 5 σχολεία ανά την Ελληνική επικράτεια και το εξωτερικό, έρχεται σαν επιστέγασμα κατά την περίοδο της εντατικής πνευματικής του προσπάθειας η μετάθεση που έχει ως αποτέλεσμα ή την απομάκρυνση του παιδιού από το εξοικειωμένο γνωστικό - πνευματικό του περιβάλλον ή την απομάκρυνση του ενός των συζύγων, γεγονότα τα οποία επηρεάζουν την ομαλή ροή της ζωής της οικογένειας.
Θα ήταν ευπρόσδεκτο εάν η στρατιωτική οικογένεια παρέμενε στον αυτό χώρο (φρουρά) κατά τον χρόνο προετοιμασίας (δύο τελευταία έτη του Λυκείου) των παιδιών της.
Ευλόγως όμως κανείς διερωτάται είναι δυνατή η αναστολή μιας μετάθεσης και εντός παρένθεσης ευνοϊκής μεταχείρισης μιας στρατιωτικής οικογένειας.
Και βέβαια ναι δεδομένου ότι κοινό είναι το ευφυολόγημα μεταξύ των στρατιωτικών «η καλύτερη μετάθεση είναι η μεγαλύτερη χρονική παραμονή στην ίδια φρουρά».
Το κόστος των πανεπιστημιακών σπουδών στο εσωτερικό και πολύ περισσότερο στο εξωτερικό αρχίζει να γίνεται απαγορευτικό για την στρατιωτική οικογένεια, ειδικότερα όταν υποχρεούται να σπουδάσει δύο ή περισσότερα παιδιά.
Η δημιουργία μέσω ΜΤΣ ταμείου νεότητας ή σπουδών, όπως κατ’ αντιστοιχία έχουν δημιουργηθεί σε άλλους κοινωνικούς φορείς (ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΤΡΑΠΕΖΕΣ κλπ) είτε με αρχική χρηματοδότηση από την πολιτεία είτε με κρατήσεις του στρατιωτικού από την πρώτη ημέρα εισόδου του στο στράτευμα, θα δώσει την δυνατότητα, σε κρίσιμη ηλικία, στον μαθητή (16-18 ετών) και στην οικογένεια του, πριμοδοτούμενος με κάποιο ποσό, να αντιμετωπίσει όλο τον κύκλο προετοιμασίας σπουδών χωρίς άγχος και πολλές φορές αναξιοπρεπή διαβίωση για την οικογένεια. 
Οι οποιοιδήποτε λογαριασμοί θα πρέπει να υπολογισθούν προσεκτικά, και εάν το ποσό αυτό δεν επαρκεί μπορεί να συμπληρωθεί με φοιτητικά δάνεια (ΜΤΣ) ευνοϊκών όρων, όπως γίνεται από τις περισσότερες τράπεζες.
Η πριμοδότηση της βαθμολογίας των παιδιών των στρατιωτικών για τις στρατιωτικές σχολές θα πρέπει να επανέλθει στα παλαιά δεδομένα, αφού επί μια πεντηκονταετία και πλέον εφαρμοζόταν από την πολιτεία, δεδομένου ότι το παιδί του στρατιωτικού έχει πλήρη γνώση της στρατιωτικής ζωής, την έχει αποδεχθεί και βιώσει και η προσαρμογή του σε αυτή είναι δεδομένη.  Εξ άλλου ο Θείος Πλάτων στο έργο του περί Πολιτείας γράφει ότι αρμόζει και πρέπει η πολιτεία να φροντίζει όπως τα τέκνα των φυλάκων της πολιτείας να γίνουν μελλοντικοί φύλακες, διότι από μικρή ηλικία εξοικειώνονται με την θέση του φύλακα.
Πανεπιστημιακή εκπαίδευση στο εσωτερικό βρίσκει πολλές φορές την στρατιωτική οικογένεια διεσπαρμένη στον Ελλαδικό χώρο με δύο και τρία σπίτια κατ’ ελάχιστο και κατ’ επέκταση με τις ελάχιστες αποδοχές του στρατιωτικού να μην φθάνουν να καλύψουν βασικές ανάγκες.
Η υποχρεωτική για την πανεπιστημιακή κοινότητα στέγαση των φοιτητών, τέκνων στρατιωτικών στις υπάρχουσες εστίες και η παράλληλη σίτιση τους, μαζί με τα προαναφερθέντα μέτρα, αποτελούν λύση του προβλήματος, δεδομένου ότι μεταγραφές για την φοίτηση δύο παιδιών στο ίδιο πανεπιστήμιο εφαρμόζεται.
Η φοίτηση στο εξωτερικό, όπου το άγνωστο και η ανασφάλεια στα παιδιά, ιδιαίτερα τον πρώτο χρόνο, κυριαρχούν, καθώς και η οικονομική δυσπραγία των στρατιωτικών οικογενειών, επιτείνουν το πρόβλημα.  Μια πιθανή αντιμετώπιση του προβλήματος θα ήταν η δημιουργία κατά χώρα ή πόλη του εξωτερικού συνδέσμων ή συλλόγων με τους οποίους θα είχε επαφή η πρεσβεία της χώρας και κατ’ επέκταση ο στρατιωτικός ακόλουθος για την εξυπηρέτηση (ασθένειες, πανεπιστημιακές δυσκολίες κλπ) των παιδιών των στρατιωτικών οικογενειών.
Η φροντίδα και μέριμνα της στρατιωτικής αρχής μέσω των στρατιωτικών ακολούθων, δημιουργούν ένα αίσθημα εμπιστοσύνης και ασφάλειας για τους νέους και την οικογένεια τους που εγκαταλείπουν για πρώτη φορά το οικογενειακό τους περιβάλλον.
Τέλος η εξοικονόμηση χρημάτων, αλλά πολύ περισσότερο η βεβαιότητα για το αύριο και ειδικότερα για το μέλλον των παιδιών τους, θα δημιουργήσουν την υποδομή για αύξηση των μελών μιας στρατιωτικής οικογένειας (τεκνοποίηση) συμβάλλοντας εν μέρει στην επίλυση του δημογραφικού προβλήματος.

(4) Μόνιμος κατοικία

   Η συνεχής μετακίνηση του στρατιωτικού, η προσπάθεια προσαρμογής στα δεδομένα της νέας φρουράς, αλλά και οι μικρές αποδοχές που δεν επιτρέπουν αποταμίευση, πολλάκις μεταθέτουν το πρόβλημα της μόνιμης κατοικίας για το αύριο.
Έτσι έρχεται ο χρόνος της αποστρατείας και τον βρίσκει χωρίς μόνιμο κατοικία και πολλές φορές, λόγω ανατροπής των οικογενειακών δεδομένων, (σύζυγος, παιδιά κλπ) χωρίς δυνατότητα επιλογής του τόπου διαμονής τους μονίμως.
Η στρατιωτική υπηρεσία αντιλαμβανόμενη από πολύ ενωρίς το πρόβλημα δημιούργησε τον ΑΟΟΑ (αυτόνομος οικοδομικός οργανισμός αξιωματικών) ο οποίος, λειτουργώντας αποτελεσματικά τα πρώτα χρόνια της ιδρύσεώς του, εξασφάλιζε μόνιμο στέγη για πολλές στρατιωτικές οικογένειες, δημιουργώντας έτσι οικισμούς ανθρώπινης και αξιοπρεπούς διαβίωσης (οικισμός Παπάγου).
Είναι εξ άλλου εύλογο να αναφέρουμε ότι την δεκαετία του 50, με το εφάπαξ που έπαιρνε ο στρατιωτικός, όταν απεστρατεύετο, κάλυπτε ολόκληρο την αξία του ακινήτου και πολλές φορές μονοκατοικίας, ενώ σήμερα κανείς δεν μπορεί να διανοηθεί κάτι αντίστοιχο.
Η κατ’ ουσία μετατροπή του ΑΟΟΑ σε οικοπεδικό συνεταιρισμό και η πιθανή διανομή οικοπέδων (έχουν να μοιρασθούν περίπου 15 χρόνια) δεν ικανοποιεί βέβαια την ανάγκη μόνιμης στέγης, γιατί απαιτεί την ανέγερση οικοδομής με κάποιο τραπεζικό δάνειο, το οποίο, λόγω του χρόνου αποπληρωμής (25ετία), θα το επιβαρυνθούν αναμφισβήτητα τα παιδιά του στρατιωτικού.
Η προσφορά δανείων, με χαμηλότατο επιτόκιο, του ύψους των 75.000 ευρώ από το ΑΟΟΑ, συνυπολογιζόμενου και του εφάπαξ (90.000 ευρώ), αμβλύνει το πρόβλημα, αν και εφόσον ο αριθμός των δανείων δεν ήταν περιορισμένος.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ΑΟΟΑ :
Από την ίδρυση του Οργανισμού μέχρι σήμερα έχουν εξαγγελθεί 28 στεγαστικά προγράμματα και έχουν εξυπηρετηθεί 7.400 περίπου μέλη.  Ο ΑΟΟΑ έχει δημιουργήσει δύο οικισμούς στην Αττική (Παπάγου και Διώνη Πικερμίου) και έναν μικρότερο στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης.
Ειδικότερα :
Τη χρονική περίοδο 1950-1980 εξυπηρετήθηκαν 6.200 μέλη, δηλαδή ανά έτος 206 μέλη.
Τη χρονική περίοδο 1980-2004 εξυπηρετήθηκαν 1.200 μέλη, δηλαδή 52 μέλη ανά έτος.
Η εξέλιξη των βασικών θεμάτων του ΑΟΟΑ από το 2004 μέχρι σήμερα έχει όπως παρακάτω :

 Διανομή 11 Διαμερισμάτων στις Σέρρες και Παπάγου
 
 - Εκδόθηκε εγκύκλιος διανομής 3 Διαμερισμάτων στου Παπάγου.
 - Θα εκδοθεί εγκύκλιος διανομής 8 Διαμερισμάτων στις Σέρρες εντός του 2006.

 Διανομή Στεγαστικών Δανείων

 Το 2004 εγκρίθηκε η διανομή 200 στεγαστικών δανείων από το αποθεματικό του ΑΟΟΑ ύψους 58.694 ευρώ έκαστο.
Το 2005 εγκρίθηκε να διανεμηθούν 150 στεγαστικά δάνεια των 73.367 ευρώ με επιτόκιο 1%.

Παράλληλα η δημιουργία του ΟΣΜΑΕΣ για διανομή παραθεριστικών οικοπέδων, χαμηλού κόστους, αν και αποτελεί θετικό βήμα και εξέλιξη, όμως, λόγω μικρού αριθμού οικοπέδων που διανεμήθηκαν, του μεγάλου χρόνου αποπεράτωσης των έργων υποδομής, ικανοποίησε ελάχιστο αριθμό στρατιωτικών χωρίς να επιλύσει το πρόβλημα  της μόνιμης στέγης που κατά βάση και κατά προτεραιότητα απασχολεί τον στρατιωτικό, υποχρεώνοντάς τον σε διαρκή οικονομία συμπεριλαμβανομένης και της μείωσης των μελών της οικογένειάς του.
Στη σημερινή εποχή της προσφοράς χρήματος και σταθερότητας της οικονομίας οι δανειοδοτήσεις για την αγορά κατοικίας αποτελούν προγραμματισμένη λύση για κατοικία στα νέα ζευγάρια.
Η σταθερότητα του οικονομικού προγραμματισμού θα βοηθήσει την οικογένεια στον παραπέρα προγραμματισμό τεκνοποίησης, και προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να στοχεύει όχι μόνο η πολιτεία αλλά και η στρατιωτική υπηρεσία με τις ανάλογες εξυπηρετήσεις.
Έτσι λοιπόν, μετά την νύμφευσή του, ο στρατιωτικός θα πρέπει να προσδιορίζει την επιλογή της μόνιμης κατοικίας στην περίπου περιοχή (Δράμα – Καβάλα κλπ) και η υπηρεσία να χρηματοδοτεί με σύμβαση μέσω Τράπεζας εξ ολοκλήρου την αξία της κατοικίας, ούτως ώστε ο στρατιωτικός σε ηλικία περίπου 40 ετών, όπου έχει παγιώσει και δικαίωμα σύνταξης, να αποκτά μόνιμο κατοικία.
Η αποπληρωμή του δανείου (20 έως 25 έτη) θα πραγματοποιείται κατά το μεγαλύτερο μέρος κατά την διάρκεια της ενεργού υπηρεσίας όπου οι αποδοχές είναι αυξημένες και μικρό μόνο μέρος του δανείου θα εξοφλείται από την εφάπαξ αποζημίωση, δεδομένου ότι οι κατ’ έτος αυξήσεις και η αύξηση του εφάπαξ είναι δεδομένη, του επιτοκίου παραμένοντος εν πολλοίς σταθερού και λόγω Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εάν συνδυάσουμε την επιθυμία των στρατιωτικών για μόνιμο στέγη, ιδιαίτερα στην επαρχία, με την ύπαρξη εγκαταλελειμμένων στρατοπέδων ή στρατιωτικών περιοχών και την ανέγερση οικοδομών είτε με την μέθοδο της αυτοχρηματοδότησης από τον ΑΟΟΑ είτε με την μέθοδο της αντιπαροχής, τότε το κόστος της οικοδομής είναι αισθητά μικρότερο της οιασδήποτε αγοράς και η δυνατότητα, σε σχέση με την παραπάνω αναφερθείσα δανειοδότηση, απόκτησης στέγης εντός του προσδιορισθέντος ορίου ηλικίας του στρατιωτικού, εφικτή.
Στην προκειμένη περίπτωση η πώληση εκτάσεων στρατιωτικών από το ΤΕΘΑ στον ΑΟΟΑ στην αντικειμενική αξία του ακινήτου, θα ικανοποιήσει την επιθυμία των στρατιωτικών για μόνιμο στέγη, θα αξιοποιήσει εκτάσεις και περιοχές και θα εξασφαλίσει πόρους για την χώρα (ΥΕΘΑ).
Η δανειοδότηση των στρατιωτικών και κατ’ επέκταση η αποπληρωμή του δανείου, θα πρέπει να συνδυασθεί με τον αριθμό των μελών της οικογένειας, δηλαδή να μειούται το επιτόκιο όταν αυξάνονται τα μέλη της οικογένειας, ούτως ώστε να αποτελέσει κίνητρο για τεκνοποιία.
Σημαντικό είναι να τονίσουμε και πάλι, αν και έχει αναφερθεί, ότι η απόκτηση μονίμου κατοικίας του στρατιωτικού θα πρέπει να συνδυάζεται με την οικογενειακή του κατάσταση και την ηλικία του, με σκοπό όπως, μετά το πέρας της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας να έχει εξοφλήσει μεγάλο μέρος του δανείου, το επιτόκιο του οποίου θα έχει φθίνουσα πρόοδο ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών της στρατιωτικής οικογένειας και να έχει έτσι εξασφαλίσει την μόνιμο κατοικία του.
Το κόστος έκδοσης οικοδομικής αδείας για την περιφέρεια – ακριτικές περιοχές να είναι πιο φθηνό από Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Νότιο – Κεντρική Ελλάδα και να κλιμακώνεται προς τα κάτω.
Είναι γνωστή εξάλλου η ρήση «Τα σπίτια στις παραμεθόριες περιοχές είναι φυλάκια.  Επίσης θα μπορούσαν να αφαιρούνται τα πρώτα 60 τ.μ. της μόνιμης κατοικίας από τη φορολογία, σε αντιστοιχία με ό,τι ισχύει για τους δικαστικούς, λόγω δυσμενών συνθηκών διαβίωσης των στρατιωτικών.
Η υποχρεωτική αυτασφάλιση των στρατιωτικών από την υπηρεσία, για σοβαρές περιπτώσεις υγείας όπου και η υπηρεσία δεν μπορεί να ανταποκριθεί (εγχειρήσεις ανοικτής καρδιάς κλπ) τεχνικά - επιστημονικά και τα έξοδα είναι υπερβολικά, αποτελεί τομέα όπου θα πρέπει να στραφεί η προσοχή μας και να εξετασθεί λεπτομερέστερα.
Σαν δεύτερο θέμα οικονομικών διευκολύνσεων προς την οικογένεια του στρατιωτικού είναι η δημιουργία οίκων ευγηρίας. Δυστυχώς και η ζωή του στρατιωτικού (συνεχείς μεταθέσεις) και η σύγχρονη ζωή (συνεχής εργασία και των δύο συζύγων) δεν επιτρέπει την πατροπαράδοτο φροντίδα των ηλικιωμένων γονέων (ανιόντων ή κατιόντων) παρά την προσφορά τους στην οικογένεια.
Ο θεσμός των οίκων ευγηρίας έχει προ πολλών ετών αντιμετωπισθεί με μεγάλη επιτυχία από χώρες που σέβονται τον στρατιωτικό (Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία), τιμούν την προσφορά του, δεδομένου ότι και η φροντίδα – υπηρεσίες είναι υψηλού επιπέδου και ο ψυχισμός του στρατιωτικού αλλάζει όταν γνωρίζει ότι η πατρίδα του θα του συμπαρασταθεί μέχρι το τέλος της ζωής του.
Η επιχορήγηση της ΕΑΑΣ από τους αρμόδιους φορείς που ενισχύουν οικονομικά τα ΚΑΠΗ, θα έδινε την ευκαιρία επικοινωνίας και ψυχαγωγίας των ηλικιωμένων αποστράτων στρατιωτικών (εκδρομές, συνεστιάσεις, ομιλίες κλπ) σε ένα οικείο γι’ αυτούς περιβάλλον.
Αν και τα προαναφερθέντα δεν φαίνονται εκ πρώτης όψεως να έχουν σχέση με το δημογραφικό πρόβλημα που εξετάζεται, εν τούτοις, η γνώση και η πεποίθηση του στρατιωτικού από την νεαρά δημιουργική ηλικία ότι η φροντίδα της υπηρεσίας και κατ’ επέκταση της πολιτείας θα είναι συνεχής θα του δώσουν και ψυχική ηρεμία και δυνατότητα να αντιμετωπίσει το θέμα οικογένεια και παιδιά με άλλη οπτική γωνία, γνωρίζοντας ότι σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής του δεν θα επιβαρύνει τα παιδιά του, τα οποία έτσι και αλλιώς είναι επιβαρυμένα με τις πολλαπλές ανάγκες της σύγχρονης ζωής.

(5)  Μερικά συμπεράσματα – Προτάσεις

   Εξετάζοντας και αναλύοντας τους οικονομικούς παράγοντες που θα υποβοηθήσουν τον στρατιωτικό στην απόφαση νυμφεύσεως σε δυνατόν μικρότερη ηλικία και στην δημιουργία πολυμελούς οικογένειας συνοπτικά αναφέρουμε και προτείνουμε :

Στέγαση στρατιωτικής οικογένειας.
 
- Αύξηση στρατιωτικών οικημάτων
- Οικοδόμηση οικημάτων σε αναλογία περισσοτέρων τετρ. Μέτρων για την στέγαση πολυμελών οικογενειών.
- Ομαδοποίηση στρατιωτικών οικημάτων πλησίον μεγάλων πόλεων.
- Κάλυψη οικιστικών αναγκών κατά φρουρά και με ενοικίαση από την υπηρεσία ιδιωτικών διαμερισμάτων.
- Επιδότηση ενοικίου
- Αξιοποίηση ή πώληση των υπαρχόντων ανεκμετάλλευτων οικημάτων προς όφελος κατασκευής νέων.

    Επαγγελματική ενασχόληση της γυναίκας συζύγου στρατιωτικού
 
- Πρόσληψη αναλόγως ηλικίας, γνώσεων και παιδιών της συζύγου στρατιωτικού κατ’ εξαίρεση στην στρατιωτική υπηρεσία.
- Οικονομικές παροχές και λοιπά στην σύζυγο στρατιωτικού με σκοπό την τεκνοποιία.

Αντιμετώπιση παιδιών στρατιωτικών οικογενειών.

- Στις μεταθέσεις να λαμβάνεται υπόψη και η κατάσταση των τέκνων (κύηση, σπουδές κλπ).
- Ίδρυση επί πλέον βρεφονηπιακών σταθμών
- Δημιουργία ταμείων νεότητας για κάλυψη σπουδών
- Επαναφορά της πριμοδότησης των παιδιών των στρατιωτικών για την είσοδό τους στις στρατιωτικές σχολές.
- Μεταγραφή σπουδαστών – φοιτητών κατ’ εξαίρεση
- Υποχρεωτική στέγαση – σίτιση των στρατιωτικών
- Φροντίδα για τα παιδιά που σπουδάζουν στο εξωτερικό.

Απόκτηση μονίμου κατοικίας

- Δανειοδότηση για απόκτηση μονίμου κατοικίας από νεαράς ηλικίας
- Διαμόρφωση επιτοκίου αποπληρωμής ανάλογα με αριθμό παιδιών
- Αξιοποίηση της ήδη υπάρχουσας στρατιωτικής περιουσίας

Λοιπά οικονομικά θέματα

- Συγκρότηση διαγνωστικών κέντρων υγείας κατά εδαφικό διαμέρισμα.
- Αυτασφάλιση υγείας στρατιωτικών Δημιουργία κέντρων κατά το πρότυπο των ΚΑΠΗ και οίκων ευγηρίας.

6. ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

Η αναγκαία οροφή των ΕΔ, όπως είναι σήμερα, δεν μπορεί να καλυφθεί από την ετήσια απόδοση των κλάσεων ακόμα και με θητεία 12 μηνών.
Η επάνδρωση για τον ΣΞ είναι πιο κρίσιμη και ιδιαίτερα για τις μονάδες ΠΖ – ΜΧΠΖ, όπου φορέας – χειριστής και οπλομηχάνημα συμπίπτουν στον αναντικατάστατο μαχητή.
Το πρόβλημα γίνεται πιο σοβαρό στις αραιοκατοικημένες παραμεθόριες – ακριτικές περιοχές του Έβρου – Νήσων, λόγω της ανάγκης υψηλής επιχειρησιακής ετοιμότητας, με επί πλέον μειονέκτημα την μειωμένη παρουσία τοπικών εφεδρειών.
Εκεί θα μπορούσαν οι αγρότες – κτηνοτρόφοι και οι ψαράδες, ενισχυόμενοι οικονομικά και οργανωμένοι στρατιωτικά, να αναλάβουν την επιτήρηση – ασφάλεια των συνόρων.  Έτσι θα παρέμεναν στον τόπο τους και θα συνέβαλαν εν μέρει στην απαλλαγή των μονάδων στρατού του αντιστοίχου έργου, επ’ ωφελεία προφανώς της εκπαιδεύσεως και επιχειρησιακής ετοιμότητάς τους.  Ήδη ο θεσμός των ΕΦΥΕΣ αποτελεί νόμο του Κράτους και αναμένεται η εφαρμογή του.
Οι εγχώριες πιέσεις και ανάγκες σε συνδυασμό με τις διεθνείς τάσεις παρασύρουν τις ηγεσίες στην συρρίκνωση των ΕΔ με ελάττωση του προσωπικού και μείωση της θητείας.  Προσπαθούν να καλύψουν τα κενά με ΕΠΟΠ – ΕΠΥ και με σύγχρονα «έξυπνα όπλα».  Όμως η τάση για συνεχή μείωση της θητείας υποβαθμίζει τη χρησιμότητα της και τον χαρακτήρα της.
Ο σύγχρονος μαχητής απαιτεί μεγαλύτερη διάρκεια ατομικής και ομαδικής εκπαίδευσης για να αναπτύξει σωματική ρώμη, ψυχική αντοχή, πνευματική ευεξία και ομαδικό πνεύμα.  Μόνο έτσι θα μπορέσει να χειρισθεί αποδοτικά τα πολύπλοκα οπλικά σύγχρονα συστήματα επί του πεδίου και κάτω από τις σκληρές συνθήκες της μάχης.
Το αξιόμαχο και η διάκριση των Ελληνικών ΕΔ εδράζεται στην πίστη των Ελλήνων για την υπηρεσία προς την πατρίδα για υπεράσπιση της ελευθερίας και ανεξαρτησίας και στην πίστη της θυσίας και της ατομικής προσφοράς.  Αυτή ήταν η κεντρική ιδέα της διαπαιδαγώγησης, της παιδείας και της παράδοσης των Ελλήνων των περασμένων γενεών.
Η πίστη αυτή στη σύγχρονη κοινωνία, όπου ο κοινωνικός ιστός μεταβάλλεται συνεχώς προς επικίνδυνη κατεύθυνση, κλονίζεται διότι η ιδέα του πολέμου αποτελεί για τους νεότερους απίθανο γεγονός, ενώ για τους πιο πολλούς ηλικιωμένους παρωχημένο και δυσάρεστο παρελθόν.  Σήμερα οι πιο πολλοί νέοι μας προσέρχονται για κατάταξη ελλειπώς και κακώς ενημερωμένοι με συνήθως αρνητικές ή και φοβικές διαθέσεις, με αναπτυγμένο τον υπερπροστατευτισμό και ατομισμό με απαιτήσεις και δυσαρέσκεια λόγω διακοπής σπουδών ή και επαγγέλματος.  Κατά συνέπεια αρκετοί θεωρούν τη στράτευση εμπόδιο και βάρος που πρέπει να παρακάμψουν.
Εδώ κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί ο ευεργετικός παιδευτικός χαρακτήρας της στράτευσης προς τους Ελληνόπαιδες.  Αναπτύσσονται η συνεργασία, η αλληλεγγύη και το ομαδικό πνεύμα.  Καλλιεργούνται οι αρετές της ευθύνης, του θάρρους, της αποφασιστικότητας και της πειθαρχίας.  Σφυρηλατείται η εθνική συνείδηση και προάγεται η φιλοπατρία.
Εθίζονται στην τάξη και την οργάνωση και προσφέρονται επαγγελματικές γνώσεις.  Την προσφορά αυτή την παρέχει σχεδόν αποκλειστικά ο οργανωμένος και καλά δομημένος στρατός, το «δεύτερο σχολείο» όπως το αποκαλούσαν.
Πρόσφατες σφυγμομετρήσεις φέρουν τις ΕΔ να λαμβάνουν την πρώτη θέση, άνω του 80% στην εμπιστοσύνη και αποδοχή του ελληνικού λαού.  Η προσπάθεια της πολιτείας για ανακοπή των τάσεων αστρατείας και καθιέρωση της καθολικής στράτευσης στα 18, πρέπει να αποτελέσει βασικό της μέλημα.
Η αλλαγή κατά το δυνατόν της σύγχρονης υλιστικής – ωφελιμιστικής νοοτροπίας με σωστή διαπαιδαγώγηση και ενημέρωση στην οικογένεια και το σχολείο γίνεται όλο και πιο επιτακτική και επιβεβλημένη.
Σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια αυτή θα παίξουν και η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των στρατευμένων, η συνεχής απασχόληση και επίβλεψη, η δίκαιη και αμερόληπτη μεταχείριση και η ρεαλιστική «επ’ έργω» εκπαίδευση από συγχρόνους κατοχυρωμένους και καταξιωμένους λειτουργούς – αξιωματικούς.

 

 

 

  

7. ΓΕΝΙΚΑ  ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

α. Η χώρα μας αντιμετωπίζει, όλο και περισσότερο, σοβαρό εθνικό πρόβλημα, το δημογραφικό, λόγω κυρίως υπογεννητικότητας, γήρανσης και μετανάστευσης του πληθυσμού με απρόβλεπτες συνέπειες στην κρατική και εθνική μας οντότητα.
β. Τα κύρια αίτια της υπογεννητικότητας στην Ελλάδα είναι :  η αλλαγή του κοινωνικού ιστού,  η ευμάρεια και το κακώς εννοούμενο «ευ ζην», οι ξένες επιδράσεις,  η μείωση των γάμων,  η αύξηση των διαζυγίων,  οι αμβλώσεις,  ο επαγγελματισμός της γυναίκας,  τα τροχαία ατυχήματα, τα ναρκωτικά,  η αστικοποίηση, αστυφιλία κλπ.
γ. Τα κύρια αίτια της αστυφιλίας και της μετανάστευσης είναι η ανισόρροπη ανάπτυξη, η κατάτμηση του γεωργικού κλήρου,  η ελλειπής περίθαλψη υγείας στην περιφέρεια, η έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού στη χρήση γης,  οι δύσκολες συνθήκες της αγροτικής ζωής, ο κεντρομόλος σχεδιασμός των νέων δήμων,  η ανασφάλεια και η έμφυτη τάση των Ελλήνων για αναζήτηση καλύτερης τύχης και αλλαγή.
δ. Το δημογραφικό πρόβλημα επιδρά δυσμενώς στην επάνδρωση των ΕΔ, λόγω μείωσης των γεννήσεων και γήρανσης στην περιφέρεια όπου βρίσκεται το μείζον του Στρατού Ξηράς.
ε. Η διατήρηση ΕΔ αξιομάχων και υψηλού βαθμού ετοιμότητας απαιτεί πληρότητα επάνδρωσης και επαρκούς διάρκειας θητεία για να καλύπτεται έτσι ο μειωμένος αριθμός στρατευμένων.
στ. Η σπονδυλική στήλη των ΕΔ πρέπει να αποτελείται από τους οπλίτες θητείας.  Οι ΕΔ θητείας είναι από πάσης πλευράς προσαρμοσμένες  καλύτερα στα μέτρα και ικανοποιούν επαρκώς τις εθνικές ανάγκες της χώρας.
ζ. Οι ΕΔ θητείας επενεργούν παιδευτικά και ευεργετικά στους νέους μας με την ανάπτυξη της σωματικής ρώμης, της ψυχικής αντοχής, της εθνικής συνείδησης, της πνευματικής ευεξίας και άλλων δεξιοτήτων και αρετών, που συμβάλλουν στην καλύτερη κοινωνική προσαρμογή και εργασία, αλλά και στην καθολικότερη αντιμετώπιση των κινδύνων της πατρίδος.
η. Η ανεπάρκεια των κληρωτών οπλιτών οδηγεί στην πρόσληψη ΕΠΟΠ-ΕΠΥ σε ποσοστό άνω του 50% του συνόλου των οπλιτών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
θ. Η καθολική στράτευση των ανδρών στο 18ο έτος της ηλικίας με θητεία 12 μηνών φαίνεται ότι αποτελεί την πλέον αναγκαία συμφέρουσα δυνατή και σκόπιμη λύση.  Έχει χαμηλότερο κόστος.  Δημιουργεί επάρκεια εκπαιδευμένης και ετοιμοπόλεμης εφεδρείας μακράς διάρκειας.  Καλλιεργεί ανδρείους  και υπεύθυνους πολίτες.  Εδράζεται στην αίσθηση προσφοράς και στην ανιδιοτέλεια.  Είναι μακράν πάσης σύνδεσης με σχέσεις και αδυναμίες προσφοράς και ζήτησης, δούναι και λαβείν, σπερμάτων συνδικαλιστικών διεκδικήσεων, καταστάσεων επικινδύνων για την πειθαρχία και το αξιόμαχο των ΕΔ.

 

 

8. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Δια να αρθούν όλα εκείνα τα αίτια που έχουν οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση επιβάλλεται να γίνουν από την Πολιτεία προγραμματισμένα και συναποφασισμένα το συντομότερο δυνατόν τα εξής :

 Να δοθούν μεγάλα επιδόματα δια τη γέννηση κάθε παιδιού, αυξανομένων αναλόγως του αριθμού και συγχρόνως να επεκταθούν τα ευεργετήματα των πολυτέκνων και σε γονείς τριών παιδιών.
 Να αυξηθούν οι άδειες εγκυμοσύνης, τοκετού, γαλουχίας και προστασίας των παιδιών.
 Να γίνουν σταθμοί βρεφών και νηπίων σε όλους τους κατοικούμενους οικισμούς  της χώρας, δυναμικότητας ανάλογης προς τον αριθμό των παιδιών.
 Να χορηγείται στα ζευγάρια χαμηλότοκο δάνειο με την τέλεση του γάμου, που να εξοφλείται με την καταβολή του μηνιαίου ενοικίου για την απόκτηση ευρύχωρης και σύγχρονης κατοικίας.
 Να ληφθούν μέτρα για την ισόρροπη ανάπτυξη της περιφέρειας για να συγκρατηθούν οι πληθυσμοί σε κρίσιμες εθνικά περιοχές.
 Να γίνει ο χωροταξικός σχεδιασμός της χρήσης γης, ο αναδασμός και η ενίσχυση των αγροτών για την επαύξηση των εκτάσεών τους.
 Να δοθούν απαλλαγές σε φόρους, εισφορές και τέλη οικοδομικών αδειών στους αγρότες των παραμεθορίων – ακριτικών περιοχών.
 Να δοθούν κίνητρα για ανάπτυξη βιοτεχνιών και για εγκατάσταση δημοσίων υπαλλήλων στην περιφέρεια.
 Να είναι καθολική η στράτευση των ανδρών στο 18ο έτος της ηλικίας τους, με σταθερή θητεία 12 μηνών, συμπληρουμένων των βασικών ειδικοτήτων με ΕΠΟΠ-ΕΠΥ.
 Να εφαρμοσθεί πιλοτικά, ύστερα από σχετική ενημέρωση – διαφώτιση, η στράτευση των γυναικών σε τοπική βάση και σε συνδυασμό με την Εθνική – Κοινωνική Υπηρεσία (ΕΚΥ).
 Να είναι αισθητή η παρουσία των ΕΔ και ΣΑ στις παραμεθόριες περιοχές για τόνωση του αισθήματος ασφαλείας των κατοίκων οι οποίοι να ενταχθούν σε σύστημα φύλαξης – επιτήρησης των συνόρων.
 Να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά το πρόβλημα των λαθρο –μεταναστών, οι οποίοι επηρεάζουν δυσμενώς την απασχόληση – εργασία των γηγενών.  Συνέπεια τούτου είναι η μείωση του δείκτου γαμηλιότητας και τεκνοποίησης των Ελλήνων.
 Να πραγματοποιείται ενημέρωση – διαπαιδαγώγηση του λαού, κυρίως από τα κρατικά ΜΜΕ, επί των κινδύνων που διατρέχει το έθνος σε διάφορους τομείς, από την υπογεννητικότητα και τη μείωση της ισχύος των ΕΔ.
 Να συσταθούν :
- Υφυπουργείο παρά τω Πρωθυπουργώ και Ειδικά Όργανα αρμόδια για την στήριξη της Πολύτεκνης Οικογένειας, την εκπόνηση δημογραφικού σχεδιασμού και την παρακολούθηση των δημογραφικών δεικτών.
- Εθνικό Συμβούλιο Οικογένειας και Πληθυσμού στο οποίο να συμμετέχουν προσωπικότητες από τα πολιτικά κόμματα, την εκκλησία και ειδικοί επιστήμονες.

   - Θέσεις διδακτικού – ερευνητικού προσωπικού στα ΑΕΙ-ΤΕΙ με αντικείμενο την Δημογραφία (αυξήσεις- μειώσεις πληθυσμού, γήρανση, ανομοιογενής πληθυσμός κλπ)

Μεγαλύτερη φορολογία αγάμων και ιδία αναπαραγωγικών ηλικιών.

Να χορηγείται άδεια μακράς διαρκείας στις εργαζόμενες μητέρες, με σχετικά μειωμένες αποδοχές, ώστε η ίδια η μητέρα να είναι κατά κάποιο τρόπο αμειβομένη τροφός του παιδιού της.  Το πηγαίο ενδιαφέρον και την τρυφερότητά της μάνας, που λαχταρά το παιδί δεν μπορεί να αντικαταστήσει επ’ ουδενί το πληρωμένο χάδι της Baby sitter ούτε η στοργή του απρόσωπου παιδικού σταθμού.

 Απόκτηση προτεραιότητας στους διορισμούς.
  Περαιτέρω αύξηση των μορίων του Ν. 2190/94 ώστε παιδί πολύτεκνης οικογένειας να δικαιούται να διορισθεί στον ευρύτερο δημόσιο τομέα σε μόνιμη θέση.  Εάν πολύτεκνη οικογένεια έχει 5 παιδιά το ευεργέτημα να επεκτείνεται σε 3 παιδιά.

 Εκπτώσεις
(1) Από τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ (ΔΕΗ,ΟΤΕ,ΕΥΔΑΠ).
(2) Στον χώρο των ΟΤΑ (τέλη κλπ)

 Ειδικά κίνητρα για εγκατάσταση πολυτέκνων σε παραμεθόριους περιοχές (κατοικία, δάνεια, συγκοινωνίες κλπ).

 Προστασία της μονογονεϊκής οικογένειας
 Ανέρχονται σε 22% του συνόλου των οικογενειών.  Εξ αυτών το 90% έχει αρχηγό γυναίκα.  Είναι λοιπόν ανάγκη να ληφθούν ουσιαστικά και δραστικά μέτρα για υλική, ηθική και κοινωνική στήριξή τους.

 Εργασιακές – υπηρεσιακές διευκολύνσεις γονέων.
- Συνυπηρέτηση κατά το δυνατόν των συζύγων
- Άδειες- μειωμένο ωράριο- υπηρεσία συζύγου – μητέρας.

Στήριξη και Ενίσχυση του ρόλου της Εκκλησίας
 Η Εκκλησία και η Θρησκεία μας μπορούν να προσφέρουν σημαντικά στο Εθνικό πρόβλημα.  Ήδη με πρωτοβουλία της η Εκκλησία της Ελλάδος ενισχύει οικονομικά τις Χριστιανικές οικογένειες της Θράκης με τρία παιδιά.  Θα μπορούσε λοιπόν υλικά και ηθικά – διαφωτιστικά σε συνεργασία με την Εκκλησία, η Πολιτεία να στηρίξει την πολύτεκνη οικογένεια και σε άλλες ευαίσθητες περιοχές της χώρας.  Επίσης ομιλίες στους ναούς από κατάλληλους ιεροκήρυκες και ομιλητάς για θέματα γάμου – οικογένειας – τέκνων θα είχαν θετικό αποτέλεσμα.  Το σύνθημα πρέπει να είναι «ένα παιδί ακόμα».

Συνδρομή λοιπόν φορέων
 Το ιατρικό σώμα και ειδικότερα οι μαιευτήρες και παιδίατροι με συμβουλές και παραινέσεις προς τα ζεύγη και ιδίως προς τις μητέρες.
 Το σχολείο με στάση εκτίμησης προς τον θεσμό της οικογένειας και συμβουλές για στήριξή της.
 Οι Ένοπλες Δυνάμεις με την ενημέρωση των υπηρετούντων ανδρών και γυναικών όλων των κατηγοριών για τη σημασία του θεσμού οικογένειας και για τα πλεονεκτήματα, διευκολύνσεις κλπ που παρέχει η Πολιτεία και η Υπηρεσία στους εγγάμους και πολυτέκνους.
 Τα ΜΜΕ και ιδίως τα κρατικά θα μπορούσαν να παρουσιάζουν ειδικές εκπομπές, κατάλληλα σκηνοθετημένες για την οικογένεια και την τεκνοποιία.

Υποχρεωτική στράτευση των γυναικών
- Θα μπορούσε να ονομασθεί Εθνική – Κοινωνική Υπηρεσία (ΕΚΥ)
- Θα είχε δύο σκέλη : την στράτευση σε εκπλήρωση Κοινωνικής θητείας και στις Ένοπλες Δυνάμεις της Χώρας.
- Θα μπορούσε να εφαρμοσθεί πιλοτικά σε τοπικό επίπεδο, ύστερα από κατάλληλη ενημέρωση – διαφώτιση πχ ΕΔ Ηπείρου VIII ΜΠ ή ΕΔ Δυτικής Μακεδονίας – Α’ ΣΣ κοκ
- Το θέμα χρήζει ιδιαιτέρας – ειδικής μελέτης
- Από μια πρώτη προσέγγιση παρουσιάζει πολλά και σημαντικά πλεονεκτήματα (εθνικά, κοινωνικά, οικονομικά κλ).  Έχει ήδη εφαρμοσθεί από μικρές χώρες που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα (απειλές, υπογεννητικότης, μικρός πληθυσμός κλπ)

Στέγαση Στρατιωτικής Οικογένειας
- Αύξηση και κατανομή οικημάτων
- Ομαδοποίηση ΣΟΑ κοντά σε μεγάλες πόλεις- φρουρές
- Επιδότηση ενοικίου

 Επαγγελματική ενασχόληση γυναίκας – συζύγου στρατιωτικού.
- Πρόσληψη κατ’ εξαίρεση στην στρατιωτική υπηρεσία, αναλόγως ηλικίας, γνώσεων και αριθμού τέκνων.
- Οικονομικές και λοιπές παροχές στην σύζυγο του στρατιωτικού με σκοπό την τεκνοποιία.

Αντιμετώπιση – μεταχείριση παιδιών στρατιωτικών
- Να λαμβάνονται υπόψη στις μεταθέσεις (κύηση, ηλικία, σπουδές, υγεία κλπ).
- Δημιουργία ταμείων νεότητας για κάλυψη σπουδών
- Επαναφορά της πριμοδότησης των τέκνων στρατιωτικών για είσοδο στις στρατιωτικές σχολές.
- Μεταγραφή φοιτητών – σπουδαστών κατ’ εξαίρεση
- Υποχρεωτική στέγαση – σίτιση στις φοιτητικές εστίες

Απόκτηση μόνιμης κατοικίας
- Δανειοδότηση από νεαράς σχετικώς ηλικίας.
- Διαμόρφωση επιτοκίου αποπληρωμής αντιστρόφως ανάλογα με αριθμό τέκνων.
- Αξιοποίηση της ήδη υπάρχουσας στρατιωτικής περιουσίας.

Λοιπά οικονομικά θέματα
- Αυτασφάλιση υγείας στρατιωτικών
- Δημιουργία κέντρων κατά το πρότυπο των ΚΑΠΗ και οίκων ευγηρίας.
Συγκρότηση διαγνωστικών κέντρων κατά εδαφικό διαμέρισμα

 

   

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Α’  ΒΙΒΛΙΑ

1. Λευκή Βίβλος ΥΕΘΑ 2004, Κεφάλαιο 7
2. Γεώργιος Σιάμπος «Το Δημογραφικό Πρόβλημα της Ελλάδος» (1996)

Β’  ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

1. Σύνταγμα της Ελλάδος : Αριθ. 4 «Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα» παρ.5 και 6.
2. Νόμος 1910/44 (ΦΕΚ 229/3-10-44) Τευχ.»Α» περί «κωδικοποιήσεως και συμπληρώσεως της νομοθεσίας περί προστασίας πολυτέκνων»
3. Νόμος 860/79 «Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεων» του Ν. 1910/1944. Νόμος 445/74, 705/77,2936/01, ΠΔ 21/81 και 292/01 Νομοθεσία που αφορά γυναίκες (ΕΜΘ-ΕΠΥ-ΕΠΟΠ) 
4. Νόμος 1609/86 ΦΕΚ Α/86 «Τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης, προστασία της υγείας της γυναίκας και άλλες διατάξεις»
5. Νόμος 2190/94 ΦΕΚ 28Α 3-3-94 :»Σύσταση ανεξάρτητης αρχής για την επιλογή προσωπικού και ρύθμιση θεμάτων διοίκησης.
6. Νόμος 3366/5-7-2005 Α Φ 167 «Έφεδροι Υψηλής Ετοιμότητας» (ΕΦΥΕΣ)

Γ’  ΛΟΙΠΑ  ΣΥΝΑΦΗ  ΚΕΙΜΕΝΑ  ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

1. Απόσπασμα του Πορίσματος της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη μελέτη του Δημογραφικού προβλήματος της χώρας και διατύπωση προτάσεων για αποτελεσματική αντιμετώπισή του (1993) και Πόρισμα της Ακαδημίας Αθηνών.
2. Μ. Δρεττάκη (1996) Δημογραφικές εξελίξεις στην Ελλάδα.
3. Ευαγ.  Τσίρκα «Το Δημογραφικό πρόβλημα και το μέλλον του Ελληνισμού».
4. Περιοδικό ΣΕΕΘΑ «Εθνικές Επάλξεις», «Υποχρεωτική στράτευση των γυναικών» τεύχος Αυγ.-Οκτ.05 σελ. 45, Αντγου Αθαν. Παπαστάθη,  Επιτ. ΑΥ/ΓΕΕΘΑ.
5. Στατιστικά στοιχεία ΕΠΥΕΘΑ ΔΣΛ/ΓΕΕΘΑ και 1ου ΕΓ.
6. Eurostat (Στατιστική Υπηρεσία ΕΕ)
7. Εθν. Στατ. Υπηρεσία Ελλάδος (ΕΣΥΕ)
8. -  Ανωτ. Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος (ΑΣΠΕ)
- Εργασίες 8ου Πανελληνίου Συνεδρίου 2ας Οκτωβρίου 2005 (ΑΣΠΕ)
-  Δελτίο Τύπου 24ης Οκτωβρίου 2005 στα πλαίσια εορτασμού της «Ημέρας Πολυτέκνων».
9. Εφημερίς ΜΕΤΡΟ 10-10-05 : Πρόταση Κων. Μητσοτάκη επιτίμου προέδρου Κυβερνήσεως : «Στράτευση στα 18 για όλους»
10. «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 23-10-05 «Μονογονεϊκές το 22% των οικογενειών».
11. Ίδρυμα αντιμετώπισης Δημογραφικού προβλήματος.
12. Περιοδικό ΣΕΕΘΑ «ΕΘΝΙΚΕΣ  ΕΠΑΛΞΕΙΣ», Ημερίδα 13-5-02 «Γυναίκα – Ένοπλες Δυνάμεις – Δημογραφικό».
13. Εβδομαδιαία εκπομπή Ρ/Σ «Εκκλησία της Ελλάδος», «Αυξάνεσθε και Πληθύνεσθε» (κας Παπαγιάννη)