Η Μετάλλαξη του ΝΑΤΟ

Το έτος 2004 σηματοδοτεί ένα γεγονός τεραστίας πολιτικής και στρατιωτικής σημασίας στο πεδίο των διεθνών σχέσεων. Το ΝΑΤΟ η δυτική αυτή στρατιωτική συμμαχία η οποία επιτυχώς απέτρεψε τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, και βαθμιαία οδήγησε στην εκτόνωση του 50 ετούς ψυχρού πολέμου, μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού μπλόκ όφειλε να επαναπροσδιορισθεί. Ήταν δε φυσικό ένας τόσον επιτυχής οργανισμός που προσέφερε στην ανθρωπότητα σημαντικότατες υπηρεσίες να μην οδηγηθεί σε αυτοδιάλυση με την αιτιολογία της ελλείψεως του παραδοσιακού του αντιπάλου.

Κατά την δεκαετία που ακολούθησε την διάλυση της Σοβιετικής Ενώσεως, ο Αμερικανικός παράγων επεχείρησε και εν μέρει επέτυχε την εμπλοκή του ΝΑΤΟ σε περιφερειακές συγκρούσεις στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στην Σερβία , στο Κόσσοβο και στο Αφγανιστάν. Και τούτο παρά την έλλειψη ομοφωνίας εκ μέρους και ισχυρών χωρών της συμμαχίας. Έτσι η απραξία της συμμαχίας ελλείψει του εξ ανατολών αντιπάλου δεν κράτησε για πολύ.

Η 11η Σεπτεμβρίου 2001 και η γενικευμένη εμφάνιση της τρομοκρατίας παγκοσμίως έδωσαν την χρυσή ευκαιρία στις ΗΠΑ και σε αριθμό χωρών που , για ιδίους κάθε μιά λόγους , να επιθυμούν την ενδυνάμωση της Συμμαχίας και τον εμπλουτισμό του ρόλου αυτής όχι πλέον με αμυντικά καθήκοντα , αλλά με καθήκοντα παρεμβάσεως σε παγκόσμια κλίμακα, κατά της διεθνούς τρομοκρατίας και της διασποράς των όπλων μαζικής καταστροφής.
Η πρόσφατη μαζική ένταξη στο ΝΑΤΟ των χωρών του πρώην Ανατολικού Μπλόκ , χωρών οι οποίες προσβλέπουν στην παντοειδή υποστήριξη των ΗΠΑ, εδημιούργησε έναν φιλοαμερικανικόν πυρήνα εντός της Συμμαχίας ο οποίος και θα είναι πρόθυμος να ευθυγραμμίζεται με τα γενικότερα συμφέροντα της Υπερδυνάμεως. Η σύνοδος της Κωνσταντινουπόλεως επιβεβαίωσε την απόλυτο κυριαρχία των Αμερικανικών απόψεων περί του νέου ρόλου του ΝΑΤΟ.

Η Ελλάδα, μία από τις παλαιότερες χώρες του ΝΑΤΟ, έχουσα απολαύσει τα αγαθά της ασφάλειας και της ευημερίας τα οποία η συμμετοχή της στην Συμμαχία επί μισόν αιώνα μας εξασφάλισε, είναι φυσικό να γίνει αποδέκτης αιτημάτων για ενεργό ρόλο στις νέες αποστολές του ΝΑΤΟ. Και μέχρι του πέρατος των Ολυμπιακών αγώνων λόγω της πλήρους απασχολήσεως του εθνικού μας δυναμικού για την ασφάλεια των αγώνων , η χώρα μας δύναται να αρνείται μεγάλη εμπλοκή στις νέες επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ. Μετά όμως τους Ολυμπιακούς αγώνες τούτο δεν θα είναι δυνατόν.
Εν όψει λοιπόν της νέας στρατηγικής του ΝΑΤΟ, στρατηγικής παρεμβάσεως σε οποιοδήποτε σημείο υφίστανται υπόνοιες δράσεως τρομοκρατών ή υπάρξεων όπλων μαζικής καταστροφής, η χώρα μας θα πρέπει χωρίς να έρχεται σε σύγκρουση με τους παραδοσιακούς δυτικούς και υπερατλαντικούς συμμάχους της , να πολιτεύεται μετά συνέσεως ώστε να μην εμφανίζεται ως πρωτοπόρος στην διεθνή αντιτρομοκρατική εκστρατεία, γεγονός το οποίο θα επέσυρε παντοειδείς αντιδράσεις, τόσον από τον Μουσουλμανικό κόσμο όσο και από μεγάλη ομάδα κρατών τηρούντων επιφυλακτική στάση έναντι των αγαθών προθέσεων της Υπερδυνάμεως.