Σύνεση και ψυχραιμία

Παρά το συνεχώς ογκούμενο παγκοσμίως ρεύμα κατά της επικειμένης αμερικανικής επεμβάσεως στο Ιράκ, τα γεγονότα προδίδουν την σχεδόν ειλημμένη απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για μία στρατιωτική επέμβαση στην ίση με την έκταση της Γαλλίας μεγάλη χώρα της Μέσης Ανατολής.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είτε επιτυγχάνοντας ένα δεύτερο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας, είτε θεωρώντας το ήδη υφιστάμενο υπ’ αρ 1441 ως εκτελεστικό για τον αφοπλισμό του Ιράκ , θα προχωρήσουν στην νέα καταιγίδα της ερήμου μαζί με τον πάντοτε πιστό σύμμαχο την Μεγάλη Βρετανία, αλλά και όσους άλλους σπεύσουν να ενταχθούν στην ιδιότυπη αυτή συμμαχία, για διαφόρους καθένας λόγους, ευθύς ως η απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών καταστεί αμετάκλητη .

Κατά κόρον ακούγεται ότι ο πόλεμος αυτός γίνεται για τα πετρέλαια. Στην πραγματικότητα όμως γίνεται και για τα πετρέλαια. Εάν ο πόλεμος εγίνετο μόνον για τα πετρέλαια θα είχε γίνει και θα είχε τελειώσει το 1991 όταν με έναν καθημαγμένο Στρατό του Σαντάμ Χουσεϊν η κατάληψη της Βαγδάτης ήταν ζήτημα χρόνου και μόνον.

Τώρα όμως έχουμε την εθνική ταπείνωση της Υπερδυνάμεως την 11η Σεπτεμβρίου 2001 και τον εφιάλτη της διεθνούς τρομοκρατίας. Και για μεν την 11η Σεπτεμβρίου η απάντηση που αναζητούν οι ΗΠΑ είναι μία μεγαλειώδης στρατιωτική νίκη , για δε την διεθνή τρομοκρατία προδιαγράφεται παντοειδής παρέμβαση, εν ανάγκη και στρατιωτική, στα κέντρα εκείνα τα οποία εκτιμάται ότι την υποθάλπουν.
Η γειτονική μας Τουρκία αμφιταλλαντεύεται μεταξύ ουδετερότητος και στρατιωτικής συμμετοχής. Διαβλέπουσα ότι ο πόλεμος αυτός με την βεβαία νίκη των ΗΠΑ θα συντομεύσει χρονικά την ανεξαρτητοποίηση του Ιρακινού Κουρδιστάν ( το οποίο τελεί ήδη από του 1991 υπό καθεστώς ιδιότυπης αυτονομίας υπό την προστασία της αεροπορίας των ΗΠΑ και ΗΒ) φοβάται την επέκταση των τάσεων ανεξαρτητοποιήσεως και στο Τουρκικό Κουρδιστάν. Τα τουρκικά στρατευμάτα στο βόρειο Ιράκ μπορεί να ελέγχουν τα τεκτενόμενα στο Ιρακινό Κουρδιστάν, αλλά δεν θα πάψουν να είναι στρατός κατοχής εντός ξένης χώρας με όλες τις δυσμενείς σε αυτές τις περιπτώσεις συνέπειες. Τα δε οφελήματα εκ των πετρελαίων της Μουσούλης (;) δεν είναι βέβαιον ότι θα αντισταθμίζουν τα προβλήματα ενός θερμού μετώπου, στα ανατολικά σύνορα της χώρας.

Η Ελλάδα, θα πρέπει μετά συνέσεως και ψυχραιμίας να πορευθεί την περίοδο αυτή, που κατά συγκυρία έχει και την προεδρία της Ενωμένης Ευρώπης, προσδιορίζουσα την πολιτική της επί τριών αξόνων :
– να διακηρύσσουμε τον φιλειρηνικό χαρακτήρα του λαού μας και την αντίθεσή μας σε κάθε πολεμική περιπέτεια, ιδιαιτέρως εναντίον των αραβικών λαών, προς τους οποίους είναι παραδοσιακά φίλα προσκειμένη η χώρα μας.
– να συμπλέουμε με τις κατά πλειοψηφίαν αποφάσεις της ΕΕ και των άλλων Διεθνών Οργάνων.(ΟΗΕ, Συμβούλιο Ασφαλείας)
– να αποφεύγουμε τον έντονο και στείρο αντιαμερικανισμό.
Ο κόσμοςδιέρχεται μιαν περίοδο ανακατατάξεων . Είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς τις μελλοντικές εξελίξεις. Η χώρα μας εντεταγμένη στις παραδοσιακές συμμαχίες της έχει κάθε λόγο μέσα σ΄αυτές να αναζητά τα αναγκαία στηρίγματά της. Τόσον οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ , όσον και η Ενωμένη Ευρώπη είναι οι φυσικοί μας σύμμαχοι στους οποίους, παρά τις κατά καιρούς πικρίες μας, προσφεύγουμε για παντοειδή βοήθεια.
Στην κρίσιμη αυτήν στιγμή που επίκειται η λήψη σοβαροτάτων αποφάσεων για το ‘’Ιρακινόν’’, η χώρα μας πρέπει να κινηθεί με σύνεση και ψυχραιμία.